ตอนที่ 123 ไม่หยุดหย่อน

ตอนที่ 123 ไม่หยุดหย่อน

นอกจากเรื่องเหล่านี้แล้ว ยังมีเรื่องเกี่ยวกับการสร้างร่างให้อิงชิงเจวี๋ยใหม่ด้วย

สถานะของฉู่เกอในไท่หวงนั้นไม่ต้องพูดถึง ทรัพยากรทั้งหมดในคลังสมบัติไท่หวง เขาไม่ถึงกับจะเอาอะไรก็ได้ตามใจชอบ แต่ก็มีอำนาจในการเข้าถึงอย่างมาก

ยิ่งไปกว่านั้นยังมีคลังส่วนตัวของลั่วหวงจวินตั้งอยู่ตรงนั้นอีกด้วย วัสดุส่วนใหญ่ที่ใช้ในการสร้างร่างใหม่นั้นได้มาจากสองแห่งนี้

ส่วนวัสดุวิญญาณอื่นๆ ที่หายากและไม่ค่อยพบเห็น ลั่วหวงจวินก็ได้จัดคนออกไปค้นหาให้แล้ว

ตอนนี้เวลาผ่านไปครึ่งเดือน ก็ได้รวบรวมมาครบถ้วนแล้ว

เวลาผ่านไปอีกสามวัน

ตอนนี้ฉู่เกอได้บุกเบิกทวารลับทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว นับจากนี้ทวารดาวฤกษ์ 360 จุด และทวารลับ 9 จุด ก็สว่างไสวทั้งหมด

ฉู่เกอคิดในใจ ตบะของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว กำแพงของขอบเขตก้าวสู่สี่ชั้นฟ้าก็เหมือนกระดาษที่ฉีกขาดออกในพริบตา

สี่ชั้นฟ้า ขอบเขตไม่หยุดหย่อน!

สำเร็จแล้ว!

และฉู่เกอไม่ได้แค่ทะลวงขอบเขตเท่านั้น หลังจากที่เขาสะสมทวารดาวฤกษ์จนเต็ม รางวัลจุดชีพจรในบันทึกประจำวันก็กลายเป็นรางวัลตบะล้วนๆ ซึ่งเขาได้สะสมมาตลอดครึ่งเดือนนี้

ตอนนี้เมื่อทะลวงขอบเขต ตบะของฉู่เกอก็พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ไปถึงสี่ชั้นฟ้าช่วงกลางโดยตรง ห่างจากช่วงปลายเพียงก้าวเดียวเท่านั้น

การบ่มเพาะในขอบเขตไม่หยุดหย่อนนั้นแตกต่างจากสามสวรรค์ชั้นล่าง

การบ่มเพาะในสามสวรรค์ชั้นล่างนั้นไม่สามารถแยกออกจากการสร้างสิ่งที่เป็นสัญลักษณ์ เช่น การสร้างเมล็ดพันธุ์วิญญาณ การบุกเบิกจุดชีพจร เพราะสิ่งเหล่านี้เกี่ยวข้องกับการดึงศักยภาพของตนเองออกมา

เมื่อถึงขอบเขตไม่หยุดหย่อน พลังของผู้บ่มเพาะจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล เป็นการเพิ่มขึ้นของพลังงานและพละกำลังในทุกด้าน

สิ่งที่ได้จากการบ่มเพาะในสามสวรรค์ชั้นล่างก่อนหน้านี้ จะได้รับการยกระดับในสี่ชั้นฟ้า พลังวิญญาณของผู้บ่มเพาะสามารถดูดซับและหลอมรวมได้เอง จนถึงขั้นไม่หยุดหย่อน ซึ่งเป็นที่มาของชื่อขอบเขตนี้

ความสามารถที่เป็นสัญลักษณ์ของขอบเขตนี้คือการเหาะเหินในอากาศ พลังวิญญาณไม่หยุดหย่อน พลังวิญญาณที่ใช้ในการเหาะเหินในอากาศและพลังวิญญาณที่เมล็ดพันธุ์วิญญาณดูดซับและฟื้นฟูเองนั้นสมดุลกันอย่างสมบูรณ์แบบ

แน่นอนว่านี่หมายถึงความเร็วปกติ หากบินด้วยความเร็วเต็มที่ พลังวิญญาณที่ผู้บ่มเพาะใช้ไปจะยังคงมากกว่าความเร็วในการฟื้นฟู

เมื่อขอบเขตทะลวงขึ้น พลังของฉู่เกอก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วยอย่างเป็นธรรมชาติ

รากฐานอันแข็งแกร่งที่เขาสร้างไว้ในสามสวรรค์ชั้นล่าง จะเริ่มมีบทบาทสำคัญในขอบเขตต่อไป

“เสี่ยวเกอ เจ้าทะลวงขอบเขตแล้วหรือ?”

เมื่อฉู่เกอลืมตาขึ้น ก็มีเสียงไพเราะอ่อนหวานดังขึ้นข้างหู

นั่นคืออิงชิงเจวี๋ย

หลายวันมานี้ขณะที่ฉู่เกอกำลังบ่มเพาะ อิงชิงเจวี๋ยก็จะออกมาจากแหวนหลงยวนเป็นครั้งคราว

นางไม่ได้ทำอะไรมากนัก เพียงแค่มองฉู่เกอบ่มเพาะเป็นเวลาหลายชั่วยาม หรือไม่ก็นอนในอ้อมแขนของฉู่เกอในร่างวิญญาณ มีความรู้สึกผูกพันกับฉู่เกออย่างประหลาด

ตอนนี้ความผูกพันนี้ยิ่งพัฒนาไปในทิศทางที่ติดหนึบมากขึ้น

“พี่สาวชิงเจวี๋ย วันนี้เป็นวันที่จะสร้างร่างใหม่ให้ท่านแล้ว ท่านพร้อมหรือยัง?”

“พร้อมนานแล้ว ในที่สุดก็รอวันนี้จนได้ เมื่อมีร่างกายแล้ว ข้าก็จะสัมผัสเสี่ยวเกอได้อย่างแท้จริง!”

อิงชิงเจวี๋ยมีความสุขมาก ใบหน้าสวยงามเผยรอยยิ้มแห่งความยินดี

รูปลักษณ์ภายนอกของนางคล้ายกับลั่วหวงจวินและถานไถจิ้งเหลียน ซึ่งเป็นภาพลักษณ์ของพี่สาวผู้ใหญ่

แต่ตอนนี้ท่าทีที่แสดงออกต่อหน้าฉู่เกอนั้นกลับเหมือนเด็กสาวที่ติดหนึบ

อย่างไรก็ตาม สตรีผู้สูงศักดิ์สง่างาม รูปร่างอรชรเช่นนี้ เมื่อแสดงท่าทีที่ตรงกันข้ามเช่นนี้ ก็มีเสน่ห์ที่แตกต่างออกไป

ฉู่เกอเดินออกจากห้อง อิงชิงเจวี๋ยไม่ได้ปรากฏร่างวิญญาณติดตามเขาไป แต่นางกลับเข้าไปในแหวนหลงยวนอีกครั้ง

ลั่วหวงจวิน, ถานไถจิ้งเหลียน, สุ่ยเชียนโหรว, ซูหลิงยวน และพี่น้องตระกูลลู่ ต่างก็อยู่ที่นี่ในตอนนี้

ซูหลิงยวนและพี่น้องตระกูลลู่มาเพื่อชมกระบวนการสร้างร่างใหม่นี้

ท้ายที่สุดแล้ว การสร้างร่างใหม่ให้กับบุคคลผู้สูงสุดที่เคยมีชีวิตอยู่ พวกนางก็รู้สึกอยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างมาก

ส่วนลั่วหวงจวินและอีกสามคนนั้น จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากพวกนางในระหว่างการสร้างร่างใหม่

การมาถึงของฉู่เกอ ย่อมดึงดูดความสนใจของทุกคน

การถูกจ้องมองจากโฉมงามผู้เลอโฉมหลายคนเช่นนี้ ฉู่เกอก็ไม่ได้รู้สึกประหม่าแต่อย่างใด

ท้ายที่สุดแล้ว ผู้หญิงแต่ละคนในที่นี้ล้วนมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเขา

หรือจะกล่าวได้ว่า สตรีเหล่านี้คือความผูกพันที่สำคัญของเขาในโลกใบนี้

“อาจารย์ อาจารย์ป้า อาจารย์อา รบกวนพวกท่านแล้ว”

ฉู่เกอเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

ถานไถจิ้งเหลียนหรี่ตาลง กวาดสายตามองทุกคนในที่นั้น ใบหน้ามีแววล้อเลียนกล่าวว่า “ศิษย์หลานจะเกรงใจอันใด ที่นี่ล้วนเป็นคนของเจ้าทั้งนั้น…”

เมื่อคำพูดนี้หลุดออกมา นอกจากสุ่ยเชียนโหรวที่ยังคงสงบนิ่งแล้ว สตรีคนอื่นๆ รวมถึงลั่วหวงจวินต่างก็หน้าแดงเล็กน้อย

ความจริงก็เป็นเรื่องหนึ่ง ปกติแล้วพวกนางพูดคุยกันในกลุ่มแชทก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ เมื่อถูกพูดออกมาตรงๆ ก็เป็นอีกความรู้สึกหนึ่ง

ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ว่าจะพูดอย่างไร นอกจากสุ่ยเชียนโหรวแล้ว สตรีทุกคนในที่นี้ล้วนเป็นหญิงสาวบริสุทธิ์อย่างแท้จริง

ส่วนฉู่เกอ ผู้ถูกล้อเลียนนั้น ใบหน้าของเขาย่อมหนากว่าใบหน้าแดงก่ำของสตรีเหล่านี้รวมกันเสียอีก

สายตาของเขาจับจ้องไปที่ถานไถจิ้งเหลียนผู้เย้ายวนมีเสน่ห์ ใบหน้าของฉู่เกอยังคงยิ้มแย้ม

“เพียงแต่ไม่ทราบว่า ที่อาจารย์ป้ากล่าวถึงนี้ รวมท่านอาจารย์ป้าด้วยหรือไม่?”

ฉู่เกอจ้องมองถานไถจิ้งเหลียนอย่างไม่กะพริบตา

สำหรับอาจารย์ป้าผู้นี้ที่ยากจะคาดเดาความคิดที่สุด เขาย่อมมีความคิดเช่นกัน

หากเป็นเมื่อก่อน เขาอาจจะยังต้องพิจารณาคำพูดเมื่อครู่นี้ แต่เมื่อได้ใช้การสืบค้นข้อมูลแล้ว ความกังวลของฉู่เกอก็ลดลงไปมาก

ชื่อ: ถานไถจิ้งเหลียน

เผ่าพันธุ์: เผ่ามนุษย์

ขอบเขต: แปดชั้นฟ้า ขอบเขตทะลวงสวรรค์ขั้นสูงสุด

พรสวรรค์: กายาศักดิ์สิทธิ์บัวแดง (ไร้ที่ติ), ความหยั่งรู้ทะลวงสวรรค์

พรสวรรค์ที่ซ่อนอยู่: ไม่ทราบ (ระดับแผงข้อมูลปัจจุบันไม่เพียงพอที่จะตรวจสอบได้)

สถานะปัจจุบัน: ปกติ

อารมณ์ปัจจุบัน: ไม่พอใจเล็กน้อย

ความรู้สึกดีต่อโฮสต์: 85

ข้อมูลพิเศษ: ไม่ทราบ (ระดับแผงข้อมูลปัจจุบันไม่เพียงพอที่จะตรวจสอบได้)

การตรวจสอบข้อมูลครั้งนี้ทำให้ฉู่เกอเข้าใจคร่าวๆ ว่าความสามารถในการตรวจสอบในปัจจุบันอาจไม่สามารถตรวจสอบข้อมูลได้อย่างครบถ้วนหากเป้าหมายมีขอบเขตเกินเจ็ดชั้นฟ้า

เพราะก่อนหน้านี้ข้อมูลของสุ่ยเชียนโหรวสามารถตรวจสอบได้อย่างสมบูรณ์

ส่วนเหตุผลที่อิงชิงเจวี๋ยซึ่งเป็นเป้าหมายแรกที่ตรวจสอบสามารถตรวจสอบได้อย่างชัดเจน น่าจะเป็นเพราะนางเป็นผู้สูงสุด แต่ปัจจุบันเป็นเพียงวิญญาณที่เหลืออยู่เท่านั้น

ถานไถจิ้งเหลียนมีความรู้สึกดีต่อฉู่เกอ 85 แต้ม ซึ่งอาจจะเป็นแต้มที่ต่ำที่สุดในบรรดาสตรีที่อยู่ในที่นี้

แม้แต่อิงชิงเจวี๋ยที่เริ่มต้นด้วย 79 แต้ม ก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเป็น 89 แต้มในช่วงเวลาที่ผ่านมา

แต่ 85 แต้มนี้ก็ไม่ต่ำเลย ฉู่เกอรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยด้วยซ้ำ

เพราะเขาไม่ค่อยได้มีปฏิสัมพันธ์กับอาจารย์ป้าผู้นี้มากนัก

และเมื่อมีความรู้สึกดีสูงถึงขนาดนี้ การล้อเลียนด้วยคำพูดเพียงเล็กน้อย ภายใต้การสนับสนุนของแต้มความรู้สึกดีนี้ ถานไถจิ้งเหลียนย่อมไม่โกรธเคืองเพราะเรื่องนี้

(จบตอน)