บทที่ 50 - ปวดหัวเป็นสองเท่า

บทที่ 50 - ปวดหัวเป็นสองเท่า

ตู้ต้าย่งถือไฟฉายส่องคราบเลือดไล่ตามผนังห้องน้ำทีละจุด แต่กลับไม่พบรอยเลือดเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าจะเป็นผนังส่วนบนหรือส่วนล่าง

ถ้าเป็นการจงใจฆาตกรรมจริงๆ ห้องน้ำก็คงเป็นสถานที่จัดการศพ หรือไม่เหยื่อก็อาจจะถูกรมยาจนสลบแล้วนำมาฆ่าทิ้งในห้องน้ำ

จากนั้นตู้ต้าย่งก็ไปตรวจดูที่ห้องนั่งเล่น ห้องนอนทั้งสองห้อง ห้องครัว และห้องทำงาน แต่ก็ไม่พบคราบเลือดกระเซ็นหรือรอยเลือดบนพื้นเลย

ในขณะที่ทั้งสี่คนกำลังเก็บหลักฐานอย่างระมัดระวัง เฉินเจี้ยนฮุยและจูเหวินจวนก็มาถึง

เหล่าเฉิน รีบมาตรวจคราบเลือดก่อนว่าใช่เลือดคนหรือเปล่า

สวีจวิ้นพอเห็นเฉินเจี้ยนฮุยก็รีบตะโกนเรียกทันที

แต่คนที่ลงมือตรวจสอบกลับเป็นจูเหวินจวน

จูเหวินจวนหยิบสารทดสอบขึ้นมา ผ่านไปไม่กี่นาทีเธอก็ถอนหายใจยาว

เลือดมนุษย์ค่ะ ยืนยันได้เลยว่าเป็นคดีฆาตกรรม คราบเลือดแบบนี้บ่งบอกว่าศพถูกหั่นแยกชิ้นส่วนไปแล้ว

ตู้ต้าย่งฟังแล้วก็ถึงกับปวดขมับตึ้บ

สวีจวิ้นยิ่งมีสภาพเหมือนมะเขือม่วงโดนน้ำค้างแข็ง ห่อเหี่ยวไปหมด

คดีตึกหลวี่ถิงยังจับมือใครดมไม่ได้ นี่ก็ดันมาเกิดคดีฆ่าหั่นศพเพิ่มขึ้นอีกคดี แถมใกล้จะถึงวันตรุษจีนแล้วด้วย

แต่ก็ช่วยไม่ได้นี่นะ ต้องรีบรายงานให้กองบังคับการทราบโดยด่วน

พอหัวหน้ากองบังคับการฟังรายงานจบ ก็ตบโต๊ะจนกระจกทับโต๊ะทำงานแทบจะแตกละเอียด

ที่อื่นไม่เกิดเรื่อง ดันมาเกิดเรื่องที่สำนักงานขายของหมู่บ้านจิ่นเจียงซะได้

บ้านตั้งยี่สิบตึก ยอดขายยังไม่ถึงเศษเสี้ยวของทั้งหมดเลย จู่ๆ ก็มาเกิดเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ มันจะเป็นยังไงต่อไปล่ะเนี่ย

ไม่นานนัก ทั้งประธานกรรมการและผู้จัดการทั่วไปของบริษัทก็แห่กันมาจนครบ

ไม่ทราบว่าคุณตำรวจท่านไหนเป็นคนรับผิดชอบครับ

สวีจวิ้นเดินออกจากที่เกิดเหตุ มองชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนท้วนที่กำลังพูดอยู่

มีอะไรหรือเปล่าครับ มีเบาะแสอะไรจะแจ้งไหม

ไม่ใช่ครับ ไม่ทราบว่าคุณตำรวจแซ่อะไรครับ ผมชื่อหวงเฉียง เป็นประธานบริษัทอสังหาริมทรัพย์จิ่นเจียงครับ

สวีจวิ้นมองมือที่หวงเฉียงยื่นมาให้ แล้วก็ยื่นมือไปจับทักทายตอบ

ผมแซ่สวีครับ สวีจากชื่อสวีเสียเค่อ ผมเป็นคนรับผิดชอบที่นี่เอง

คุณตำรวจสวี ขอคุยด้วยเป็นการส่วนตัวสักหน่อยได้ไหมครับ

มีอะไรก็พูดมาเลยครับ

คุณตำรวจสวีครับ พวกคุณช่วยอย่าเพิ่งปล่อยข่าวเรื่องคดีฆาตกรรมที่นี่ออกไปข้างนอกจะได้ไหมครับ

เรื่องนี้ผู้บังคับบัญชาของกองบังคับการเป็นคนตัดสินใจครับ ผมไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ

เดี๋ยวรบกวนเรียกเซลส์ที่ขายบ้านหลังนี้มาพบผมหน่อยนะครับ ผมมีเรื่องต้องสอบถามนิดหน่อย

ได้เลยครับ ผู้จัดการจาง คุณไปถามดูสิว่าใครเป็นคนขายบ้านหลังนี้ ให้เขารีบมาให้ความร่วมมือด่วนเลย

คนที่ถูกเรียกว่าผู้จัดการจางฟังจบก็รีบลงไปตามคนทันที

ประธานหวง คุณไม่ต้องมาเสียเวลากับผมหรอกครับ เรื่องที่คุณขอน่ะ มีแค่ผู้บริหารกองบังคับการหรือรองผู้บัญชาการตำรวจภูธรที่ดูแลงานสืบสวนเท่านั้นถึงจะตัดสินใจได้

สวีจวิ้นเห็นว่าประธานคนนี้ให้ความร่วมมือดี จึงยอมบอกความจริงออกไป

ขอบคุณคุณตำรวจสวีมากครับ ผู้จัดการชวี รีบไปซื้อเครื่องดื่มอุ่นๆ มาให้พวกคุณตำรวจหน่อยนะ แล้วก็จัดการเรื่องมื้อเที่ยงให้เรียบร้อยด้วย ถ้าบ่ายนี้ยังไม่เสร็จ มื้อเย็นก็จัดเตรียมไว้เลย

รับทราบครับท่านประธานหวง

ประธานหวงไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ

ไม่เป็นไรครับ อำนวยความสะดวกเท่าที่ทำได้ พวกคุณจะได้ปิดคดีได้เร็วขึ้นไงครับ

คุณตำรวจสวี นี่นามบัตรผมครับ ผมต้องขอตัวไปจัดการเรื่องนั้นก่อน พวกคุณเหนื่อยหน่อยนะครับ

หวงเฉียงยื่นนามบัตรให้สวีจวิ้นแล้วก็ขอตัวลากลับ

สักพักเซลส์ที่ขายบ้านก็เดินเข้ามา

สวีจวิ้นหันไปเรียกตู้ต้าย่ง

ต้าย่ง มาสอบปากคำแล้วจดบันทึกที

ตู้ต้าย่งได้ยินดังนั้นก็รีบหยิบสมุดกับปากกาออกมาทันที

สวัสดีครับคุณ ผมชื่อตู้ต้าย่ง เป็นตำรวจสืบสวนกองบังคับการจินเถียน กรมตำรวจเมืองชิงลู่

สวัสดีค่ะคุณตำรวจตู้ ฉันชื่อจางเสี่ยวเหมยค่ะ ฉันเป็นคนขายบ้านหลังนี้เอง

ตู้ต้าย่งรีบจดบันทึกลงในสมุดอย่างรวดเร็ว

[จบแล้ว]