ตอนที่ 196 พิทักษ์นภา
ตอนที่ 196 พิทักษ์นภา
ตอนที่ 196 พิทักษ์นภา
ช่างเป็นใบหน้าที่สมบูรณ์แบบและศักดิ์สิทธิ์ถึงเพียงนี้!
แม้ว่าในลานจะมีมหาผู้บ่มเพาะมากมาย ซึ่งล้วนเป็นบุคคลที่อยู่เหนือผู้อื่น
พวกเขาเคยพบเห็นผู้ที่มีรูปลักษณ์โดดเด่นมานับไม่ถ้วน ในจำนวนนั้นก็มีผู้ที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นเทพธิดาหรือธิดาเซียน
คนเหล่านี้มีรูปลักษณ์ที่โดดเด่นอย่างยิ่ง งดงามจนยากจะหาใดเปรียบ
แต่สำหรับอิงชิงเจวี๋ย ที่เพียงแค่ใบหน้าเดียวก็สามารถบรรลุถึงขั้นเหนือโลกหลุดพ้นได้ พวกเขาก็เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกในชีวิต
โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้การเสริมส่งของพลังอำนาจที่ไร้เทียมทาน และการสนับสนุนจากความแข็งแกร่งอันน่าสะพรึงกลัว ท่วงท่าของอิงชิงเจวี๋ยนั้นเรียกได้ว่าสูงส่งถึงขีดสุด!
แม้แต่ผู้พิทักษ์สองคน เมื่อเห็นอิงชิงเจวี๋ย ก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง ดวงตาของพวกเขาฉายแววร้อนแรง
ความแข็งแกร่งเช่นนี้ ท่วงท่าเช่นนี้ ความงามเช่นนี้!
ในโลกนี้จะมีสตรีที่ยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้เชียวหรือ!
ทั้งสองคนต่างถอนหายใจด้วยความชื่นชมในใจ
พวกเขาเป็นผู้พิทักษ์ก็จริง แต่ก็ไม่ใช่ผู้ที่กินลมชมวิว ไม่ยึดติดกับเจ็ดอารมณ์เจ็ดปรารถนา
ในใจของพวกเขาก็ยังคงมีความปรารถนามากมายเช่นเดียวกับมนุษย์ธรรมดา
การที่พวกเขาสามารถมาถึงจุดนี้ได้ อาจกล่าวได้ว่าความปรารถนาและความทะเยอทะยานที่เหนือกว่าคนทั่วไปในใจ ไม่ได้เป็นอุปสรรค แต่กลับเป็นหนึ่งในแรงผลักดันด้วยซ้ำ
เพียงแต่ความงามธรรมดาเพียงอย่างเดียวไม่สามารถทำให้พวกเขาชายตามองได้อีกต่อไป
แต่อิงชิงเจวี๋ยแตกต่างออกไป นางไม่เพียงงดงามล่มเมือง แต่ยังมีความแข็งแกร่งเหนือโลกหลุดพ้นติดตัวอีกด้วย
สตรีเช่นนี้ ไม่มีใครไม่ต้องการที่จะพิชิตนาง!
ไม่เพียงแต่ผู้พิทักษ์ทั้งสองคนเท่านั้น คนอื่นๆ ที่อยู่ข้างๆ พวกเขาก็เช่นกัน ดวงตาของพวกเขาฉายแววร้อนแรง เพียงแต่เมื่อเทียบกับผู้พิทักษ์แล้ว สายตาของพวกเขากลับซ่อนเร้นกว่ามาก
แม้แต่ฟางเหยียนที่เคยพบอิงชิงเจวี๋ยมาก่อนแล้ว การได้พบเห็นนางอีกครั้งในครานี้ ก็ยังคงรู้สึกตื่นตาตื่นใจอย่างยิ่ง
เมื่อมองไปยังอู๋เหยาที่อยู่ข้างกาย ฟางเหยียนก็รู้สึกได้ถึงความแตกต่างที่ปรากฏขึ้นทันที
แม้ว่าอู๋เหยาจะมีความงามอยู่บ้าง และยังเป็นคนที่... เปิดเผยอย่างยิ่ง
แต่ว่า...
กระทั่งการนำอู๋เหยามาเปรียบเทียบกับอิงชิงเจวี๋ย ฟางเหยียนยังรู้สึกว่าเป็นการดูหมิ่น
หิ่งห้อยจะเทียบกับพระจันทร์สว่างได้อย่างไร?
“หึ!”
เสียงคำรามเย็นชาทำให้สายตาที่โลภโมโทสันทั้งหมดหยุดชะงักลงในทันที
หลายคนเหงื่อเย็นผุดขึ้นที่หน้าผากอย่างเห็นได้ชัด
พวกเขาเพิ่งจะตระหนักได้ว่าสตรีตรงหน้าไม่ใช่บุคคลที่สามารถโลภโมโทสันได้ตามอำเภอใจ
หากผู้พิทักษ์จะเอาเรื่องสายตาที่ไม่เคารพเมื่อครู่นี้ พวกเขาคงไม่มีใครรอดพ้นไปได้!
“นี่คือคนที่เจ้าเคยกล่าวถึงก่อนหน้านี้ใช่หรือไม่?”
อู๋ตี้ผู้มีรูปร่างกำยำถอนสายตาที่ร้อนแรงกลับมา แล้วมองไปยังฟางเหยียนที่อยู่ริมขอบ พร้อมกับถ่ายทอดเสียงถาม
ฉู่เกอเป็นศัตรูร่วมกัน ฟางเหยียนจึงได้บอกข้อมูลบางอย่างของฉู่เกอแก่อู๋ตี้อย่างเป็นธรรมชาติ
ฟางเหยียนพยักหน้าเบาๆ
ก่อนหน้านี้เขาก็รู้ว่าอิงชิงเจวี๋ยไม่ธรรมดา แต่เมื่อได้เห็นความสง่างามของนางในวันนี้ ก็ยิ่งเกินความคาดหมายของเขาไปมาก
‘เป็นสตรีที่ราวกับเทพธิดาจริงๆ!’
ใจของอู๋ตี้สั่นไหวเล็กน้อย เขามองอิงชิงเจวี๋ยอีกครั้ง ดวงตาที่ร้อนแรงยากจะปกปิด
“เจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือ?!”
สายตาคู่นั้นถูกอิงชิงเจวี๋ยจับได้ คิ้วเรียวของนางขมวดเข้าหากัน ดวงตาฉายแววเย็นเยียบ!
ในชั่วพริบตา แสงศักดิ์สิทธิ์สายหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่อู๋ตี้!
การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ไม่เพียงแต่อู๋ตี้จะคาดไม่ถึง แม้แต่ผู้พิทักษ์สองคนที่อยู่ข้างๆ เขาก็ยังตกใจ!
สตรีผู้นี้ไม่อาจวัดได้ด้วยสามัญสำนึกจริงๆ เพียงแค่เหลือบมองอีกครั้ง ก็จะนำมาซึ่งวิธีการที่น่าสะพรึงกลัว!
ผู้พิทักษ์ทั้งสองมองหน้ากัน แล้วลงมือทันที
ฝ่ามือของทั้งสองเปล่งประกาย พลังวิญญาณที่หนักอึ้งราวภูเขาหลอมรวมกัน ก่อตัวเป็นม่านแสง
แสงศักดิ์สิทธิ์พุ่งเข้าชนม่านแสง ทำให้เกิดการสั่นสะเทือนที่น่าสะพรึงกลัวในทันที!
เมฆที่อยู่รอบๆ หลายสิบหลี่ถูกสั่นสะเทือนจนสลายไป จุดศูนย์กลางของการระเบิดยังก่อให้เกิดคลื่นพลังวิญญาณแผ่กระจายออกไปด้านนอก!
โชคดีที่นี่เป็นเพียงความเคลื่อนไหวบนท้องฟ้า ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อด้านล่าง
มิฉะนั้น เพียงแค่คลื่นพลังงานที่เหลือเหล่านี้ ก็สามารถสังหารผู้คนจำนวนมากได้!
แต่ถึงกระนั้น ผู้ที่มีสายตาเฉียบแหลมบางคนก็ถอยห่างออกไปนานแล้ว ส่วนผู้ที่ฉลาดหลักแหลมกว่านั้นก็เข้าไปรวมตัวกันในสถานที่ที่ขุมอำนาจต่างๆ ตั้งอยู่
ที่นี่มีผู้แข็งแกร่งอยู่ จึงไม่ได้รับผลกระทบมากนัก และปลอดภัยกว่า
และด้านบน เมื่อคลื่นพลังงานที่เหลือสลายไป ผู้พิทักษ์ทั้งสองก็มีสีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง
จากการโจมตีครั้งนี้ พวกเขารู้สึกได้ถึงพลังที่แข็งแกร่งกว่าเดิมอีกครั้ง!
“สตรีผู้นี้อย่างน้อยก็อยู่ในระดับพิทักษ์นภา เหนือกว่าพวกเรามาก!”
ผู้พิทักษ์ทั้งสองมองหน้ากัน และสื่อสารกันทางจิต
แตกต่างจากขอบเขตก่อนหน้านี้ แปดชั้นฟ้า ขอบเขตผู้พิทักษ์ทะลวงสวรรค์นั้นแบ่งย่อยออกเป็นหลายขั้น
จากต่ำไปสูง ได้แก่ พิทักษ์ปาฏิหาริย์ พิทักษ์ปฐพี พิทักษ์นภา พิทักษ์หวนปฐมกาล พิทักษ์ไร้ประมาณ!
ทั้งสองคนเป็นเพียงขอบเขตพิทักษ์ปาฏิหาริย์เท่านั้น
แม้ว่าจะบ่มเพาะในขอบเขตนี้มาหลายปีแล้ว
แต่ก็เป็นเพียงการก้าวไปข้างหน้าไม่กี่ก้าวในขอบเขตพิทักษ์ปาฏิหาริย์ ยังห่างไกลจากความสมบูรณ์ที่จะทะลวงไปได้
แต่ความแข็งแกร่งของอิงชิงเจวี๋ย เพียงแค่การทดสอบไม่กี่ครั้ง พวกเขาก็รู้สึกถึงแรงกดดันอย่างมากแล้ว
ระดับของนาง จากการประเมินเบื้องต้น อย่างน้อยก็อยู่ในขอบเขตพิทักษ์นภา หรืออาจจะสูงกว่านั้นด้วยซ้ำ!
“ศิษย์หลานอู๋ สตรีผู้นี้มีความแข็งแกร่งไม่ด้อยไปกว่าประมุขศักดิ์สิทธิ์ เจ้า... จงระมัดระวัง อย่าได้ทำให้นางโกรธ มิฉะนั้นพวกเราสองคนก็อาจจะปกป้องเจ้าไม่ได้!”
หลังจากที่ทั้งสองสื่อสารกันแล้ว ก็มองไปยังอู๋ตี้อีกครั้ง
พวกเขาย่อมรู้ดีว่าการโจมตีเมื่อครู่นี้เกิดจากสายตาที่ค่อนข้างหยาบคายของอู๋ตี้
ดังนั้น ทั้งสองจึงรีบเตือน เพื่อไม่ให้อู๋ตี้ไปยั่วยุอิงชิงเจวี๋ยอีก
อู๋ตี้ได้ยินดังนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน
นอกจากตบะและความสามารถของเขาแล้ว สิ่งที่เขาพึ่งพามากที่สุดก็คือประมุขศักดิ์สิทธิ์ของแดนศักดิ์สิทธิ์เจินหยาง ซึ่งเป็นอาจารย์ของเขา
สำหรับอาจารย์ผู้นี้ เขาย่อมเข้าใจเป็นอย่างดี
ขอบเขตของอาจารย์อยู่ในระดับที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งในแปดชั้นฟ้า เป็นผู้พิทักษ์อาวุโส!
เขาไม่เคยคิดเลยว่าสตรีตรงหน้าจะบรรลุถึงขอบเขตเดียวกับอาจารย์ของเขา!
ก่อนหน้านี้เขายังคิดว่าอีกฝ่ายเพิ่งจะเข้าสู่ขอบเขตผู้พิทักษ์ และอยู่ในระดับเดียวกับผู้อาวุโสทั้งสองที่อยู่ข้างๆ เขา จึงได้ทำตัวตามอำเภอใจไปบ้าง
เพราะการต่อสู้แบบหนึ่งต่อสอง ย่อมเป็นฝ่ายเขาที่ได้เปรียบ
แต่ตอนนี้...
เมื่อนึกถึงการที่ตนเองเพิ่งจะเกิดความโลภโมโทสันต่อผู้ที่อยู่ในระดับประมุขศักดิ์สิทธิ์ อู๋ตี้ก็รู้สึกหวาดกลัวในใจ
เขาเป็นผู้มีฐานะสูงส่งและมีความสามารถพิเศษ
แต่สิ่งเหล่านี้ เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้พิทักษ์ที่โดดเด่น ก็เป็นเพียงธุลีดิน!
ไม่ต้องพูดถึงเขา แม้แต่ประมุขศักดิ์สิทธิ์เจินหยางมาเอง ก็ยังต้องแสดงความปรารถนาดีอย่างเต็มที่!
ในขณะเดียวกัน ฉู่เกอที่อยู่ห่างไกลก็มาถึงอย่างสง่างาม ก้าวเข้าสู่ฉากที่ผู้พิทักษ์กำลังเผชิญหน้ากัน
การกระทำของเขาทันทีก็ดึงดูดสายตาของทุกคน
ผู้พิทักษ์ทั้งสองขมวดคิ้ว
ดวงตาของอู๋ตี้ฉายแววสังหาร แต่สีหน้าของเขากลับสงบซ่อนเร้นได้เป็นอย่างดี
ส่วนฟางเหยียนก็แสดงความเกลียดชังออกมา
ฟางเหยาที่อยู่ข้างๆ เดิมทีก็เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น
แต่หลังจากมองฉู่เกออยู่หลายครั้ง
ความเกลียดชังบนใบหน้าของนางก็ค่อยๆ จางหายไป กลายเป็นความร้อนแรงแทน
นางมองสำรวจฉู่เกอไม่หยุด ราวกับต้องการมองฉู่เกอให้ทะลุปรุโปร่งทั้งภายในและภายนอก!
ชายหญิงที่เหลืออีกคู่ ชายหนุ่มแสดงสีหน้าสนใจ ส่วนหญิงสาวดวงตาฉายแววกังวล ราวกับกำลังลังเลใจอะไรบางอย่าง
ฉู่เกอเดินช้าๆ เข้าหาอิงชิงเจวี๋ย
“พี่สาวชิงเจวี๋ย”
เขาเรียกนาง จากนั้นก็ทำการกระทำที่ทำให้ทุกคนแทบจะตกตะลึงจนกรามค้าง!
เขาเดินมาหยุดอยู่ข้างอิงชิงเจวี๋ยในตำแหน่งที่ยืนเคียงข้างกัน
เดิมทีก็ไม่มีอะไรผิดปกติ จนกระทั่ง—
เขากอดเอวอิงชิงเจวี๋ยไว้แน่น
การกระทำนี้ทำให้ทุกคนเบิกตากว้าง รูม่านตาหดเล็กลงอย่างรุนแรง!
(จบตอน)