บทที่ 324 : เหตุผลที่ไม่ยอมแพ้ (2)

บทที่ 324 : เหตุผลที่ไม่ยอมแพ้ (2)

[*ข้อควรระวัง - สายด่วนเฉพาะของผู้จัดการ]

'……?'

เทล> สวัสดี

ฉันดูที่แผงควบคุมของไรก็ได้

ตอนนี้ไรก็ได้กำลังทำการต่อสู้ทางยุทธวิธีกับระบบ

ดูเหมือนเขาจะไม่สนใจข้อความข้างต้นเลย

'หรือมีเพียงฉันเท่านั้นที่สามารถมองเห็นได้?'

ไอเซลอยู่ไม่สุขและมองมาที่ฉัน

เทล> นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่พิธีเลื่อนระดับตั้งแต่นายยังเป็นฮีโร่ระดับ 1 ดาว ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

ยัยเวรตะลัยนี่อีกแล้ว……ให้ตายเหอะ

เทล> ไม่ต้องแปลกใจหรอกโลกิ นายสามารถมาพบฉันได้ตลอดเวลาที่นายต้องการ ฉันคิดว่านายจะโทรหาฉันอย่างน้อยสักครั้ง แต่นายก็ไม่ได้ทำแบบนั้นเลย ไม่รู้จริง ๆ เหรอว่าคนรอจะรู้สึกยังไง?

ฉันแตะไปที่คีย์บอร์ดเรืองแสงใต้หน้าต่างแชท

ฮาน> ฉันไม่เคยคิดจะโทรหาเธอเลย...ไปให้พ้นซะ

เทล> บางทีฉันควรให้ของขวัญนายดีไหม? หากนายควบคุมเจ้านั้นได้ดี นายอาจได้ฮีโร่ระดับ 7 ดาวเป็นของงตัวเอง

ของขวัญเหรอ?

เธอกำลังพูดถึงเหมือนคราวกิลด์สหพันธ์ใช่ไหม?

ฉันมองย้อนกลับไปที่ไอเซล

“ได้บอกอะไรยัยนี้หรือเปล่า?”

[ไม่นะคะ ฉันไม่ได้ทำอะไร]

"ดีมาก"

หากสามารถแสดงคำแนะนำ ท่องเว็บ และทำสิ่งอื่น ๆ ได้ การเชื่อมต่อกับแชทไลน์ของโมเบียสก็คงไม่ใช่เรื่องยาก

อย่างไรก็ตาม ไอเซลก็เป็นลูกน้องของเธอคนนั้น เธอไม่สามารถต่อต้านยัยนี้ได้แน่นอน

เทล> อย่างไรก็ตามนะโลกิ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่านายจะยังมีชีวิตอยู่ด้วยบัญชีที่พังทลายนั้น ว้าว น่าอัศจรรย์จริง ๆ ขอนับถือ ฉันอุตส่าห์พยายามจะจัดการทาวน์เนียให้ดีขึ้น แต่มันกลับออกมาเป็นแบบนี้เสียได้

ฮาน> พูดเรื่องอะไร?

เทล> งั้นเพื่อให้เข้ากับบรรยากาศของวันนี้ ฉันจะเรียกบัญชีนี้ว่าเอวาทูกับภารกิจที่ไม่สมดุล ฟังดูเป็นไง?

เทล> ฉันคิดว่านายจะติดต่อกลับมาหาในที่ชั้นที่ 20 อย่างช้าที่สุดอ่ะนะ แต่มันก็กินเวลานานเกินไป ฉันคิดว่านายเห็นด้วยกับฉัน นี่คือการแสดงออกจากการยอมรับ นายยอมรับแล้วใช่ไหม?

ยัยนี้พยายามจะเล่นตลกกับฉันเหรอ?

ข้อความยังคงดำเนินต่อไปแม้ว่าฉันจะไม่ได้สนใจก็ตาม

เทล> นายท่านของนายมีช่องโหว่เยอะแยะไปหมดเลยไม่ใช่เหรอ?

เทล> อย่างที่บอกไปว่าบัญชีของนายนี้มันไม่ธรรมดา เป็นความยากระดับสูงสุดจนแทบจะสามารถพังไปได้ทุกเมื่อ

ในไม่ช้าหน้าต่างแชทก็ได้รับการอัปเดต เอาจริงฉันเองก็ไม่เข้าใจว่าเธอจะพูดถึงอะไรเพราะเธอเอาแต่พิมพ์ไปเรื่อยจนฉันรำคาญ

เทล> นายคิดว่านายจะอยู่แบบนี้ได้อีกนานแค่ไหน?

เทล> ไรก็ได้เป็นนายท่านที่ดีไหม?

เทล> นายคิดยังไงกับผู้ชายเอาแต่โบกแท่งไฟข้างหลังนายคนนั้น เขาควรเป็นนายท่านของนายต่อไปหรือเปล่า? ฉันว่านายรู้ดีที่สุด ถ้านายท่านไร้ความสามารถ ไม่ว่าตัวเอกจะเก่งแค่ไหนก็ตาม ทุกอย่างมันก็จบลงได้อย่างง่ายดาย

ฮาน> หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว บอกธุระของเธอมาเร็ว ๆ

เทล> ฉันจะให้ตำแหน่งนายท่านของทาวน์เนียกับนาย

เทล> ไม่ต้องกังวลนะ มันไม่ใช่สัญญาทาสแน่นอน นายเพียงแค่ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขบางประการ...แน่นอนว่าหากนายเคลียร์ชั้นที่ 100 ได้ รับประกันว่านายจะได้กลับมาไปที่โลกและได้รางวัลมหาศาล

เทล> นี่ไม่ใช่ข้อเสนอไร้สาระเลยน๊าาาา

ฉันปิดหน้าต่างแชททันที

มีคำถามมากมายที่ฉันอยากจะถาม แต่ก็ตัดสินใจที่จะไม่สนใจอีกต่อไป

ไรก็ได้ยังคงพยายามอย่างหนักในการต่อสู้แบบจำลองกับเอไอ

การแข่งขันกับบอทอันดับต่ำ หากเขาแพ้ ฉันเองก็ไม่มีอะไรจะพูด

'ถ้านายท่านใช้นางฟ้าและไบฟรอสต์ที่นั่น ต่อให้ไม่มีนายท่านควบคุมอยู่ ก็ไม่มีปัญหาเลยค่ะ'

พลังการแทรกแซงของดาบนั้นมีมหาศาล

ฉันจำสิ่งที่ยูเน็ตพูดตอนนั้นได้

แม้ว่านายท่านจะไม่เข้ามาเล่น มันก็ไม่มีปัญหา แต่มันหมายความว่าฉันสามารถสวมบทบาทเป็นนายท่านได้ ในตอนแรกฉันแทบจะมองไม่เห็นบันทึกของระบบ แถมไม่ต้องพูดถึงหน้าต่างควบคุมเลย

และเมื่อเวลาผ่านไปในขณะที่ฉันปีนขึ้นไปบนหอคอยและระดับเพิ่มขึ้น หน้าจอของนายท่านก็ค่อย ๆ ปรากฏให้เห็น

'ถ้าผู้ชายคนนั้นไม่ได้เขามาเล่น'

สำหรับไรก็ได้ พิกมีอัพนี่เป็นเพียงเกมเท่านั้น

มันเป็นเกมที่สนุกที่จะเล่น แต่ถ้าไม่เล่นก็ไม่มีอะไร ความมุ่งมั่นของเขาน่ะแตกต่างจากฉันในตอนที่เป็นนายท่าน

'…'

การได้รับตำแหน่งนายท่านหมายถึง

นี่หมายความว่าไรก็ได้จะถูกแยกออกจากทาวน์เนียงั้นเหรอ?

หากเป็นเช่นนั้น ระดับความยากของภารกิจปัจจุบันก็จะแตกต่างออกไปด้วย ในภารกิจเช่นนี้ บทบาทและการกระจายอำนาจจึงมีความสำคัญมาก ทักษะทางยุทธวิธีของนายท่านมีความสำคัญมากกว่าฮีโร่

ฉันยิ้มอย่างขมขื่น

มันคงจะไม่เป็นไรถ้ามันเป็นความยากแบบปกติ แต่ในสถานการณ์ตอนนี้  หลังจากที่ฉันมอบคำแนะนำให้กับไรก็ได้แล้ว เขาก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจในการทำตามคำแนะนำ...จนเขามีทัศนคติที่แตกต่างจากผู้เล่นเกมทั่วไป

'ถ้าเป็นแบบนี้ ฉันจะปีนขึ้นไปบนชั้นที่ 100 พร้อมกับไรก็ได้ ได้ไหมนะ?'

สุดท้ายแล้วมันเป็นเรื่องของแรงจูงใจ

ไรก็ได้มีความหลงใหลและความปรารถนาต่อเกมนี้มากแค่ไหน?

ผู้ใช้ทั่วไปจะอาจจะทำเช่นนั้นได้ยาก

[*ข้อควรระวัง - สายด่วนเฉพาะจากผู้จัดการ]

[มีข้อความในแชทที่ยังไม่รับการยืนยัน]

ดูเหมือนว่าเธอจะพยายามติดต่อฉันเรื่อย ๆ

ฉันมองไปหาไอเซลที่กำลังอยู่ไม่สุขข้าง ๆ ฉัน

"เธอคิดไงไอเซล?"

[……]

“ฉันคิดว่าสิ่งที่ยัยนั้นจะสื่อคือ หากฉันต้องการปีนหอคอยต่อไป ฉันต้องเปลี่ยนนายท่าน”

[ฉัน…]

ไอเซลที่กำลังหลับตาอยู่ตอบว่า

[ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของนายท่านจะดีกว่าไหมคะ? ]

“ยัยนั้นบอกว่าฉันจะเดือดร้อนถ้าเชื่อเขานะ”

[แต่ตอนนี้มันแตกต่างออกไปแล้วนะคะ แม้ว่านายท่านเขาจะเป็นคนที่ไม่รู้เรื่องนิดหน่อยและชอบทำอะไรแปลก ๆ แต่ฉันไม่คิดว่าเขาจะแย่ขนาดนั้น อย่างน้อยเขาก็ปฏิบัติต่อท่านโลกิอย่างใส่ใจ เขาตั้งใจเล่นเกมและฉลาดมากกว่าเดิมแล้วนะคะ]

“ฟังดูเหมือนไรก็ได้เป็นคนติดเกมแล้วเลยนะ”

ฉันหัวเราะเบา ๆ

[ฉันมีอะไรจะให้ดูค่ะโลกิ]

"อะไร?"

[ประวัติการใช้โทรศัพท์มือถือของไรก็ได้ค่ะ!]

ฉันกระพริบตา

ฉันไม่แน่ใจว่านั่นหมายความว่ายังไง

ไม่ว่าฉันจะสนใจหรือไม่ ไอเซลก็ตั้งสมาธิและเริ่มโบกมือของเธอ

[วู้ว! ด้วยพลังของนางฟ้า!]

แว้บ!

หน้าต่างโฮโลแกรมอีกบานปรากฏขึ้นพร้อมกับแสงสว่าง

หน้าจอที่คุ้นเคยเด้งขึ้น

ดูเหมือนว่าจะเป็นอุปกรณ์เก็บข้อมูลของโทรศัพท์มือถือ ไอเซลแตะเอกสารในโฟลเดอร์ที่มีไอคอนว่า "ดาวน์โหลด" ข้อความถูกพิมพ์ไว้บนพื้นหลังสีขาว

[เย้! รู้ไหมคะว่าฉันบันทึกเอกสารที่ท่านโลกิมอบให้ฉันเป็นของขวัญไว้ในโทรศัพท์ แถมยังเปิดดูเป็นครั้งคราว ฉันเปิดมันมากถึง 132 ครั้งเลยนะคะ]

ไอเซลกล่างพลางเลื่อนข้อความของไรก็ได้ไป

การดูอะไรพวกนี้อย่างเดียว ก็คงไม่ได้ประโยชน์หรอก

ขณะที่ฉันเงียบ ไอเซลก็เลื่อนหน้าจอไปที่ท้ายเอกสาร

[สิ่งนี้เขียนโดยไรก็ได้ ต่อจากบทสุดท้ายของวิธีการเล่นที่ท่านโลกิส่งไปให้เขาค่ะ]

และข้อความก็ปรากฏขึ้น