บทที่ 448 : ประเภทภารกิจ ซับซ้อน (14)

บทที่ 448 : ประเภทภารกิจ ซับซ้อน (14)

[ 'อีดิส (★★★★)' อยู่ในสภาพใกล้เสียชีวิต ชีวิตของเธอกำลังตกอยู่ในอันตราย!]

'ใกล้ตายงั้นเหรอ'

สถานการณ์ไม่สู้ดีนัก

เรือเหาะลำอื่น ๆ ก็แล่นออกไปเช่นกัน แต่เหล่าสัตว์ประหลาดกลับเพิกเฉย และพุ่งตรงไปยังเรือเหาะทุนนิยมตระกูลโฮเพียงลำเดียวเท่านั้น

“อีดิสเป็นไงบ้าง?”

<นั่น......>

เบนิคนิ่งเงียบ...และไม่ตอบคำถามของฉัน

ฉันมองไปยังเรือเหาะทุนนิยมตระกูลโฮจากท้ายเรือลูเซ็ท

เรือเหาะทุนนิยมตระกูลโฮถูกโจมตีจนเสียการทรงตัว และส่ายไปมา

ดาดฟ้าภายนอกที่เสริมความแข็งแกร่งด้วยโลหะผสมชั้นดี ตอนนี้เต็มไปด้วยรอยแตกร้าว ควันหนาทึบพวยพุ่งออกมาจากช่องโหว่ด้านข้าง

'โดนโจมตีหนักเลยสินะ'

ขณะที่เรากำลังต่อสู้อยู่ในอีกมุมหนึ่ง ดูเหมือนว่าเหล่าสัตว์ประหลาดจะมุ่งเป้าหมายไปที่เรือเหาะหลักของผู้บุกรุก นั่นคือ เรือเหาะทุนนิยมตระกูลโฮ

เมื่อลองคิดดูแล้ว ฉันไม่ได้รับรายงานจากอีดิสเลยนับตั้งแต่ช่วงกลางของการต่อสู้

"สละเรือซะ! พาผู้รอดชีวิตไปยังเรือลำอื่น"

<รับทราบครับ>

ฉันประเมินสถานการณ์ของเรือเหาะทุนนิยมตระกูลโฮในขณะนั้น

เหนือดาดฟ้า ประตูมิติวาร์ปสีจาง ๆ กำลังส่องสว่าง

เหล่าฮีโร่และช่างเครื่องกำลังทยอยผ่านเข้าไป

'คราวนี้เป็นอีดิส... นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายจริง ๆ เหรอ?'

ยัยโง่เอ๊ย

เป็นถึงกัปตันแล้วจะไปอยู่ข้างหลังทำไม?

“เบนิคพาอีดิสมาที่นี่เดี๋ยวนี้ ถ้าเธอไม่ยอมมาก็ลากเธอมาเลย”

<...ฉันสบายดี>

เสียงตอบอ่อนแรงของอีดิสดังก้องอยู่ในหูของฉัน

<ขอโทษที...ฉันเสียสมาธิระหว่างต่อสู้>

“บาดเจ็บแค่ไหน? มียาเหลืออยู่เท่าไหร่?”

<ถึงยังไง ฉันก็สนุกมาก...ขอบคุณนายมากนะ>

“พูดเรื่องไร้สาระอะไรของเธอ?!”

ฉันหันไปมองคาทีโอ

ตอนนี้คาทีโอกำลังวุ่นวายอยู่กับการป้องกันการโจมตีของสัตว์ประหลาด

เนื่องจากบาเรียป้องกันถูกทำลายไปแล้ว หากไม่มีโล่เวทย์มนตร์ สัตว์ประหลาดจะพุ่งเข้าชนเรือเหาะในทันที

นักเวทย์คนอื่น ๆ บนเรือเหาะต่างก็รับหน้าที่นี้เช่นกัน

'เราไม่สามารถสร้างประตูมิติใหม่ได้...'

[วิวัฒนาการปัจจุบัน : 072 / 100]

เงาของยักษ์ที่สูงมากกว่าร้อยเมตรสะบัดมืออันมหึมาออกมาข้างหน้า

ทันใดนั้นเอง หนวดขนาดยักษ์ก็พุ่งออกมาจากที่ใดสักแห่งพุ่งเข้ารัดร่างของยักษ์แล้วลากหายไปในพริบตา

ตามมาด้วยเสียงบางอย่างถูกขย้ำก็ดังกึกก้องไปทั่วทั้งผืนป่า

[เรือเหาะ 'ทุนนิยมตระกูลโฮ' ถูกทำลายแล้ว!]

...เรือเหาะลำแรกของเราถูกทำลายไปแล้ว

สัตว์ประหลาดนับร้อยเกาะอยู่บนดาดฟ้าและลำตัวเรือก็ถูกทำลายไปเช่นกัน

[ 'สิราด (★★★★)' กลับคืนสู่อ้อมกอดของเทพธิดาแล้ว! จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของเขาจะถูกจดจำตลอดไป]

[ 'ไนดาล (★★★)' กลับคืนสู่อ้อมกอดของเทพธิดาแล้ว! จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของเขาจะถูกจดจำตลอดไป]

[ 'วิธนีย์ (★★★★)' กลับคืนสู่อ้อมกอดของเทพธิดาแล้ว! จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของเธอจะถูกจดจำตลอดไป]

[ 'ไฮดิน (★★★)' กลับคืนสู่อ้อมกอดของเทพธิดาแล้ว!...]

ฮีโร่ที่ไม่สามารถหนีออกมาได้เสียชีวิตไปเป็นจำนวนมาก

<ไม่พบวัตถุต้องสงสัยในพื้นที่ 7 เราต้องมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ต่อไป ฮาน...นายรับช่วงต่อจากนี้ที่ เบนิกไปที่ฟรังก์เร็ว!>

แม้ว่าเราจะสร้างประตูมิติขึ้นมาตอนนี้ แต่มันก็สายเกินไปแล้ว

ความเร็วของเรือเหาะที่พุ่งทะยานไปข้างหน้าไม่ได้ลดลงเลย

เรือเหาะทุนนิยมตระกูลโฮที่แยกตัวออกจากกลุ่ม และเคลื่อนตัวไปทางด้านหลัง

'...'

ฉันยกแขนซ้ายขึ้น

เปรี๊ยะ!!

สายฟ้าสีแดงเข้มสาดประกายอีกครั้ง

<เข้มแข็งไว้นะฮาน! นายต้องทำได้แน่นอน!>

ฉันกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ดาดฟ้า

สมาชิกทุกคนน่าจะทราบสถานการณ์ปัจจุบันดีแล้ว

“มันสายเกินไปแล้ว...”

เวคิสกอดอกก้มหน้านิ่ง

เจนน่าเองก็เงียบและก้มหน้าลง

"ฉัน...."

ฉันได้แต่สะกดกลั้นความเสียใจเอาไว้

ความเศร้าโศกไม่ใช่ทางเลือกในตอนนี้

ทุกอย่างมันไม่เป็นไปอย่างที่ฉันคาดหวังไว้

'...'

ฉันหลับตาลง

กริ๊ก

เสียงสัญญาณการสื่อสารดังขึ้นในหูของฉัน

มันเป็นช่องทางติดต่อกับอีดิสโดยเฉพาะ

<เนินเขานั่นอยู่ไม่ไกลแล้ว อีกไม่นานก็ถึง...>

<สำหรับพวกเรา...มีเพียงชัยชนะเท่านั้นที่เราคู่ควร...>

[ 'อีดิส (★★★★)' กลับสู่อ้อมกอดของเทพธิดาแล้ว! จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของเธอจะถูกจดจำตลอดไป]

ตู้ม!!!!

เรือเหาะทุนนิยมตระกูลโฮลุกไหม้เป็นเปลวเพลิง

[เรือเหาะ 'ทุนนิยมตระกูลโฮ' ทำการระเบิดตัวเอง!]

ดูเหมือนว่าจะมีการกดสวิตช์ทำลายตัวเองฉุกเฉิน

เหล่าสัตว์ประหลาดที่มารวมตัวกันอยู่โดยรอบถูกกำจัดจนสิ้น

[วิวัฒนาการปัจจุบัน : 082 / 100]

มันไม่ได้อยู่ไกลจากเรามากนัก

เมล็ดนั้นกำลังสั่นไหวแรงขึ้นเรื่อย ๆ

'มันอยู่นั้น'

รอยแตกเริ่มปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของเมล็ด

หนวดของมันกำลังเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง

ฉันยกมือขึ้นสัมผัสใบหู

เมื่ออีดิสเสียชีวิต ตอนนี้ผู้บัญชาการจึงกลายเป็นฉันแทน

“เอาล่ะ! อย่ารวมกลุ่มกัน...กระจายกำลังออกไป! กระจายออกให้มากที่สุดเพื่อลดความเสียหาย! นับจากนี้เป็นการแข่งขันกับเวลา!”

แกร๊กกก!!

รอยแตกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางเมล็ดพันธุ์

ดวงตาสีดำสนิทโผล่ออกมา

[วิวัฒนาการปัจจุบัน : 085 / 100]

ดวงตาคู่นั้นสบเข้ากับสายตาของฉันพอดี

'ไม่มีอะไรเลย'

สุดท้ายก็ไม่พบรูปปั้นเทพธิดาในบริเวณนี้

มีเพียงสถานที่เดียวเท่านั้นในสนามรบนี้

บทบาทของรูปปั้นเทพธิดาคือการเสริมพลังให้กับเหล่าฮีโร่

และดูเหมือนว่าบทบาทของมันจะไม่ได้มีเพียงเท่านี้

[คุณได้เข้าสู่ห้วงลึกแห่งความโกลาหล (ด่านสุดท้าย)!]

[ดูรู ดูรูดรุ่งงงง!!!!]

[พรของเทพธิดาสถิตย์อยู่กับฮีโร่ของ 'ปาร์ตี้ที่ 1' !]

ในที่สุด เรือเหาะของเราก็มาถึงเบื้องหน้าเมล็ดพันธุ์ยักษ์นั้น

“นี่คือโอกาสสุดท้ายแล้ว เตรียมตัวให้พร้อม”

ด่านสุดท้ายของชั้นที่ 50

ฉันลดดาบลง

<ผม...ผมพอจะช่วยอะไรได้บ้างครับ? >

เสียงของเบนิคดังขึ้น

“พวกนายช่วยกันสัตว์ประหลาดไม่ให้เข้ามาใกล้เรา!”

<ครับ!!!>

ตู้ม!!

เรือเหาะทั้งสามลำเปิดฉากยิงจู่โจมพร้อมกัน

ปืนใหญ่ถูกเล็งไปยังเหล่าสัตว์ประหลาดที่อยู่ข้างนอก

พรของ ‘เทพธิดา’ งั้นเหรอ?

ฉันก้มลงมองใบดาบในมือ

ไบฟรอตที่ส่องประกายเรืองรอง กำลังสั่นไหวอยู่ในมือของฉัน

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เหลือเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นที่ต้องทำ

ฉันจ้องไปข้างหน้า

ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นยังคงจับจ้องมาที่ฉันอย่างไม่ละสายตา

[วิวัฒนาการปัจจุบัน : 091 / 100]