บทที่ 223 : พายุความร้อนทะเลทราย (1)

บทที่ 223 : พายุความร้อนทะเลทราย (1)

วันรุ่งขึ้นในช่วงบ่าย

ผู้นำของทั้งห้าปาร์ตี้รวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่นของที่พักชั้นสาม

แต่ละคนรวมทั้งฉัน อีดิส คิชาช่า และอีกสองคน เป็นการสรุปความเห็นก่อนออกเดินทาง

“นี่เป็นครั้งแแรกที่ทุกปาร์ตี้หลักมารวมกัน”

อีดิสพูดพร้อมกับมองไปที่คิชาช่า

คิชาช่าหัวเราะเบาๆ “เรามาที่นี่เพราะภารกิจ เราเองก็ตั้งใจจะพิชิตมันให้จบเหมือนกัน”

"ขอบคุณนะ"

อีดิสพยักหน้าให้คิชาช่าเบาๆ

“เจ้าไม่ได้รับการฝึกฝนเหมือนนักรบ แต่เจ้ากลับสุภาพมาก ช่างต่างมนุษย์คนอื่นเสียจริง”

“ฉันจะถือว่านั่นเป็นคำชมแล้วกัน”

อีดิสแบนสายตาไปทางอื่นและหายใจเข้าลึกๆ

ฉันไม่ใช่คนไปเรียกรวมปาร์ตี้ทั้งห้านี้ เป็นอีดิสเองที่อาสาจะทำ หลังจากหายใจออกลึกๆ อีดิสก็เริ่มพูด

“ฉันเรียกทุกคนมาที่นี่เพื่อจัดการโครงสร้างระบบบัญชาการในภารกิจ”

“โครงสร้างระบบบัญชาการในภารกิจเหรอ? นั่นหมายความว่ายังไง?”

“ตอนนี้เราสมาชิก 25 คนในภารกิจครั้งนี้ ดังนั้นเราต้องมีหัวหน้า การมีพ่อครัวมากเกินไปอาจทำให้น้ำซุปเสียทั้งหม้อ”

ฉันตอบกลับ

“อ่อ เจ้าหมายถึงแต่งตั้งผู้นำสูงสุดงั้นเหรอ? เรื่องนั้นมันง่ายมาก! ก็แค่เลือกผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดไง ใช่ไหม?”

“แค่เพราะมีพละกำลังมากกว่า ไม่ได้แปลว่าจะมีทักษะการเป็นผู้นำที่ดีนะ”

อีดิสส่ายหน้า

จากนั้นเธอก็มองมาที่ฉันที่นั่งอยู่ที่โต๊ะด้านหนึ่ง

“ฉันขอเสนอให้ฮานเป็นหัวหน้า ในหมู่พวกเราเขามีประสบการณ์มากที่สุดในการทำภารกิจต่างๆ การตัดสินใจและการประเมินสถานการณ์ของเขาแม่นยำมาก และฉันแน่ใจมากว่าใครก็ตามที่เคยสู้กับเขาก็จะต้องเห็นด้วยว่าเขาเป็นนักรบที่แข็งแกร่งจริงๆ”

อีดิสเหลือบมองคิชาช่าแล้วยิ้มเบา ๆ

“เขายังเป็นนักรบผู้ช่ำชองทุกด้านอีกด้วย”

"ก็จริง ข้าจะไปมีข้อโต้แย้งอะไรได้ล่ะหากเราเลือกนักรบผู้ที่พิชิตมังกรได้เป็นผู้นำ แต่อย่างไรก็ตามนะ พี่น้องของเราจะต่อสู้อย่างอิสระ เราจะไม่สู้ร่วมกับใคร เราไม่ชอบการต่อสู้แบบกลุ่มเหมือนกับพวกเจ้า”

“หมายความว่ายังไง...แบบนั้นมันก็ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะเลือกผู้นำนะสิ”

“ไม่เป็นไร เราจะทำแบบนั้น”

ฉันพยักหน้า

“แต่ว่าฮาน...”

“วิธีการต่อสู้ของพวกเขานั้นแตกต่างจากเรามาก การพยายามบังคับให้พวกเขาทำงานร่วมกันกับเรามันไม่ได้ผล”

“ฉลาดมากนักรบ แต่ไม่ต้องห่วงไปหรอก เราจะไม่เพิกเฉยต่อความหมายของคำว่าความร่วมมือ ข้าจะเคารพความคิดเห็นของเจ้าในการทำภารกิจ”

เดิมทีฉันรู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้

เผ่าพันธุ์อื่นๆใน 'พิกมีอัพ' โดยทั่วไปจะแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ และมีแนวโน้มที่จะให้ความร่วมมือน้อยมาก ดังนั้นการไม่เข้าไปยุ่งย่อมดีกว่าสร้างความขัดแย้งด้วยการแทรกตัวเข้าไป แต่ตอนนี้แน่นอนว่าเราจะต้องขอความช่วยเหลือจากพวกเขา ทว่าในภารกิจอื่นๆเราอาจต้องมีการสร้างความสันพันธืที่ดีเอาไว้ เผื่อไว้ในอนาคต

“คุณคือฮานใช่ไหม?”

ชายวัยกลางคนที่อยู่มุมโต๊ะพูดขึ้น

เขาสะพายดาบใหญ่ๆอยู่บนหลังของเขา

"ใช่"

“ฉันชื่อไรมานจากปาร์ตี้ที่ 4 ฉันได้ยินเรื่องคุณมากเยอะมาก ก็คือเราแค่ทำต้องทำตามคำสั่งของคุณใช่ไหม?”

ฉันหรี่ตาลง

“ใช่ แต่ฉันจะให้คำสั่งพื้นฐานเท่านั้นนะ ส่วนที่เหลือคุณก็จัดการได้เลย”

“เอ่อ เข้าใจแล้ว”

“คำพูดของเขาอาจจะดูโผงผาง แต่จริงๆแล้วเขาใจดีนะ” อีดิสกระซิบบอกทุกคน

“อย่าพูดมากหน่อยเลย”

ฉันมองไปยังผู้ที่มาใหม่สองคน

แน่นอนว่าพวกเขาจะต้องมีประสบการณ์มากมายโดยเฉพาะในภารกิจ อย่างไรก็ตามนี่เป็นด่านบอสด่านแรกของพวกเขา จึงไม่แปลที่จะมีความตึงเครียดมากมายแฝงอยู่บนใบหน้าของพวกเขา

“สิ่งแรกที่ฉันจะบอก...ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นไม่ต้องตกใจ ตั้งสติเอาไว้ คนแรกที่กลัวจะตายก่อนคนอื่น มันมีวิธีแก้ปัญหาเสมอ จำไว้แค่นั้นก็พอ”

“เห็นไหม เขาใจดีจะตาย…โอ้ย!”

ฉันเหยียบเท้าเธอแรงๆทันที

การแนะนำสั้นๆจบลงแล้ว ต่อไปฉันให้แนวทางพื้นฐานแก่ผู้นำใหม่สองคนว่า

“อย่าตื่นตระหนก ไม่ว่าใครในปาร์ตี้จะตายก็อย่าสนใจ รักษาความสงบในทุกสถานการณ์และทำงานเป็นทีมเข้าไว้”

“และสุดท้าย”

"คืออะไรเหรอ?"

“ถ้าไม่พร้อมที่จะสู้สุดตัว ให้ออกจากปาร์ตี้ตอนนี้ ไม่ต้องไปตั้งแต่แรก”

“เราพยายามอย่างหนักกว่าเราจะมาถึงจุดนี้ และเราไม่มีความตั้งใจจะออกปไหรอก”

'เดี๋ยวพวกเขาจะเข้าใจเองเมื่อพวกเขาเห็นมันด้วยตาตัวเอง'

ระดับบอสจะแตกต่างไปจากปกติอย่างสิ้นเชิง

หากพวกเขาทำหน้าที่ของตนที่นี่และอยู่รอดโดยขึ้นหอคอยทุกวัน ฉันอาจยอมรับว่าพวกเขาเป็นปาร์ตี้ที่เหมาะสมได้...แต่ไม่ใช่ตอนนี้

และเมื่อจบการประชุม เราก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน

วันที่กำหนดสำหรับการทำภารกิจคือวันนี้ ฉันกลับไปที่ห้องและสวมชุดเกราะหนังที่แขวนอยู่บนขาตั้ง มันถูกดัดแปลงเพื่อให้ใช้ในทะเลทรายได้อย่างเหมาะสม โดยมีผ้าสีขาวพันรอบรอยต่อเพื่อป้องกันแสงแดด

จากนั้นฉันก็บรรจุยาลงในกระเป๋า

การวางแผนภารกิจเสร็จสิ้นไปเเล้วเมื่อวานนี้ ยารักษาสุขภาพระดับต่ำสามขวด และยาต้านความร้อนสองขวด และยังเพิ่มภาชนะที่ใช้บรรจุน้ำไปด้วย มันมีไว้สำหรับเติมของเหลวเผื่อกระหายน้ำ

ฉันรัดกริชทั้งเจ็ดเล่มไว้ในกระเป๋าที่คาดอยู่รอบเอว

จากนั้นฉันก็รัดฝักของไบฟรอตเข้ากับเข็มขัดให้แน่น

เมื่อฉันเปิดประตูและก้าวออกไป

สมาชิกทั้ง 4 คนของปาร์ตี้ที่ 1 กำลังรอฉันอยู่

"พร้อมไหม?"

“เราทุกคนพร้อมแล้ว”

“ไม่มีอะไรให้ต้องเตรียมอีกแล้ว”

“เขียนพินัยกรรมแล้วหรือยัง?”

"ทำไม? นายเขียนไว้งั้นเหรอ?”

คำถามของออลก้าทำให้ฉันหัวเราะออกมาเบาๆ

“สำหรับฉันไม่จำเป็น”

“เราไม่ได้จะไปตายใช่ไหมทุกคน? ฮานจะนำทางพวกเราไปสู้ชัยชนะอีกครั้ง”

“เอาแต่พึ่งฉันมากเกินไปหรือเปล่า?”

“แหม่ๆๆ ทีครั้งก่อนบอกว่าให้ฉันทำตามคำสั่งอยู่เลย”

ฉันหัวเราะแล้วพูดว่า “เอาล่ะ...ไปกันเถอะ”

เราทั้ง 4 คนลุกขึ้นยืน

พวกเขาดูเครียดแต่ก็ผ่อนคลายในเวลาเดียวกัน พวกเขามีประสบการณ์ในภารกิจที่ยากมาพอสมควร ไม่ว่าจะเกิดสถานการณ์อะไรก็ตาม พวกเขาย่อมทำให้ดีกันมากอยู่แล้ว...ฉันมั่นใจแบบนั้น

ขณะที่เดินผ่านทางเดินกับสมาชิกของปาร์ตี้ที่ 1 แสงไฟก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า

[ยินดีต้อนรับสู่พิกมีอัพ!]

[กำลังโหลด…….]

[การดาวน์โหลดเสร็จสมบูรณ์]

[แตะ! (เลือก)]

หน้าจอหลักของพิกมีอัพปรากฏขึ้น

ไรก็ได้เข้าเกมทันทีและรอยแยกของมิติและเวลาก็เปิดออก พร้อมกับสถานะการปีนหอคอย ไม่นานหน้าจอเลือกปาร์ตี้ก็ปรากฏขึ้น

[ปาร์ตี้ที่ 1!]

เสียงของไอเซลล์ดังก้องไปทั่วห้องรอ

[ปาร์ตี้ที่ 2, 3, 4 และ 5 รวมตัวกันที่ชั้น 1!]

เมื่อฉันมองไปด้านข้าง ปาร์ตี้ที่ 2 ก็โผล่ออกมาจากทางเดินฝั่งตรงข้าม

อีดิสเดินนำออกมา ตามมาด้วยโรเดอริก อันนาน เบนิก และลิลิเนีย

อีดิสมองมาที่ฉันแล้วพูดว่า "เราจะทำให้ดีกว่าชั้นที่ 20"

“เธอกำลังพูดถึงเรื่องอะไร?”

[“จัดตั้งหน่วยโจมตีที่ 1 (ย่อย)”]

[การสร้างปาร์ตี้ - 'ปาร์ตี้ที่ 1' 'ปาร์ตี้ที่ 2' 'ปาร์ตี้ที่ 3' 'ปาร์ตี้ที่ 4' 'ปาร์ตี้ที่ 5']

[ฮีโร่ทั้งหมด – 25 ]

[ผู้บัญชาการ – ไม่มี]

[ผู้บัญชาการที่แนะนำ – 'ฮาน (★★★)' : สมาชิกปาร์ตี้ส่วนใหญ่แนะนำฮาน]

[ต้องการแต่งตั้ง 'ฮาน (★★★)' เป็นผู้บัญชาการหรือไม่?]

[ใช่ (เลือกแล้ว)/ ไม่ใช่]

ฉันหัวเราะอย่างขมขื่นแล้วเดินลงบันไดไปอย่างรวดเร็ว