บทที่ 380 - ก่อตั้งบริษัทรักษาความปลอดภัยที่เจ๋งที่สุดในโลกที่ฮ่องกง

บทที่ 380 - ก่อตั้งบริษัทรักษาความปลอดภัยที่เจ๋งที่สุดในโลกที่ฮ่องกง

กว่าหนึ่งชั่วโมงต่อมา เถ้าแก่บริษัทจัดหาแม่บ้านพร้อมด้วยผู้บริหารระดับสูงหลายคน ต่างพากันมาส่งสุ่ยเซิงและพวกพ้องเดินออกจากอาคารสำนักงานหมิงติ่งด้วยตัวเอง

สุ่ยเซิงใช้เงินสามสิบห้าล้านหยวนกว้านซื้อบริษัทจัดหาแม่บ้านแห่งนี้ได้สำเร็จ

เถ้าแก่บริษัทจัดหาแม่บ้านรู้สึกทึ่งในเสน่ห์ของสุ่ยเซิง จึงเสนอตัวขอทำงานในบริษัทต่อไป

เถ้าแก่คนนี้แซ่จาง บ้านเกิดอยู่ซานตง ถือว่าเป็นคนเก่งคนหนึ่งเลยทีเดียว

สุ่ยเซิงจึงตกลง

บริษัทจัดหาแม่บ้านเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น สุ่ยเซิงเตรียมใช้ที่นี่เป็นกระดานหกเพื่อก้าวเข้าสู่ตลาดรักษาความปลอดภัยของฮ่องกง จากนั้นก็จะใช้ฮ่องกงเป็นฐานที่มั่นหลักเพื่อก้าวไปสู่ระดับโลก

เมื่อถึงยุคเปิดประเทศและเศรษฐกิจเติบโตอย่างก้าวกระโดด ชาวจีนจำนวนมากจะหลั่งไหลไปทั่วโลก พวกเขาเหล่านั้นล้วนต้องการกองกำลังรักษาความปลอดภัยที่ไว้ใจได้

โดยเฉพาะในหลายๆ พื้นที่ของทวีปแอฟริกาที่การเมืองไม่มั่นคง สังคมวุ่นวาย เศรษฐกิจย่ำแย่ และปั่นป่วนเป็นพิเศษ ยิ่งต้องการกองกำลังติดอาวุธเพื่อคุ้มครองความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน

ตอนนี้สุ่ยเซิงเริ่มสร้างรากฐานและจัดตั้งกองกำลังรักษาความปลอดภัยเอาไว้แล้ว รอจนถึงเวลาที่พวกเขาต้องการ ทุกอย่างก็เตรียมพร้อมเสร็จสรรพ

พอคิดว่าในอนาคตจะมีกองกำลังรักษาความปลอดภัยของตัวเองอยู่ทั่วทุกมุมโลก สุ่ยเซิงก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา

ออกจากอาคารสำนักงานหมิงติ่งแล้ว

สุ่ยเซิงก็ไปหาอลิซ

คืนนี้ตอนไปพบพี่เสี่ยวหลงกับภรรยา เขาจะพาอลิซซึ่งเป็นเพื่อนเก่าของพวกเขาไปด้วย

พอไปถึงที่พักของอลิซ สุ่ยเซิงก็โทรศัพท์หาพี่เสี่ยวหลง

พี่เสี่ยวหลงดีใจมากที่ได้รับสายจากสุ่ยเซิง

เนื่องจากพี่เสี่ยวหลงมีนัดล่วงหน้าไว้แล้ว

ช่วงบ่ายจะไปคุยเรื่องบทภาพยนตร์เรื่องเกมมรณะและบทบาทที่จะได้รับกับโจวเหวินหวยรวมถึงจอร์จผู้รับบทเจมส์บอนด์คนที่สอง โดยมีติงเพ่ยอยู่ด้วย

พี่เสี่ยวหลงจึงเสนอว่าค่อยมากินข้าวมื้อค่ำด้วยกัน

สุ่ยเซิงจำได้ว่าพี่เสี่ยวหลงประสบเหตุตอนกลางคืน

เขาหลับไปในห้องของติงเพ่ยแล้วไม่มีใครพบความผิดปกติได้ทันท่วงที จึงนำตัวส่งโรงพยาบาลไม่ทัน ทำให้พลาดช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการช่วยชีวิตไป

นั่นก็หมายความว่าขอเพียงแค่เขาไปอยู่ในที่เกิดเหตุในช่วงเวลานั้น ก็อาจจะช่วยชีวิตพี่เสี่ยวหลงเอาไว้ได้

เมื่อคิดได้ดังนั้นสุ่ยเซิงจึงตอบตกลง

แต่เขาก็ยังแอบกังวลว่าจะเกิดเหตุไม่คาดฝัน จึงกำชับพี่เสี่ยวหลงซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าต้องมาตามนัดให้ได้ ลูกสาวอยากเจอคุณลุงมาก พร้อมกันนั้นก็ถามสถานที่ที่พี่เสี่ยวหลงกับโจวเหวินหวยนัดพบกันก่อนจะวางสาย

"ที่รัก ทำไมเธอถึงดูรีบร้อนอยากจะเจอบรูซจังเลยล่ะ" อลิซเอ่ยถาม

แม้ว่าอลิซจะเป็นแม่ของลูก แต่สุ่ยเซิงก็บอกความจริงไม่ได้ว่าเขาข้ามเวลามา และในหน้าประวัติศาสตร์พี่เสี่ยวหลงจะต้องตายในวันนี้ เขากำลังพยายามจะเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์

"แน่นอนสิ พวกเราพี่น้องไม่ได้เจอกันตั้งนานแล้วนี่นา"

อลิซแค่ถามไปอย่างนั้นเอง เธอพูดต่อว่า "ยังไม่เย็นเลย พวกเราไปนอนกลางวันกันไหม"

"เอาสิ" สุ่ยเซิงก็คิดว่าการนอนกลางวันเป็นไอเดียที่ดีเหมือนกัน

การนอนกลางวันในความหมายของอลิซย่อมไม่ใช่การนอนหลับธรรมดาๆ แต่หมายถึงการออกกำลังกายบนเตียงนั่นเอง

เสร็จกิจแล้วก็ไปอาบน้ำ จากนั้นค่อยนอนกอดกัน

สุ่ยเซิงมองดูหุ่นสุดแซ่บและใบหน้าสวยราวกับนางฟ้าของอลิซที่กำลังหลับสนิท เขาก็อดพึมพำกับตัวเองไม่ได้ว่า

"ถ้าสุขภาพร่างกายไม่แข็งแรงล่ะก็ คงรับมือกับความสุขที่มีเมียหลายคนไม่ไหวแน่ๆ โชคดีที่ร่างกายของฉันมันสุดยอด"

พอคิดแบบนี้สุ่ยเซิงก็รู้สึกภูมิใจในตัวเองไม่เบา

...

เพื่อป้องกันไม่ให้พี่เสี่ยวหลงเกิดอุบัติเหตุขึ้นก่อนที่จะได้เจอกัน

พอตื่นนอนตอนบ่ายสุ่ยเซิงก็โทรศัพท์หาพี่เสี่ยวหลงอีกครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีปัญหาอะไรแล้วถึงได้วางสาย

"โทรหาใครเหรอ"

อลิซสวมกอดสุ่ยเซิงจากด้านหลังอีกครั้ง

สัมผัสนุ่มหยุ่นและน้ำเสียงที่เซ็กซี่เย้ายวน ช่างเป็นผู้หญิงที่ทรงเสน่ห์จริงๆ

"ฉันโทรหาพี่เสี่ยวหลงน่ะ"

สุ่ยเซิงตบแขนเรียวขาวเนียนของอลิซเบาๆ พลางตอบกลับไป

[จบแล้ว]