บทที่ 8 - เริ่มต้นสืบสวน (3)

บทที่ 8 - เริ่มต้นสืบสวน (3)

ในห้องสอบสวนตอนนี้เหลือแค่ตู้ต้าย่งกับจางซินสองคน

"ไม่ต้องเกร็งหรอกน่า! ถ้าไม่ใช่ความผิดของนาย พวกเราก็ยัดข้อหาให้นายไม่ได้หรอก"

"ตอนนั้นสังเกตเห็นไหมว่ารอบๆ ตัวผู้หญิงคนนั้นมีคนอื่นอยู่อีกหรือเปล่า"

จางซินส่ายหน้าปฏิเสธ

"จางซิน รายละเอียดทุกอย่างที่นายคิดออกตอนนี้มันจะเป็นประโยชน์ช่วยลดโทษคดีลักทรัพย์ให้นายได้นะ เพราะงั้นนายต้องคิดให้ดีๆ เค้นสมองคิดให้ออก เข้าใจไหม"

"ตอนที่ผู้หญิงคนนั้นโทรศัพท์ นายพอจะฟังออกไหมว่าเธอเป็นคนสำเนียงถิ่นไหน หรือตอนที่สายติดเธอได้บอกปลายสายไหมว่าเธอเป็นใคร"

จางซินทำท่าจะเด้งตัวพรวดขึ้นมายืน

ตู้ต้าย่งเดินเข้าไปหาพร้อมกับยื่นบุหรี่ให้จางซินหนึ่งมวน

"นึกอะไรขึ้นมาได้งั้นเหรอ ใจเย็นๆ ค่อยๆ พูดออกมา"

"คุณตำรวจครับ เรื่องสำเนียงนี่ผมไม่รู้จริงๆ แต่ตอนที่ผู้หญิงคนนั้นคุยโทรศัพท์ ผมมัวแต่มองตรงสร้อยคอเธอก็เลยได้ยินแว่วๆ ว่าเธอพูดว่าฉันคือเหยาเหยา! ใช่ครับ! เหยาเหยาแน่นอน!"

"หลังจากยืมโทรศัพท์นายเสร็จ เธอออกไปจากตรงนั้นยังไง"

"เพราะผู้หญิงคนนั้นหุ่นดี ผมก็เลยแอบมองตามไปอีกหลายตา เธอเรียกรถแท็กซี่ตรงถนนสายสองออกไปครับ"

สวีจวิ้นเดินเข้ามาในห้องพอดี

ตู้ต้าย่งกะพริบตาปริบๆ ให้สวีจวิ้น

สวีจวิ้นรีบสั่งให้เจ้าหน้าที่ของทีมไปหาข้าวหาน้ำมาให้จางซินกิน

ส่วนตัวเองก็เดินออกมาจากห้องสอบสวนพร้อมกับตู้ต้าย่ง

"ได้เรื่องแล้วงั้นสิ นายนี่มันร้ายไม่เบาเลยนะ!"

"ตอนที่นายรวบตัวผู้ต้องสงสัยฉันนึกว่านายเป็นมือเก๋าซะอีก! ถ้าปิดคดีนี้ได้เมื่อไหร่ฉันจะทำเรื่องขอความดีความชอบให้นาย นี่แหละเหตุผลว่าทำไมถ้านายทายถูก นายถึงต้องเป็นคนเลี้ยงข้าว"

"ขอบคุณครับหัวหน้าสวี"

"จางซินให้การว่า ผู้ต้องสงสัยน่าจะชื่อพ้องเสียงกับคำว่าเหยาเหยาครับ"

"อีกอย่าง หลังจากที่ผู้ต้องสงสัยยืมโทรศัพท์ของจางซินเสร็จก็นั่งรถแท็กซี่ออกไป เราต้องไปตามหารถแท็กซี่คันนั้นให้เจอครับ ช่วงหลังเที่ยงคืนรถบนถนนไม่ค่อยเยอะ น่าจะตามหาได้ไม่ยากเท่าไหร่"

"กินข้าวกันก่อนเถอะ เดี๋ยวค่อยเรียกประชุม ฟ่านหยางกับเทียนหางก็ใกล้จะกลับมาจากบริษัทของผู้ตายแล้วเหมือนกัน"

เวลาสิบสองนาฬิกาสี่สิบนาที คดีบุกรุกชิงทรัพย์และฆาตกรรมวันที่สี่เดือนเก้าก็ถูกตั้งเป็นคดีอย่างเป็นทางการ

ห้องประชุมของทีมสองอบอวลไปด้วยควันบุหรี่โขมง

ผู้ช่วยหัวหน้าทีมเหลียงเหม่ยเสียถึงกับต้องไปเปิดหน้าต่างบานหนึ่งออกถึงแม้จะเปิดแอร์อยู่ก็ตาม

"ทุกคนสรุปสถานการณ์ให้ฟังหน่อยสิ รอให้ตงเฉียงกลับมาก่อนถึงจะยืนยันได้ว่าจางซินยังมีส่วนเกี่ยวข้องอยู่ไหม"

"ฟ่านหยางนายเริ่มก่อนเลย!"

"หัวหน้าสวีครับ เมื่อเช้าหลังจากเก็บรวบรวมหลักฐานเสร็จ ผมกับเทียนหางก็ไปที่บริษัทของผู้ตายมาครับ"

"ผู้ตายชื่อหลี่เฉียนอวิ้น อายุสามสิบหกปี เป็นคนมณฑลเยว่ตงครับ"

"เป็นเจ้าของบริษัทนำเข้าส่งออกแห่งหนึ่งในเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษของเมืองชิงลู่เรา และเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของบริษัทครับ"

"จากการสืบสวนในตอนนี้ทราบมาว่า หลี่เฉียนอวิ้นมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับพนักงานหญิงในบริษัทถึงสองคน แต่หลังจากตรวจสอบดูแล้ว ทั้งคู่ไม่มีเวลาในการลงมือครับ"

"นักบัญชีของบริษัทบอกพวกเราว่า เมื่อวานเพิ่งมีเงินค่าสินค้าโอนเข้ามาที่บริษัทจำนวนสองแสนหยวน นอกจากที่หลี่เฉียนอวิ้นเก็บไว้เป็นงบของบริษัทห้าหมื่นหยวนแล้ว เงินอีกแสนห้าหมื่นหยวนที่เหลือเขาก็เอากลับไปด้วยทั้งหมดครับ ส่วนจะเอากลับไปไว้ที่บ้านจริงไหม ตอนนี้ยังไม่ทราบแน่ชัดครับ"

"จากการสอบถามผู้ถือหุ้นคนอื่นๆ และผู้จัดการแผนกสำคัญในบริษัท หลี่เฉียนอวิ้นเป็นคนอัธยาศัยดีมาก นอกจากเรื่องความเจ้าชู้แล้ว เขาก็ไม่เคยไปมีเรื่องบาดหมางกับใครทั้งในเรื่องธุรกิจหรือเรื่องส่วนตัวเลยครับ"

"นอกจากนี้ ตามข้อมูลที่แม่บ้านจางเสี่ยวเหลียนบอกมา หลี่เฉียนอวิ้นมักจะพาสาวนั่งดริ้งก์หรือผู้หญิงกลางคืนกลับมาที่บ้านบ่อยๆ แค่คนที่มาค้างคืนด้วย จางเสี่ยวเหลียนก็บอกว่าเคยเห็นหน้ามาหลายคนแล้วครับ"

"นอกจากหลี่เฉียนอวิ้นแล้ว บริษัทยังมีผู้ถือหุ้นอีกสามคนครับ แต่ถือหุ้นอยู่ไม่มาก แถมความสัมพันธ์ของทั้งสี่คนก็ดีเยี่ยมมาตลอด พวกนี้ก็เลยถูกตัดผู้ต้องสงสัยออกไปแล้วครับ!"

"ตอนนี้ได้ข้อมูลมาแค่นี้แหละครับ ส่วนเรื่องอื่นๆ ยังต้องลงพื้นที่สืบสวนกันต่อไป"

สวีจวิ้นรับฟังพลางพยักหน้าตามไปด้วย

"ขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักหน่อยนะ นี่คือตำรวจฝึกหัดที่เพิ่งย้ายมาใหม่ของทีมเรา ชื่อตู้ต้าย่ง วันหลังพวกนายก็เรียกเขาว่าต้าย่งก็แล้วกัน!"

"เห็นหมอนี่เป็นแค่เด็กฝึกงานก็อย่าดูถูกไปล่ะ ฝีมือหมอนี่คือเพชรเม็ดงามของสายสืบเราเลยนะเว้ย"

ตู้ต้าย่งรีบลุกขึ้นยืนทำความเคารพทุกคนรอบทิศทาง

"ตำรวจฝึกหัดตู้ต้าย่ง ขอฝากเนื้อฝากตัวกับอาจารย์ทุกท่านด้วยนะครับ รบกวนช่วยชี้แนะเด็กใหม่อย่างผมด้วยนะครับ"

สวีจวิ้นโบกมือให้เขานั่งลง

"นั่งลงเถอะน่า! ทีมสืบสวนของเราไม่มีพิธีรีตองอะไรมากมายหรอก"

"เดี๋ยวจะแนะนำให้รู้จักทีละคนนะ"

"ผู้ช่วยหัวหน้าทีม แล้วก็ฟ่านหยางกับเทียนหางนี่ฉันคงไม่ต้องแนะนำแล้วล่ะ"

พูดจบเขาก็ชี้ไปทางนายตำรวจวัยใกล้ห้าสิบปีที่ประดับยศสองขีดสามดาว

[จบแล้ว]