บทที่ 360 - ตำหนักสะกดวิญญาณ! เหลิ่งชิงเหยียนหัวล้าน งั้นก็ถอนขนวิหคเพลิงสิ

บทที่ 360 - ตำหนักสะกดวิญญาณ! เหลิ่งชิงเหยียนหัวล้าน งั้นก็ถอนขนวิหคเพลิงสิ

"หน้าต่างสถานะ!"

【ฉินมู่】

【ระดับเขตแดนจักรวาลขั้นสูงสุด】

【จำนวนพลังจิต: 177】

【วิชาต่อสู้: เคล็ดวิชากระบี่ชิงเฟิง บทระดับเขตแดนจักรวาล, ฉบับไม่สมบูรณ์ระดับเทวะ, เคล็ดวิชาเทพวิหคเพลิง, เคล็ดวิชามารคลั่ง, เคล็ดวิชาน้ำแข็งขั้วโลก, เคล็ดวิชาเนตรสวรรค์】

【พลังวิญญาณ: 8200】

【วิชาเทพแห่งไท่กู่: วิถีมารคลั่ง (90 เลเวล), วิถีน้ำแข็งขั้วโลก (95 เลเวล)】

【กฎเกณฑ์: เพลิงเทวะวิหคเพลิง (99 เลเวล), กระบี่ทะลวงมิติ (75 เลเวล), เทพโลหิตมิติเร้นลับ (45 เลเวล), มิติเร้นลับความฝัน (45 เลเวล), เคล็ดวิชาอัสนีเก้าพัน (35 เลเวล), เคล็ดวิชาหลอมผสานแสง (26 เลเวล), ร่างมายาโจ้วรื่อ (31 เลเวล), แผดเผามิติ (31 เลเวล), พันมังกรผนึกมิติ (31 เลเวล), มังกรบินทะลวงดารา (31 เลเวล)】

【วิชาลับพรสวรรค์: ร่างแยกมังกรเที่ยงแท้ (3 เลเวล), ทาสวิญญาณมังกร (1 เลเวล)】

【สมบัติ: หัวใจแห่งนิรันดร์ (สมบัติวิญญาณจักรวาล), ตำหนักโลหิตชาด (สมบัติล้ำค่า), ดาบมารคลั่งเพลิงเทวะ (สมบัติล้ำค่า), กระบี่น้ำแข็งขั้วโลก (สมบัติล้ำค่าระดับสูงสุด), ชุดเกราะเฟยซิงล่วนคง (สมบัติล้ำค่า), กระบี่ตกค้างแห่งบรรพกาล (สมบัติล้ำค่า)...】

......

"หลังจากตระหนักรู้วิถีแห่งไท่กู่ หน้าต่างสถานะก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน"

ระดับพลัง

แสดงแค่ระดับสูงสุด ร่างแยกไม่แสดงอีกต่อไป

วิชาธรรมดาบนดาวมังกร ก็ไม่แสดงเช่นกัน

"ไม่มีความจำเป็นจริงๆ"

ตอนนี้แค่ฉินมู่ต้องการ ก็สามารถแต่งตั้งราชันเทพได้ในพริบตา ระดับพลังของร่างแยก เขาควบคุมได้ตามใจชอบ จะมีความจำเป็นอะไรต้องแสดงอีก

วิชาเทพแห่งไท่กู่ อยู่ในตำแหน่งพิเศษ อันนี้พอเข้าใจได้

แต่ พลังจิต ทำไมยังอยู่ แถมยังอยู่ข้างหน้าด้วย?

ตั้งแต่ฉินมู่เข้าสู่จักรวาล ต่อสู้ด้วยกฎเกณฑ์ ก็ไม่ได้แตะต้องพลังจิตมาหลายวันแล้ว

"กระบี่ตกค้างแห่งบรรพกาล อาวุธพลังจิต!?"

ซี๊ด!

จู่ๆ ฉินมู่ก็นึกขึ้นได้ ตอนที่ศึกษาภาพสารานุกรมกระบี่ตกค้าง เขาเห็นเงากระบี่นับไม่ถ้วนอยู่ในนั้น

เงากระบี่เหล่านั้น ส่วนใหญ่เป็นสนิมไปแล้ว แต่ก็ยังมีบางส่วนที่ยังสมบูรณ์ ดูเหมือนจะยังใช้งานได้

แต่ ขาดชิ้นส่วนไปชิ้นหนึ่ง

ก็เหมือนกับ กล่องกระบี่มังกรเงินที่เคยได้มาบนดาวมังกรก่อนหน้านี้

กล่องกระบี่ คือชิ้นส่วนหลักในการขับเคลื่อนดาบเหิน

ตอนนี้กระบี่สวรรค์เล่มนี้ เป็นทั้งตำหนัก เป็นทั้งกระบี่ และเป็นทั้งกล่อง แต่ภายในกล่องนี้ กลับไม่มีชิ้นส่วนสำหรับขับเคลื่อนเงากระบี่นับไม่ถ้วนเหล่านั้น

"ดาวเทา!"

"ฉันต้องฆ่าแกให้ได้!"

ฉินมู่มั่นใจอีกครั้ง ว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นถูกต้อง

ชิ้นส่วนในมือดาวเทา สำคัญมาก

แม้จะไม่รู้ว่ามันคืออะไร

แต่ถ้าเกิด... มันเป็นตัวขับเคลื่อนเงากระบี่นับไม่ถ้วนในกระบี่ตกค้างล่ะ

ถ้าเป็นไปได้

แล้วจะเอาอะไรไปขับเคลื่อนเงากระบี่จำนวนมหาศาลขนาดนั้น?

กฎเกณฑ์งั้นเหรอ!?

ในปัจจุบัน อาวุธพลังจิตของจักรวาล จนถึงระดับอาวุธเทวะ ล้วนใช้เพียงกฎเกณฑ์ ก็สามารถใช้งานได้แล้ว

อาวุธเทวะ ก็คือตัวช่วยเสริมพลังจิต ไม่จำเป็นต้องให้ผู้ใช้พลังจิตมีจำนวนพลังจิตมากมายมหาศาล

เพราะต่อให้มี ก็ไม่ได้สร้างความแตกต่างอะไร

พลังรบ ถูกกำหนดโดยกฎเกณฑ์ ไม่ใช่จำนวนพลังจิต

ในเมื่อระบบเปลี่ยนไปแล้ว ก็ย่อมไม่แสดงสิ่งที่ไม่จำเป็นอีก

พลังจิต!

ต้องมีประโยชน์แน่!

ในวิถีแห่งไท่กู่ ฉินมู่ยังไม่ได้เรียนรู้วิชาพลังจิต

เสวียนเหิง เหลิ่งชิงเหยียน ล้วนเน้นไปที่การเป็นนักสู้

พวกเขาก็มีพลังจิต และมีไม่น้อย แต่ไม่ได้เลือกฝึกฝนในสายผู้ใช้พลังจิต แต่ใช้พลังจิตเป็นตัวช่วยเสริม เพื่อเดินในเส้นทางนักสู้

"แน่นอน!"

ตอนนี้ฉินมู่มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์

พลังจิต ในวิถีแห่งไท่กู่ หรือแม้แต่วิถีแห่งบรรพกาล ล้วนมีประโยชน์

มีอาวุธที่คู่ควร ก็ต้องมีวิชาที่คู่ควร

เคล็ดวิชากระบี่บรรพกาล!

เกรงว่าคงจะเป็นวิชาที่คู่ควรกัน!!

......

ฉินมู่ค้นพบอีกเส้นทางหนึ่งในการยกระดับพลังรบ

น่าเสียดาย

ตอนนี้ไม่มีเวลา และไม่มีแต้มเลื่อนระดับ ไปยกระดับพลังจิตแล้ว

สิ่งที่สำคัญที่สุด

ยังคงเป็นการทำให้กฎเกณฑ์ทุกธาตุสมบูรณ์

"ไฟ ทอง อัสนี แสง"

ไม่นับมิติ นี่คือกฎเกณฑ์ที่มีอยู่ตอนนี้

เทพสูงสุดจี๋หวงมีไม้ เสวียนเหิงมีดิน เหลิ่งชิงเหยียนมีน้ำ

ขาดแค่ความมืด!

ขอแค่มีประสบการณ์ความมืดผสานกับมิติมาอีกเล่ม ก็ถือว่าสำเร็จวิชาได้แล้ว!

.......

"อาจารย์ เทพสูงสุดเนตรสวรรค์มาแล้ว" เสวียนเหิงเตือน

ซี๊ด!

มาได้จังหวะพอดี!

ฉินมู่จำได้ว่า เทพสูงสุดเนตรสวรรค์ พลังรบไม่ได้แข็งแกร่ง เขาคล้ายกับผู้ที่เน้นฝึกฝนวิชาศักดิ์สิทธิ์ เป็นยอดฝีมือสายสนับสนุน

วิถีทางที่แตกต่างกัน

เทพสูงสุด ก็ไม่ได้บ้าการต่อสู้กันทุกคนแบบเสวียนเหิง

เทพสูงสุดเนตรสวรรค์ก็ไม่ชอบการต่อสู้

การสนับสนุนยอดฝีมือคนอื่นในการต่อสู้ ถือเป็นการไม่พ่ายแพ้ตั้งแต่แรก แถมยังได้ผลประโยชน์เต็มๆ

ก็เพราะไม่สู้ เขาจึงมีความต้องการด้านการปกป้อง การป้องกัน การผสานกฎเกณฑ์และสมบัติของตัวเองสูงมาก และแน่นอนว่าต้องแข็งแกร่งมากด้วย

ธาตุความมืด

เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้สำหรับสายป้องกัน

ท่าไม้ตายของเนตรสวรรค์ จักรวาลมืด คือโลกที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น

กฎเกณฑ์ทั้งหมด ในจักรวาลมืด จะไร้ผลโดยสิ้นเชิง

มีเพียงวิชาศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น ที่สามารถใช้งานได้

นี่สำหรับเขาแล้ว ไม่เรียกว่าไร้เทียมทาน แล้วจะเรียกว่าอะไร?

จักรวาล

ไม่มียอดฝีมือคนไหน ที่จะดูถูกได้เลย

......

เคลื่อนย้ายพริบตามาที่ดินแดนเทวะของเสวียนเหิง

เห็นเพียงร่างในชุดคลุมสีดำ ลอยอยู่ข้างกายเสวียนเหิง

นอกจากชุดคลุมสีดำ ก็ไม่มีอะไรอย่างอื่นอีก

ถ้ามองว่านั่นเป็นแค่ชุดเกราะรบเดี่ยวๆ แต่กลับสามารถสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างอยู่ข้างใน

"ระบบ วิเคราะห์ชุดคลุมสีดำนั่น"

[ติ๊ง! วิเคราะห์สำเร็จ ได้รับสารานุกรมสมบัติล้ำค่า-ชุดคลุมไร้เงา!]

ไม่ใช่สมบัติล้ำค่าระดับสูงสุดเหรอ?

งั้น ก็คงจะเป็นเสื้อคลุมพิเศษสักตัว

ฉินมู่แทบจะฟันธงได้เลยว่า ร่างกายของเนตรสวรรค์ไม่ได้อยู่ใต้ชุดคลุมสีดำแน่ๆ แต่อาจจะซ่อนอยู่ในสมบัติล้ำค่าประเภทตำหนักสักแห่ง แล้วควบคุมชุดคลุมสีดำนี้เพื่อปกปิดการตรวจสอบของทุกคน

ในเวลาเดียวกัน หากจำเป็น ก็สามารถซ่อนตัวได้ตลอดเวลา

การจับคู่นี้ สุดยอดมาก

ผู้แข็งแกร่ง เมื่อไปถึงระดับเทพสูงสุด ระดับผู้ยิ่งใหญ่ จะไม่แสวงหาแต่ความแข็งแกร่งเพียงอย่างเดียว

นั่นเป็นการกระทำที่โง่เขลา

ต้องรู้จักการผสมผสาน ต้องสามารถรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินต่างๆ ในจักรวาลได้ ต้องมีวิธีการเผชิญหน้ากับยอดฝีมือของเผ่าพันธุ์หมื่นโลก

ต่อให้ให้ดาบไร้เทียมทานกับแก ฟันใครก็ตายในดาบเดียว มันก็ไร้ประโยชน์

เพราะถ้าไม่มีสิ่งอื่นมาผสมผสาน วินาทีที่เหยียบเข้าสู่สมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ แกก็จะกลายเป็นแกะอ้วน ถูกเผ่าพันธุ์ต่างดาวจัดการอย่างง่ายดาย

ดาบแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ต้องฟันคนให้โดน

ชุดเกราะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ให้คนอื่นฟันอยู่ตลอดเวลาไม่ได้

"ฉิน... ฉินมู่"

เนตรสวรรค์อายุไม่ใช่น้อยๆ แต่ซ่อนตัวมาตลอด เห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยถนัดเรื่องการเข้าสังคม

"นาย นายสามารถสร้างสมบัติล้ำค่าระดับสูงสุดได้จริงๆ เหรอ?"

ฉินมู่ยิ้ม

"รู้เงื่อนไขหรือเปล่า?"

เนตรสวรรค์อึ้งไป "รู้ แต่ ห้ามพลาดนะ"

"วัตถุดิบพวกนี้ แม้จะไม่แพง แต่หายากมาก วัตถุดิบหลักฉันตามหามาเป็นแสนเขตแดนจักรวาล ถึงจะเจอแค่ชิ้นเดียว"

ฉินมู่พยักหน้า

การค้าครั้งนี้ คงหลอกยาก

เนตรสวรรค์เตรียมตัวมาอย่างดี วัตถุดิบก็ชัดเจน แต่เพื่อวิชาศักดิ์สิทธิ์หนึ่งวิชา และกฎเกณฑ์ความมืดของเนตรสวรรค์ ก็ถือว่าคุ้มค่า

ถึงยังไงก็ไม่ใช่ชุดเกราะเฟยซิงล่วนคง ของอย่างสมบัติล้ำค่าประเภทตำหนักหรอกนะ

"อย่าถามฉันว่าทำได้หรือเปล่า"

ฉินมู่กล่าวอย่างเรียบเฉย

"ฉันจะบอกนายแค่ว่า"

"สมบัติล้ำค่า สมบัติล้ำค่าระดับสูงสุด ฉันสร้างมาไม่รู้เท่าไหร่แล้ว ไม่เคยพลาดเลยสักครั้ง"

เนตรสวรรค์ก็ยังรู้สึกลังเล

วิชาศักดิ์สิทธิ์ คือชีวิตของเขา

เพื่อสมบัติล้ำค่าระดับสูงสุดชิ้นหนึ่ง ต่อให้จะดีแค่ไหน ถ้าต้องแลกด้วยชีวิต มันก็ไม่คุ้ม

"นาย นายคงไม่ตระหนักรู้วิชาศักดิ์สิทธิ์ของฉันหรอกนะ?"

ฮะ

"วิชาศักดิ์สิทธิ์ ฉันต้องเรียนแน่" ฉินมู่ไม่โกหก ไม่มีความจำเป็น

ถ้างั้น...

นี่!?

เนตรสวรรค์แทบจะถอดใจอยู่แล้ว

วินาทีต่อมา

ฉินมู่กล่าวว่า

"แต่ ฉันสามารถสาบานต่อเจตจำนงแห่งจักรวาลได้"

"หลังจากตระหนักรู้วิชาศักดิ์สิทธิ์แล้ว ฉัน และคนรอบข้าง จะไม่ใช้วิธีการใดๆ ไม่ใช้รูปแบบใดๆ มาทำร้ายนาย"

"ในเวลาเดียวกัน"

"วิชาศักดิ์สิทธิ์นี้ จะจำกัดการใช้งานเฉพาะตัวฉันเท่านั้น จะไม่นำไปใช้ในเชิงพาณิชย์ หากไม่ได้รับอนุญาตจากนาย ฉันจะไม่ใช้วิชาเนตรสวรรค์เพื่อช่วยเหลือผู้อื่นในการต่อสู้ใดๆ"

"มีปัญหาอะไรไหม?"

ฟู่~

"ทำไมนายไม่รีบบอกล่ะ~ บ้าจริง~"

เนตรสวรรค์ตกใจแทบแย่ รีบรับปากทันที "นี่คือสมบัติล้ำค่าระดับสูงสุด ที่ฉันยืมมา แล้วก็วัตถุดิบ เคล็ดวิชา เอาไปให้หมดเลย"

วิชาศักดิ์สิทธิ์ มีคนใช้เพิ่มอีกคน ก็ไม่ใช่ปัญหา

ไม่ส่งผลกระทบต่อการหาเงินของเขา ไม่ทำลายผลประโยชน์ของเขา และไม่ทำร้ายตัวเขาด้วย

งั้นการสร้างสมบัติล้ำค่าระดับสูงสุดครั้งนี้ ก็แทบจะเรียกได้ว่า ถูกมาก

ว่าแล้วเชียว

เหลิ่งชิงเหยียนพึ่งพาได้จริงๆ ที่เธอบอกว่าถูก ก็คือถูกจริงๆ ~

เยี่ยม

วันหลังจะช่วยเธอฟรีๆ สามครั้ง ถือเป็นการตอบแทนบุญคุณก็แล้วกัน

......

ตอนนี้ฉินมู่พบว่า เจตจำนงแห่งจักรวาล บางครั้งก็ใช้ประโยชน์ได้ดีทีเดียว

"ระบบ วิเคราะห์สมบัติล้ำค่าระดับสูงสุด"

[ติ๊ง! วิเคราะห์สำเร็จ!]

[ติ๊ง! ได้รับสารานุกรมสมบัติล้ำค่าระดับสูงสุด "ตำหนักสะกดวิญญาณ"!]