ผู้ปรารถนาอำนาจเพื่อความแข็งแกร่งของตนเอง (5)

[แปลโดยแฟนเพจ BamแปลNiyay มาติดตามในแฟนเพจเพื่อติดตามข่าวสารได้นะ]

[Thai-novel ลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ 5 ตอน แต่จะราคาแพงที่สุด]

[คนอ่านแต่ละตอนไม่ถึง 10 คน ขอร้องอย่า copy ไปเลยนะ อันนี้แปลเพราะอยากแปลจริง ๆ ไม่งั้นทิ้งไปนานแล้ว ,เพราะไปทำงานอื่นได้เงินกว่าเยอะ ที่แปลเนี่ยได้วันละ 20 บาทเอง]

[หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง ถ้าอ่านแบบเถื่อนจะไม่มีการกลับมาแก้ให้นะครับ]

<เรื่องราวของแอรอน ตอนที่ 32>

4. ผู้ปรารถนาอำนาจเพื่อความแข็งแกร่งของตนเอง (5)

**********

อารอนลุกขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็ว

แต่การปลุกขึ้นอย่างกะทันหันของเขานั้นทำให้เขาต้องสะดุ้ง

เพราะความเจ็บปวดแล่นปราดไปทั่วร่างของเขา

"อึก!"

ทันทีที่ลืมตา อารอนก็ดิ้นเบาๆ

ทั่วทั้งร่างกายของเขารู้สึกเจ็บปวดราวกับถูกไฟเผา

ผ้าพันแผลพันรอบตัวเขาจนมองแทบไม่เห็นผิวหนังที่แท้จริง

ส่วนต่างๆ ของร่างกายตั้งแต่คอลงไปถูกพันด้วยผ้าพันแผลเหมือนมัมมี่

"ตื่นแล้วเหรอคนไข้?"

อารอนค่อยๆหันไปมองด้านข้าง

มีใครบางคนยืนอยู่ข้างเตียง

"ยังขยับไม่ได้นะ เดี๋ยวแผลจะปริเอา"

“คุณเป็นใครครับ?”

"ฉันเป็นหมอที่ถูกส่งมาจากเนลม์ไฮมฟ์เพื่อช่วยรักษานาย"

อารอนคอยๆจ้องมองไปยังคนที่เรียกว่าหมออย่าระมัดระวัง

'นี่คือหมอเหรอ?'

คนๆนั้นสวมเสื้อคลุมสีขาวขนาดใหญ่

หมวกคลุมศีรษะปิดบังใบหน้า

ไม่สามารถบอกได้ว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย

เมื่อมองเข้าไปในหมวกก็เห็นว่าคนๆนั้นสวมหน้ากากที่ตกแต่งด้วยลวดลายแปลกประหลาด

มีลวดลายสุนัขจิ้งจอกอย่างประณีตวาดอยู่ที่ด้านนอกของหน้ากาก

"ขอโทษด้วย แต่พอดีฉันมีเหตุผลที่ทำให้เปิดเผยใบหน้าไม่ได้"

"อ่า ครับ...."

"แต่ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่ในการรักษา เชื่อใจฉันได้เลย"

แม้แต่เสียงก็ยังฟังดูคลุมเครือ

ราวกับว่าคนๆนี้กำลังใช้เวทมนตร์เพื่อปกปิดมัน

'คุณรีเจียนบอกว่าจะพาคนที่รักษาได้มาคนหนึ่ง'

แต่นี่มันไม่ใช่หมอที่น่าสงสัยไปหน่อยเหรอ?

ความสงสัยเล็กๆ น้อยๆ ของอารอนหายไปในทันทีที่เขาสำรวจสภาพของตัวเอง

ที่นี่คือห้องของเขาในกระท่อม

อย่างไรก็ตาม เพียงเพิ่มสิ่งของไม่กี่อย่างเข้าไป บรรยากาศก็เปลี่ยนไปเป็น 180 องศา

ตัวอย่างเช่น สายข้อมือสีขาวไม่ทราบชื่อติดอยู่ที่ข้อมือของอารอน

ปลายสาสีขาวเชื่อมต่อกับถุงพลาสติกที่แขวนอยู่บนเตียง

ถุงพลาสติกบรรจุของเหลวใส

"นี่คืออะไรครับ?"

อารอนพูดพร้อมกับขยับข้อมือที่สายเสียบอยู่

"มันคือน้ำเกลือสำหรับช่วยในการรักษาของคนาย เรียกว่าไอวี”

“ไอวี?”

“ที่เนลม์ไฮมฟ์ พวกเรากำลังวิจัยวิธีการรักษาที่ทันสมัยเพื่อช่วยให้ฮีโร่ฟื้นตัวได้เร็วขึ้น เป็นการผสมผสานระหว่างการแพทย์ของโลกและเวทมนตร์ของโมเบียสเข้าด้วยกัน อาจจะเรียกว่าเวทย์มนตร์ทางการแพทย์ก็ได้”

เมื่ออารอนเงียบไป หมอคนนั้นก็หัวเราะ

"ไม่จำเป็นต้องเข้าใจหรอก แค่ยอมรับมันก็พอ อาการบาดเจ็บสาหัสที่ต้องพักฟื้นเป็นเดือนก็รักษาให้หายได้ในสี่วัน ฉันเตรียมถุงเลือดสำรองไว้ให้เยอะแยะ  เพื่อให้นายสามารถทำสิ่งต่างๆได้อย่างสบายใจ”

"ครับ...."

"นอกจากนี้ อาจมีการทดลองต่างๆ ระหว่างการรักษา แต่ไม่ต้องกังวลไปะทั้งหมดนี้เพื่อการวิจัย หึหึหึ"

"การทดลองเหรอครับ?"

"เช่น การเจาะเลือด"

"ถ้าแค่นั้น...."

"หรือการทดลองยาแบบพิเศษ ผ่าตัดช่องท้อง เก็บน้ำไขสันหลัง อะไรทำนองนั้น"

"เดี๋ยวก่อนครับ เดี๋ยวก่อน"

"ไม่ต้องกังวล ฉันจะใช้ยาชาเพื่อนายจะได้ไม่รู้สึกเจ็บปวด หึหึ นายจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัยที่ยิ่งใหญ่ของฉันโดยที่นายไม่รู้ตัว"

อารอนรู้สึกตัวเย็นเฉียบขึ้นมา

หมอยกมือขวาขึ้น ปลายแขนเสื้อคลุมเผยให้เห็นมีดสีเงินคมกริบอันเล็กๆ

"มันจะเป็นยังไงนะ เลือดของมนุษย์ที่มีตราบาปจะมีสีอะไร? อวัยวะภายในจะยังปกติดีไหมนะ?"

"ไม่นะ หยุดก่อนครับ!"

เขาพยายามจะหนี แต่ร่างกายกลับไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย

"หึหึ เชื่อใจฉันสิ ฉันจะทำมันอย่างรวดเร็วและไม่ทำให้นายเจ็บปวด...."

อารอนพยายามที่จะกรีดร้อง

แต่ไม่มีแม้แต่เสียงใดๆเล็ดลอดออกมา

ราวกับมีพลังงานที่มองไม่เห็นปิดปากเขาไว้

แล้วจากนั้น....

"ล้อเล่น"

หมอพูด

มีดที่อยู่ในมือขวานั้นหายไปแล้ว

"คนไข้ ขืนฝืนดิ้นแบบนี้แผลจะยิ่งเปิดนะ นอนพักผ่อนให้สบายเถอะ เดี๋ยวฉันจะเอายาและอาหารมาให้"

"...."

"งั้นก็พักผ่อนเยอะๆ นะ"

หมอหัวเราะคิกคักแล้วออกจากห้องไป

อารอนที่หมดแรงทรุดตัวลงพิงเตียง

.

.

.

.

"...."

อารอนละมือจากหนังสือแล้วมองไปที่ยูเน็ต

"นายเป็นอะไรหริเปล่าอารอน?"

ยูเน็ตยิ้มอย่างอ่อนโยน

ราวกับว่าเธอไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น

"เปล่า ผมไม่เป็นไรครับ"

"หึหึ คนๆนั้นเป็นหมอที่เก่งมากเลยทีเดียว คิดไม่ถึงเลยว่าจะรวมศาสตร์การแพทย์และเวทย์มนตร์เข้าด้วยกันได้ บางทีเขาอาจจะเป็นอัจฉริยะก็ได้นะ"

"อ่า ใช่ครับ เขาเป็นอัจฉริยะที่น่าทึ่งมาก"

"หึหึหึ...."

อารอนปล่อยให้ยูเน็ตหัวเราะออกมาแล้วหันกลับไปอ่านหนังสือต่อ

เพราะเรื่องราวยังไม่จบ

.

.

.

.

แม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัสจนเกือบตาย แต่ระยะเวลาการรักษาก็แค่เพียงสี่วันเท่านั้น

เวทย์มนตร์การแพทย์ที่ผสมผสานระหว่างศาสตร์การแพทย์และเวท์มนตร์นั้นน่าทึ่งมากจริงๆ

เพียงแค่เปลี่ยนถุงน้ำเกลือเป็นครั้งคราวและร่ายเวทย์มนตร์รักษาลงบนบาดแผล อาการของอารอนก็ดีขึ้นอย่างรวดเร็วในแต่ละวัน

วันที่สอง เขาก็สามารถเดินได้แล้ว

อารอนเริ่มจัดระเบียบความคิดในขณะที่พักรักษาตัว

ตราบาปที่ว่านั้นคืออะไรกันแน่?

'บีบอัดและแทงทะลุช่วงเวลาการฝึกฝนที่ผ่านมาทั้งหมด?'

พลังของมันน่ากลัวมาก

ดาบใหญ่ที่อารอนทำลายนั้นเป็นอาวุธระดับสูงที่สร้างขึ้นโดยใช้วัสดุและเทคนิคที่ดีที่สุด

หากเปรียบเทียบกัน อาจเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่อัศวินทั้ง 5 แห่งเนลม์ไฮมฟ์หรืออาจจะสูงกว่านั้นก็ได้

อาโรนทำลายอาวุธนั้นด้วยการแทงเพียงครั้งเดียว

'มันน่าทึ่งมาก แต่....'

ถ้าหลบได้ก็ไม่เป็นไรไม่ใช่เหรอ?

มันอาจจะเป็นท่าไม้ตาย แต่มันไม่ใช่ท่าที่หลีกเลี่ยงไม่ได้แน่นอน

ถ้าพลังของตราบาปที่ว่าแข็งแกร่งหนักหนานั้นมีแค่การแทงแบบบีบอัดพลังเท่านั้น แล้าทำไมฮีโร่ระดับสูงคงไม่กลัวอาจารย์ของเขามากขนาดนี้

"...."

อารอนนั่งครุ่นคิดต่อไปด้วยความสับสน

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay , ลงแบบราคาถูกแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับ หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิก กระซิก ;-;