บทที่ 472 : หลังจบภารกิจ (20)

บทที่ 472 : หลังจบภารกิจ (20)

'เขาเริ่มต้นจากฮีโร่ระดับ 1 ดาว เลเวล 1 เท่านั้น'

เหมือนกับฉัน...

ดินแดนโดราโดกำลังเผชิญกับความสับสนวุ่นวายหลังจากที่นายท่านหายตัวไป แต่ดูเหมือนว่าฮีโร่ผู้เป็นรองนายท่านจะสามารถจัดการสถานการณ์ต่าง ๆ ได้ดีในฐานะผู้นำ

ฮีโร่คนนั้นคือลาสกันดา

ฉันพลิกหน้าหนังสืออย่างรวดเร็ว

ลาสกันดาต้องเผชิญกับวิกฤตอยู่บ้างในช่วงแรก แต่เขาก็สามารถเติบโตและปรับตัวได้อย่างรวดเร็วผ่านการต่อสู้มากมาย

'และ…'

ในที่สุดลาสกันดาก็ได้รับการยอมรับจากเพื่อนร่วมทีม และการผจญภัยครั้งใหม่ก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง

เพราะเขามีพลังของนายท่านอยู่ในตัว

เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นถูกบันทึกไว้ในหนังสือเล่มเก่าเล่มนี้

ฉันยกชาขึ้นดื่มจนหมดแก้ว

ในป่าใหญ่

ในทะเลทรายอันร้อนระอุ

ในท้องทะเลลึก

ลาสกันดาออกเดินทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ ทั่วทั้งทวีป เพื่อค้นหาสถานที่ลับ ซากปรักหักพัง และไขปริศนามากมาย

บางครั้งเขาต้องเอาชีวิตรอดจากการโจมตีของสัตว์ประหลาด บางครั้งก็ติดกับดักหรือหลงทางอยู่ในเขาวงกตนานนับวัน แต่ในทุก ๆ ครั้ง ก็มีเพื่อน ๆ คอยอยู่เคียงข้างเขาเสมอ

เมื่อเขาก้าวขึ้นสู่ระดับ 70 ชื่อของเขาที่ผู้คนต่างรู้จักก็คือ 'ลาสกันดา เอลซิส'

เสื้อคลุมขนหมาป่าที่เขาสวมอยู่นั้น เดิมทีเป็นของสมาชิกคนหนึ่งที่เคยเป็นรองนายท่านมาก่อน เจ้าของเดิมมอบชื่อและของที่ระลึกชิ้นนี้ให้กับลาสกันดา ก่อนที่จะเสียชีวิตในการต่อสู้

เจ้าหญิงต่างแดนผู้มีผิวสีแทนและผมสีดำขลับ

แม้ว่าเธอจะมีบุคลิกที่ดุดันและแข็งแกร่ง แต่ก็ว่ากันว่าเธอรักโดราโดมากยิ่งกว่าใคร ๆ

ฉันจำผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างหลังลาสกันดาได้

เธอใช้กริชคู่ใจได้อย่างคล่องแคล่ว

และชายชราผู้มีชีวิตอยู่มานับพันปีภายใต้คำสาปของแม่มด

เขามักจะถือดาบใหญ่ยักษ์ราวกับต้นไม้ และเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ให้ลาสกันดาฟังเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และประเพณีอันยาวนานของโดราโดในทุกค่ำคืน

ตอนที่ฉันเห็นชายชราคนนี้ครั้งแรก เขาดูเหมือนศพเดินได้ไม่มีผิด

เขาเอาแต่เหวี่ยงดาบไปมาอย่างไร้จุดหมาย

ในที่สุดลาสกันดาก็รู้ความจริงว่าโดราโดถูกทำลาย และได้เรียนรู้ถึงสาเหตุที่เขาต้องออกเดินทางผจญภัย เขาเปิดเผยเรื่องราวและความลับของตัวเองให้กับสมาชิกคนอื่น ๆ ได้รับรู้ และทุกคนก็ยอมรับลาสกันดาพร้อมกับรอยยิ้ม

ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไป

ลาสกันดาออกเดินทางผจญภัยอีกครั้งพร้อมกับเพื่อน ๆ ของเขา

เพื่อรวบรวมพลังและเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ ของโดราโดที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วโลก

และเมื่อสิ้นสุดการเดินทางอันยาวนาน

ลาสกันดาก็ได้รับการขนานนามว่า 'ราชา' จากชาวโดราโดทุกคน

'นี่คือเลเวล 80'

ฉันขมวดคิ้ว ขณะพยายามพลิกไปยังหน้าถัดไป

ตั้งแต่บทต่อไปเป็นต้นไป ตัวอักษรเริ่มกระจัดกระจาย

หมึกเลอะจนอ่านไม่ออก

จบแล้วงั้นเหรอ?

ฉันรีบพลิกหน้ากระดาษอย่างรวดเร็ว

หน้าสุดท้ายของหนังสือ

มีกระดาษบาง ๆ ถูกเพิ่มเข้ามาไม่กี่แผ่น

'นี่มันอะไรกัน?'

ภาพวาดและตัวอักษรต่าง ๆ ถูกขีดเขียนลงบนกระดาษที่ยับยู่ยี่

ลายมืออ่านยากมากจนฉันคิดว่ามันถูกเขียนขึ้นโดยเด็กประถม

ฉันต้องเบิกตากว้างและตั้งสมาธิอย่างหนักเพื่อทำความเข้าใจ

เรื่องราวหลังจากเลเวล 80 ถูกบันทึกไว้ตรงนี้

ลาสกันดาผู้กลายเป็นราชาผู้ยิ่งใหญ่ เขาได้ร่วมมือกับทุกคนเพื่อต่อกรกับผู้บุกรุกลึกลับที่พยายามจะกลืนกินโดราโด

แม้ว่าจะต้องแลกมาด้วยความเสียสละและความเจ็บปวดมากมาย แต่ในท้ายที่สุด พวกเขาก็สามารถขับไล่ผู้บุกรุกลึกลับกลับไปยังที่ที่จากมา และมันก็ไม่เคยหวนกลับมารุกรานโดราโดอีกเลย

ลาสกันดาสร้างโดราโดที่พังทลายจากสงครามขึ้นมาใหม่ได้อย่างน่าอัศจรรย์

และนับจากนั้นเป็นต้นมา สันติสุขและความเจริญรุ่งเรืองก็บังเกิดขึ้นในโดราโด

หน้าสุดท้าย

ลาสกันดามอบบัลลังก์ให้กับนักปราชญ์ และเตรียมพร้อมสำหรับการผจญภัยครั้งใหม่

ข้างกายเขายังคงมีเจ้าหญิงต่างแดนและชายชราผู้ถูกสาปโดยแม่มดคอยเคียงข้าง

เรื่องราวของลาสกันดาจบลงเพียงเท่านี้

ใต้คำว่า 'จบบริบูรณ์' มีภาพวาดลายเส้นหยาบ ๆ อยู่ภาพหนึ่ง

ชายหนุ่มกำลังเดินเตร่อยู่บนทุ่งหญ้าอย่างไร้จุดหมาย โดยมีหญิงสาวเดินเคียงข้างไปด้วย

และมีชายชราผู้ถือดาบเล่มใหญ่เดินตามหลังพวกเขาไป

'นี่มัน….'

การผจญภัยอันเป็นนิรันดร์

ฉันถอนหายใจออกมาแรง ๆ

'น่าเบื่อชะมัด'

เรื่องราวแบบนี้มีคนเขียนไว้เยอะแล้ว

เรื่องราวเกี่ยวกับคนแปลกหน้าจากต่างโลกที่กอบกู้โลก กลายเป็นราชา และออกผจญภัยอีกครั้ง

พล็อตเรื่องแบบนี้มันเชยมาก

มันไม่ได้น่าสนใจอีกต่อไป

'ไอ้โง่เอ๊ย'

ฉันถอนหายใจเบา ๆ

จากนั้นก็เก็บหนังสือไว้ใต้โต๊ะตามเดิม

เพื่อไม่ให้ใครมาหยิบมันไปอีก

นี่เป็นเรื่องราวที่ไม่ควรเปิดเผย

เขาอาจจะเป็นวีรบุรุษในโดราโด แต่

สำหรับพวกเราแล้ว เขาเป็นหายนะ

เนลม์ไฮมฟ์กับเขาเป็นศัตรูกัน

'แต่….'

เขาเป็นเพื่อนของฉัน

ฉันเหลือบมองไปด้านข้าง

หน้าต่างโฮโลแกรมปรากฏขึ้นจาง ๆ

นี่คือบทสนทนาที่ฉันคุยกับลาสกันดาไม่นานก่อนที่เขาจะหายตัวไป

ยังไงก็เถอะ ฉันยังสามารถเรียกดูบันทึกการสนทนาได้อยู่

ลาสกันดา> ฉัน……

เจ้าหมอนี้ เอาจนได้สินะ

ลาสกันดา> ฉันคิดว่าฮีโร่ในเกมมีชีวิตจริง ๆ …