บทที่ 356 : เพียงแค่ครั้งเดียว (10)

บทที่ 356 : เพียงแค่ครั้งเดียว (10)

ฉันเปิดแผ่นพับขึ้นมาอ่าน

แผ่นพับประกอบด้วยแผนที่ เส้นทางที่เชื่อมไปที่ต่าง ๆ และตารางเวลารถบัสรับส่งที่วิ่งทั่วเมือง รถบัสที่มุ่งหน้าสู่รอบคัดเลือกการแข่งขันแบบเดี่ยว...จะมาถึงในอีก 5 นาที โชคดีที่ดูเหมือนว่าฉันมาทันเวลา

ฉันใช้เวลาไม่ถึง 10 นาที ก็มาถึงสนามที่ใช้สำหรับการคัดเลือกในการแข่งขันแบบเดี่ยวแล้ว

สถานที่ที่ใช้สำหรับการแข่งขันแบบเดี่ยวก็เป็นสนามทรงโดมขนาดใหญ่ ฉันผ่านการตรวจบัตรประจำตัวที่ทางเข้าแล้วเดินเข้าไปข้างในทันที ภายในแบ่งออกเป็นสนามสี่เหลี่ยมจัตุรัสแปดสนามย่อย การแข่งขันรอบแรกดำเนินไปอย่างคึกคัก

ฉันเจอเวคิสนั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงมุมสนาม

"เฮ้!"

"โอ้ะ! มันอะไรกันครับหัวหน้า!"

เวคิสมองกลับมาที่ฉัน

"หัวหน้ามาที่นี่ได้ยังไงครับ? ไม่ได้อยู่ในระหว่างรอบคัดเลือกเหรอครับ? ”

“เสร็จแล้ว นายล่ะเป็นยังไงบ้าง?”

“ของผมก็เสร็จแล้วเหมือนกัน แค่กำลังดูคนอื่น ๆ อยู่”

"ผลลัพธ์เป็นไง?"

“ผมต้องพูดด้วยเหรอครับ?”

เวคิสหยักคิ้วและยิ้มออกมา

เห็นแบบนั้นฉันก็พอจะเดาได้ ฉันนั่งลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ เวคิส

“มีคนที่ดูน่ากลัวไหม?”

"เฉย ๆ "

สายตาของเวคิสกำลังกวาดตามองไปที่เวทีที่การต่อสู้กำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด

ส่วนใหญ่เป็นคนที่ไม่ค่อยน่าสนใจมากหนัก แต่มีบางคนที่โดดเด่น

“หัวหน้า หมอนั้น เขาแข็งแกร่งขึ้นมาก…”

เวคิสกอดอกแล้วมองไปข้างหน้า

สายตาของเขามองไปที่ตรงมุมซ้าย…

'อารอน'

อารอนสวมเครื่องแบบของเนลม์ไฮม์ฟกำลังผลักคู่ต่อสู้ของเขาออกไป

แต่ละครั้งที่อารอนโจมตีด้วยหอก ฝ่ายตรงข้ามก็ถอยหลังกลับไปทันที

“ความแข็งแกร่งของเขามันมากเกินไป และเมื่อเทียบกับความสามารถพิเศษของเขาแล้ว มันยิ่งทำให้ผมประหลาดใจมาก”

"..."

“ที่เนลม์ไฮมฟ์เขาคงฝึกอย่างหนักเลยใช่ไหมหัวหน้า?”

"ผมคิดว่ามันคงหนักชนิดที่ว่าคนที่ฝึกอ้วกออกมาเป็นเลือดได้ นั่นมันอาจจะมากกว่าที่ผมทำด้วยซ้ำ…”

เวคิสกังวลกับคู่ต่อสู้ที่เขาเคยต่อสู้ด้วยอย่างดุเดือดมาก่อนหน้านี้ และเขาหันความสนใจไปที่สนามประลองถัดไป

'…….'

สายตาของหมอนี้ก็ดูจะกว้างไกลมากขึ้นเช่นกัน

ปกติเวคิสเขาจะต่อสู้กับฉัน แต่หลังจากที่คิชาช่าเข้าร่วมปาร์ตี้กับเรา ทำให้ฉันมีคู่ต่อสู้ใหม่ให้ต่อสู้ด้วย ที่จริงทักษะของฉันเองไม่สามารถเทียบได้กับสิ่งที่ทั้งสองคนมีติดตัวมาเป็นในตอนแรกเลยด้วยซ้ำ

ตอนนี้ฉันที่ได้รับทักษะพลังเหนือธรรมชาติ เจนน่าเองก็ได้รับทักษะการโจมตีจุดอ่อนและได้ปลุกวิธีการต่อสู้ที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอแล้ว

แต่เวคิสมีความสามารถตั้งแต่เริ่มต้นที่โดดเด่นมาก

หากไม่รวมภารกิจแล้วนั้น เกือบตลอด 24 ชั่วโมง เวคิสจะทุ่มเทให้กับการฝึกฝน ดังนั้นทักษะต่าง ๆ ของเขาจึงแข็งแกร่งขึ้นมากพอสมควร

'อารอน'

อารอนกำลังยื่นมือออกไปช่วยคู่ต่อสู้ที่ล้มลง เขาโค้งและเดินออกมาจากเวที ตามคำบอกเล่าของเวคิส อารอนน่าจะมีทักษะหอกระดับต่ำเพียงระดับ 3 หรือ 4 เท่านั้นในตอนแรก แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้เขาจะเชี่ยวชาญทักษะการใช้หอกระดับกลางแล้ว

แต่นั่นคือทั้งหมดที่เห็นในตอนนี้

เขาอาจจะต้องเจอกับเวคิสในรอบชิงชนะเลิศ

ฉันเลื่อนสายตาไปยังจุดที่เวคิสกำลังมองอยู่

ในสนามฮีโร่จากเนลม์ไฮมฟ์ มีอีกคนยืนอยู่ตรงนั้น

“ย๊าาาาาาา!”

ดาบคู่ของโจรสาวคนหนึ่งสะบัดไปมาจนเวียนหัว

แต่ฮีโร่จากเนลม์ไฮมฟ์แค่ปัดป้องการโจมตีของดาบเบา ๆ ด้วยดาบเพียงเล่มเดียวในมือของเขา

ทุกครั้งที่ข้อมือเขาขยับ พลังที่มีอยู่ในดาบคู่ก็ลดหายไปเรื่อย ๆ

“มองทำไม? มีอะไรน่าตลกงั้นเหรอ!”

โจรสาวตะโกนออกมาเสียงดังราวกับถูกครอบงำด้วยปีศาจร้าย

“ไม่ ฉันแค่กำลังหากับอาวุธที่เหมาะสมให้เธออยู่”

ชายหนุ่มที่พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยและก็หมุนกริชในมือของเขา

ไม่มีแววตาที่ดูเหมือนจะดูถูกอีกฝ่าย ใบหน้าของเขาดูจริงใจมาก แต่สีหน้าของโจรสาวเปลี่ยนเป็นแดงทันทีเพราะความโกรธ

'ผู้ชายคนนั้น..'

ลวดลายกากบาทสีขาวบริสุทธิ์บนหน้าอกของชุดจากเนลม์ไฮมฟ์นั้น

มันเป็นสัญลักษณ์ของการเป็นเด็กฝึกหัดชั้นนำของศูนย์ฝึกอบรมในเนลม์ไฮมฟ์

“หึหึหึ…สนุกดีนะ”

มุมปากของเวคิสโค้งงอ

“คิดงั้นไหมครับหัวหน้า?

คน ๆ นั้นในการแข่งรอบแรกทั้งสี่รอบ เขาใช้อาวุธต่างกันหมดเลย ครั้งแรกคือหอก ครั้งที่สองคือขวาน ครั้งที่สามคือธนู และสุดท้ายคือกริช”

ดวงตาของเวคิสเป็นประกาย

ดวงตาแบบนั้นฉันได้เห็นมันบ่อย ๆ เวลาที่เขาต่อสู้กับฉัน

ดูเหมือนว่างานเทศกาลจะกระตุ้นจิตวิญญาณการแข่งขันของหมอนี้ได้ดีจริง ๆ

'อืม...'

แน่นอนว่าฮีโร่จากเนลม์ไฮมฟ์คนนั้นฉันไม่คุ้นหน้าเขาเลย

ราวกับว่าเขาถูกอัญเชิญมาตอนที่ฉันไม่อยู่

'เด็กนั้นมีการใช้อาวุธที่แตกต่างกันงั้นเหรอ'

เมื่อดูสีหน้าของเวคิส ดูเหมือนว่าระดับทักษะของเขาคน ๆ นี้อยู่ที่ระดับสูงสุดของการแข่งขันแบบเดี่ยว

"ไม่เคยคิดเลยว่าจะเจอสัตว์ประหลาดแบบนี้…เขามาจากเป็นเนลม์ไฮมฟ์จริง ๆ เหรอครับ? ”

“ฉันได้ยินมาว่าเขาเป็นหัวหน้าเด็กฝึกหัดของเนลม์ไฮมฟ์”

“โอ้ว! แล้วรุ่นพี่รู้ไหมว่าเขามีฉายาว่าอะไร? ผมจะบอกให้...ฉายาเขาคือดาบปีศาจยังไงล่ะ!”

“ดาบปีศาจ? ถ้าเป็นดาบปีศาจ…”

"มือซ้ายของโลกิ นักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดของโมเบียส”

ดาบปีศาจเป็นชื่อเล่นของรีเจียน

ฉันรู้สึกว่าแนวทางการต่อสู้ของผู้ชายคนนั้นเป็นสาเหตุที่ทำให้แรงบันดาลใจและความกระตือรือร้นของเวคิสถูกจุดประกายขึ้นมา

'เอาจริง ๆ ชายตรงหน้าเขาเหมือนเจนน่ามาก แต่มีความสามารถมากกว่าเจนน่า'

เขาสามารถใช้อาวุธส่วนใหญ่ในระดับเชี่ยวชาญได้

ดาบที่เป็นอาวุธหลักย่อมใช้ได้คล่องกว่าอาวุธชนิดอื่น ๆ เป็นธรรมดาอยู่แล้ว

'แต่นี่เขาก้าวหน้าไปขนาดนี้แล้วเหรอ?'

ถ้าเวคิสรู้ว่า...ไม่มีใครที่นี่รวมทั้งฉันด้วยที่จะสามารถจัดการกับคนที่มีทักษะอันแข็งแกร่งนั้นได้ โดยเฉลี่ยแล้วทักษะการใช้อาวุธขั้นสูงแบบนั้นเป็นทักษะที่สามารถเรียนรู้ได้เมื่อถึงระดับ 5 ดาวแล้วเท่านั้น

หากเป็นแบบที่ฉันคิด เขาอาจจะถูกจับได้อีกไม่ช้า

ฉันอยากจะถามยูเน็ต แต่ฉันก็ระงับความอยากนั้นไว้ ยังไงซะอีกไม่นานเรื่องราวก็จะถูกเปิดเผยอยู่ดี

ชนะหรือแพ้มันได้ถูกกำหนดไว้แล้ว

ชายคนนั้นเดินผ่านโจรสาวที่นั่งลงกับพื้นด้วยสีหน้าสิ้นหวังจากความพ่ายแพ้ แล้วเดินออกไปจากสนาม อารอนกำลังรอเขาอยู่ด้านนอก

“มันเป็นทักษะที่น่าทึ่ง ผมได้เรียนรู้มากมายจากการสังเกตในครั้งนี้ครับ…”

ชายคนนั้นออกจากเวทีโดยไม่สนใจอารอนที่กำลังคุยกับเขาด้วยรอยยิ้ม

"......"

อารอนที่มึนงงเดินตามชายคนนั้นไปต้อย ๆ

เวคิสหัวเราะอย่างเย็นชา

“ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาแย่กว่าที่ผมคิดไว้ซะอีก”

"เห็นด้วย"

อารอนบอกว่าเขาเหมือนใส่ร่มชูชีพตลอดเวลา แต่ถ้าร่มไม่กางทุกอย่างก็จบ

ดูเหมือนสถานการณ์ค่อนข้างที่จะซับซ้อน

'การกลับมาของดาบปีศาจสินะ'

ฉันรู้สึกคันไม้คันมืออย่างบอกไม่ถูก

ถ้าไม่ใช่เพราะหินจุติสีรุ้งและตั๋วอัญเชิญระดับ 5 ดาว ตอนนี้ฉันคงจะยอมสละทุกอย่างและเข้าร่วมในการแข่งขันแบบเดี่ยวไปแล้ว

ฉันไม่รู้ว่ามูเดนจะส่งอารอนมาที่นี่

ฉันคิดว่ามันยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมที่จะส่งเขาออกมาข้างนอก

'แต่เอาเถอะ แล้วเราจะได้เห็นกัน'

ไม่สำคัญว่าใครจะมาหรือใครจะไม่มา

เพราะยังไงซะทาวน์เนียจะเป็นฝ่ายคว้าชัยชนะในงานเทศกาลนี้แน่นอน