บทที่ 420 : ครั้งแรก (2)

บทที่ 420 : ครั้งแรก (2)

"พวกคุณ...กำลังล้อเล่นอยู่ใช่ไหม?"

"พวกเราดูขี้เล่นขนาดนั้นเลยเหรอ นี่คือนายท่านของเนลม์ไฮม์ฟที่คุณกำลังตามหา"

ยูเน็ตยิ้ม

คนแบบฉันต้องมาล้อเล่นอะไรงั้นเหรอ?

"แต่เขามาจากสถานที่ที่เรียกว่าทาวน์เนียนะ..."

"ในโลกนี้ยังมีอีกหลายอย่างที่คุณไม่รู้"

ชายหนุ่มที่มีสีหน้าเย็นชาปรากฏตัวที่โถงทางเดินด้านซ้ายของห้องโถง

เขาคือรีเจียนฮีโร่ระดับต้น ๆ ละเป็นผู้ดูแลอันดับที่ 3 ของที่นี่

เนื่องจากสถานที่ประชุมนี้ถูกจัดอย่างเร่งรีบ ดูเหมือนว่ามีเพียงสองคนเท่านั้นที่อยู่ที่นี่

"คุณคือ...คุณคือท่านรี!"

"สวัสดีครับนายท่าน"

รีเจียนมองมาที่ฉันแล้วคุกเข่าลง

"ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งครับนายท่าน"

"อย่าทำอะไรแบบนี้เลย"

รีเจียนเมินเฉยต่อคำพูดของฉันและลุกขึ้นยืน

ฮูยองที่มองกลับไปกลับมาระหว่างฉันกับรีเจียนและพูดต่อไปด้วยสีหน้าสับสน

"คนที่ผมตามหาใช้ดาบสีแดง..."

"เขาคืออาจารย์ของเรา"

ยูเน็ตกระซิบข้างหูฉัน

"นายท่านคะ มันคงมีความสัมพันธ์พิเศษระหว่างรีเจียนและฮูยอง"

"ฉันรู้ ฉันพอจะมองออก"

ฉันเคยส่งรีเจียนไปที่นั่นเมื่อสองสามเดือนที่แล้ว

แน่นอนว่าจุดประสงค์คือเพื่อยกระดับทักษะอาวุธของรีเจียนให้สูงขึ้น

ฮูยองที่มองฉันด้วยความสับสน กัดริมฝีปากแล้วพูดว่า

"ผมนัมฮูยอง นักรบจากกลุ่มผู้ฝึกยุทธ์ ผมมาที่นี่เพื่อขอร้องให้นายท่านของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ช่วยเราครับ!"

ฮูยองคุกเข่าลงตรงหน้าฉัน

"ได้โปรดปราบชายผู้ที่ละเมิดข้อตกลงของกลุ่มผู้ฝึกยุทธ์ด้วยครับ!"

ฮูยองก้มหน้าจนหน้าผากของเขาแนบลงไปกับพื้น

หน้าผากเขากระแทกพื้นอย่างแรงจนเสียงดังสะท้อนไปทั่วทั้งห้องโถง

ฉันเรียบเรียงเรื่องราวเงียบ ๆ

"หากปล่อยเขาไว้แบบนั้นมันจะเป็นหายนะครั้งใหญ่สำหรับทุกพื้นที่และรวมถึงสถานที่อันยิ่งใหญ่นี้ด้วย ผมจึงมาที่นี่เพื่อขอร้องนายท่านของดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้จัดการเรื่องราวที่ยุ่งเหยิงนั้น!"

"การบุกดินแดนสินะ…"

ยูเน็ตพึมพำ

มันเป็นเสียงที่ไร้อารมณ์อย่างแปลกประหลาด

"นายหมายถึงขอให้เราจัดการนายท่านอันดับหนึ่งในตอนนี้เหรอ"

"ครับ...เขาโจมตีกลุ่มผู้ฝึกยุทธ์ของเราโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า และเขาได้สังหารพลเรือนของเรา ความโหดร้ายของเขาไม่มีใครเทียบได้...."

"ฟังดูน่าสนุกดีนะ"

ยูเน็ตก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

ใบหน้าของเธอเย็นชาและแข็งกร้าว

รีเจียนยกมือห้ามยูเน็ต

"เงยหน้าขึ้นเถอะ"

และฮูยองก็เงยหน้าขึ้นตามที่รีเจียนบอก

หน้าผากของเขาเปื้อนสีแดงเต็มไปหมด

"บอกฉันมาว่ามันเกิดอะไรขึ้นที่นั้น"

"อ่า ครับ"

แม้ว่าฮูยองจะพูดติดอ่าง แต่เขาก็ยังอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวูเหลี่ยนถูกทำลายไป เขาเล่าว่าตอนนั้นเขากำลังฝึกทักษะการใช้อาวุธกับเหล่าฮีโร่ และจู่ ๆ ก็มีเสียงดังลั่นเกิดขึ้นและผู้คนที่สวมเสื้อผ้าต้องสงสัยก็โจมตีเข้ามา ผู้บัญชาการอย่างซีฮิมถูกสังหารและเหล่าฮีโร่การต่อสู้หลายคนถูกสังหารหมู่

รีเจียนหลับตาแน่น

"ช่างโชคร้ายที่รยอนจูตาย....เขาเป็นคนที่ยอดเยี่ยมมาก"

"ใช่ครับ พวกเขาทั้งหมดตายแล้ว!"

"นายท่าน"

รีเจียนมองกลับมาที่ฉัน

ฉันพยักหน้า

"ฉันขอโทษ แต่เราไม่สามารถช่วยได้"

"ทำไมครับ"

"ถึงจะเป็นเรื่องจริงที่ฉันมีความสัมพันธ์อันดีกับที่วูเหลี่ยน ฉันได้เรียนรู้อะไรมากมายจากที่นั่น แต่พวกเราไม่สามารถช่วยได้"

"แต่...!"

"มีคนต้องสงสัยเข้ามาที่ห้องรอของพวกนายและทำการสังหารเหล่าฮีโร่ นั่นคือทั้งหมดที่ฉันรู้มา"

รีเจียนกล่าวต่อไป

"พื้นที่ทองคำเป็นสถานที่ที่เราไม่สามารถจัดการได้ง่าย ๆ ถ้าเราจะเสี่ยงเข้าไปในพื้นที่ที่คาดเดาไม่ได้แบบนั้น มันจะเป็นไปได้เหรอ....? เพราะงั้นสำหรับตอนนี้ กลับไปซะ"

"ท่านรี...พูดแบบนี้ได้ยังไงครับ? ท่านลี...!"

"นิสเลด"

ยูเน็ตถอนหายใจเบา ๆ และวัตถุสีดำบางอย่างก็ตกลงมาจากเพดาน

"พาเขาไปที่ห้องรับรองก่อน"

"รับทราบค่ะ"

นิสเลดพาฮูยองออกไป

บรรยากาศเริ่มเงียบลง

"นายท่าน"

ยูเน็ตเปิดปากของเธอ ทำลายความเงียบ

"...ฉันกำลังคิดเรื่องนี้อยู่"

ไม่มีอะไรผิดกับสิ่งที่รีเจียนพูด

ข้อมูลที่มีไม่ได้ระบุเหตุผลว่าทำไมกลุ่มของฮูยองจึงถูกโจมตี

หากเนลม์ไฮมฟ์มีส่วนเกี่ยวข้องฉันอาจจะต้องทำอะไรสักอย่าง และสถานการณ์ยังไม่ชัดเจนในขณะนี้

ก่อนอื่น...ฉันมีคำถามที่สำคัญมากนั้นคือ

'วูเหลี่ยนและเนลม์ไฮม์ฟมีเซิร์ฟเวอร์ที่แตกต่างกัน'

เป็นเซิร์ฟเวอร์ที่ 3 และเซิร์ฟเวอร์ที่ 4 ตามลำดับ

โดยหลักการแล้ว มันเป็นไปไม่ได้ที่จะโต้ตอบกับผู้ใช้เซิร์ฟเวอร์รายอื่น เว้นแต่จะเป็นกิจกรรมข้ามเซิร์ฟเวอร์ที่จัดขึ้นเป็นระยะ ๆ

'แต่โมเบียสก็มีการจัดการที่แย่มากเช่นกัน'

พิกมีอัพมันเป็นเกมที่ทราบกันดีว่าไม่มีข้อบกพร่องและเป็นเซิร์ฟเวอร์ที่ดี แต่ไม่นานมานี้มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น

เกิดความโกลาหลหลายอย่างและผู้เล่นแต่ละคนก็ต่างบอกว่าช่วงนี้บั๊คบ่อย

'ว่าแต่…เขาคิดอะไรอยู่กันแน่?'

เอลซิดไม่ใช่ผู้เล่นสาย PVP

เขาเล่นคล้ายกับฉัน ไม่สิ...จริง ๆ แล้วเขาเป็นนักวางกลยุทธ์ตัวจริง

เป็นไปได้ไหมที่ฝ่ายวูเหลี่ยนเริ่มทำการจู่โจมก่อน

แต่นั่นมันก็แปลกไปเช่นกัน กลุ่มผู้ฝึกยุทธ์ก็เป็นแบบเช่นเดียวกันพวกเขา หลีกเลี่ยงการเล่นแบบ PVP มาตลอด

'หรือว่า…'

ถ้าเป็นสถานการณ์ปกติฉันคงไม่อยู่เฉย ๆ และคงจะวางแผนกับยูเน็ตแล้ว...แต่ครั้งนี้ฉันทำแบบนั้นไม่ได้

อย่างน้อยฉันก็จำเป็นต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นและมีความเป็นมายังไง เพราะเอลซิดอาจมีส่วนช่วยเนลม์ไฮมฟ์ได้มาก

"ยูเน็ต"

"รับทราบค่ะนายท่าน เดี๋ยวฉันจะไปหาข้อมูลมาเพิ่มทันทีค่ะ"

ยูเน็ตก้มศีรษะมาที่ฉันแล้วหายตัวไปด้านหลังห้องโถง ตอนนี้มีเพียงฉันและรีเจียนเท่านั้นที่ยังคงอยู่ในห้องประชุม

รีเจียนดูเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง

เขาอาจจะมองย้อนไปถึงคำพูดของฮูยอง หรืออาจจะนึกถึงตอนที่ไปอยู่ที่นั่น

สิ่งต่าง ๆ เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากตั้งแต่ก่อนไปและหลังจากกลับมา ก่อนหน้านั้นเขาก็แข็งแกร่งเพียงพอแล้ว จุดที่ฉันรู้สึกได้ว่าฮีโร่ชื่อรีเจียนแข็งแกร่งอย่างสมบูรณ์แล้ว ก็คือหลังจากที่เขากลับมาจากการฝึกกับกลุ่มผู้ฝึกยุทธ์

'รีเจียนได้รับฉายาดาบปีศาจหลังจากกลับมาจากฝึกกับกลุ่มผู้ฝึกยุทธ์ใช่ไหม?'

ดูท่า ระยะเวลาที่ฉันจะต้องอยู่ในเนลม์ไฮม์ฟอาจจะต้องเพิ่มอีกหนึ่งหรือสองวันก็ได้

ฉันตัดสินใจเดินไปเงียบ ๆ ทิ้งให้รีเจียนให้จมอยู่กับความคิดเพียงลำพัง