เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 237 : ปาร์ตี้หลังสงคราม (1)

บทที่ 237 : ปาร์ตี้หลังสงคราม (1)

บทที่ 237 : ปาร์ตี้หลังสงคราม (1)


บทที่ 237 : ปาร์ตี้หลังสงคราม (1)

สองวันต่อมาในตอนเย็น มีงานปาร์ตี้เกิดขึ้นที่ชั้นสองของห้องรอ

พวกเขาเคลียร์พื้นที่ตรงจัตุรัส จัดโต๊ะและเก้าอี้ไว้ข้างน้ำพุ บนโต๊ะมีอาหารมากมายที่จัดเตรียมโดยแม่ครัว มันสวยงามและน่าอร่อยมากนั้นแสดงให้เห็นทักษะการทำอาหารของพวกเขา

“ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ได้เจออะไรแบบนี้มาตั้งนาน แบบนี้แหละสวรรค์ที่แท้จริง!”

ไรมานนั่งบนขอบน้ำพุและกระดกเบียร์ในมือเขาอึกใหญ่

“ครั้งแรกที่ฉันมาที่นี่ ฉันคิดว่ามันคือนรก แต่ตอนนี้มันก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น มันไม่ต่างจากงานทหารรับจ้างเลย ว่าไหม?”

"ถูกต้องครับหัวหน้า ไม่ว่าจะที่นั่นหรือที่นี่ ยังไงก็มีผู้คนที่ล้มตายอยู่เรื่อย ๆ  นั้นแหละ”

ปาร์ตี้ที่ 4 นั่งอยู่บนม้านั่งและกำลังดื่มด้วยกันอย่างสนุกสนาน

ด้านหนึ่งของจัตุรัสมีถังขนาดใหญ่วางอยู่ ซึ่งเป็นสินค้านำเข้าพิเศษที่นายท่านนำมาจากร้านขายของที่ระลึก

“จุ๊ จุ๊ ผู้ชายพวกนั้นหยาบคายจังเลยนะ”

ออลก้าเงยหน้าขึ้นมามองปาร์ตี้ที่ 4 โดยถือไม้ที่มีไก่เสียบอยู่ในมือ

“แต่ก็นะครับ ถ้าไม่ดื่มด่ำกับงานเลี้ยงในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ แลัวจะไปทำเมื่อไร?  นี่ก็ถือพรอย่างหนึ่งเช่นกัน”

“ก็จริง คุณออลก้า...แต่หยาบคายก็ดีกว่ากว่าขี้ขลาดนะคะ”

อีดิสยกแก้วของเธอขึ้น

ลิลิเนียที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ  ถอยกลับไป

“มีคนตายไปเยอะเลยนะคะ…”

“นั่น...มันก็น่าเสียใจ แต่ถ้าเราหยุดแค่นี้ เราจะเดินหน้าต่อไปไม่ได้ เราจะไว้ทุกข์ให้กับผู้ตายแต่เราควรมีความสุขเพื่อความอยู่รอดของเราด้วย นั่นแหละคือชีวิตของทหารรับจ้าง”

“…เป็นเช่นนั้นเหรอคะ?  ...เข้าใจแล้วค่ะ”

อีกด้านหนึ่ง ปาร์ตี้ที่สองกำลังเพลิดเพลินกับอาหารที่โต๊ะซ้ายของจัตุรัส

“งานเลี้ยงจะเลิกเมื่อไหร่?  ฉันอยากกลับไปซ้อมแล้ว”

เวคิสบ่นขณะพิงกำแพง เนเรซ่าเองก็ยืนอยู่ข้าง ๆ  เขา

“เราเตรียมของกินไว้มากมายเลยนะคะ…คุณไม่ชอบเหรอคะ อาหารไม่ถูกบ้านหรือเปล่า?”

โคลอี้ที่มีผ้ากันเปื้อนผูกอยู่รอบตัวถือจานเดินเข้ามาหา

“ไม่ใช่ว่ามันไม่อร่อย มันก็แค่…”

“เขาอาย”

“เธออยากตายงั้นเหรอ?”

ทั้งสองเริ่มทะเลาะกันเช่นเคย

ฉันนั่งตรงมุมห้องแล้วแจกจ่ายเครื่องดื่มใครเหล่าฮีโร่

ปาร์ตี้หลังสงคราม

สิ่งนี้ฉันไม่ได้มองข้าม ตอนที่อยู่ในเนลม์ไฮมฟ์ฉันจัดงานเลี้ยงบ่อย ๆ  เพื่อฟื้นฟูจากความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ เพิ่มกำลังใจและคลายเครียด แม้ว่าขนาดของที่นี่อาจจะไม่ใหญ่เท่าเนลม์ไฮมฟ์ แต่ก็เพียงพอแล้ว

'ตอนนี้ไรก็ได้เองก็ทำหน้าที่ของเขาเหมือนกัน'

เหนือเพดานกระจก ท้องฟ้าก็ส่องแสง

แม้จะยังยังคงมีข้อบกพร่องอยู่มากมาย แต่เขาค่อย ๆ  ปรับปรุงข้อเสียอยู่เรื่อย ๆ

“ยังไงก็ตาม หัวหน้าเป็นดาวเด่นของปาร์ตี้ครั้งนี้ไม่ใช่เหรอ?  ก่อนมาที่นี่หัวหน้าเคยทำอะไรมาก่อนเหรอครับ?”

“ฉันเป็นชาวนา”

“ฮ่า ๆ  ๆ  ! หัวหน้าตลกเหมือนกันนะเนี่ย!”

ฉันวางถ้วยเปล่า ๆ  ลงบนโต๊ะ

มีผู้เข้าร่วมปาร์ตี้ประมาณ 30 คน ไม่เพียงแต่นักสู้เท่านั้น แต่ยังรวมถึงคนอื่น ๆ  จากทีมสนับสนุนด้วย ปาร์ตี้ที่ 3 บอกว่าพวกเขาจะอยู่ในพื้นที่ของตนเองเลยไม่ได้ออกมาสุงสิง

เสียงหัวเราะดังมาจากที่ต่าง ๆ

เจนน่าเป็นผู้นำการสนทนา ดูเหมือนชื่อของฉันจะถูกได้ยินแว่ว ๆ  จากการสนทนาครั้งนี้

'น่ารำคาญชะมัด'

ฉันรู้ว่ามันคงเป็นเรื่องปกติ

มันรู้สึกเหมือนใส่เสื้อผ้าที่ไม่เหมาะกับฉัน

เวคิสและเนริสซ่าก็อยู่ที่นี่ด้วย

ดูเหมือนว่าฉันไม่สามารถออกไปได้ง่าย ๆ

“เอ่อ ขอโทษทีนะคะ...”

ผู้หญิงคนหนึ่งที่เพิ่งคุยกับเจนน่เสร็จเดินเข้ามาหาฉัน

"ว่าไง?"

ผู้หญิงที่ดูร่าเริงคนนนั้นโค้งให้ฉันด้วยท่าทีเขินอาย

เจนน่าหัวเราะลั่นอย่างพึงพอใจ ฉันไม่รู้ว่าเธอจะตลกอะไรขนาดนั้น

“ฉันมาที่นี่เมื่อเดือนที่แล้ว…”

[ข่าวใหญ่!!!!!!!]

“กรี๊ด!”

จู่ ๆ  ไอเซลก็โผล่ออกมากะทันหัน

หญิงสาวคนนั้นตกใจล้มลงแล้วรีบวิ่งหนีไปทันที

[ท่านฮาน! ท่านฮาน! ท่านฮาน!]

"เกิดอะไรขึ้น?  ตั้งสติก่อน เรียกครั้งเดียวก็ได้ยินแล้ว”

[เรื่องสำคัญค่ะ ฉันมีอะไรจะบอก!]

ไอเซลดึงเสื้อของฉันอย่างเร่งรีบ

ดูเหมือนเธอน่าจะมีเรื่องเร่งด่วนจริง ๆ  จากท่าทีของเธอ

"เกิดอะไรขึ้น?  ท่านนางฟ้า?  เราจะต้องไปการต่อสู้อีกงั้นเหรอ?  ”

[ฮึ่ม สนใจเรื่องตัวเองก่อนเถอะ เมาให้ตายไปเลยไอ้พวกขี้เมา! ถ้าไม่ใช่เพราะท่านฮานคนนี้ พวกนายคงไม่…อ๊าย!]

ก่อนที่ไอเซลจะโวายวายไปมากกว่านี้ ฉันก็ดีดนิ้วไปที่เธอเบา ๆ

เพียงแค่นั้นไอเซลก็ลอยอยู่ในอากาศและหมุนครึ่งวงกลม

“เดี๋ยวมานะ”

ฉันคว้าตัวของไอเซลแล้วเดินเข้าไปในสนามฝึก

[อ๊าย อ๊าย นั่นมัน เจ็บ ๆ  ๆ  !…]

'ปัง'

ฉันปิดประตู

ไฟในสนามฝึกดับลง

ฉันกางเก้าอี้โลหะแบบพับได้แล้วนั่งลง

“แล้วมีเรื่องอะไรล่ะ?  มีอะไรให้โวยวายขนาดนั้น?”

[อิอิ ท่านโลกิจะต้องแปลกใจแน่ค่ะถ้าเห็นมัน!]

ไอเซลหัวเราะเบา ๆ  และโบกนิ้วชี้ของเธอจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่ง

จากนั้นเธอก็หมุนตัวไปรอบ ๆ  หนึ่งครั้งพร้อมกับหมุนมือทั้งสองข้าง

[ด้วยพลังนางฟ้า!]

ชริ้ง!

ภาพโฮโลแกรมก็ปรากฏขึ้น พร้อมกับเอฟเฟกต์เสียงที่น่าตื่นเต้น

สิ่งที่ปรากฏขึ้นมาคือภาพที่ฉันคุ้นเคย

แฟนคาเฟ่หลักของพิกมีอัพ

ไอเซลแสดงสีหน้ายิ้มเยาะและชี้ไปที่ด้านบนของแฟนคาเฟ่ด้วยแท่งไม้เล็ก ๆ

<หัวข้อน่าสนใจ>

<1. วีดีโอแนะนำฮีโร่ของฉันบนชั้นที่ 30>

<2. เสียงสะท้อนกับเกมแห่งโชคและเรื่องไร้สาระ>

<3. GM ช่วยจัดการเซิร์ฟเวอร์ได้อย่างถูกต้องทีได้ไหม?  >

ปลายแท่งไม้ชี้ไปที่เลข '1' ท่ามกลางประเด็นร้อนมากมาย

ไอเซลยิ้มอย่างร่าเริง...ดูเหมือนเธอกำลังรอให้ฉันพูดอะไรบางอย่าง

“ไรก็ได้อัปโหลดวิดีโอสินะ”

[ถูกต้องนะค๊าาาา!]

เมื่อไอเซลล์ใช้ไม้จิ้มหัวข้อ หน้าจอก็เปลี่ยนไป

■กระดานข่าวเด่นวันนี้

<วีดีโอแนะนำฮีโร่ของฉันบนชั้นที่ 30>

<ไรก็ได้(สายลมแห่ง****)>

[ผู้ใช้ที่เคยโพสต์คำถามมาก่อน]

[ครั้งที่แล้วฉันได้รับความช่วยเหลือมากมายจากทุกคน ด้วยเหตุนี้ฉันจึงสามารถหาคำตอบและนำไปแก้ไขปัญหาได้ และวันนี้ฉันจึงตัดสินใจอัปโหลดวิดีโอเพราะมีผู้เล่นคนอื่น ๆ  ทักเข้ามาถามว่าฉันแก้ปัญาหายังไง ฮีโร่ในวิดีโอชื่อ "ฮาน" เป็นฮีโร่ระดับ 1 ดาวโดยกำเนิดที่เปล่งประกายจากการฝึก…]

มีการแนบวิดีโอการปีนหอคอยของฉัน

เมื่อฉันแตะปุ่มสามเหลี่ยม โฆษณาเริ่มเล่นและตามด้วยวิดีโอ

กราฟิกเกมที่ไม่สมจริงของทุ่งทะเลทราย

ฮีโร่ผมสีดำคนหนึ่งกำลังวิ่งอยู่ในทะเลทราย

ฮีโร่ก้าวหน้าอย่างต่อเนื่องผ่านการฝึกและคำแนะนำจากผู้เล่นหลาย ๆ  คน

ฮีโร่ที่ต่อสู้กับสัตว์ประหลาดและปีนอยู่บนแขนของรูปปั้นหิน

ฮีโร่ที่นำภารกิจไปสู่ความสำเร็จด้วยการวางแผนที่ยอดเยี่ยม

และฮีโร่คนนั้น....คือฉันเอง

จบบทที่ บทที่ 237 : ปาร์ตี้หลังสงคราม (1)

คัดลอกลิงก์แล้ว