บทที่ 27 การโต้กลับอันบ้าคลั่งของริเวอร์เพลต! ซูไป๋เผยรอยยิ้ม!

"สวยงามมาก!!!"

"สวยงามจริง ๆ!!!"

"ลูกบอลเข้าประตูไปแล้ว!!!"

"การแข่งขันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!"

"ซูไป๋!!!"

"ควบม้าเดี่ยวทะลวงพันลี้!!!"

"ลูกยิงจรวดด้วยเท้าซ้ายระดับเวิลด์คลาส!"

"เป็นลูกยิงที่ไร้เหตุผลสิ้นดี!"

"ลูกยิงนั้นมันสวยงามเหลือเกิน!"

"ไม่มีลีลาอะไรมากมาย แค่ความเร็ว แค่การหักเปลี่ยนทิศทาง แค่เล่นงานในจังหวะที่คุณไม่ทันตั้งตัว!"

"ริเวอร์เพลตถึงกับช็อกไปเลย!"

... [เชี่ยเอ๊ย ประตูเมื่อกี้โคตรสุด! เห็นจังหวะคัตอินเมื่อกี้ไหม? นึกว่าร็อบเบนมาเอง!]

... [แม่งเอ๊ย จริงด้วย ฉันดูภาพช้าอย่างละเอียด การคัตอินของหมอนั่นเป็นการคัตอินแบบไม่ลดสปีดเลย! เหมือนกับดีริก โรสของบูลส์ตอนนี้เลย น่ากลัวชะมัด!]

... [เหอะ! ก็แค่พวกเก่งชั่วข้ามคืน ความเร็วระดับนั้นบวกกับการเปลี่ยนทิศทางแบบไม่ลดสปีด คิดว่าจะยืนระยะไปได้สักกี่ปีเชียว? เผลอ ๆ ไม่พ้นฤดูกาลเดียวก็คงพังแล้วมั้ง!]

... [ใช่เลย อย่าเพิ่งไปอวยแค่เพราะยิงได้ลูกเดียว ประตูนั้นไม่ได้มีอะไรพิเศษเลย ไม่มีเทคนิคอะไรทั้งนั้น หมอนี่คงพึ่งแค่ความเร็วกับสรีระแหละ ทักษะการใช้เท้าคงจะห่วยแตก!]

... [ดูพวกนักเตะญี่ปุ่นสิ ทักษะการใช้เท้าของพวกเขาแพรวพราวของจริง คนจีนอย่างเราไม่ควรไปเล่นฟุตบอลให้เสียเวลาหรอก มีแต่จะทำให้คนเขาด่าเปล่า ๆ!]

... [บัดซบเอ๊ย ไอ้พวกกล้วยหอม จะดูก็ดู ไม่ดูก็ไสหัวไป พวกแกทนเห็นคนจีนด้วยกันได้ดีไม่ได้เลยใช่ไหมฮะ? เขาอุตส่าห์สร้างชื่อได้ พวกแกก็เอาแต่สาดโคลนใส่เขาทั้งที่เขายังไม่ทันได้ลงเล่นด้วยซ้ำ!]

... [หึ นักเตะแบบนี้เดี๋ยวก็โดนสมาคมฟุตบอลจีนโอนสัญชาติ แล้วก็มาเล่นในไชนีส ซูเปอร์ลีก ฝึกไปสักสองปี จุ๊ ๆ ไก่ต้มสับตัวใหม่ก็ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว!]

... [ฉัน...]

ภายในห้องถ่ายทอดสดของไททัน สปอร์ตส์!

หวงเจี้ยนเสียงกระโดดขึ้นด้วยความตื่นเต้นในวินาทีที่เห็นซูไป๋ทำประตู

เขาไม่เคยจินตนาการมาก่อนเลยว่าเด็กหนุ่มชาวจีนจะปรากฏตัวในศึกซูเปอร์ดาร์บี้ที่สำคัญเช่นนี้ได้ และที่บ้าบอที่สุดก็คือเขาสามารถทำประตูอันบ้าคลั่งแบบนี้ได้ตั้งแต่เริ่มเกม!

เมื่อเทียบกับความคลั่งไคล้ของหวงเจี้ยนเสียงแล้ว!

ณ เอสตาดิโอ โมนูเมนตัล ในเวลานี้

แฟนบอลเดนตายจำนวนนับไม่ถ้วนที่ยังคงร้องเพลงประจำทีมริเวอร์เพลตต่างจ้องมองเด็กหนุ่มชาวจีนในสนามที่กำลังถูกผู้เล่นโบคาโถมทับอย่างบ้าคลั่งด้วยความตกตะลึง

นั่นมันอะไรกัน?

การแข่งขันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นแท้ ๆ

กองหลังของพวกเขาหายไปไหนหมด?

ผู้รักษาประตูไปมุดหัวอยู่ที่ไหน?

พวกเขายืนดูหมอนั่นทำประตูหน้าตาเฉยเลยเหรอ?

สเกล็อตโตที่อยู่ข้างสนามตื่นเต้นจัดจนพุ่งเข้าไปสวมกอดอัลเมย์ดาที่อยู่ข้าง ๆ แล้วจับเขาเขย่าไปมา

"ฮ่าฮ่า นายเห็นนั่นไหม? ฉันรู้ว่าเด็กนี่ทำได้!"

"โอ้พระเจ้า!"

"นี่มันที่เอสตาดิโอ โมนูเมนตัลนะ!"

"นายจับเวลาหรือเปล่า?"

"เขาทำลายสถิติหรือเปล่าเนี่ย?"

"ฮ่าฮ่า! ไอ้เด็กนี่มันบ้าคลั่งเกินไปแล้ว!"

"เขาอายุแค่ 16 ปีเองนะ!"

ซูไป๋บนสนามถูกเพื่อนร่วมทีมที่กำลังตื่นเต้นทับถมจนกลายเป็นภูเขามนุษย์ไปเรียบร้อยแล้ว

เดิมทีซูไป๋วางแผนจะโชว์ท่าดีใจเท่ ๆ สักหน่อย

แต่ไอ้พวกงี่เง่าพวกนี้ไม่เปิดโอกาสให้เขาเลย

และภายในบ็อกซ์สุดหรูของสนาม!

แก้วไวน์ของแฮงก์สร่วงหล่นลงบนพรมในเสี้ยววินาทีที่ซูไป๋ทำประตูนั้น!

ในฐานะหัวหน้าแมวมองของท็อตแนม!

สายตาของเขาเฉียบแหลมแค่ไหนกัน?

เด็กหนุ่มตรงหน้าเขามีพรสวรรค์ระดับซูเปอร์สตาร์อย่างไม่ต้องสงสัย

ความเร็ว สรีระร่างกาย โดยเฉพาะการหักหลบเปลี่ยนทิศทางและลูกยิงนั่น!

อัจฉริยะ!

แถมยังเป็นอัจฉริยะระดับท็อปอีกด้วย

อัจฉริยะที่มีตัวอักษร SU สกรีนอยู่บนเสื้อแข่ง แข็งแกร่งกว่าโรเมโรคนนั้นอย่างเทียบไม่ติด

ท็อตแนมไม่ต้องการโรเมโรแล้ว!

หมายเลข 45 ของโบคาคนนี้ต่างหาก!

เขาคือคนที่ท็อตแนมต้องการมากที่สุด

"บัดซบ ไอ้พวกงี่เง่า เสียประตูเร็วขนาดนี้ได้ยังไง!"

"กองหลังพวกนั้นมัวแต่กินขี้กันอยู่หรือไง?"

"ปล่อยให้เด็กเมื่อวานซืนแบบนั้นทำประตูได้เนี่ยนะ!!!"

"นี่คือความอัปยศของริเวอร์เพลตอย่างแท้จริง!!!"

ข้างกายแฮงก์ส ลาเวซซี ผู้จัดการทีมริเวอร์เพลตยังคงสบถด่าไม่หยุด

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ทันสังเกตเห็นความคลั่งไคล้ในแววตาของแฮงก์สเลยแม้แต่น้อย...

1–0!!!

โบคา จูเนียร์ส ขึ้นนำอย่างไม่คาดคิดทันทีที่เริ่มเกม

อย่างไรก็ตาม พร้อมกับเสียงนกหวีดของผู้ตัดสินหลักที่ให้เริ่มเกมใหม่

ริเวอร์เพลตที่ตกเป็นรองก็เริ่มเปิดฉากโต้กลับอย่างบ้าคลั่งเช่นกัน!

ยังไงเสียนี่ก็คือเกมในบ้าน

ท่ามกลางเสียงเชียร์อย่างบ้าคลั่งของแฟนบอลทุกคน

ริเวอร์เพลตเริ่มดันเกมขึ้นหน้าเต็มกำลัง

โบเย กองหน้าของริเวอร์เพลต จ่ายบอลกลับหลังให้เชียรินี

ครั้งนี้!

เชียรินีไม่ได้จ่ายบอลไปให้โรเมโรที่ออกตัววิ่งไปแล้วอีก

หลังจากโยกหลอกอาบีลา กองหน้าของโบคาได้อีกครั้ง เชียรินีก็พาบอลทะลวงเข้าสู่แดนของโบคาโดยตรง

ในเวลาเดียวกัน!

โรดริเกซและปอนซิโอ มิดฟิลด์คู่ตัวรับของริเวอร์เพลตก็พุ่งทะยานขึ้นหน้ามาพร้อมกัน

แม้ว่าตำแหน่งของพวกเขาจะเป็นผู้เล่นเกมรับ แต่โรดริเกซและปอนซิโอก็คือชาวอาร์เจนตินาขนานแท้!

ไม่มีชาวอาร์เจนตินาคนไหนที่เล่นเกมรุกไม่เป็น

"ประกบเชียรินีคนนั้นไว้!"

สเกล็อตโตที่อยู่ข้างสนาม เมื่อเห็นจังหวะอันบ้าคลั่งของริเวอร์เพลต ก็ตะโกนสั่งการอย่างร้อนรนเช่นกัน

ยังไงเสีย เมื่อดูจากหน้ากระดาษแล้ว โบคาก็สู้จ่าฝูงของลีกอย่างริเวอร์เพลตไม่ได้จริง ๆ

ซูไป๋ทางขวาและมาดินเนสทางซ้ายก็รีบวิ่งลงมาในแดนของตัวเองเพื่อช่วยเล่นเกมรับ

แต่เชียรินีจอมเจ้าเล่ห์ไม่เปิดโอกาสให้ซูไป๋และเพื่อนร่วมทีมเข้ามาบีบเพรสซิงเลย

เมื่อเห็นความตั้งใจของผู้เล่นโบคาที่จะเข้ามาล้อมเขา เขาก็เปิดบอลยาวออกไปให้วันจิโอนีทางกราบขวาโดยตรง!

วันจิโอนีในวัย 22 ปี ก็เหมือนกับโรเมโร เขาคือปีกสายสปีดขนานแท้

ในเสี้ยววินาทีที่เขารับบอล!

วันจิโอนีแตะบอลออกด้านข้างโดยตรง จากนั้นก็ใช้เท้าขวาเคาะบอลไปข้างหน้า แล้วเริ่มกระชากทะลวงไปตามกราบซ้ายของโบคาอย่างดุดัน!

มาดินเนสรีบวิ่งไล่กวดกลับมาอย่างรวดเร็วทันที

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะเข้าถึงตัววันจิโอนี วันจิโอนีก็ครอสบอลจากมุม 45 องศาตรงขอบกรอบเขตโทษเข้าไปข้างในโดยตรง!

โบเยกระโดดขึ้นสูง!

การสะบัดหัวโหม่งอันสง่างาม!

ทว่า ลูกยิงนั้นเน้นมุมมากเกินไป สุดท้ายบอลจึงพุ่งเฉี่ยวเสาออกหลังไป

"เกมรุกของริเวอร์เพลตช่างเรียบง่ายและชัดเจนจริง ๆ ครับ!"

"การจ่ายบอลจังหวะเดียว! ไม่มีการเคลื่อนไหวที่สูญเปล่า!"

"แค่มองหาศูนย์หน้าตัวเป้า!"

"โบเยสูงเกือบ 1.9 เมตร!"

"ครึ่งหนึ่งของประตูที่เขาทำได้ในการแข่งขันลีกกว่าสิบสัปดาห์ ล้วนมาจากการโหม่งทั้งนั้น!"

"ในโลกฟุตบอลยุคปัจจุบันที่ทุกคนต่างเชิดชูสไตล์เทคนิค ทีมที่เล่นบอลยาวและเปิดครอสเข้าทำแบบนี้ หาได้ยากยิ่งจริง ๆ ครับ!"

"แต่มันก็เป็นเพราะการโยนยาวและการเปิดครอสที่เรียบง่ายและไร้ซึ่งการเสแสร้งแบบนี้นี่แหละ ที่ทำให้ริเวอร์เพลตยึดตำแหน่งจ่าฝูงของลีกได้อย่างเหนียวแน่น!"

"บางครั้ง วิวัฒนาการของฟุตบอลมันก็น่าสนใจมากนะครับ!"

"คุณจะปรับเปลี่ยนแทคติกไปเรื่อย ๆ ก็ได้ แต่ท้ายที่สุดแล้ว มันอาจจะไม่ได้แข็งแกร่งไปกว่าการไม่เปลี่ยนอะไรเลยก็ได้!"

หวงเจี้ยนเสียงในห้องถ่ายทอดสดก็อดบ่นออกมาไม่ได้ เมื่อเห็นว่าริเวอร์เพลตยังคงใช้แทคติกบอลยาวและเปิดครอสอันแสนดั้งเดิมแบบนี้อยู่

สเกล็อตโตที่อยู่ข้างสนาม เมื่อเห็นลูกทีมปล่อยให้ริเวอร์เพลตหาโอกาสสับไกยิงได้อย่างง่ายดาย ก็โกรธจัดเช่นกัน

"ระวังริมเส้นไว้!"

"ซู!"

"แล้วก็มาดินเนส ไม่ต้องไปสนใจแดนกลาง โฟกัสไปที่ริมเส้นก็พอ!"

โฟกัสที่ริมเส้นเหรอ?

ซูไป๋ได้ยินภารกิจใหม่จากโค้ชของเขา

เขาหันหน้าไปและฉีกยิ้มให้โรเมโร ผู้ซึ่งเพิ่งจะพยายามโชว์ออฟปั่นหัวเขาเมื่อครู่นี้!

...