บทที่ 23 - สมรภูมิซีชวน บดขยี้กองพลที่แปดของเกาหลีใต้

บทที่ 23 - สมรภูมิซีชวน บดขยี้กองพลที่แปดของเกาหลีใต้

สำหรับความเห็นนี้ของผู้บัญชาการคิมแทอู รองผู้บัญชาการอีอึนโฮทำได้เพียงแบมืออย่างจนใจและตอบกลับไปประโยคหนึ่ง

"ก็หวังให้เป็นอย่างนั้นแหละครับ!"

สิ้นเสียงของทั้งคู่ จู่ๆ เสียงปืนก็ดังกึกก้องมาจากนอกเมืองซีชวน เรื่องนี้ทำให้คิมแทอูและคนอื่นๆ ที่กำลังหวาดระแวงจนขวัญหนีดีฝ่ออยู่แล้ว ถึงกับหน้าซีดเผือดลงในพริบตา

"เกิดอะไรขึ้น เสียงปืนมาจากไหน หรือว่ากองกำลังที่เราเจอทางตอนเหนือของอุนซานก่อนหน้านี้จะบุกมาถึงที่นี่แล้ว?"

ในขณะที่ทั้งสองกำลังสับสนงุนงง จู่ๆ ทหารสื่อสารนายหนึ่งก็วิ่งหน้าตั้งเข้ามา พร้อมกับนำข่าวสารล่าสุดมาแจ้ง

"ท่านผู้บัญชาการ ท่านรองผู้บัญชาการอี แย่แล้วครับ ไม่รู้ว่ามีกองกำลังโผล่มาจากไหน กำลังเปิดฉากโจมตีกองทัพของเราอยู่ครับ!"

เมื่อได้ยินข่าวนี้ คิมแทอูกับอีอึนโฮก็มองหน้ากันทันที

"เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง รองผู้บัญชาการอี เอาอย่างนี้ นายรีบไปสั่งการกองทัพให้ตอบโต้เดี๋ยวนี้เลย"

เมื่อได้ยินคำสั่งของคิมแทอู อีอึนโฮก็พยักหน้ารับรัวๆ ก่อนจะรีบเดินออกไปก่อนใครเพื่อน

แต่เขาเพิ่งออกไปได้ไม่ถึงสิบนาที ก็รีบเดินจ้ำอ้าวกลับมาอีกครั้ง

เมื่อคิมแทอูเห็นอีอึนโฮที่เพิ่งออกไปกลับมา เขาก็กระวนกระวายใจทันทีและรีบถามอีกฝ่ายกลับไป

"รองผู้บัญชาการอี เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงกลับมาเร็วขนาดนี้?"

เมื่อเผชิญกับคำถามคาดคั้นของคิมแทอู อีอึนโฮก็อธิบายด้วยสีหน้าสิ้นหวัง

"ท่านผู้บัญชาการ สถานการณ์เลวร้ายมากครับ แนวป้องกันด่านแรกของเราถูกพวกมันตีแตกแล้ว"

"เห็นได้ชัดเลยว่าอีกฝ่ายไม่ใช่กองทัพประชาชนเกาหลีเหนือ พลังรบของพวกมันแข็งแกร่งเกินไป พวกเราต้านทานเอาไว้ไม่ไหวจริงๆ ครับ"

"ผมว่าตอนนี้สิ่งที่เราควรให้ความสำคัญเป็นอันดับแรกคือการคิดหาทางถอยทัพแล้วล่ะครับ"

เมื่อได้ยินคำพูดของอีอึนโฮ คิมแทอูในฐานะผู้บัญชาการก็ถึงกับเสียอาการ

"รองผู้บัญชาการอี นายไม่ได้ล้อฉันเล่นใช่ไหม จะให้ถอยตอนนี้เนี่ยนะ แล้วเราจะถอยไปไหนได้?"

อีอึนโฮไม่ต้องคิดให้เสียเวลา คำตอบก็ผุดขึ้นมาในใจทันที

"ท่านผู้บัญชาการ เรามุ่งหน้าไปทางแกชอนกันเลยเถอะครับ"

เห็นได้ชัดว่าตอนนี้คิมแทอูยังคงลังเลอยู่ เขาไม่สามารถตัดสินใจได้ในทันที

เมื่ออีอึนโฮเห็นภาพนี้ เขาก็ร้อนใจดั่งไฟสุม รีบเร่งเร้าทันที "ท่านผู้บัญชาการ เรารีบถอยกันเถอะครับ ท่านอย่ามัวลังเลอยู่เลย ต้องรักษาเชื้อไฟให้กองพลที่แปดของเราเอาไว้บ้างนะครับ"

ภายใต้การเกลี้ยกล่อมซ้ำแล้วซ้ำเล่าของอีอึนโฮ ในที่สุดคิมแทอูก็ตัดสินใจสั่งถอยทัพ

ตอนนี้หยางอี้ผู้บัญชาการกองพลที่ร้อยสิบสองได้นำกรมทหารที่สามร้อยสามสิบห้าและสามร้อยสามสิบสี่บุกทะลวงเข้าสู่เขตเมืองซีชวนได้สำเร็จ และกำลังทำสงครามกองโจรในเมืองกับทหารกองพลที่แปดของเกาหลีใต้

ไม่นานหลังจากนั้น ทหารเกาหลีใต้ที่กำลังดิ้นรนสู้ตายเฮือกสุดท้ายก็เริ่มถอดใจยอมแพ้ และเริ่มล่าถอยไปด้านหลัง

แม้ว่าหยางอี้จะไม่เข้าใจว่าทำไมทหารเกาหลีใต้พวกนี้ถึงเลิกต่อต้าน แต่เหยื่อที่เข้าปากมาแล้วจะปล่อยให้หลุดมือไปง่ายๆ ได้อย่างไร เขาจึงเร่งเร้าให้ทหารอาสาสมัครทั้งสองกรมภายใต้บังคับบัญชาไล่ล่าโจมตีอย่างไม่ลดละ

และหลังจากที่กองพลที่แปดของเกาหลีใต้หนีตายออกจากซีชวนมาได้สำเร็จ พวกเขาก็มุ่งหน้าไปยังแกชอนอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ

แต่พวกเขากลับคาดไม่ถึงเลยว่าตอนนี้หลี่อวิ๋นหลงกำลังนำกรมทหารที่สามร้อยสามสิบหกดักซุ่มรออยู่บนถนนสายที่มุ่งหน้าจากซีชวนไปยังแกชอน

ขบวนรถของกองพลที่แปดของเกาหลีใต้ที่กำลังหลบหนีเพิ่งจะแล่นออกจากเมืองซีชวนมาได้ไม่ถึงห้ากิโลเมตร ขบวนรถคันหน้าสุดก็เหยียบเข้ากับกับระเบิดที่กรมทหารที่สามร้อยสามสิบหกวางดักไว้ล่วงหน้าพอดี

พร้อมกับเสียงระเบิดดังกึกก้องกัมปนาทขึ้นสู่ท้องฟ้า

การซุ่มโจมตีครั้งนี้จึงได้เปิดฉากขึ้น

ในเวลานี้ ทหารอาสาสมัครของกรมทหารที่สามร้อยสามสิบหกแห่งกองพลที่ร้อยสิบสองต่างก็พากันยกปืนขึ้นสาดกระสุนใส่

ปัจจุบันอาวุธที่ทหารแห่งกองทัพที่สามสิบแปดใช้มีหลากหลายรูปแบบมาก เรียกได้ว่าเป็นอาวุธสารพัดชาติเลยทีเดียว มีทั้งปืนพกไทป์เก้าสิบสอง ปืนกลเบาด้ามเอียง ปืนเล็กยาวไทป์สามสิบแปดให้เห็นอยู่ทั่วไป และยังมีอาวุธที่ผลิตจากเยอรมนี อังกฤษ ไปจนถึงอาวุธของกองทัพจีนในยุคเก่า

แน่นอนว่าสาเหตุที่ทำให้เป็นแบบนี้ ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นเพราะประเทศจีนใหม่เพิ่งจะอยู่ในช่วงฟื้นฟูประเทศ จำนวนโรงงานผลิตอาวุธในแต่ละพื้นที่ รวมถึงความเร็วในการผลิต ล้วนไม่ทันต่อความต้องการของกองทัพทั้งประเทศ

ประการที่สอง ความช่วยเหลือด้านอาวุธยุทโธปกรณ์ที่สหภาพโซเวียตเคยรับปากไว้ก่อนหน้านี้ ก็ยังไม่ถูกส่งมอบมาถึงมืออย่างเป็นทางการ

แต่นั่นก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการแสดงฝีมือการรบของทหารอาสาสมัครเลย หลังจากการซุ่มโจมตีผ่านไปยี่สิบนาที กองพลที่แปดของเกาหลีใต้ทั้งกองทัพก็ถูกบดขยี้อย่างหนัก

กรมทหารราบที่หนึ่งทั้งกองกำลังถูกกวาดล้างไปถึงเจ็ดในสิบส่วน รองผู้บัญชาการอีอึนโฮถูกปลิดชีพคาที่ ส่วนผู้บัญชาการคิมแทอูก็หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย

ในศึกครั้งนี้ กองพลที่แปดของเกาหลีใต้ถือว่าถูกบดขยี้จนย่อยยับอย่างสมบูรณ์แบบ

ก่อนหน้านี้ที่ทางตอนเหนือของอุนซาน พวกเขาเผชิญหน้ากับการโจมตีขนาบข้างจากกองทัพที่สามสิบเก้าและสี่สิบ

จากนั้นก็ถูกล้อมโจมตีโดยกรมทหารที่สามร้อยสามสิบสี่และสามร้อยสามสิบห้าแห่งกองพลที่ร้อยสิบสองในเมืองซีชวน

แล้วตอนนี้ก็ยังมาถูกซุ่มโจมตีบนถนนซีชวนอีก

ผ่านการรบไปสามสมรภูมิ กองพลที่แปดของเกาหลีใต้ที่มีกำลังพลเดิมถึงสามกรมทหาร มาจนถึงตอนนี้กลับรวบรวมคนได้ไม่ถึงหนึ่งกรมทหารด้วยซ้ำ

หลังจากที่กองทัพที่สามสิบแปดทำภารกิจที่ศูนย์บัญชาการกองทัพอาสาสมัครมอบหมายได้สำเร็จลุล่วงแล้ว

ในเวลาเดียวกัน กองทัพที่สามสิบเก้าก็เดินทางมาถึงบริเวณใกล้เคียงเมืองอุนซาน และได้ตั้งวงล้อมปิดล้อมกองพลที่หนึ่งของเกาหลีใต้เอาไว้แล้ว

ล่วงเข้าสู่ช่วงปลายเดือนตุลาคม กองกำลังหลักของกองทัพฝั่งตะวันตกทั้งหมดก็ได้เข้าควบคุมพื้นที่เป้าหมายได้สำเร็จ โดยสามารถควบคุมพื้นที่ตอนเหนือของอุนซาน อนจอง และซีชวน เอาไว้ได้ทั้งหมด และได้ทำการโจมตีขั้นเด็ดขาดใส่กองทัพเกาหลีใต้ในพื้นที่ทั้งหมดนี้

อีกด้านหนึ่ง ทางฝั่งกองกำลังผสมสหรัฐฯ ดักลาสแมคอาเธอร์ผู้บัญชาการสูงสุดของกองกำลังผสม ก็ได้รับทราบข่าวสารล่าสุดที่ส่งมาจากฝั่งเกาหลีใต้ทันที

รายงานทางทหารของพวกเขาสอดคล้องกันอย่างมาก เนื้อหาหลักๆ แทบจะเหมือนกันทุกประการ นั่นคือทางประเทศจีนใหม่ได้ส่งกองทัพเข้าร่วมรบแล้ว

แต่ในเวลานี้ แมคอาเธอร์กลับไม่ได้ให้ความสำคัญกับข่าวกรองนี้เลย เขารู้สึกว่าประเทศจีนใหม่ไม่มีความกล้าพอที่จะมาตั้งตนเป็นศัตรูกับจักรวรรดิอเมริกาของพวกเขาหรอก คงทำแค่ส่งทหารราบมาสนับสนุนสมรภูมิเกาหลีเหนือพอเป็นพิธีเท่านั้นแหละ

ดังนั้นเขาจึงไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ และสั่งให้กองทัพเกาหลีใต้ที่แตกพ่ายถอยร่นแนวกำลังป้องกันเข้ามา เพื่อรับประกันความปลอดภัยที่แนวปีกของฝ่ายตน

พร้อมกับออกคำสั่งด่วนให้กองพลน้อยที่ยี่สิบเจ็ดของอังกฤษรีบเดินทางไปยังจองจู กองพลที่ยี่สิบสี่ของสหรัฐฯ ไปยังแทชอน และให้กองทัพชั้นยอดอย่างกองพลทหารม้าที่หนึ่งของสหรัฐฯ มุ่งหน้าไปยังเมืองอุนซาน เพื่อไปรับกองพลที่หนึ่งของเกาหลีใต้ที่กำลังพ่ายแพ้ถอยร่นมา

และการวางกำลังของกองทัพสหรัฐฯ ในครั้งนี้ ก็เข้าทางแผนการของเหล่าผู้นำในศูนย์บัญชาการกองทัพอาสาสมัครพอดี ด้วยเหตุนี้ ทางศูนย์บัญชาการจึงเริ่มหารือเพื่อกำหนดแผนการรบในขั้นต่อไป

ส่วนภายในเมืองซีชวน หลี่อวิ๋นหลงและกองพลที่ร้อยยี่สิบสองทั้งกองพลกำลังพักผ่อนจัดทัพกันอยู่ในเมือง ภารกิจการรบในครั้งนี้ของพวกเขาสำเร็จลุล่วงแล้ว สิ่งที่ต้องทำต่อไปก็คือรอให้ทางศูนย์บัญชาการจัดการภารกิจการรบในขั้นต่อไปมาให้

ในเวลานี้ กองบัญชาการหลักของกองทัพที่สามสิบแปดที่เดินทางลงใต้มาจากเมืองคังกเย รวมถึงกองพลที่ร้อยสิบสามที่เดินทางมาตามถนนซีชวน ก็ทยอยเดินทางมาถึงเมืองซีชวน และได้สมทบกับกองกำลังของหลี่อวิ๋นหลงเป็นที่เรียบร้อย

เมื่อเหลียงซิงฉู่ผู้บัญชาการกองทัพมาถึง เขาก็รีบไปหาหลี่อวิ๋นหลงเป็นคนแรก

"เหล่าหลี่เอ๊ย ศึกนี้พวกนายรบได้สวยงามมากจริงๆ ไม่เพียงแต่จะทำภารกิจที่ศูนย์บัญชาการมอบหมายให้สำเร็จได้อย่างยอดเยี่ยม แต่ยังสร้างชื่อเสียงอันเกรียงไกรให้กับกองทัพของเราด้วยการบดขยี้กองพลที่แปดของเกาหลีใต้จนราบคาบ"

"คราวนี้ฉันอยากจะเห็นหน้าคนที่จะกล้าตั้งข้อกังขาถึงความสามารถในการรบของกองทัพที่สามสิบแปดของเราเสียจริงๆ"

"เหล่าหลี่ ความดีความชอบในครั้งนี้นายมีส่วนสำคัญที่สุดเลยนะ!"

เมื่อเผชิญกับคำชมเชยจากผู้บัญชาการเหลียงซิงฉู่ หลี่อวิ๋นหลงก็ไม่ได้มีท่าทีหยิ่งผยองหรือทวงบุญคุณแต่อย่างใด ตรงกันข้ามเขากลับดูถ่อมตัวอย่างมาก

"ท่านผู้บัญชาการ ท่านอย่าพูดแบบนั้นสิครับ นี่เป็นผลงานของนักรบอาสาสมัครแห่งกองพลที่ร้อยสิบสองกองทัพที่สามสิบแปดของเราทุกคน ผมตัวคนเดียวไม่กล้าแย่งความดีความชอบนี้มาเป็นของตัวเองหรอกครับ"

เมื่อได้ยินคำพูดถ่อมตัวของหลี่อวิ๋นหลง เหลียงซิงฉู่ก็หัวเราะลั่นออกมาทันที

"เหล่าหลี่ นายถ่อมตัวเกินไปแล้ว แต่หลังจากผ่านศึกนี้มา ฉันรู้สึกว่าเรื่องการทำสงครามเนี่ย นายมีฝีมือลายมือร้ายกาจไม่เบาเลยนะ"

[จบแล้ว]