บทที่ 229 : พายุความร้อนทะเลทราย  (6)

บทที่ 229 : พายุความร้อนทะเลทราย (6)

เมื่อใดก็ตามที่รูปปั้นหินพยายามจะดึงหมัดออก พื้นดินก็สั่นสะเทือนจนแทบจะยืนไม่ไหว

และฉันเหลือบมองแขนของรูปปั้นหินที่ติดในเนินทราย มันดูเหมือนสะพานขนาดยักษ์ที่ยื่นออกมาจากพื้นดินในแนวตั้ง พวกกิ้งก่าที่ติดอยู่ในทรายนั้นกระจัดกระจายไปทั่ว

"กร๊ากกกก!"

ฉันแกว่งดาบออกไปโดยไม่ต้องมอง

ตุ๊บ! มนุษย์กิ้งก่าล้มลง ฉันแทงดาบเข้าที่ลำตัวของมันทันที

เสียงของอีดิสดังก้องอยู่ในหูของฉัน

<ฮาน ไหวไหม?  >

“ไหว ฉันยังโอเคดี”

<ฉันเองก็ตกใจ อยู่ ๆ  พื้นดินก็เริ่มสั่นสะเทือน…>

“ทางนั้นเป็นไงบ้าง ทนคลื่นทะเลทรายได้ใช่ไหม?”

<เรายังไหว แต่ถ้ายังคงเป็นแบบนี้ต่อไปมันจะยากขึ้น พวกมันมากันไม่หยุดเลย>

คล้ายกับชั้นที่ 20

คลื่นศัตรูที่ไม่มีที่สิ้นสุด มีเวลาจำกัด เราไม่สามารถยื้อได้นานขนาดนั้น

เราต้องหาทางออกให้ได้อย่างรวดเร็ว

ฉันเริ่มครุ่นคิด

กำปั้นของรูปปั้นหินเริ่มลอยขึ้นไปในอากาศ

'รูปแบบการโจมตีจะง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?'

ขยับไปข้างหน้าและทุบหมัดลงพื้นไปมั่ว ๆ

จนถึงตอนนี้มีเพียงสองอย่างเท่านั้นที่มันทำได้ ระยะโจมตีในระยะกว้างและมนุษย์กิ้งก่าก็เข้ามาแทรกแซงอยู่ตลอดเวลา แต่โอกาสที่จะโดนโจมตีทั้งหมดในคราวเดียวนั้นมีน้อยมาก ฉันตรวจสอบพื้นผิวของรูปปั้นหินอย่างระมัดระวัง

'มันทำจากหินแข็ง ๆ  พื้นผิวเรียบ มีรอยเเตกไม่มากที่พอจะเป็นที่จับได้ นอกเหนือจากนั้นฉันไม่สังเกตเห็นอะไรอีกเลย’

ฉันหันกลับไปมอง

เฟรียซิสและสมาชิกอีกสองคนที่เหลือยืนหยัดอย่างมั่นคง

“ไปกันเถอะ”

เรารีบออกไปในทันที

ขณะที่เราปีนขึ้นไปบนเนินเขา ฉันเห็นอีกปาร์ตี้กำลังต่อสู้กับมนุษย์กิ้งก่าอย่างดุเดือด พวกเขาขับไล่ศัตรูที่เข้ามาอย่างต่อเนื่อง

“เราจะทำอย่างไรต่อไป?”

“มีสองอย่าง ถ้าไม่เข้าไปก็ปีนขึ้นไปข้างบน”

"…อะไรนะ เอาจริงดิ?"

“ดูนั่นสิ”

ฉันชี้ไปที่อีกด้านหนึ่งของเนินเขา

ออลก้ามองตามนิ้วของฉัน ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ

“เปลวไฟใกล้เข้ามาทุกที เราคงทนได้อีกไม่นานพื้นที่ทั้งหมดจะกลายเป็นทะเลเพลิงในไม่ช้า”

“มีวิธีดียวเท่านั้นที่จะหลบหนีสินะ”

"ใช่"

“แต่เราจะปีนขึ้นไปได้ไง?  มันดูไม่ง่ายเลย”

ฉันมองไปที่รูปปั้นหิน

ขนาดและความสูงไม่มีที่สิ้นสุด หมัดของมันสูงถึงหลายร้อยเมตร

“เราต้องหามุมให้ถูก”

"มุม?"

“แต่ตอนนี้เราต้องหลบมันก่อน”

กร๊ากกกก

พวกกิ้งก่าที่บุกทะลุแนวป้องกันในระยะไกลกำลังพุ่งเข้ามาหาเรา

ฉันมองดูพวกแล้วมันหันกลับไป ฉันวิ่งไปทางฝั่งตรงข้ามของสนาม

“จากปาร์ตี้ที่ 1 มีรูปปั้นหรืออะไรคล้ายเทพธิดาอยู่ใกล้ ๆ  แถวนั้นไหม?”

<รูปปั้นเทพธิดา?  หมายความว่าไงครับ?  เรากังวลเรื่องไฟมากกว่า…>

“ลืมเรื่องนั้นซะ มุ่งความสนใจไปที่ด้านหน้า”

<ฉันไม่เห็นอะไรที่เหมือนกับรูปปั้นเทพธิดาเลย>

<รูปปั้นเทพธิดา?  เจ้ากำลังพูดถึงรูปปั้นมนุษย์เพศหญิงหน้าตาประหลาด ๆ  งั้นเหรอ?  ข้าเห็นมันถูกฝังอยู่ในทรายใกล้ ๆ  พวกเรา นั่นคือสิ่งที่เจ้าถามใช่ไหม?  >

คิชาช่าพูดขึ้นมา

ฉันมองไปทางทิศตะวันตกของทะเลทราย

ตอนนี้ปาร์ตี้ที่ 3 กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับมนุษย์กิ้งก่าหลายสิบตัว กรงเล็บของพวกเปล่งประกายไม่ต่างจากอาวุธของฉัน แขนขาและลำตัวของมนุษย์กิ้งก่าก็ถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ  และลอยขึ้นไปในอากาศ

ฉันมุ่งความสนใจไปยังพื้นที่ที่อยู่ด้านหน้าของฉัน

ศพของพวกมนุษย์กิ้งก่ากองรวมกันราวกับภูเขาเล็ก ๆ

ครืน ปัง!

รูปปั้นหินเคลื่อนตัวมาจากด้านหลัง

“เราจะมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกของทะเลทราย วิ่ง!!”

ฉันใช้กำลังทั้งหมดของฉันไปกับการวิ่ง

ข้อเท้าของฉันจมลงไปในทรายมันทำให้ฉันเคลื่อนไหวได้ช้าลง แต่ถึงกระนั้นฉันก็ต้องใช้เวลา

เจนน่าซึ่งวิ่งอยู่ข้าง ๆ  ฉันพูดขึ้นมา

“ฮาน นายกำลังวางแผนอะไรอยู่?  จะดีกว่าไหมถ้าอยู่ใกล้สัตว์ประหลาดตัวนั้น ถ้านายต้องการหลีกเลี่ยงการโจมตี?  มันอาจจะง่ายกว่าที่จะหลบหนีถ้าเราอยู่ใกล้ ๆ  มันนะ!”

“ต่อให้ทำมันแบบนั้น..มันก็ไม่จบหรอก”

"อะไรนะ?  แต่…"

“เนเรสซ่า ดูแลเด็กคนนั้นด้วย”

“เข้าใจแล้ว”

เนเรสซ่าคอยดูเฟรียซิสและช่วยพยุงเธอออกมา

เวคิสลดร่างกายส่วนบนลงแล้วพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

พวกมนุษย์กิ้งก่ามันกำลังพุ่งโจมตีเราจากทางขวา เวคิสชักดาบออกมาอย่างรวดเร็ว เขาฟันมนุษย์กิ้งก่าสองตัวที่เข้ามาเหมือนฟันฟ่อนข้าวสาลี ฉันมองไปข้างหลังฉันแล้วตะโกนขึ้น

“ยัยหนู เอากุญแจออกมา”

เฟรียซิสหยิบมันออกมาจากกระเป๋าของเธอ

มันไม่ส่องแสงอะไร ยังไงมันก็เป็นเพียงกุญแจธรรมดา

"ซ่อนมันไว้ก่อน”

ขั้นตอนแรกได้รับการตรวจสอบที่เสร็จสมบูรณ์

ไอเทมพิเศษที่ใช้ในภารกิจพิกมีอัพมักจะถูกล้อมรอบด้วยแสงสว่าง แต่กุญแจไม่มีแสงเลยนั้นหมายความว่า

'กุญแจยังไม่สามารถใช้งานได้'

ถึงเวลาตรวจสอบรายการที่สองแล้ว

“คิชาช่า นี่ฮานนะ”

<ว่าไง..ข้ากำลังสนุกอยู่เลย!>

เสียงกรีดร้องของมนุษย์กิ้งก่าดังแว่วเข้ามาในหูฉัน

“ขอโทษที แต่ฉันมีอะไรจะขอ ช่วยวางมือบนรูปปั้นเทพธิดานั่นได้ไหม?”

<ได้!>

เสียงการต่อสู้ของเธอยังคงดำเนินต่อไป

<นักรบ ดูเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะ>

"เข้าใจแล้ว รีบออกไปเร็ว เรากำลังล่อไอ้หินยักษ์ไปทางนั้น”

<เจ้าตั้งใจจะทำอะไร?  >

"ฉันไม่แน่ใจ"

<ยังไงก็เถอะเราจะทำตามที่เจ้าบอก!>

ฉันหัวเราะและยุติการสื่อสารทันที

กลุ่มของคิชาช่าที่สังหารมนุษย์กิ้งก่ากำลังถอยห่างออกไป

“ฮานเจ้ายักษ์มันตามมาแล้วนะ!”

"รู้แล้ว"

พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

มันเป็นผลที่ตามมาของสัตว์ประหลาดที่ก้าวไปทีละก้าว

สวูช

สนามรบเริ่มแคบลงเนื่องจากเปลวไฟที่กำลังปลุกโชน

พวกกิ้งก่าปรากฏตัวออกมาจากที่ไหนก็ไม่รู้และยังคงกรูกันเข้ามาเรื่อย ๆ  โดยไม่ยอมหยุดพัก

[คลื่นสัตว์ประหลาด!]

[รอบที่ 9]

[มนุษย์กิ้งก่า Lv.23 X 57]

[มนุษย์กิ้งก่าไรเดอร์ Lv. 25 X 13]

[จมเวทย์มนุษย์กิ้งก่า Lv. 26 X 6]

<พวกมันเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวเลย!>

อีดิสพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน

“ถอยร่นแนวป้องกันมารวมกันกับฉัน”

พูดจบฉันหันหลบไปทางด้านข้าง

ชึ้บ!

เจนน่ายิงธนูโดนมนุษย์กิ้งก่าที่พุ่งเข้ามาหาฉัน มันถูกลูกธนูเจาะหัวและล้มลง

“'อันนาน (★★★)' มีเลือดออก เลือดของเขาจะลดลงเป็นระยะ”

“'กิลเบิร์ต (★★★)' กลับสู่อ้อมกอดของเทพธิดาแล้ว! ความกล้าหาญของเขาจะถูกจดจำตลอดไป”

'พวกเขาถึงขีดจำกัดแล้วสินะ'