บทที่ 268 : ในท้องทะเล (2)

บทที่ 268 : ในท้องทะเล (2)

"เอาล่ะต่อไป"

ฉันแจกกระดาษแผ่นเล็ก ๆ ให้ทุกคน

มันเป็นแผนที่แบบจำลองตามแผนที่โฮโลแกรมในห้องควบคุม

วงกลมสีแดงตรงกลางคือพื้นที่ของบอส จุดดำด้านนอกคือฐานของเรา

"เมื่อเตรียมการเสร็จ เราจะเคลื่อนพลออกไปยึดครองฐานด้านนอก เราไม่มีเวลา ดังนั้นเราอาจจะออกเดินทางพรุ่งนี้เลย"

“เราจะยึดครองฐานด้านนอกได้ยังไง?”

"เรามีของวิเศษอยู่นี่?"

ทุกคนคงเดาได้ว่ามันคืออะไร

แต่มันยังใช้ไม่ได้ในตอนนี้

'น้ำตาเงือก'

นี่คือสิ่งของที่ช่วยให้สามารถหายใจใต้น้ำได้

แต่อย่างไรก็ตามดันเจี้ยนรายวันที่สามารถรับวัสดุในการประดิษฐ์มันได้ยังไม่ได้เปิดใช้งาน

"น้ำตาเงือกงั้นเหรอ? มันจะทำให้เราหายใจใต้น้ำได้?"

"ใช่ ตอนนี้มีแค่วิธีว่ายน้ำเท่านั้น ดังนั้นระหว่างที่เรือเหาะเคลื่อนที่ เราจะฝึกต่อสู้ใต้น้ำไปด้วย"

ฉันอธิบายต่อ

"พวกนายก็เคยเห็นเจ้าปลาซาร์ดีนตัวนั้นแล้วนิ พวกนายเองก็รู้ว่าการโจมตีมันในน้ำนั้นไม่ง่าย ถ้ามันไม่โผล่ขึ้นมา เราต้องลงไปหามัน"

"ลงไปในทะเล? ฟังดูโหดไปหน่อยนะฮาน..."

"อาวุธที่เราใช้ตอนนี้เมื่อลงไปใต้น้ำมันไม่ได้ผลดีนัก เราต้องฝึกฝนทักษะใหม่"

มีทักษะที่เรียกว่า 'การโจมตีใต้น้ำ' เราต้องทำมันให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม

"ไม่ต้องกังวล ครั้งนี้ไม่ต้องจุดไฟเผาตัวเอง”

ฉันพูดติดตลก

จากนั้นก็พิจารณารายละเอียดอื่น ๆ ในแผนที่

มีฐานทั้งหมดสี่แห่ง ฐานแรกน่าจะมีน้ำตาเงือกซ่อนอยู่ แต่อีกสามฐานที่เหลือ... เราต้องลงไปดูเอง

'แล้วก็กุญแจ...'

ข้อมูลยังไม่ปรากฏแน่ชัด มันอาจจะอยู่ในตัวมังกรน้ำ หรือที่ไหนสักแห่งในทะเล หรืออาจจะอยู่ในส่วนลึกสุดของทะเลก็ได้

หลังจากอธิบายภารกิจให้ทุกคนฟังแล้ว ฉันก็มองออกไปนอกหน้าต่าง

ตอนนี้ดึกมากแล้ว ไรก็ได้ตัดการเชื่อมต่อไปแล้วเช่นกัน

'เรือเหาะลำนี้มีสิ่งอำนวยความสะดวกสี่อย่าง'

ที่พัก ศูนย์ฝึก คลังอาวุธ และห้องรอ

'การมีห้องรอ หมายความว่า เราสามารถเรียกฮีโร่คนอื่นมา หรือสับเปลี่ยนฮีโร่ได้'

ก่อนหน้านี้ไรก็ได้พยายามเรียกฮีโร่คนอื่นเข้ามา แต่ระบบแจ้งว่าไม่ตรงตามเงื่อนไข

"ไอเซล"

[ท่านโลกิ เรียกหาฉันเหรอคะ? ] ไอเซลปรากฏตัวขึ้นและบินมาเกาะที่ไหล่ เธอเก็บปีกและมองมาที่ฉัน

"ฉันอยากคุยกับคนอื่น ๆ ในห้องรอ เป็นไปได้ไหม?"

[กระแสเวลาแตกต่างกันมาก มันอาจจะยาก...]

"ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร"

[ไม่ค่ะ! ฉันจะลองพยายามดูนะคะ!] ไอเซลพับแขนเสื้อขึ้น ฉันหัวเราะกับท่าทีเธอและบอกเธอว่าฮีโร่ที่ฉันอยากคุยด้วยคือใคร

ครู่ต่อมา...

<ฮื้อ? >

เสียงของอีดิสดังก้องอยู่ในหูของฉัน

<ฮานเหรอ? นายทำอะไรอยู่ข้างในน่ะ? ทำไมยังไม่ออกมา? >

"กำลังตั้งแคมป์...ฉันมีเรื่องจะบอก"

<ว่ามาเลย>

ฉันเล่าเรื่องที่เรากำลังเผชิญอยู่ให้เธอฟัง ทั้งคุณสมบัติของสนาม บอส และสิ่งที่พวกเธอต้องทำ

<เรียนรู้ทักษะการจู่โจมใต้น้ำ? >

"แค่ทำความคุ้นเคยกับการต่อสู้ในน้ำก็พอ ไม่จำเป็นต้องใต้น้ำ นายท่านจะสร้างสระว่ายน้ำให้เร็ว ๆ นี้ ฝากบอกปาร์ตี้อื่นด้วย"

<ได้ ไว้ใจฉันได้เลย...ฮานนายห้ามตายนะ...>

และการสื่อสารก็ขาดหายไป

[แฮ่ก ๆ ๆ !]

ไอเซลทรุดลงกับพื้น หน้าผากของเธอเต็มไปด้วยเหงื่อ

ฉันยิ้มและพูดว่า

"ยังเหลืออีกคน"

[ยังไม่จบอีกเหรอคะเนี่ย! ]

"คนสุดท้ายแล้ว"

[ได้ค่ะ! เพื่อท่านโลกิ ฉันจะทำให้เต็มที่!] ไอเซลหมุนแขน

[พลังนางฟ้าาาาาาา!]

"ฉันอยากคุยกับออลก้า"

[ยัยแม่มดเวทย์ไฟนั่นน่ะเหรอคะ? ได้เลย!] ผงวิบวับกระจายออกมาจากปีกของเธอ

"ออลก้าฉันเองนะ"

<ฮาน? มีอะไรงั้นเหรอ? >

“เรายังอยู่ในภารกิจ”

<ภารกิจเหรอ? นี่มันผ่านมาสามวันแล้วนะ...>

ถ้าคำนวณตามเวลาบนหอคอยที่เราต้องปีนจะเป็นสามเท่าของห้องรอ ก็น่าจะประมาณนั้น

"การฝึกเป็นยังไงบ้าง?"

<ดีเลยแหละ อีกแค่สัปดาห์เดียว นายจะได้เห็นเวทย์มนตร์ที่จะทำให้เด็กนั่นร้องไห้แน่...>

เสียงเธอเริ่มขาดหาย ดูเหมือนการสื่อสารจะไม่เสถียรแล้ว

<ว่าแต่...เกิดอะไรขึ้น? >

"ก่อนอื่น โยนเวทมนตร์ลมที่กำลังฝึกนั่นทิ้งไปซะ"

<...หา? >

"เธอก็รู้ว่าฉันให้เธอทำอะไรบนชั้นที่ 20 เวทย์ไฟที่ใช้ระเบิดศัตรูนั้นเธอต้องร่ายมันให้ได้ภายใน 30 วินาที หรือไม่ก็เพิ่มพลังโจมตี อ้อ แล้วก็ฝึกว่ายน้ำด้วย"

<เดี๋ยวก่อน นี่มันอะไรกันเนี่ย ฉันตกใจแล้วนะ...>

"มันหมายความว่า อาจมีการเปลี่ยนแปลงในปาร์ตี้ 1"

ตอนนี้ปาร์ตี้ 1 มีห้าคน แต่จำนวนอาจเพิ่มขึ้น

ข้อเสียของนักเวทย์คือ พวกเขาไม่สามารถบังคับเรือเหาะและใช้เวทย์เสริมไปพร้อมกันได้ ถ้าคาทีโอควบคุมเรือเหาะ เขาจะไร้ประโยชน์ในการต่อสู้ระยะประชิด ดังนั้นจะกลายเป็นว่าไม่มีนักเวทย์ในปาร์ตี้ 1

'ดูเหมือนคาทีโอจะไม่ค่อยสนใจเรื่องร่วมมือกันด้วย'

<ล้อเล่นใช่มั้ย? มีที่ว่างงั้นเหรอ? >

"ฉันไม่มาพูดเล่นอะไรแบบนี้หรอก"

<แต่ฉันไม่มีประโยชน์ในทะเล...>

"แล้วมันยังไงล่ะ..."

<ก็มีคนเคยพูดไว้แบบนั้น!>

ออลก้าตะโกนเสียงดัง แต่คำพูดต่อไปของเธอทำให้ฉันประหลาดใจ

<รอดูเลย! ฉันจะกลับไปหลังจากฝึกเสร็จ!>

"...ได้สิ"

<ไม่ได้โกหกใช่ไหม? ไม่ได้ล้อเล่นใช่มั้ย? >

"แน่นอนว่าไม่"

<อ่า...>

ความเงียบเข้าปกคลุม

<...ขอบคุณนะ>

"เธอทำฉันขนลุก ...ฉันบอกเธอเพราะฉันจะใช้เธอต่างหาก"

ฉันตัดการเชื่อมต่อทันที

[แฮ่ก ๆ ๆ !]

ไอเซลหอบหายใจอยู่บนโต๊ะ

"จบแล้ว ขอบคุณที่ลำบากช่วยนะ"

[ฮ่า……เมื่อกี้ฉันคิดว่าฉันกำลังจะตาย ว่าแต่ทำไมท่านโลกิถึงตัดสินใจแบบนั้นคะ? ท่านโลกิไม่จำเป็นต้องเรียกใช้ผู้หญิงคนนั้นเฃยนะคะ]

“ถ้าเอาคาทีโอออกไปเนื่องจากต้องควบคุมเรือเหาะ ก็จะยังมีที่ว่างในปาร์ตี้ที่ 1 เหลือใช่ไหม?”

[นั่นหมายจะให้เขาเป็นช่างเครื่องเหรอคะ...?]

ฉันกระแอม

ไอเซลเบิกตากว้าง