บทที่ 624 : สิ่งที่ยังเหลืออยู่ (10)
บทที่ 624 : สิ่งที่ยังเหลืออยู่ (10)
[แปลโดยแฟนเพจ BamแปลNiyay มาติดตามในแฟนเพจเพื่อติดตามข่าวสารได้นะ]
[ลงแบบราคาถูกแค่ใน my-novel แต่จะลงช้ากว่าThai-novel 100 ตอน]
[หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง ถ้าอ่านแบบเถื่อนจะไม่มีการกลับมาแก้ให้นะครับ]
บทที่ 624 : สิ่งที่ยังเหลืออยู่ (10)
'เขาคล้ายกับมูเดนมาก แต่ก็ยังมีบางอย่างที่ต่างกันอยู่'
เซริสยิ้มออกมา
มูเดนดูเป็นเด็กตลอดเวลาและไม่เหมือนคนแก่ที่อายุมากแล้วเลยสักนิด แต่ผู้ชายคนนี้ดูเหมือนจะอ่อนไหวมาก
'วิธีการที่ไซเซลแนะนำก็มีเท่านี้'
ให้ปาร์ตี้ที่ 1 แบ่งเบาภาระของนายท่าน
เซริสยกชาดำร้อนๆจิบอีกครั้ง
'แม้จะสำเร็จ'
สถานการณ์ของนายท่านอาจจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก
แต่มันจะเป็นความเจ็บปวดมากกว่าที่จะมีชีวิตอยู่ด้วยความตระหนักรู้ถึงกาลเวลาที่ผ่านไปยาวนาน
และเหล่าเพื่อนฮีโร่ของเธอก็คงจะรู้สึกเจ็บปวดเช่นเดียวกัน
อึ้ก
ทุกครั้งที่เซริสยกชาดื่มจนหมดแก้วนิสเซลจะคอยเติมชาของเธอให้ทันที
มันเป็นแก้วที่สิบของเธอแล้ว
'เพียงเพราะยังมีชีวิตอยู่ไม่ได้หมายความว่ามันจบลงแล้ว'
เซริสสบตากับนิสเซลและพูดกับอารอน
“มนุษย์แตกต่างจากเครื่องจักร เพราะพวกเขาต้องการการพักผ่อน เหมือนที่เราคุยและดื่มชากัน พูดคุยตลกกับเพื่อนร่วมงาน นอนหลับฝันดีบนเตียงนุ่มๆ และบางครั้งก็ไปพบคนที่อยากเจอ อารอนนายเคยบอกว่านายมีน้องสาวที่บ้านเกิดของนายใช่ไหม?”
"ถูกต้องครับ"
“นายเลือกที่จะทิ้งครอบครัวของนายเพื่อมาอยู่ที่นี่?”
ดวงตาของเซริสเริ่มอ่อนลง
“เหตุผลที่ฉันต่อสู้เพื่อนายท่านก็เพราะนายท่านปฏิบัติต่อฉันเหมือนฉันเป็นมนุษย์จริงๆแม้ว่าฉันจะเป็นของปลอมก็ตาม”
“...”
“แค่ห้าคนไม่พอหรอก”
เซริสพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
'มันไม่พอ'
มันไม่มีประโยชน์ที่จะนำความทรงจำกลับนั้นมา
คำพูดของอารอนถูกต้อง
ถ้าต้องทนอยู่ในความเจ็บปวด จะมีจุดประสงค์อะไรในการดำเนินการภารกิจนี้?
ถ้าชีวิตมนุษย์ไม่สามารถรับประกันการอยู่รอดได้ ก็ไม่จำเป็นต้องฟื้นความทรงจำ
'มนุษยชาติ'
การต่อสู้ของนายท่านไม่สามารถยุติมันลงได้
สงครามนั้นจะดำเนินต่อไปอีกนานกว่าที่เธอจะมีชีวิตอยู่ซะอีก
แต่
'เราสามารถหาหนทางให้นายท่านหยุดพักผ่อนได้'
เช่นเดียวกับฮีโร่ที่เนลม์ไฮมฟ์ ที่มีปาร์ตี้เรียบง่ายหลังภารกิจของพวกเขา
"คุณหมายความว่ายังไงครับ?"
เซริสสะบัดมือขวาของเธอ
นิสเซลส่งเสียงฟึดฟัดในจมูกของเธอแล้วส่งกระดาษแผ่นเล็กๆให้เซริส
“จำนวนคนที่ต้องการปลดประจำการมีกี่คน?”
[8,429 คน! เด็กคนอื่นๆ ที่เหลือบอกว่าพวกเขาจะอยู่ต่อ]
เซริสมองดูกระดาษ
ตัวเลขบนเอกสารตรงกัน
นี่คือจำนวนคนที่ประสงค์จะปลดประจำการจากกองทัพที่นิสเซลช่วยสำรวจเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์
“ถ้าอย่างนั้นก็เหลือ 14,851 คน”
“....”
“ทั้งหมด 14,816 คน”
ดูเหมือนอารอนจะไม่เข้าใจคำพูดของเซริส
ดวงตาของฉันเปิดกว้าง
“พวกเขาตกลงที่จะต่อสู้เคียงข้างนายท่าน”
"ครับ?"
"ฉัน"
เซริสยิ้มเล็กน้อย
“ฉันจะย้ายเนลม์ไฮมฟ์และกองกำลังทั้ง 15,000 นายไปยังที่ที่นายท่านอยู่”
สีหน้าของอารอนว่างเปล่า
"ด้วยกำลังพล 15,000 นาย เราสามารถแบ่งกำลังพลได้เพียงพอเนลม์ไฮมฟ์ของเรายังเป็นป้อมปราการที่แข็งแกร่งที่สุดอีกด้วย หากเราผลัดกันต่อสู้ เราจะมีเวลาว่าง 16 ชั่วโมงต่อวัน หากสมาชิกทั้งหมดจับคู่กันคนและแบ่งปันเวลากัน"
"……นั้น"
“เราจะสร้าง... อาณาจักรของเราในดินแดนที่ไม่มีใครอยู่นั่นคือเป้าหมายสุดท้ายของการต่อสู้เพื่อพิชิตเอเดน เพื่อจุดประสงค์นั้น นั่นเป็นเหตุผลที่เราออกไปเป็นทีมล่วงหน้า เป็นไง คำถามของนายได้รับการไขข้อข้อใจแล้วหรือยัง?”
อารอนพูดอย่างรวดเร็ว
“เรื่องแบบนั้น…!
“มันเป็นไปได้และนี้คือสาเหตุที่ไรก็ได้ถูกนำตัวเข้าสู่ปฏิบัติการนี้”
เซริสดื่มชาดำแก้วที่สิบสามของเธอจนหมด
เพียงบันทึกข้อมูลห้องรอของเนลม์ไฮมฟ์เข้าไปบนสมาร์ทโฟนของไรก็ได้ และจากนั้นก็คัดลอกไปยังตำแหน่งที่นายท่านอยู่
เมื่อสองวันก่อน เธอสามารถติดต่อกับไรก็ได้ได้แล้ว
เซริสเพียงบอกว่าเขาต้องการความช่วยเหลือโดยไม่ได้อธิบายอะไร แต่ไรก็ได้ก็ตอบกลับทันที เขาบอกว่าเขาจะทำทุกอย่างเพื่อช่วยฮาน ดังนั้นข้อตกลงจึงบรรลุอย่างรวดเร็ว และเลือกดาบของโลกิอย่าง ไบฟรอต เป็นสื่อกลางในการถ่ายโอนข้อมูล
'ดังนั้น ขั้นตอนสุดท้ายของการดำเนินการนี้คือ...'
หลังจากสยบนายท่านและทำให้สติของนายท่านกลับคืนแล้ว เธอก็เซ็นสัญญาฉบับใหม่กับเขา
จากนั้นก็เรียกเนลม์ไฮมฟ์ ผ่านไบฟรอตและสร้างป้อมปราการข้างหน้าสำหรับนายท่านและกองทัพที่มุมชายแดน
'……นายท่านไปไกลขนาดนั้นเลยเหรอ'
ไซเซลบอกว่าแผนการของเธอมันไร้สาระ แต่เธอก็สัญญาว่าจะช่วยเหลือในขั้นตอนต่างๆ ที่จำเป็นสำหรับปฏิบัติการ
'ทุกอย่างพร้อมแล้ว'
[โอ้ะ! ชาหมดแล้ว!]
นิสเซลเขย่ากาน้ำชา
ดูเหมือนว่าชาจะหมดไปแล้วก่อนที่เซริสจะรู้ตัว
"คุณ……."
เสียงของอารอนสั่นเครือ
ในที่สุดอารอนก็วางถ้วยชาลงพร้อมกับถอนหายใจ
“คุณพูดถูดครับ”
มันเป็นเพียงขั้นตอนที่มีแนวคิดง่ายๆ
ต้องใช้ความพยายามอย่างต่อเนื่องเพื่อทำให้แนวคิดนี้เป็นจริง
ซิริสปัดชายเสื้อของเธอแล้วลุกขึ้น
"ฉันเชื่อใจนายได้ไหม?"
อารอนพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
ไม่มีความลังเลในดวงตาคู่นั้นอีกต่อไป
"แน่นอนครับ!"
นิสเซลกระพือปีกอยู่ข้างหลังเซริส
เซริสวางมือบนไหล่ของอารอนแล้วเดินออกไปที่ริมระเบียง