บทที่ 408 เก้าจักรพรรดิเหินเวหา? ข้ามห้วงมิติเวลามาเยือน! สามมหาจุ่นเซียนตี้แห่งแม่น้ำวิญญาณ!
บทที่ 408 เก้าจักรพรรดิเหินเวหา? ข้ามห้วงมิติเวลามาเยือน! สามมหาจุ่นเซียนตี้แห่งแม่น้ำวิญญาณ!
"ตูม!"
รูปร่างอันโอฬารของจักรพรรดิมนุษย์จุติลงมา
เขาก้าวเพียงก้าวเดียวก็ข้ามผ่านระยะทางหลายร้อยล้านล้านลี้ ข้ามผ่านเขื่อนกั้นน้ำ พุ่งเข้าสู่สนามรบเช่นนี้ ทำให้สีหน้าของสามมหาจุ่นเซียนตี้แห่งความมืดต้องเคร่งเครียด
"ไสหัวไป——"
น้ำเสียงอันโอหังของจักรพรรดิมนุษย์ดังขึ้น
จากนั้นเขาก็ซัดหมัดออกไปอย่างฉับพลัน ทำให้หมื่นพันมรรคาต้องสั่นสะท้าน กฎเกณฑ์แห่งทุกสวรรค์กระเพื่อมไหว ห้วงมิติเวลาฉีกขาด แม่น้ำแห่งกาลเวลาเดือดพล่าน มรรคาหุนตุ้นอันน่าสยดสยองห่อหุ้มกฎเกณฑ์สามพันประการซัดออกไป!
หมัดนี้โอหังอย่างถึงที่สุด!
สีหน้าของสามจักรพรรดิแห่งความมืดแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นมาในทันที
"ตูม!"
สามจักรพรรดิล่าถอยอย่างต่อเนื่อง
อวี่ตี้ หงตี้ และชางตี้มองไปยังจักรพรรดิมนุษย์เบื้องหน้าด้วยความหวาดระแวงอยู่บ้าง
"แค่ก..."
หลีหมิงกระอักเลือดเต็มปาก
เขาอาศัยโอกาสพักหายใจเพียงชั่วครู่นี้ฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของตนเอง ทว่าสีหน้ายังคงซีดเผือดอยู่บ้าง มรรคาภายในร่างปั่นป่วน
"สหายเต๋า"
หลีหมิงมองไปยังหลินเจา พลางทอดถอนใจแล้วกล่าวว่า "ท่าน... ไม่ควรมาเลย..."
เขาเตรียมใจที่จะอุทิศกายให้ความมืดมิดเอาไว้แล้ว
เขาตายเพียงคนเดียวก็พอแล้ว
หลินเจาไม่มีความจำเป็นต้องเข้ามายุ่งเกี่ยวเลยจริงๆ
"ไม่ต้องพูดมากความ"
หลินเจาโบกมือเบาๆ
เขามองไปยังสามจักรพรรดิเบื้องหน้าอย่างสงบนิ่ง แล้วกล่าวว่า "สหายเต๋าหลีหมิง ยินดีต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ไปกับข้าหรือไม่? ร่วมกันกวาดล้างความมืดมิดในชาตินี้ด้วยกัน!"
"ตกลง!"
หลีหมิงไม่กล่าววาจาให้มากความอีก
ในเมื่อจุดจบถูกลิขิตเอาไว้แล้ว
เช่นนั้น...
ก็ไม่มีความจำเป็นต้องพูดจาไร้สาระต่อไป
——ฆ่า!
"ตูม!"
สองจักรพรรดิยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กัน
รูปร่างของพวกเขาสูงโปร่งองอาจ โอฬารอย่างถึงที่สุด ประดุจดวงตะวันอันเจิดจ้า แสงจักรพรรดิอันสว่างไสวขับไล่ความมืดมิดในโลกมนุษย์ ส่องสว่างไปทั่วทุกโลกธาตุ นำพาดวงสว่างเพียงหนึ่งเดียวมาสู่ชาตินี้!
ภายในห้องไลฟ์——
สมาชิกกลุ่มจำนวนมากล้วนตื่นเต้นขึ้นมาแล้ว
【เยี่ยเฮย: บ้าเอ๊ย! จักรพรรดิมนุษย์มาแล้ว!?】
【ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งวิถีปรารถนามนุษย์: จักรพรรดิมนุษย์สุดยอด! เพียงหมัดเดียวก็บีบบังคับให้สามจักรพรรดิแห่งความมืดล่าถอยได้แล้ว?】
【เฮยหวง: โฮ่ง! จักรพรรดิมนุษย์สุดยอดเพียงนี้ เช่นนั้นในอนาคตมหาจักรพรรดิย่อมต้องสุดยอดแน่ พลังฝีมือของเจ้าหนูเยี่ยฝานก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ามหาจักรพรรดิเท่าใดนัก ในอนาคตบุตรแห่งจักรพรรดิของเขาย่อมไม่แผ่วลงอย่างแน่นอน!】
【เพราะฉะนั้น...】
【เยี่ยฝาน เจ้าหนูอย่างเจ้ายังไม่รีบมีลูกเพิ่มอีกหลายๆ คนอีก!?】
【เยี่ยเฮย: ......】
【ลูกพี่หญิงของหวงเทียนตี้: @เฮยหวง——เพื่อที่จะให้ท่านปู่มีลูกเพิ่มอีกหลายคน เจ้าถึงกับเริ่มยอมรับแล้วหรือว่าท่านปู่ไม่ด้อยไปกว่ามหาจักรพรรดิอู๋สือ?】
【แม่ของอู๋สือ: ผู้อาวุโสจักรพรรดิมนุษย์ปรากฏตัวแล้ว เช่นนั้นต่อไปยังมีจุ่นเซียนตี้อีกหลายท่านปรากฏตัวขึ้นมาอีกใช่หรือไม่?】
【สายลับอันดับหนึ่งแห่งเก้าสวรรค์สิบพิภพ: ใช่ สุดท้ายน่าจะมีจุ่นเซียนตี้เก้าท่านปรากฏตัวขึ้น!】
【ปฐมวิญญาณเซ่นไหว้เซียนกู่: เก้าท่าน...】
【......】
"ตูม!"
สีหน้าของสามจักรพรรดิแห่งความมืดเต็มไปด้วยความหวาดระแวง
อวี่ตี้ถือหอกศึกสังหารจักรพรรดิ ปีกคู่หนึ่งที่อยู่เบื้องหลังของเขากางออก ปะทุแสงอันบริสุทธิ์สูงส่งทว่าโอหังออกมา น้ำเสียงอันแสนเย็นชาดังขึ้น:
"โอหังนัก!"
"คิดจริงๆ หรือว่าอาศัยแค่พวกเจ้าสองคนก็สามารถจัดการกับพวกข้าได้?"
"ชาตินี้ถึงกับมีจุ่นเซียนตี้ถือกำเนิดขึ้นมาสองท่านเชียวหรือ?"
หงตี้กล่าวด้วยสีหน้าเย็นชาว่า "เรื่องนี้น่าตกใจมากจริงๆ แต่พวกเจ้าไม่รู้จักลิขิตสวรรค์ ท้ายที่สุดก็ทำได้เพียงกลายเป็นกระดูกแห้งสองโครงเท่านั้น!"
"——เหลือทิ้งไว้เพียงความเสียใจ!"
สิ้นคำกล่าว
"ตูม!"
ส่วนลึกของดินแดนโบราณขั้นสูงสุด
มีกลิ่นอายอันน่าสยดสยองอย่างถึงที่สุดอีกสายหนึ่งค่อยๆ ฟื้นตื่นขึ้นมา
ท่ามกลางความมืดมิด
เผยให้เห็นร่างอันน่าสยดสยองสายหนึ่งปรากฏขึ้น
ร่างกายของเขาซ่อนเร้นอยู่ท่ามกลางความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด เลือนรางจนมองเห็นเพียงแค่โครงร่างหนึ่ง ผอมแห้ง ชราภาพ ทว่านัยน์ตาคู่หนึ่งกลับร้อนแรงอย่างถึงที่สุด ราวกับตะเกียงสว่างไสวสองดวงท่ามกลางความมืดมิด สาดแสงเจิดจ้าจนน่าหวาดหวั่น
วินาทีต่อมา
ร่างนั้นก็ก้าวเดินออกมา
เขาก้าวเพียงก้าวเดียวก็ข้ามผ่านระยะทางหลายร้อยล้านล้านลี้ แรงกดดันอันไร้ขอบเขตกวาดม้วนฟ้าดิน ทำให้เจี้ยไห่เดือดพล่าน เกลียวคลื่นซัดสาดจนสิ้น
ท้ายที่สุด
โฉมหน้าที่แท้จริงของเขาก็ปรากฏออกมา
นั่นคือชายชราผู้หนึ่ง อานุภาพแข็งแกร่งอย่างยิ่ง เห็นได้ชัดว่าเป็นจุ่นเซียนตี้อีกท่านหนึ่ง!
อีกทั้ง...
ยังไม่ใช่จุ่นเซียนตี้ธรรมดาอีกด้วย!
เมื่อเห็นเช่นนี้
สีหน้าของหลีหมิงก็เปลี่ยนไป
จักรพรรดิมนุษย์มองดูทุกสิ่งเบื้องหน้าอย่างสงบนิ่ง
ภายในห้องไลฟ์——
สมาชิกกลุ่มจำนวนมากก็ตกตะลึงเช่นกัน
มีจุ่นเซียนตี้แห่งความมืดปรากฏตัวขึ้นมาอีกท่านหนึ่งหรือ?
ซี้ด!
คราวนี้ก็คือจุ่นเซียนตี้หกท่านมาชุมนุมกันที่สุดปลายเจี้ยไห่แล้ว!
"คิดไม่ถึงเลย——"
"ชาตินี้ถึงกับมีผู้ร่วมอุดมการณ์ถือกำเนิดขึ้นมาสองท่านเชียวหรือ?"
ชายชราดับสูญโลกเอ่ยปากอย่างแช่มช้า พลางก้าวเดินไปอยู่ข้างกายสามจักรพรรดิแห่งความมืด
"ผู้อาวุโส"
ชางตี้และหงตี้ก้มหน้าลงเล็กน้อย
สายตาของอวี่ตี้ยังคงเย็นชา ไม่ได้ให้ความเคารพต่อชายชราดับสูญโลกมากนัก
"ผู้ร่วมอุดมการณ์?"
จักรพรรดิมนุษย์แค่นหัวเราะเยาะเย้ย แล้วกล่าวว่า:
"ตัวตนที่แม้แต่มรรคาของตนเองก็ยังละทิ้งได้ คู่ควรจะมายืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับข้าด้วยหรือ!?"
เมื่อได้ยินดังนั้น
สีหน้าของชายชราดับสูญโลกก็เคร่งขรึมลงในทันที
นัยน์ตาของเขาจ้องมองไปยังจักรพรรดิมนุษย์เบื้องหน้า พลางกล่าวว่า:
"สหายเต๋าอย่าได้หาเรื่องใส่ตัวเลย ตลอดยุคอดีตและปัจจุบัน ห้วงมิติเวลาอันไร้ที่สิ้นสุด มีจุ่นเซียนตี้ถือกำเนิดขึ้นมากี่ท่านกันเชียว? วันนี้ล้วนมาชุมนุมกันที่นี่ทั้งหมดแล้ว!"
"พวกข้าต่างหากถึงจะเป็นผู้ร่วมอุดมการณ์เดียวกัน!"
"เหตุใดต้องปะทะกับพวกข้าเพื่อมดปลวกฝูงหนึ่งด้วยเล่า?"
หลีหมิงกล่าวอย่างเย็นชาว่า:
"พวกเจ้าสูญเสียความเป็นมนุษย์ไปแล้ว ยังมีหน้ามาเรียกพวกข้าสองคนว่าสหายเต๋าอีกหรือ?!"
เมื่อคำกล่าวนี้หลุดออกไป
สีหน้าของสี่จักรพรรดิแห่งความมืดล้วนเย็นชาลง
"จะพูดจาไร้สาระกับพวกมันให้มากความไปทำไม?"
"ส่งพวกมันเดินทางสู่ปรโลกเสีย!"
น้ำเสียงเย็นชาของอวี่ตี้ดังขึ้น
"เฮ้อ"
ชายชราดับสูญโลกทอดถอนใจ
"สหายเต๋าทั้งสอง..." เขายังอยากจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง
ทว่าในตอนนั้นเอง
แม่น้ำแห่งกาลเวลากระเพื่อมไหว สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ท่ามกลางความเลือนราง มีสายรุ้งน่าตื่นตะลึงสามสายพุ่งทะยานมาจากปลายน้ำของกาลเวลา
"หืม!?"
สีหน้าของชายชราดับสูญโลกเปลี่ยนไป
ท่ามกลางความเลือนราง เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันน่าสยดสยองอย่างถึงที่สุดสามสายกำลังพุ่งตรงมายังห้วงมิติเวลานี้ นั่นคือจุ่นเซียนตี้สามท่านหรือ!?
ตลอดยุคอดีตและปัจจุบันมีจุ่นเซียนตี้รวมกันกี่ท่านเชียว?
วันนี้ล้วนมาชุมนุมกันที่นี่ทั้งหมดแล้ว!
และในตอนนี้...
ยังมีปรากฏตัวขึ้นมาจากแม่น้ำแห่งกาลเวลาอีกสามท่านหรือ?
พวกเขามาเพื่อเหตุใดกัน!?
ต้องรู้ก่อนว่า การเดินทางตามแม่น้ำแห่งกาลเวลาเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายดายนัก หากพลาดพลั้งเพียงเล็กน้อยก็อาจก่อให้เกิดเหตุและผลอันยิ่งใหญ่เทียมฟ้าได้
ต่อให้เป็นจุ่นเซียนตี้
ก็ไม่กล้าแปดเปื้อนเหตุและผลในกาลเวลาตามอำเภอใจ
"ตูม!"
ร่างสามสายแหวกผ่านกาลเวลา
ท้ายที่สุดก็จุติลงมาในห้วงมิติเวลานี้อย่างดุดัน
นั่นคือชายสองหญิงหนึ่ง ทั่วร่างของพวกเขารายล้อมไปด้วยกลิ่นอายประหลาดจางๆ อักขระอันเจิดจ้าพันเกี่ยวอยู่รอบกาย มองต่ำสรรพสิ่งใต้หล้า ทะนงตนเหนือหมื่นกาล
วินาทีนี้
สามมหาจักรพรรดิจุติลงมา
สายตาของพวกเขาจ้องเขม็งไปยังจักรพรรดิมนุษย์
"ยังไม่พบคนในตำนานผู้นั้น แต่กลับพบตัวแปรนอกเหนือความคาดหมายผู้หนึ่งหรือ?!"
หนึ่งในนั้นเอ่ยปาก
"ฆ่าเขาซะ!"
อีกคนหนึ่งกล่าวอย่างเย็นชา
ภาพเหตุการณ์เช่นนี้
ทำให้สีหน้าของสี่จักรพรรดิแห่งความมืดเกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นมาในทันที
"สหายเต๋าทั้งสามมาเพื่อเหตุใด?"
ชายชราดับสูญโลกมองไปยังทั้งสามคนเบื้องหน้าด้วยความคลางแคลงใจ
"สหายเต๋าอาจไม่ทราบ"
สตรีผู้หนึ่งในบรรดาสามมหาจุ่นเซียนตี้เอ่ยปาก "คนผู้นี้ไม่ใช่การดำรงอยู่ของห้วงมิติเวลานี้ ทว่าคือตัวแปรนอกเหนือความคาดหมายผู้หนึ่ง พวกข้าท่องไปในกาลเวลา พบว่าลิขิตสวรรค์ไม่ถูกต้องนัก ดังนั้นจึงจุติลงมาในโลกนี้"
กล่าวจบ
สายตาของนางก็มองไปยังจักรพรรดิมนุษย์
"เป็นเช่นนี้นี่เอง"
แววตาของชายชราดับสูญโลกสั่นไหวเล็กน้อย
สายตาของเขามองไปยังจักรพรรดิมนุษย์เช่นเดียวกัน ภายในดวงตาแฝงความประหลาดใจพาดผ่านเล็กน้อย
วันนี้
จุ่นเซียนตี้เก้าท่านมาชุมนุมกันอย่างพร้อมหน้า!
ภายในห้องไลฟ์——
สมาชิกกลุ่มจำนวนมากล้วนตะลึงงัน
【สายลับอันดับหนึ่งแห่งเก้าสวรรค์สิบพิภพ: เป็นเช่นนี้นี่เอง เป็นเช่นนี้หรือ?!】
【ปฐมวิญญาณเซ่นไหว้เซียนกู่: จุ่นเซียนตี้ทั้งสามท่านนี้มาจากที่ใดกัน?】
【ลูกพี่หญิงของหวงเทียนตี้: นี่คือ——จุ่นเซียนตี้แห่งแม่น้ำวิญญาณหรือ!?】