บทที่ 25 ถูกกลุ่มทุนใส่ร้ายอีกครั้ง

บทที่ 25 ถูกกลุ่มทุนใส่ร้ายอีกครั้ง

"ห๋า? หมายความว่า... ไลฟ์สตรีมที่ฉันเพิ่งเลื่อนผ่านไปเมื่อกี้เป็นของปลอมเหรอ" แฟนคลับที่เอ่ยถามขึ้นมาเพิ่งได้สติและเข้าใจสถานการณ์ในตอนนั้น

เดิมทีเขาคิดว่านกแก้วแอฟริกันเกรย์ที่ชื่อว่าเจ้าเทาจอมกะล่อนกับหวังเติ้งรู้จักกันเสียอีก เพราะเมื่อดูจากชื่อไลฟ์สตรีมของทั้งสองฝ่ายแล้ว มันดูเหมือนเป็นคู่จิ้นกันมากเกินไป

"ไลฟ์สตรีมของพวกนั้นชื่ออะไร ฉันจะเข้าไปดูเดี๋ยวนี้แหละ" เสิ่นโย่วเวยเอ่ยขึ้นด้วยความโกรธเคืองเมื่อได้ยินว่ามีคนกำลังปลอมตัวเป็นหวังเติ้ง การที่กล้ามาปลอมเป็นเฉียนตัวตัวอย่าง โจ่งแจ้งขนาดนี้ พวกนั้นเห็นเธอเป็นคนเคี้ยวง่ายหรืออย่างไร

"ชื่อว่า เจ้าเทาจอมกะล่อนกับเฉียนตัวตัว"

"ห๋า? บัญชีนี้เองเหรอ" เสิ่นโย่วเวยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น ก่อนหน้านี้เธอคิดว่าเป็นบัญชีที่แฟนคลับสร้างขึ้นมา และเธอก็เคยคลิกเข้าไปดูอยู่บ่อยครั้ง เพราะคิดว่าเป็นบัญชีที่ดำเนินการโดยคนที่ชื่นชอบเฉียนตัวตัว เธอจึงเริ่มทำการค้นหาในทันที

ไม่นานนัก เสิ่นโย่วเวยก็ค้นพบไลฟ์สตรีมดังกล่าว

"จำนวนผู้ชมไลฟ์สตรีม สี่หมื่นคนเลยเหรอ"

เสิ่นโย่วเวยแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองจนคิดว่าเธอมองผิดไป นิ้วมือของเธอชะงักค้างอยู่บนหน้าจอ ความรู้สึกทั้งกังวลและโกรธแค้นประดังเข้ามาในจิตใจ เฉียนตัวตัวอยู่ร่วมไลฟ์สตรีมกับเธอในทุกๆ วัน และสร้างชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมาด้วยความสามารถของมันเอง แต่กลับถูกของปลอมที่ขโมยชื่อและเกาะกระแสความดังชิงทุกอย่างไปอย่างนั้นหรือ

"แบบนี้มันยุติธรรมแล้วเหรอ ของเลียนแบบที่ขโมยผลงานของคนอื่นไปกลับมีความนิยมสูงกว่าพวกเราเสียอีก เฉียนตัวตัวพยายามทำงานอย่างหนักแท้ๆ แต่พวกนั้นกลับ..."

เธอพูดขาดตอนไป น้ำเสียงของเธอเริ่มสั่นเครือด้วยความอัดอั้นตันใจ ในช่องแสดงความคิดเห็น เหล่าแฟนคลับต่างพากันออกมาพูดปกป้องเสิ่นโย่วเวยและหวังเติ้งเช่นกัน

"ฉันรู้มาตั้งแต่แรกแล้วว่าต้องมีอะไรผิดปกติ เจ้าเทาจอมกะล่อนตัวนั้น นอกจากจะพูดคำว่า ฉันคือเจ้าเทาจอมกะล่อน ได้แล้ว มันก็แทบจะไม่ยอมพูดอะไรเลย ไม่มีเสน่ห์ความกะล่อนหรือความฉลาดหลักแหลมเหมือนอย่างที่เฉียนตัวตัวมีเลยสักนิด"

"รู้สึกสงสารสตรีมเมอร์จับใจเลย สงสารเฉียนตัวตัวด้วย"

"เรื่องนี้มันน่าโมโหที่สุด อะไรคือขยะพวกนี้กัน การขโมยชื่อเสียงของเฉียนตัวตัวเพื่อไปหาเงินนี่ไม่มีความละอายใจบ้างเลยหรือไง"

ช่องแสดงความคิดเห็นระเบิดออกในทันที เหล่าแฟนคลับเปรียบเสมือนประทัดที่ถูกจุดชนวน ตัวอักษรที่เปี่ยมไปด้วยความโกรธแค้นเลื่อนผ่านหน้าจอไปอย่างหนาแน่นแทบจะท่วมท่วมไลฟ์สตรีม

ผู้ที่มีนิสัยตรงไปตรงมาต่างโกรธจัดจนส่งข้อความเสียงเข้ามาโดยตรง โดยเริ่มต้นด้วยคำด่าทอแบบดั้งเดิมที่รุนแรงและหยาบคายอย่างยิ่ง ยืนพื้นโดยการใช้ญาติพี่น้องและอวัยวะของอีกฝ่ายเป็นรัศมีในการด่าทอแช่งชักหักกระดูกอย่างครบถ้วน

พวกเขากร่นด่าราวกับอยากจะมุดผ่านสายอินเทอร์เน็ตไปฉีกกระชากไลฟ์สตรีมปลอมนั้นให้เป็นชิ้นๆ

เมื่อหวังเติ้งเหลือบไปเห็นคำว่า จิ่วเย่าเอนเตอร์เทนเมนต์ แสดงอยู่บนบัญชีของ เจ้าเทาจอมกะล่อนกับเฉียนตัวตัว ดวงตาของมันก็กลอกไปมา มันคอตกและพูดด้วยน้ำเสียงหม่นหมองว่า "เฮ้อ ถูกกลุ่มทุนใส่ร้ายอีกครั้งแล้ว"

"กลุ่มทุนเหรอ มีเรื่องลับลมคมในอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า" ชาวเน็ตต่างมีปฏิกิริยาในทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของหวังเติ้ง

เมื่อเห็นข้อความในช่องแสดงความคิดเห็น เสิ่นโย่วเวยจึงรีบอธิบายทันทีว่า "เรื่องมันเป็นแบบนี้ค่ะ เมื่อไม่กี่วันก่อน ผู้รับผิดชอบของจิ่วเย่าเอนเตอร์เทนเมนต์ได้ติดต่อมาหาฉัน เพื่อต้องการเซ็นสัญญากับฉัน... แต่เงื่อนไขที่พวกเขายื่นมานั้นมันเกินไปมาก ฉันไม่มีทางตกลงอย่างแน่นอน โดยเฉพาะตอนที่พวกเขาบอกว่าต้องการนำตัวเฉียนตัวตัวไปเพื่อ ฝึกฝนแบบมืออาชีพ เรื่องแบบนั้นฉันจะไปตกลงได้อย่างไร..."

เมื่อเธอเอ่ยถึงเฉียนตัวตัว น้ำเสียงของเธอก็อ่อนโยนลงโดยไม่รู้ตัว แฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยวในการปกป้องสัตว์เลี้ยงของตน

เมื่อพิจารณาจากสันดานของจิ่วเย่าเอนเตอร์เทนเมนต์แล้ว เพื่อที่จะไขว่คว้ากระแสผู้เข้าชม เป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะปฏิบัติรวมถึงดูแลเฉียนตัวตัวเป็นอย่างดี

"แม่งน่าโมโหชะมัด นี่มันใช่เรื่องที่มนุษย์เขาทำกันไหม พอไม่ได้ครอบครองก็คิดจะทำลายทิ้งงั้นเหรอ ขนาดนกตัวเดียวก็ยังไม่เว้น"

"พวกสัตว์เดรัจฉานพวกนี้ ทำได้ทุกอย่างเพื่อเงินจริงๆ ใช่ไหม"

ความโกรธของแฟนคลับพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด และความเห็นอกเห็นใจที่มีต่อเสิ่นโย่วเวยก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว บางคนเริ่มรวมตัวกันเองโดยอัตโนมัติเพื่อกดรายงานบัญชีดังกล่าว และในช่องแสดงความคิดเห็นก็เต็มไปด้วยคำว่า บุกเลย และ จัดการพวกมันซะ

ทว่าในเวลาเดียวกันนั้นเอง ภายในไลฟ์สตรีมของเจ้าเทาจอมกะล่อน หลิวหรูเหยียนกำลังตะโกนใส่กล้องว่า "หนึ่ง สอง สาม กดลิงก์ได้เลยค่ะ"

"เห้ย ของปลอมมันกล้าถึงขนาดขายของและหลอกลวงคนอื่นแล้วเหรอ" จางเทาซึ่งกำลังนั่งดูไลฟ์สตรีมอยู่ในหอพักทุบโต๊ะเสียงดังฉาด จนทำให้แก้วน้ำบนโต๊ะกระเด็นลอยขึ้นมา

เขาตะโกนออกมาด้วยใบหน้าขึ้นสีแดงก่ำว่า "พวกมันกำลังใช้ชื่อเสียงของเฉียนตัวตัวเป็นบันไดเหยียบย่ำ และปั่นหัวพวกเราเหมือนคนโง่"

ข้างๆ เขา หลี่เซียงยังคงรักษาความสงบเสงี่ยมเอาไว้ได้อย่างเยือกเย็น ก่อนจะเอ่ยว่า "โมโหไปก็ไม่มีประโยชน์ พวกเราต้องหาทางจัดการกับพวกมัน"

"หลี่เซียง นายวางแผนจะทำยังไง" จางเทาหันไปมองหลี่เซียงทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น

"ปกป้องสิทธิ์ของพวกเราสิ ฉันลองเข้าไปดูแล้ว คลิปวิดีโอหลายส่วนของพวกมันเป็นคลิปที่ตัดต่อมาจากไลฟ์สตรีมของเฉียนตัวตัว พวกเราสามารถไปที่แพลตฟอร์มหลักอย่างเป็นทางการโดยตรงเพื่อรายงานว่าพวกมันขโมยคลิปวิดีโอของพวกเราได้" หลี่เซียงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

"มันจะสําเร็จเหรอ" ประกายแห่งความหวังผุดขึ้นในแววตาของจางเทา แต่เขากลับเกาหัวด้วยความไม่มั่นใจ "ฉันเห็นคลิปพวกที่เอาไปโพสต์ใหม่แบบนั้นบ่อยๆ นะ"

"การโพสต์ต่อแบบทั่วไปอาจจะเอาผิดได้ยาก แต่ตอนนี้พวกมันกำลังใช้วัตถุดิบที่ขโมยมาเพื่อหาผลประโยชน์ทางเม็ดเงิน ลักษณะของสถานการณ์มันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว" แววตาของหลี่เซียงฉายความเด็ดเดี่ยว "ตอนนี้ฉันจะไปตัดต่อวิดีโอเปรียบเทียบข้อเท็จจริง และพวกเราจะระดมแฟนคลับทั้งหมดให้ช่วยกันกดรายงานพร้อมๆ กัน ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะจัดการพวกมันไม่ได้"

"ดีมาก ฉันเอาด้วยคน" จางเทาพยักหน้าอย่างรุนแรงพร้อมกับกำหมัดแน่น

ณ ห้องส่งไลฟ์สตรีมของจิ่วเย่าเอนเตอร์เทนเมนต์

"ผู้อำนวยการอู๋ ทางฝั่งของเสิ่นโย่วเวยรู้ตัวแล้วครับ ตอนนี้เธอกำลังเปิดดูไลฟ์สตรีมของพวกเราในระหว่างที่เธอกำลังไลฟ์สตรีมอยู่เหมือนกัน" ผู้ช่วยคนหนึ่งเดินเข้ามากระซิบรายงานอู๋เชี่ยน

"รู้ตัวแล้วจะทำไมล่ะ" อู๋เชี่ยนเหยียดยิ้มหยันเมื่อได้ยินเช่นนั้น "ฉันต้อนเธอจนมุมแล้ว"

นี่คือสงครามทางธุรกิจ เหตุการณ์ที่ของปลอมสามารถเอาชนะของจริงได้นั้นมีให้เห็นอยู่ถมเถไป

ครั้งหนึ่งเคยมีครูโรงเรียนอนุบาลคนหนึ่งโด่งดังเป็นพลุแตกในโลกออนไลน์อย่างไม่คาดคิด หลังจากนั้นไม่นานกลุ่มทุนก็ดัน ตัวแสดงแทน ขึ้นมาเพื่อแย่งชิงกระแสผู้เข้าชมไปจนหมดสิ้น

ยิ่งไปกว่านั้น ภายใต้การบงการของกลุ่มทุน ครูคนเดิมที่โด่งดังในตอนแรกกลับถูกขุดคุ้ยเรื่องอื้อฉาวจำนวนมาก ครอบครัวของเธอถูกกลั่นแกล้งบนโลกออนไลน์ และทางโรงเรียนก็ไล่เธอออก

เมื่อต้องเผชิญกับการรุมเร้าจากความสูญเสียหลายด้าน ในท้ายที่สุดครูคนนั้นก็กลายเป็นโรคซึมเศร้าไปในที่สุด

"ไปแจ้งหลิวหรูเหยียน บอกให้เธอหยุดการขายสินค้าไว้ก่อน แล้วเริ่มเปิดศึกไลฟ์สตรีมประชันความนิยมกับเสิ่นโย่วเวยซะ จงเหยียบย่ำเธอให้จมดินต่อหน้าต่อตาของทุกคน" น้ำเสียงของอู๋เชี่ยนไม่มีความปรานีปนอยู่เลยแม้แต่น้อย

"รับทราบครับ" ผู้ช่วยรีบไปดำเนินการตามคำสั่งทันที

เสิ่นโย่วเวยกำลังตัวสั่นเทาด้วยความโกรธ ในตอนนั้นเองหน้าต่างคำขอเปิดศึกประชันความนิยมจาก เจ้าเทาจอมกะล่อนกับเฉียนตัวตัว ก็เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ ตัวอักษรเหล่านั้นทิ่มแทงตาของเธอราวกับเข็ม

"เห้ย พวกมันคิดจะมาอุจจาระรดหัวพวกเราเลยเหรอ แบบนี้มันจะโอหังเกินไปแล้ว"

"นี่มันคือสงครามจิตวิทยา ชัดๆ พวกมันตั้งใจจะทำให้สตรีมเมอร์อับอายขายหน้าแน่ๆ"

เมื่อเห็นฉากนี้ ชาวเน็ตในไลฟ์สตรีมก็ระเบิดอารมณ์ออกมาในทันที

ข้อความด่าทออันโกรธเกรี้ยวหลั่งไหลเข้ามาประดุจน้ำป่าไหลหลาก บางคนโกรธมากจนถึงขั้นเปิดฉากด่าทอโดยตรง ในขณะที่บางคนก็ร้อนใจจนส่งข้อความส่วนตัวไปหาเสิ่นโย่วเวยเพื่อเตือนไม่ให้เธอกดตอบรับไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

"สตรีมเมอร์ อย่ากดรับนะ มันคือกัปดัก" ผู้ดูแลระบบที่ชื่อว่าอ้ายคุนมองเสิ่นโย่วเวยด้วยความเป็นห่วง

"พวกมันมีทั้งกำลังคนและอำนาจ พวกมันแค่ต้องการจะเหยียบคุณเพื่อถีบตัวเองขึ้นไป"

"ใช่แล้ว สตรีมเมอร์ อย่ากดรับเด็ดขาด พวกเราอย่าไปลดตัวลงไปเกลือกกลั้วกับพวกคนชั่วพวกนั้นเลย"

"ไลฟ์สตรีมของพวกมันมีคนดูตั้งสี่หมื่นคน แถมยังมีสังกัดคอยหนุนหลังอยู่ด้วย ถ้าพวกเรากดรับศึกนี้ไปก็มีแต่แพ้กับแพ้"

เหล่าแฟนคลับต่างร้อนใจราวกับมดบนกระทะร้อน ช่องแสดงความคิดเห็นเต็มไปด้วยคำห้ามปราม และบางคนถึงขั้นเริ่มส่งของขวัญเข้ามามากมายเพื่อหวังจะเบี่ยงเบนความสนใจของเธอ

ทว่าในเวลานั้นเอง หวังเติ้งกลับกระพือปีกและเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ชัดถ้อยชัดคำว่า "ความได้เปรียบอยู่ทางฝั่งของฉัน"

"อะไรนะ สามร้อยคนจะไปสู้กับสี่หมื่นคน แล้วความได้เปรียบจะอยู่ฝั่งเราได้ยังไง"

"ฝั่งนู้นมีแต่พวกสายเปย์หนักๆ กับบัญชีของทางสังกัดทั้งนั้น การรับคำท้าประชันครั้งนี้มันเท่ากับยื่นชัยชนะให้พวกมันชัดๆ"

"สตรีมเมอร์ อย่าไปฟังเฉียนตัวตัวนะ ฝั่งนู้นมันตั้งใจจะเหยียบย่ำศพของคุณกับเฉียนตัวตัวเพื่อสร้างความดังให้ตัวเองชัดๆ"

เหล่าแฟนคลับต่างพากันร้อนรนยิ่งกว่าเดิม พวกเขาอยากจะมุดเข้าไปในหน้าจอเพื่อดึงตัวเสิ่นโย่วเวยให้ออกมาเสียให้ได้

ในขณะนั้นเอง แฟนคลับระดับผู้สนับสนุนสูงสุดอย่างพี่สาวโยว่โยว่ก็ส่งข้อความผ่านช่องแสดงความคิดเห็นขึ้นมาว่า "สตรีมเมอร์ ในเมื่อเฉียนตัวตัวพูดแบบนี้แล้วก็กดรับเลยค่ะ ถ้าแพ้พวกเราจะร่วมรับผิดชอบและเคียงข้างคุณเอง ใครที่กล้า มารังแกเฉียนตัวตัว พวกเราจะสู้กับมันจนถึงที่สุด"

"ใช่แล้ว สตรีมเมอร์ พวกเราทุกคนพร้อมสนับสนุนคุณและเฉียนตัวตัว"

ไลฟ์สตรีมเต็มไปด้วยข้อความหนาแน่น ทั้งถ้อยคำโกรธแค้น ความเป็นห่วง และผู้คนนับไม่ถ้วนที่ออกมาปกป้องเฉียนตัวตัว

หลังจากอ่านข้อความทั้งหมดแล้ว เสิ่นโย่วเวยก็สูดหายใจเข้าลึกๆ เธอกัดริมฝีปากแน่นจนเปลี่ยนเป็นสีขาวซีด

แววตาของเธอฉายประกายแห่งความดื้อรั้นออกมาก่อนจะกดนิ้วลงบนปุ่ม ตอบรับ อย่างแรง "ใช่แล้ว ต่อให้แพ้ก็ช่างมัน ฉันอยากจะรู้เหมือนกันว่าพวกมันจะเสวยสุขอยู่บนความภาคภูมิใจจอมปลอมได้นานแค่ไหน"