บทที่ 332 : รูปปั้นม้าศึกแห่งความสุข (6)

บทที่ 332 : รูปปั้นม้าศึกแห่งความสุข (6)

“แล้วแบบนี้ เราจะทะลุผ่านไปได้ไหม? แม้ว่าจะเป็นคิชาช่า แต่การที่จะผ่านคนจำนวนมากขนาดนี้ไปได้.....”

น้ำเสียงของเจนน่ามีความกังวลใจ

คิชาช่าในร่างเสือนั้นแม้ว่าจะเหนือกว่าม้าศึกทุกประการ แต่เธอก็ไม่สามารถทำสิ่งที่เกินข้อจำกัดทางชีวภาพได้

พวกเรามีกันสามคน

แต่อีกฝ่ายมีคนประมาณสี่ถึงห้าร้อยคน

แม้จะฝ่าฟันไปได้แต่แน่นอนว่าร่างกายต้องสะบักสะบอมมากแน่ ๆ และไหนยังจะต้องจัดการกับพวกที่เหลือที่ศูนย์บัญชาการที่มีแต่ทหารระดับสูง เมื่อถึงตอนนั้น พวกเราก็อาจจะต้านทานพวกมันไม่ไหว และอาจจะตายเลยก็ได้

'...แต่ถึงยังไง'

ฉันก็ต้องทำมัน

ตอนนี้ไม่มีทางหันหลังกลับแล้ว

“เจนน่า”

"หือ?"

“ช่วยเปิดทางหน่อย ที่เหลือฉันจะจัดการเอง”

ทหารที่แต่งตัวด้วยชุดเกราะอย่างดีกำลังมองมาทางพวกเรา

[อันตราย!]

[ผู้บัญชาการระดับสูง]

[โรดวิโอ ซิสติน่า Lv.43]

[อันตราย!]

[ผู้บัญชาการระดับสูง]

[ซีร์ดา ซิสติน่า Lv.43 ]

[อันตราย!]

[ผู้บัญชาการระดับสูง]

ชื่อและสถานะปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนนับไม่ถ้วน

ฉันรีบสแกนอ่านอย่างรวดเร็ว

ผู้บัญชาการระดับสูงประมาณสิบเจ็ดคน ระดับของแต่ละคนนั้นก็ตั้งแต่ 40 ขึ้นไป

เมื่อดูจากระดับของพวกเขาแล้ว พวกเขามีทักษะการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมเลยทีเดียว

"……ฮาน"

คิชาช่าไม่ยอมหยุด

เธอยังคงวิ่งต่อและหลบเลี่ยงลูกธนู หอก และดาบที่พุ่งมาราวกับสายฝน

“อีกแค่ครั้งเดียวเท่านั้น”

"อื้อ"

เจนน่าพยักหน้าให้ฉัน

ระยะทางจากที่นี่ไปถึงศูนย์บัญชาการประมาณ 20 เมตร

ไม่มีที่ว่างสำหรับทหารในบริเวณใกล้เคียงแล้ว

พวกมันปิดกั้นเส้นทางของพวกเราด้วยหอก ดาบ หรือแม้แต่ร่างกายของพวกมันเอง

ความเร็วของคิชาช่าค่อย ๆ ช้าลง

'เธอผ่านเข้าไปไม่ได้เหรอ?'

ทหารใช้โล่ปิดกั้นในแถวแรก และตามมาด้วยทหารที่ใช้หอกยาวปิดกั้นแถวที่สอง และทหารที่ใช้ดาบยาวก็ปิดกั้นแถวที่สาม

หอกยาวเผยช่องว่างระหว่างโล่สี่เหลี่ยมสีเงิน คิชาช่าเองก็วิ่งไปรอบ ๆ และพยายามหาช่องว่าง แต่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงการโจมตีได้ทั้งหมด

[ 'คิชาช่า (★★★★)' มีเลือดออก ความแข็งแกร่งของเธอจะลดลงในช่วงเวลาหนึ่ง]

หอกแหลม ๆ ฉีกผิวหนังของคิชาช่าและเฉือนเนื้อของเธอออกไป

และการโจมตีก็หลั่งไหลเข้ามาหาพวกเราในทางด้านหลัง

'พวกเรากำลังถูกล้อมแล้วงั้นเหรอ?'

ด้านหลังพวกเราตอนนี้ถูกล้อมรอบแล้ว

ในที่สุดเมื่อทุกเส้นทางถูกปิดกั้น คิชาช่าก็หยุดเคลื่อนไหว

[ทหารคริสตจักร Lv.21x674]

[อัศวินคริสตจักร Lv.25x92]

[จอมเวทย์คริสตจักร Lv.31x5]

[ผู้บัญชาการระดับสูง…..]

ตอนนี้ฉันลืมนับจำนวนของศัตรูไปเลยด้วยซ้ำ

<ฮาน>

"ว่าไง?"

<แม้ว่าข้าจะต้องตายที่นี่ ข้าก็จะไม่โทษเจ้า…>

ฉันหัวเราะเบา ๆ

ฉันเงยหน้ามองขึ้นไปบนเนินเขา

ฉันสบตากับทหารวัยกลางคนที่มองลงมาที่ฉันด้วยสายตาเย็นชา

[อันตราย!]

[ผู้บัญชาการกองทัพคริสตจักร]

[วาเลนชั่น Lv.56]

คนนี้สินะ?

'ถึงแม้ว่าฉันจะฆ่าผู้ชายคนนั้น...'

แต่...ตอนนี้ฉันเกิดความสับสนชั่วคราว

ถ้าผู้บัญชาการระดับสูงตายไป นั่นก็คือความตายของคน ๆ เดียว แต่กองกำลังทั้งหมดคงตั้งสติได้ในไม่ช้า

มีผู้บังคับบัญชาสิบหกคนที่จะเข้ารับตำแหน่งผู้บัญชาการระดับสูงแทน ถึงจะก่อให้เกิดความโกลาหล แต่ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรมากนักหรอก

'ฟู่ว'

ฉันหายใจออกมาแรง ๆ

“กร๊ากกกกกกกกกกกกก!”

คิชาช่าคำรามเสียงดังจนทหารบางคนสะดุดล้มลงไป ฉันยืดตัวออกและกระโดดขึ้นหลังเธอในทันที ร่างของคิชาช่ากระโดดขึ้นไปด้านบนด้วยความสูงหลายเมตร

<ข้าเชื่อในตัวเจ้านะฮาน!>

คิชาช่าพาฉันกระโจนขึ้นไปในอากาศ แล้วเหวี่ยงฉันออกไปจากหลังเธอทันที

ฉันลอยตัวออกไปสู่ศูนย์บัญชาการ ทหารหลายร้อยนายเคลื่อนตัวเข้ามาหาฉันเช่นกัน

'นี่มันยังไม่เพียงพอ'

ระยะทางอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม

อีกนิดเดียว

อีกนิดเดียวเท่านั้น!

"ฮาน!"

เจนน่ายื่นแขนออกมาข้างหนึ่ง

หลังจากทรงตัวได้แล้ว ฉันก็เหยียบที่แขนของเจนน่าแล้วลอยตัวขึ้นไปอีกครั้ง

[ 'เจนน่า(★★★)' มีเลือดออก ความแข็งแกร่งของเธอจะลดลงในช่วงเวลาหนึ่ง]

ลูกธนูปักเข้าที่แขนของเจนน่า

เธอบาดเจ็บเพราะรับลูกธนูแทนฉัน ฉันหมุนดาบในมือโดยไม่ได้หันกลับมามองเจนน่าที่ล้มลง

ฉันกระโดดขึ้นไปประมาณ 10 เมตร และปีนกำแพงดินตรงกลางอีกครั้ง ก่อนจะกระโดดขึ้นไปหน้าอาคารบัญชาการ

'เอาล่ะ'

การฆ่าคนคนหนึ่งไม่ใช่จุดสิ้นสุด

แม้ว่าหัวหนึ่งจะถูกตัดออก แต่มันก็ยังมีหัวอื่น ๆ งอกขึ้นมาใหม่อีกมากมาย

เหมือนไฮดร้าเลยนะ

ดังนั้น

'ฉันไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องฆ่าพวกมันให้สิ้นซาก'

[ 'ฮาน(★★★)' เข้าสู่สภาวะพลังเหนือธรรมชาติ!]

เสียงของกระดูกทั่วร่างกายของฉันดังลั่น ความเจ็บปวดที่ไม่สามารถอธิบายได้สั่นสะเทือนไปถึงสมองของฉัน

'เหตุผลที่ฉันฝึกเอาเป็นเอาตายเหมือนคนบ้ามาโดยตลอด'

ฉันฝึกใช้และแก้ไขทักษะพลังเหนือธรรมชาติซ้ำแล้วซ้ำอีกหลายร้อยครั้ง

มันเป็นความเจ็บปวดที่แสนสาหัสแต่ฉันกัดฟันและอดทน รวมถึงการฝึกสุดโต่งกับเจนน่า

ฉันร่อนลงกลางพื้นที่ว่างที่ผู้บัญชาการระดับสูงทั้ง 17 คนรวมตัวกันอยู่

ขณะเดียวกันนั้นอาวุธต่าง ๆ ก็เข้ามาโจมตีฉันทันที

'ช้าเกินไป'

ฉันยิ้มมุมปาก

ฉันถ่ายเทพลังงานไปที่มือขวาที่กำลังแกว่งดาบอยู่

[ทักษะ 'ดาบแห่งจิตวิญญาณ' ถูกเปิดใช้งานแล้ว!]