บทที่ 316 : เรื่องที่ต้องแจ้งให้ทราบ (2)

บทที่ 316 : เรื่องที่ต้องแจ้งให้ทราบ (2)

“ฉันจะออกจากปาร์ตี้ที่ 1 เอง”

“เธอพูดอะไรเนี่ย? จริงจังเหรอ?”

"จริงจังสิ"

เนเรสซ่าตอบเวคิสและมองมาที่ฉันอย่างไม่ลังเล

“อย่างที่รู้ ๆ กัน มันจะเป็นประโยชน์ที่ฉันจะออกมาจากปาร์ตี้มากกว่าเวคิส บทบาทของฉันไม่ได้จำกัดอยู่เพียงฉันเท่านั้น หากเป็นเพียงการลาดตระเวน เจนน่าและคุณสัตว์ป่าคนนี้ก็สามารถทำมันได้เช่นกัน ดังนั้นฉันจะออกไปเอง”

ฉันพูดขึ้นหลังจากถอนหายใจแรง ๆ

“ถ้าออกไปแบบนี้ เธอจะไม่มีวันได้กลับมาอีก ที่พูดมานี้รู้เรื่องนี้แล้วใช่ไหม?”

“รู้สิ”

“ปาร์ตี้อื่นก็ไม่มีที่ว่างเช่นกัน”

“ข้อนี้ฉันก็รู้”

“เนเรสซ่า!”

เนเรสซ่าพูดต่อโดยไม่สนใจเวคิสเลย

“ฉันรู้ว่านายกำลังยุ่งเรื่องการจัดการห้องรอ ฉันคิดว่าฉันสามารถจัดการมันได้อย่างราบรื่นแน่ถ้านายปล่อยเป็นหน้าที่ของฉัน เพราะต้องมีคนอยู่จัดการงานที่นี่”

มันก็จริงอย่างที่เนเรสซ่าพูด

เพื่อให้ฉันมีสมาธิและมุ่งความสนใจไปที่การพิชิตหอคอยให้สำเร็จ จะต้องมีใครสักคนมาทำหน้าที่นี้ แต่ฉันไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้

“ฮาน ข้าออกจากตรงนี้ได้หรือยัง?”

คิชาช่ายืดตัวคลายกล้ามเนื้อ

ฉันยืนขึ้นแล้วพยักหน้าช้า ๆ

“ฉันตกใจมากจนพูดไม่ออก”

ขณะที่คิชาช่าเดินผ่านเวคิส เธอก็พูดขึ้น

“แล้วมาให้ผมเตรียมตัวทดสอบเนี่ยนะ? ว่าแต่นี่จบแล้วเหรอครับ? แค่นี้เหรอ?”

“อย่าเอาแต่ตัดสินใจทุกอย่างด้วยอารมณ์ของนายสิ ประสิทธิภาพในการต่อสู้ของปาร์ตี้เป็นความสำคัญที่เราควรสนใจเป็นอันดับแรก ถ้าฉันจะออกไปและให้คุณคิชาช่าเขามาแทน มันย่อมดีกว่าอยู่แล้ว”

เนเรสซ่าพูดอย่างเย็นชา

ต่อไปเธอมองเจนน่าด้วยสายตาที่อ่อนโยน

“อีกอย่าง ฉันคิดว่าเจนน่าสามารถทำหน้าที่ของฉันได้ดีเลยล่ะ”

“ที่ก่อนหน้านี้สอนอะไรแปลก ๆ เพราะแบบนี้งั้นเหรอคะ?”

เจนน่าตกตะลึง

ฉันนั่งลงบนเก้าอี้ ฉันกอดอกและใช้ความคิด

สิ่งที่แย่ที่สุดในการจัดตั้งปาร์ตี้คือการบังคับสมาชิกที่ไม่เต็มใจให้เข้าร่วม

“ฉันอยากคุยกับนายสองคน”

เนเรสซ่าพูดด้วยเสียงที่ดูสับสน

“มันไม่คุ้มค่าที่จะฟังเธอหรอกหัวหน้า ผู้หญิงคนนี้ในตอนนี้ดูเหมือนเป็นบ้าเลย”

เวคิสในตอนนี้กำลังหัวเสีย

“ทำตามที่เธอบอก”

ฉันเปิดปากด้วยเสียงทุ่มต่ำ

คิชาช่าเดินออกไปก่อน และเจนน่าที่เป็นกังวลก็เดินตามไป เวคิสที่จ้องมองไปที่เนเรสซ่าราวกับว่าเขากำลังจะฆ่าเธอ และจากนั้นเขาก็เดินออกจากสนามฝึกไป

“เหลือแค่เราสองคนแล้ว”

เนเรสซ่ายิ้มอย่างขมขื่น

“เธอคิดอะไรอยู่? เธอจะออกไปจากปาร์ตี้จริง ๆ เหรอ”

“มันไม่ได้เกิดขึ้นจากการตัดสินใจแบบสิ้นคิดเสียหน่อย แต่ฉันน่ะคิดเรื่องนี้มานานแล้ว”

“ก่อนหน้านี้เธอเข้ามาตอนที่เราอยู่ในช่วงวิกฤต พอผ่านอะไรมาหลายอย่าง เธออาจจะคิดว่าตัวเองทำไม่ได้หรือทำได้ไม่ดีพอ ฉันจะขอพูดอีกครั้ง การพ่ายแพ้ให้กับคนอื่นนั้นไม่ใช่จุดจบ เรามีโอกาสมากมาย ฉันเองก็จะช่วยให้เธอแข็งแกร่งขึ้นด้วย”

อย่างไรก็ตาม เนเรสซ่ากลับส่ายหัว

ดูเหมือนว่าเธอจะตัดสินใจแล้ว

“เพราะอะไร?”

“เมื่อฉันมาที่นี่ครั้งแรก ฉันไม่สามารถไว้ใจใครได้ ฉันรู้สึกเหมือนทุกคนเป็นศัตรูของฉัน”

เนเรสซ่าหรี่ตาลง

“แต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจแล้ว”

“ฉันไม่ค่อยเข้าใจ”

“งั้นเหรอ?”

เนเรสซ่าถอยห่างจากฉันไปสองสามก้าว

ผมสีน้ำเงินเข้มของเธอปลิวไสวไปตามแรงลม

“ฉันคิดว่าคงจะไม่เป็นไรถ้าจะทิ้งเจ้าหญิง...ไว้กับนาย”

“……เจ้าหญิง เจ้าหญิงอะไร”

เนเรสซ่าหันหลังให้ฉัน

เสื้อของเธอค่อย ๆ หลุดลงมา เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าของร่างกายและเผยไหลขาว ๆ ของเธอชัดเจน

‘นั่นมัน...’

มีบางอย่างอยู่ตรงกลางของส่วนโค้งของเอวเธอ

มีลวดลายแปลก ๆ ถูกสักอยู่ตรงนั้น

ลวดลายที่มีลักษณะคล้ายดอกกุหลาบกำลังเรืองแสงเหมือนเป็นลางบอกเหตุ

“นี่คือความลับพิเศษของตระกูลฮาเกียนที่เรียกว่า ‘สัญลักษณ์แห่งจันทรา’ มันเป็นสัญลักษณ์เวทย์มนตร์ที่ทำให้เราเชื่อฟังเจ้านายของพวกเรา”

"......"

“มันยังมีความลับอื่น ๆ อีกมากมาย เสริมสร้างความแข็งแกร่งของร่างกายและปรับปรุงทักษะสมอง ทำให้อายุขัยสั้นลงและรักษาความเยาว์วัย และ…เสริมสร้างความจำ”

เนเรสซ่าพูดต่อ

“ด้วยเหตุผลบางอย่าง ตัวรอยสักยังคงอยู่กับฉันถึงจะมาที่นี่”

“อืม”

เธอบอกว่าเธอมาจากตระกูลฮาเกียน

แต่ฉันไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับฮาเกียนมากเท่าไหร่นัก

ฉันพูดขึ้นมาว่า

“เธอมีความทรงจำก่อนที่จะมาที่นี่เหลืออยู่บ้างไหม?”

“อืม ส่วนใหญ่เมื่อฉันได้รับการเลื่อนขั้น มันก็จะแล่นเข้ามาเอง”

เนเรสซ่าสวมเสื้อของเธอกลับ

ภาพรอยสักยังคงอยู่ในความทรงจำฉัน

คำอธิบายของเนเรสซ่าเริ่มต้นขึ้น

เดิมทีเธอเป็นขุนนางมาก่อน แต่ครอบครัวของเธอถูกโจมตีระหว่างการต่อสู้ และเธอก็ถูกขายให้เป็นทาส แต่หลังจากได้รับการดูแลจากตระกูลฮาเกียน เธอก็ถูกส่งไปเป็นของบรรณาการให้กับเจ้าหญิงคนที่สองของจักรวรรดิ

“เพรียซิส อัล รักนา เธอเป็นเจ้านายของฉัน เธอไม่เคยปฏิบัติต่อฉันเหมือนทาสเลยสักครั้ง...แต่ฉันไม่คิดว่าเธอจะจำฉันได้”

เนเรสซ่าพูดต่อ

“โลกนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อฟื้นฟูทาวน์เนีย ถูกต้องใช่ไหม?”

เธอบอกว่าเธอมีความทรงจำในอดีตก่อนมาที่นี่

ฉันพยักหน้า

“ฉันคิดว่านายก็คงจะรู้เรื่องพวกนี้มาบ้างแล้วใช่ไหม?”

เนเรสซ่ายิ้ม

“เมื่อไรคนอื่นจะจำเรื่องในอดีตได้?”

“หลังชั้นที่ 40 เป็นต้นไป”

ชั้นที่ 40

ข้อจำกัดของฮีโร่ระดับ 4 ดาวคงถูกยกเลิกไปแล้วสินะ

เพราะตอนนี้เนเรสซ่าฟื้นความทรงจำของเธอได้แล้ว

ที่จริง มันมีความแตกต่างที่ชัดเจนระหว่างฮีโร่ระดับ 3 และระดับ 4 ดาว

ไม่ใช่ปัญหาด้านประสิทธิภาพการต่อสู้ แต่เป็นความคิดต่อภารกิจที่แตกต่างกันออกไปต่างหาก

‘ฉันรู้จักฮีโร่ระดับ 4 ดาวดี’

คิชาช่าและเชย์มีบางอย่างที่เหมือนกัน

พวกเธอรู้ว่าจุดประสงค์ของภารกิจที่ต้องทำคืออะไร

ไม่ใช่เหมือนกับฮีโร่ระดับ 3 ดาวในปัจจุบัน ที่คิดแต่จะเอาชีวิตรอดอย่างเดียว

ความแตกต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ฉันรู้สึกระหว่างพวกเขานอกเหนือจากในเกม อาจจะมาจากเรื่องความทรงจำ

‘คงจะถึงเวลาที่ฉันต้องเสาะหาความจริงของเรื่องราวต่าง ๆ แล้วสินะ’

แต่สิ่งที่ต้องทำตอนนี้ คือพิสูจน์ว่าสิ่งที่เห็นกับสิ่งที่เธอพูดมาเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า

ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน

เมื่อตอนที่ฉันได้รับการเลื่อนระดับเป็นฮีโร่ระดับ 2 ดาวและฮีโร่ระดับ 3 ดาว ฉันเห็นแต่อะไรที่มันไม่มีประโยชน์เลย

อีกอย่างคือ ฉันแทบไม่เข้าใจสิ่งที่พวกเขาพูดเลยสักนิด

แต่ฮีโร่ระดับ 4 ดาวจะแตกต่างออกไป เราจะได้รับคำใบ้ที่ชัดเจนถึงสาเหตุที่เราต้องทำภารกิจ

“แต่ความทรงจำนั้น มันเกี่ยวกับการที่เธอจะต้องออกจากปาร์ตี้สินะ?”

“อืม”

เนเรสซ่ากระแอมในลำคอ

“ที่จริง ถ้าเธอต้องการสู้ต่อ เธอแค่ต้องฝึกฝนให้หนักขึ้นเท่านั้นเองนะ”

“ฉันเองก็จะตั้งใจฝึกฝนให้หนักขึ้น แต่ฉันคิดว่าฉันถนัดรับผิดชอบงานทั่วไปบนมากกว่า”

“น่าสงสัยแฮะ”

“คือว่า ฉันอยากจะทำการตรวจสอบบางอย่างเป็นการส่วนตัว ถ้าฉันอยู่ในปาร์ตี้ที่ 1 ต่อไป ฉันไม่คิดว่าฉันจะมีเวลา”

“ตรวจสอบบางอย่างงั้นเหรอ?”

“มีหลายสิ่งที่แตกต่างจากสิ่งที่ฉันรู้ โดยเฉพาะ….”

เนเรสซ่าขมวดคิ้ว

“เอาไว้ฉันจะบอกนายเมื่อฉันแน่ใจแล้วกัน”

“……?”

“ยังไงก็เถอะ ฉันหวังว่านายจะอนุญาตนะ ตอนนี้เวคิสน่าจะมีประโยชน์มากกว่าฉัน”

“ถ้านั่นคือสิ่งที่เธอต้องการจริง ๆ ฉันก็ห้ามอะไรไม่ได้”

“ขอบคุณนะ”

เนเรสซ่ายิ้ม

“แล้วเธอไม่รู้สึกเห็นใจคนงี่เง่าคนนั้นเหรอ? เจ้าหมอนั้นใช้เวลาทั้งวันในการฝึก แต่กลับโดนไล่ออกจากสนามไปง่าย ๆ โดยไม่ได้ประลองเลย”

“ไม่หรอก...เพราะมันชัดเจนแล้วว่ายังไงเขาก็แพ้”

เนเรสซ่าพึมพำและออกจากสนามฝึกไป

ฉันถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพัง

‘มันคือความทรงจำของเหล่าฮีโร่สินะ’

ฉันไม่รู้อะไรเลยในตอนนี้

เหตุผลที่ฉันไม่ถามเนริสซาเกี่ยวกับรายละเอียดความทรงจำของเธอ ก็เพราะว่ามันไม่แน่นอน

แต่มันจะชัดเจนขึ้นเองก็ต่อเมื่อปีนหอคอยขึ้นไป

‘ชั้นที่ 40’

และเมื่อเลื่อนระดับเป็นฮีโร่ระดับ 4 ดาว ทัศนคติในการปฏิบัติภารกิจของฮีโร่จะเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ฮีโร่ระดับ 4 ดาวสามารถใช้ความสามารถที่สามของฮีโร่ได้

‘แต่วาในตอนนี้...’

ฉันพบฮีโร่ที่จะทำหน้าที่เป็นรองนายท่ายแล้ว

เนเรสซ่าคงทำหน้าที่นี้ได้ดีมาก ๆ

เธอเป็นคนที่มีจิตใจแข็งแกร่งและปฏิบัติหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายอย่างเต็มที่

‘และส่วนฉันเองก็จะต้องปีนหอคอยต่อไป’

คราวนี้ฉันจะปีนมันขึ้นไปอย่างรวดเร็วได้แน่