บทที่ 25 - เหตุฉุกเฉิน (2)

บทที่ 25 - เหตุฉุกเฉิน (2)

สวีจวิ้นมองหน้าทุกคนด้วยสายตาแบบเดียวกัน

"มองหน้าฉันทำไม ฉันรายงานเรื่องนี้ให้สถานีตำรวจเขตทราบแล้ว ตอนนี้ทางสถานีเขตกำลังให้นักเจรจาต่อรองพูดคุยกับผู้ต้องสงสัยอยู่ สิ่งที่ฉันทำได้ตอนนี้ก็แค่แจ้งสถานการณ์พื้นฐานให้พวกนายฟังเท่านั้นแหละ"

จังหวะนั้นเองฟ่านหยางก็เบียดตัวเข้ามาพูดกับสวีจวิ้น

"หัวหน้าสวี ลูกของทั้งสองคนมาถึงแล้วครับ จะให้ทำยังไงดี"

"ส่งตัวไปให้นักเจรจาต่อรองเลย ตอนนี้พวกเราก็ขึ้นไปบนตึกไม่ได้เหมือนกัน"

"ฝ่ายหญิงยังมีเสียงตอบโต้อยู่ไหม ขืนตัวประกันเป็นอะไรขึ้นมาแล้วผู้เชี่ยวชาญยังมัวแต่เจรจาอยู่ได้มีเรื่องแน่"

ตู้ต้าย่งอดนึกถึงแฟ้มคดีที่เคยอ่านตอนไปฝึกงานที่เมืองกว่างต้าในมณฑลเยว่ตงไม่ได้

คดีนั้นก็เจรจากันอยู่ตั้งนาน กว่านักเจรจาต่อรองจะรู้ตัวว่ามีอะไรผิดปกติ ตัวประกันก็ถูกคนร้ายฆ่าตายไปตั้งนานแล้ว

สุดท้ายคนร้ายก็กระโดดตึกฆ่าตัวตายตามไป

"ยังได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวอยู่ ไม่งั้นพวกเราคงบุกขึ้นไปตั้งนานแล้ว"

สวีจวิ้นพูดพลางลูบคลำปืนพกที่เอว

ตู้ต้าย่งมองขึ้นไปบนดาดฟ้าชั้นหก ในใจก็เริ่มคิดแผนการบางอย่าง

"หัวหน้าสวี เราโรยตัวด้วยเชือกจากดาดฟ้าชั้นหกทะลุเข้าทางหน้าต่างบ้านผู้เสียหายที่อยู่ชั้นสี่ได้ไหมครับ"

สวีจวิ้นปรายตามองตู้ต้าย่งด้วยความเหยียดหยาม

"นึกว่านายรู้ตัวคนเดียวหรือไง คนอื่นเขาไม่รู้หรือไง ลองไปดูอีกฝั่งของตึกสิ ติดเหล็กดัดกันขโมยปิดทึบหมดทุกบาน ขนาดหน้าต่างห้องน้ำยังปิดทึบเลย"

ตู้ต้าย่งถึงกับหน้าแตกถอยทัพแทบไม่ทัน

ฟ่านหยางกับเซวียเทียนหางที่ยืนอยู่ข้างๆ หัวเราะหึหึ

"ตอนพวกเรามาถึงใหม่ๆ ก็ยังดูสถานที่เกิดเหตุไม่ทั่วถึง เสนอไอเดียแบบเดียวกับนายนี่แหละ โดนด่าเปิงไปเหมือนกัน"

แต่ตู้ต้าย่งก็ยังไม่ยอมแพ้ เขาเดินตรงไปที่ด้านข้างของตึก สายตาจับจ้องไปที่เหล็กดัดกันขโมยอย่างไม่วางตา

"หัวหน้าสวี มาดูนี่สิครับ ดูหน้าต่างห้องน้ำบานนั้นสิครับ มันติดฟิล์มฝ้า แถมยังมีระยะห่างจากหน้าต่างห้องรับแขกนิดหน่อย ถ้าเราถอดน็อตเหล็กดัดกันขโมยของห้องน้ำออกก่อน แล้วค่อยหาวิธีบุกเข้าไปล่ะครับ"

สวีจวิ้นพอได้ฟัง ดวงตาก็เบิกโพลงเป็นประกายทันที

"ต้าย่งเอ๊ย บางทีนายก็มีประโยชน์สมชื่อต้าย่งจริงๆ เดี๋ยวฉันไปรายงานผู้บังคับบัญชาก่อนนะ"

พูดจบเขาก็วิ่งตึงตังออกไปทันที

และแล้วก็เป็นไปตามคาด ไม่ถึงสิบนาทีก็มีเชือกสองเส้นปล่อยลงมาจากดาดฟ้าชั้นหก เจ้าหน้าที่กู้ภัยดับเพลิงสองคนเริ่มทำการถอดน็อตเหล็กดัดกันขโมยที่ห้องน้ำอย่างระมัดระวัง

ใช้เวลาไม่เกินห้าหกนาทีก็มีการปล่อยเชือกลงมาอีกเส้นเพื่อดึงเหล็กดัดที่ถูกถอดออกขึ้นไปด้านบนอย่างแผ่วเบา หน้าต่างห้องน้ำเดิมทีก็ปิดไม่สนิทอยู่แล้ว เจ้าหน้าที่กู้ภัยที่ห้อยตัวอยู่จึงค่อยๆ เปิดมันออก

จากนั้นทั้งสองคนก็ถูกดึงตัวขึ้นไป สักพักก็มีเจ้าหน้าที่อีกสองคนถูกหย่อนตัวลงมาแทน

ตั้งแต่ตอนที่เจ้าหน้าที่กู้ภัยดับเพลิงเริ่มลงมือถอดเหล็กดัด ในโถงบันไดก็มีเสียงนักเจรจาต่อรองที่พาเด็กมาร่วมด้วยเริ่มตะโกนเรียกชื่อเวยหลี่เพื่อพูดคุยเกลี้ยกล่อมผู้ต้องสงสัย

ยืนคุยผ่านประตูไปได้ไม่ถึงสิบนาที ประตูบ้านของผู้เสียหายก็ถูกเปิดออกจากด้านใน

ตามมาด้วยผู้ต้องสงสัยที่ถูกสวมกุญแจมือไพล่หลังและถูกคุมตัวออกมา

นอกจากผู้เสียหายจะได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยแล้วก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก

คดีจับตัวประกันจึงจบลงเพียงเท่านี้

ต่อมาได้ยินสวีจวิ้นเล่าว่า พอเจ้าหน้าที่บุกเข้าไปในห้องน้ำได้ก็จงใจทำเสียงดัง ผู้ต้องสงสัยจึงพาตัวประกันไปเปิดประตูห้องน้ำเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น ใครจะไปคิดว่าพอเปิดประตูห้องน้ำปุ๊บก็ถูกจับตัวกดลงกับพื้นปั๊บ

หลังจากการสอบสวนอย่างเร่งด่วนถึงได้รู้ความจริงว่า เมื่อคืนวันศุกร์ผู้ต้องสงสัยเห็นอดีตภรรยาเดินเข้าออกโรงแรมกับผู้ชายคนอื่น จึงรู้สึกคับแค้นใจ

พอตอนเที่ยงวันนี้ได้ดื่มเหล้าเข้าไปก็เลยวิ่งมาที่นี่ ตั้งใจจะมาพูดคุยให้รู้เรื่อง แต่ใครจะไปรู้ว่าอดีตภรรยาไม่อยากจะเสวนาด้วยเลยทำให้เกิดการปะทะคารมกันอย่างรุนแรง

ส่วนเรื่องที่เพื่อนบ้านได้ยินผู้เสียหายร้องตะโกนว่าฆ่าคนนั้น เป็นเพราะผู้ต้องสงสัยใช้มีดปอกผลไม้กรีดแขนผู้เสียหายไปหนึ่งแผล

ต่อมาพอตำรวจมาถึงก็ยิ่งทำให้ผู้ต้องสงสัยหงุดหงิดงุ่นง่านจนควบคุมตัวเองไม่อยู่ และก่อเรื่องที่ทำให้ตัวเองต้องมานั่งเสียใจภายหลัง

หลังจากสอบปากคำเสร็จ ทุกคนต่างก็ถอนหายใจด้วยความสลดใจ

การทำอะไรตามอำเภอใจหลังจากการดื่มเหล้านี่แหละที่ทำให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่ได้อย่างแท้จริง

ตอนที่ตำรวจมาเคาะประตู ถ้าผู้ต้องสงสัยยอมวางมีดปอกผลไม้ในมือลงแต่เนิ่นๆ ก็อาจจะโดนแค่โทษกักขังเพื่อตักเตือน

แต่ตอนนี้สิ สงสัยคงต้องเข้าไปนอนในคุกอีกหลายปีเลยล่ะ

ทว่าด้วยข้อเสนอแนะของตู้ต้าย่ง กลับทำให้เขาได้รับคำชมเชยเป็นรางวัล

แถมยังทำให้สวีจวิ้นด่าฟ่านหยางกับเซวียเทียนหางซะเละเทะไม่มีชิ้นดี

บอกว่าอุตส่าห์คิดแผนออกก็ถือว่าเป็นเรื่องดี แต่ทำไมไม่รู้จักคิดต่อยอดให้มันลึกซึ้งกว่านี้ล่ะ

เอาเถอะ หัวหน้าก็คือหัวหน้า มีปากก็พูดไป ตอนนั้นพวกผมก็อยู่ตรงนั้น ไม่เห็นหัวหน้าจะคิดต่อยอดอะไรได้เลย แถมตอนนั้นยังด่าตู้ต้าย่งเหมือนกันด้วย

แต่เรื่องแบบนี้พูดออกไปไม่ได้เด็ดขาด ขืนพูดออกไปมีหวังโดนสั่งให้ไปซุ่มโป่งจับโจรระยะยาวแน่

[จบแล้ว]