บทที่ 344 : วันสิ้นโลก (8)

บทที่ 344 : วันสิ้นโลก (8)

(จะขอใช้กรณีพูดกับฮีโร่เวลาอยู่ในหอคอยนะครับ แต่ถ้าอยู่ในเนื้อเรื่องจะใช้คำว่า ผู้กล้า นะครับ จะได้อินกว่า)

[อันตราย!]

[ 'ฮาน(★★★)' ได้รับพิษ!]

ฉันถอนหายใจออกมาและฟาดเงานั้นด้วยไบฟรอส

เลือดสีดำคล้ำระเบิดออกมา และเงานั้นก็ถอยกลับไป

'เงานี้มันเป็นเหมือนยาพิษสินะ'

ฮีโร่ที่เห็นเหตุการณ์จริงคงจะจัดการกับมันด้วยวิธีนี้

นี่คือสาเหตุของความล้มเหลวในการเลื่อนระดับ ฉันขมวดคิ้วและมองไปข้างหน้าดูการสนทนาระหว่างคนสองคนนั้นต่อไป

“คนที่เป็นผู้กล้าจริง ๆ ควรจะทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเป้าหมาย เข้าใจไหมเฟรียซิส?”

“ไม่… ไม่! เลิกพูดสักที!”

เฟรียซิสร้องไห้และส่ายหน้าไปมา

ใบหน้าของเธอมีแต่คราบน้ำตา

"ยอมรับมันซะเถอะ เจ้าเป็นคนเลือกเอง”

“โกหก! โกหก!”

“มันไม่ใช่เรื่องโกหก”

เทลยิ้มอย่างไร้เดียงสา จากนั้นเดินเข้ามาหาเฟรียซิสและกระซิบข้างหูเธอ

“เจ้าทำแบบนั้น…ในความฝันของเจ้านิ ฮ่าฮ่าฮ่า”

“เดี๋ยวก่อน นั่นมัน…”

“ฮิฮิฮิฮิ…”

เฟรียซิสนั่งลงด้วยสีหน้าสิ้นหวัง

'ยัยบ้านี่ทำสัญญากับความฝันของเฟรียซิสเหรอ?'

ชริ้ง!

ฉันเหยียบลงไปบนเงาที่คืบคลานเข้ามา

ดูเหมือนว่าสถานที่แห่งนี้ก็กำลังจะพังทลายลงเช่นกัน ในอีกด้านหนึ่ง ประตูมิติรูปวงรีกำลังสั่นเทา

"ฉันมีอะไรจะให้ดู"

เทลหยิบบัญชีรายชื่อต่าง ๆ ออกมาเปิดข้าง ๆ เฟรียซิสที่กำลังนั่งอยู่

“ที่ทาวน์เนียมีฮีโร่ระดับ 5 ดาวเพียงคนเดียวและฮีโร่ระดับ 4 ดาวสามคน พวกที่เรียกตัวเองว่าฮีโร่นั้นมีแต่จะทำให้สถานที่แห่งนี้ถูกทำลายอย่างที่เธอเห็น”

เทลซึ่งกำลังพลิกกระดาษด้วยใบหน้าที่ไร้ความรู้สึก เธอเขียนอะไรบางอย่างลงไปและมองไปที่ไหนสักแห่ง

ชายหนุ่มคนหนึ่งที่จมอยู่ในเงามืดกำลังคุกเข่าลงครึ่งหนึ่ง และจ้องมองไปที่เทล

“เจ้าควรจะยอมรับมันนะ ถ้าเจ้าเซ็นสัญญากับข้า โอกาสของเจ้าที่จะกอบกู้ทวีปจะสูงกว่าผู้ชายคนนั้น”

เทลเตะไหล่เฟรียซิสที่ตอนนี้กำลังหมดเรี่ยวแรง

ชายหนุ่มอ้าปาก แต่ไม่มีเสียงออกมา

เทลยิ้มมุมปาก..

“เจ้ารังเกียจข้าเหรอ?”

"......"

“ถ้าอย่างนั้นก็จงแข็งแกร่งขึ้น และกอบกู้โลกนี้ให้ได้สิ!”

ฉันคิดว่าตอนนี้จุดสิ้นสุดมันมาถึงแล้ว

ฉันเดินไปที่ประตูมิติ

ครืนน

และจากนั้น…พระราชวังก็พังทลายลง

มีเสาต้นหนึ่งหักขวางทางเดินของฉัน

ฉันกระโดดข้ามมันและเดินไปที่ประตูมิติอย่างง่ายดาย

ยังมีอะไรที่ฉันยังไม่รู้อีกมากมาย

สิ่งที่ฉันเห็นที่นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของความจริงเท่านั้น

แต่…

'เหตุผลที่ฉันต้องมาที่นี่ ไร้สาระมาก ไม่ว่าจะเป็นครั้งแรกหรือครั้งที่สองก็ตาม’

เหตุผลนั้นฉันอยากจะอ้วกออกมาเลยทีเดียว

ฉันเดินต่อไปยังประตูมิติ

ทิวทัศน์โดยรอบเริ่มพร่ามัวและเริ่มบิดเบี้ยว เทล เฟรียซิส และพวกที่ถูกเงามืดกินหายไปทีละคน มันเป็นจุดสิ้นสุดของโลกนี้ จะเรียกว่าวันสิ้นโลกก็คงไม่ผิดสินะ

และทรายสีแดงเข้มก็ถูกลมพัดมาผ่านแก้มของฉัน

ฉันหรี่ตาลง ภูมิทัศน์โดยรอบก็กลายเป็นทะเลทรายทันที

ทะเลทรายอันมืดมิด หมอกสีแดงกำลังปกคลุมอยู่

[ชั้นที่ 80]

ไกลออกไปสุดขอบฟ้าทะเลทราย

มีคนคนหนึ่งยืนอยู่

ชายคนนั้นจ้องมองมาที่ฉัน เขาสวมเสื้อคลุมสีดำสนิท

ภายในใบหน้าที่ถูกบดบังด้วยหมอก ดวงตาของเขามีสีแดงเข้มเป็นประกายชัดเจน

[เจ้าชายแห่งความมืด]

[พรีออส อัล รักนา]

ผมบลอนด์ที่เคยเงางาม ตอนนี้กลายเป็นสีดำสนิท

ผิวหนังที่มองเห็นได้ภายใต้เสื้อคลุมนั้นถูกพันไว้อย่างแน่นหนาด้วยผ้าพันแผลสีแดงเข้ม สภาพเขาเหมือนมัมมี่

ดวงตาสีทองที่เคยเปล่งประกายตอนนี้ก็สูญเสียความแวววาวไปแล้ว ตอนนี้เขามีเพียงแววตาที่เคียดแค้น

'เขาเป็นบอสของด่านนี้ใช่ไหม?'

ชั้นที่ 80 ของทาวน์เนีย

แล้วเราจะได้พบกันเร็ว ๆ นี้

ระดับสถานะของเขาค่อย ๆ ปรากฏขึ้นภายใต้แถบชื่อของเขา

[LV. 354]

ฉันยิ้มด้วยความขมขื่น

มันเป็นระดับที่เทียบได้กับฮีโร่ระดับ 7 ดาว

ชั้นที่ 80

สิ่งที่เรียกว่านรกที่แท้จริงจะเริ่มต้นขึ้นจากตรงนี้

ถ้าระดับความยากใกล้เคียงกับที่เนลม์ไฮม์ ฉันคิดว่ามันจะเริ่มจากตรงนี้แน่นอน

ฉันยังคงเดินผ่านหมอกสีแดงเข้มต่อไป

'...เสียใจด้วยนะ'

ฉันไม่ได้สนใจเรื่องราวที่ผ่านมาของนายหรอกนะ

ใครก็ตามที่ขวางทางฉันจะถูกฆ่าตายแน่นอน

“เดี๋ยว…เดี๋ยวก่อน…”

น้ำเสียงแหบแห้งเหมือนเสียงปีศาจลอยออกมาจากปากที่ถูกพันด้วยผ้าพันแผล

ฉันมองไปที่เขา

“ใจเย็น ๆ ฉันจะกลับมาเร็ว ๆ นี้แหละ”

ประตูมิติยังคงสั่นสะเทือนอยู่ตรงหน้าฉัน

ฉันหันกลับไปมองที่เขาแล้วเดินผ่านประตูมิติไป

ความรู้สึกเย็น ๆ แล่นไปทั่วร่างกายของฉัน

[บารา บารา แบม!]

[ขอแสดงความยินดีกับนายท่าน!]

[ความทรงจำที่ถูกลืมของฮีโร่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาเรียบร้อยแล้ว]

[ 'ฮาน(★★★★)' เลื่อนขั้นเรียบร้อยแล้ว! ตอนนี้เขากลายเป็นฮีโร่ระดับ 4 ดาวแล้ว]

[สถานะได้รับการอัปเดต]

[ระดับและขีดจำกัดทักษะเพิ่มขึ้น]

[แบบพิมพ์ของฮีโร่ถูกเปิดใช้งานแล้ว]

[คำแนะนำ : แบบพิมพ์คืออะไร? ]

[นี่คือความสามารถพิเศษของฮีโร่ที่สามารถได้รับผ่านดันเจี้ยนจุติ]

[เงื่อนไขสำคัญสำหรับการเป็นฮีโร่ที่ยอดเยี่ยม! แบบพิมพ์ที่ทำมาอย่างดีนั้นไม่น่าอิจฉาเท่าทักษะ แต่อย่างไรก็ตาม อย่าลืมมอบแบบพิมพ์ให้กับเหล่าฮีโร่!]

เมื่อฉันลืมตาขึ้น วงกลมเวทมนตร์สีแดงก็ปรากฏขึ้น

ตอนนี้ฉันรู้สึกว่ามีอาการปวดหัวเล็กน้อย

ฉันจับหน้าผากแล้วออกไปที่จัตุรัส

“ฮาน!! ยินดีด้วยนะ!”

เจนน่ารีบวิ่งเข้ามาหาฉันทันที

ฉันคิดว่าเธอคงมารอฉันตั้งแต่ฉันเข้าไปข้างใน

“ว้าว! ดูสิ ตอนนี้นายเป็นฮีโร่ระดับ 4 ดาวแล้ว ครั้งหน้าถ้าเราโจมตีพวกศัตรู ฉันว่านายต้องจัดการมันได้เพียงแค่กระพริบตาแน่นอน”

"......"

"ฮาน?"

เจนน่ากระพริบตาถี่ ๆ มองมาที่ฉัน

“เกิดอะไรขึ้น สีหน้าของนายดูน่ากลัวมากเหมือนว่าจะอยากกินใครซักคนเข้าไป”

“พูดอะไรแบบนั้นล่ะ?”

ฉันหัวเราะแล้วเดินขึ้นบันไดไป

เจนน่าเดินตามฉันมาอย่างรวดเร็ว

“เธอเป็นคนต่อไป เตรียมตัวให้พร้อมนะ”

“ว้าว น้อมรับคำแนะนำจากรุ่นพี่ที่มีประสบการณ์! มีอะไรที่ฉันต้องเตรียมตัวสำหรับการเลื่อนขั้น 4 ดาวไหม? ฉันได้ยินมาว่ามันอาจจะล้มเหลว”

"……"

ปัง!

ฉันกระแทกกำปั้นของฉันเข้ากับผนัง

เจนน่าตกใจและถอยหลังไปหนึ่งก้าว

"ฮาน เป็นอะไร?!"

“ฉันคิดว่าตรงนั้นมีแมลงรบกวน”

จากนั้นฉันก็ขึ้นไปข้างบน

หน้าต่างโฮโลแกรมกระพริบถี่ ๆ ตรงที่ฉันต่อยมัน

[*ข้อควรระวัง - สายด่วนเฉพาะจากผู้จัดการ]

[มีข้อความแชทที่ยังไม่ยืนยัน]

'จะไม่มีการเจรจาใด ๆ กับยัยบ้านั่นอีกแล้ว'