บทที่ 444 : ประเภทภารกิจ : ซับซ้อน (10)

บทที่ 444 : ประเภทภารกิจ : ซับซ้อน (10)

“คาทีโอ ความสามารถอีกอย่างของนักบุญตาบอดคือการดึงประสาทสัมผัส”

“……มีอะไรแบบนั้นด้วยเหรอ?”

“ร่ายอักขระเวทย์มนตร์ลงบนผิวหนังของคิชาช่ากับเวคิสเร็ว ตอนนี้พวกเขาไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย ต่อไปเราจะแบ่งทีมป้องกันกับทีมโจมตีใหม่ คนที่มองไม่เห็นให้เป็นทีมป้องกัน คนที่มองเห็นเป็นทีมโจมตีและสู้กับราชาสัตว์ร้าย”

“แต่ฉันมองไม่เห็นจะร่ายเวทย์ได้ยังไง…”

“แก!!”

ฉันพุ่งตัวออกไปทันที

หมัดของราชาสัตว์ร้ายฟาดลงตรงที่ฉันยืนอยู่เมื่อครู่

“ดูเหมือนเจ้ายังใจเย็นอยู่นะ!”

ไม่มีเวลาคุยอะไรกับใครแล้ว

การโจมตีจากศัตรูถาโถมเข้ามาไม่หยุด

ฉันถอยหลังพยายามหลบเลี่ยงเท่าที่จะทำได้ และรับมือกับการโจมตีที่หลบไม่ได้

ฉึก!

ลูกธนูของเจนน่าพุ่งแหวกช่องว่างตรงไปยังเกียนี่

แกร๊ก!

เกียนี่อ้าปากงับลูกศรที่พุ่งเข้าใส่หน้าตาเฉย

“บ้าไปแล้ว”

เจนน่ากัดฟันแน่น

เกียนี่คายเศษลูกศรออกมาแล้วหัวเราะลั่น

“การประสานงานของเจ้ากับเด็กคนนั้นน่าประทับใจมาก ข้าอยากรู้จริง ๆ ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้!”

พูดจบเกียนี่ก็พุ่งเข้าหาเจนน่าทันที

เจนน่าชักกริชออกมาและพุ่งเข้าใส่เกียนี่

‘กริชเล็ก ๆ นั่นไม่ใช่อาวุธที่ดีในการต่อสู้ครั้งนี้’

ผิวหนังของราชาสัตว์ร้ายแข็งราวกับหิน

มันแข็งแกร่งมากจนใบมีดแทงไม่เข้าหากไม่ฟันถูกจุด

ฉึก! ฉึก!

เกียนี่ปัดกริชของเจนน่าออกไป

เจนน่ากระโดดขึ้นสูง แต่เกียนี่ก็ยังไล่ตามเธอทัน

‘ไม่มีทางจัดการมันได้เลยเหรอ’

ฉันพุ่งเข้าไปแล้วแทงมันด้วยดาบ

[ค่าพลังศักดิ์สิทธิ์ของรูปปั้นเทพธิดาลดลงเหลือ 34%!]

[ดีบัฟมีผลกับทั่วทั้งพื้นที่แห่งความโกลาหล]

เวคิสคนเดียวไม่อาจต้านทานการโจมตีจากทุกสารทิศได้

ทหารจากทั่วทุกสารทิศต่างกรูกันไปที่รูปปั้นเทพธิดา

[เรือเหาะ 'ฟราน' ได้รับความเสียหายอย่างหนัก!]

ข้อความแจ้งเตือนว่าเรือเหาะฟรานถูกโจมตีปรากฏขึ้น

ตามมาด้วยข้อความแจ้งเตือนการตายของเหล่าฮีโร่

ยอดผู้เสียชีวิตตอนนี้ทะลุหนึ่งร้อยคนแล้ว

[วิวัฒนาการปัจจุบัน : 042 / 100]

ต่อให้ฝึกมาดีแค่ไหนหากปราศจากประสาทสัมผัสทั้งห้าก็ไม่สามารถต่อสู้กันได้อย่างเต็มที่

ยิ่งกว่านั้น การมองเห็นยังเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในการต่อสู้

‘พวกมันเล่นสกปรก’

นอกจากจะปิดกั้นทักษะและตราประทับของฮีโร่แล้ว พวกมันยังปิดกั้นประสาทสัมผัสทั้งห้าอีกด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น ในสภาพที่แทบไม่ต่างจากคนพิการ...พวกเรายังต้องสู้กับบอสและปกป้องรูปปั้นเทพธิดาจากสัตว์ประหลาดที่กรูเข้ามา

‘แต่……’

ในสถานการณ์เลวร้ายนี้ ก็ยังพอมีกลยุทธ์อยู่

“ฉันเข้าใจแล้ว!”

คาทีโอตะโกนขึ้น

คิชาช่าที่กำลังนอนอยู่ก็ลุกขึ้นทันที

คาทีโอใช้เวทมนตร์ที่ฉันบอกสลักลงบนผิวหนังของพวกเธอ

เวคิสก็เช่นกัน

“คร๊ากกก!”

คิชาช่าคำรามแล้วกระโจนเข้าใส่พวกทหาร

และเมื่อคิชาช่าสะบัดกรงเล็บเป็นวงกว้าง ชิ้นส่วนเนื้อและเลือดของทหารก็กระจายไปทั่วสารทิศ

‘สำหรับคิชาช่า...แม้จะมองไม่เห็นเธอก็ยังต่อสู้ได้’

เพราะคิชาช่ามีประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นที่ยอดเยี่ยม

เธอสามารถระบุตำแหน่งศัตรูและสังหารพวกมันด้วยกรงเล็บได้อย่างง่ายดายจากการดมกลิ่น

คิชาช่าสามารถสัตว์ประหลาดกระจอกพวกนี้ได้สบาย ๆ แต่...เป็นไปไม่ได้ที่จะสู้กับราชาสัตว์ร้ายโดยที่ตามองไม่เห็น

ฉันขยับไปยืนข้างเจนน่า

“เราต้องยื้อเวลาไว้จนกว่าสถานการณ์จะดีขึ้น หรือไม่ก็จนกว่าทุกคนจะกลับมาเป็นปกติ”

เพื่อที่จะสู้กับราชาสัตว์ร้ายได้อย่างมีประสิทธิภาพเราจำเป็นต้องมีคิชาช่า

ต้องรอจนกว่าตาของคิชาช่าจะหายดี

“เข้าใจแล้ว!”

เจนน่าหมุนกริชในมืออีกครั้ง

ทันใดนั้นราชาสัตว์ร้ายก็โจมตีเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“อย่าปะทะกับหมัดของมันตรง ๆ ! หลบ!”

เจนน่าตีลังกาหลบด้วยท่วงท่าว่องไว

ฉันย่อตัวลง เล็งไปที่ช่องว่างระหว่างหมัดของราชาสัตว์ร้ายที่พุ่งเข้าใส่

ผ่อนคลายแขนซ้ายและควบคุมมัน

“ปรับตัวได้เร็วดีนี่”

เกียนี่ยิ้ม

[ ‘ตาขวากลืนกินโลก’ ]

แสงจากดวงตาสีส้มส่องสว่างไปทั่วสนามรบอีกครั้ง

ทันใดนั้น โลกของฉันก็ตกอยู่ในความมืด

‘คราวนี้เป็นฉันเหรอ’

ในความมืดมิด...ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย

ฉันวิ่งถอยหลังพลางสำรวจประสาทสัมผัสของตัวเอง

‘สิ่งที่หายไปคือการมองเห็นและการรับรส’

ขณะที่ฉันคลำทางไปด้านหลัง มือของฉันก็สัมผัสกับรูปปั้นเทพธิดาที่อ่อนนุ่ม

“คราวนี้เป็นฉัน!”

“ทางนี้”

เวคิสที่ยังมองเห็นอยู่และคิชาช่าก้าวออกมาข้างหน้า

เวคิสสามารถเข้ามาแทนที่บทบาทของฉันได้ นับว่าเป็นการผสมผสานที่ดี

“ฉันก็มองไม่เห็นเหมือนกัน”

เจนน่าตะโกน

“มองไม่เห็นไม่ได้หมายความว่าจะจัดการพวกมันไม่ได้”

ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าของพวกมัน

ยิ่งกว่านั้น

‘พวกมันมีกลิ่นเฉพาะตัว’

มันเป็นกลิ่นเฉพาะตัวที่อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้

แน่นอนว่าตัวตนของพวกมันทำให้เราหาตัวพวกมันได้ไม่ยาก มันเป็นกลิ่นที่คาทีโอสร้างขึ้นด้วยเวทย์มนตร์

คาทีโอใช้เวทย์มนตร์สร้างกลิ่นในบริเวณที่ศัตรูอยู่ ด้วยกลิ่นนี้แม้ประสาทสัมผัสด้านการดมกลิ่นจะไม่ดีเท่าคิชาช่า เราก็สามารถระบุตำแหน่งศัตรูได้อย่างง่ายดาย

“ฉันจะจัดการพวกที่อยู่ทางขวาเอง”

คาทีโอพูดเบา ๆ

แม้ฉันจะไม่ได้พูดอะไร แต่ฉันก็พบวิธีรับมือกับมันแล้ว

“เข้าใจแล้ว”

ฉันยิ้มแล้วลดดาบลง

มีศูนย์กลางของกลิ่นอยู่ข้างหน้า มีเสียงรองเท้าเหล็กกระทบทราย

ฉึก! ฉึก! ฉึก!

เสียงลูกศรแหวกอากาศดังมาตามลม

“อ๊าก!”

ตามมาด้วยเสียงกรีดร้อง

ฉันเล็งดาบไปข้างหน้า

จากนั้น

ฉึก!!

ฉันก้าวไปด้านข้าง หอกพุ่งเฉียดร่างฉันไปอย่างหวุดหวิด

ขณะที่ฉันหมุนตัวหลบ ฉันก็รู้สึกเหมือนผิวหนังถูกกรีดไปเล็กน้อย

‘กลิ่นและเสียง’

ถึงฉันจะพยายามลืมตาขึ้นแต่ภาพตรงหน้าก็ยังคงมืดมิด

“เข้ามาเลย!”

“อ๊ากกกกกก!”

เหล่าทหารและอัศวินต่างกรีดร้อง

‘ฉันรับรู้ทุกสิ่ง’

ฉันจดจ่ออยู่กับเสียง

นี่คือเสียงหอกที่พุ่งผ่านอากาศ

นี่คือเสียงขวานที่ฟาดลงมา

[ค่าพลังศักดิ์สิทธิ์ของรูปปั้นเทพธิดาเพิ่มขึ้นเป็น 42%!]

[วิวัฒนาการปัจจุบัน : 045 / 100]

และวิถีโคจรของอาวุธต่าง ๆ ก็ปรากฏขึ้นในความมืด