บทที่ 214 : ภารกิจย่อย (1-2)

บทที่ 214 : ภารกิจย่อย (1-2)

ดูเหมือนว่าตอนนี้เราได้บรรลุสิ่งที่ต้องการจากการฝึกครั้งนี้แล้ว

“เอาล่ะ กลับไปพักได้แล้ว”

“ที่เหลือคือการต่อสู้จริงๆใช่ไหม?”

"ใช่"

การฝึกฝนไม่สามารถทดแทนการต่อสู้จริงได้

ชั้นที่รอเราอยู่คือชั้นที่ 25 เราจะลงไปชั้นล่างก็ได้ แต่เราก็เสียเวลามามากพอแล้ว เราได้ฝึกและได้ฟื้นฟูประสาทสัมผัสมากพอที่จะไปต่อสู้ได้แล้ว ฉันอธิบายสภาพแวดล้อมและสัตว์ประหลาดบนชั้นที่ 25 ให้สมาชิกในปาร์ตี้ที่ 1 แต่ละคนฟัง

สนามรบชั้นที่ 25 นั้นเป็นทะเลทราย

มนุษย์กิ้งก่าหลายร้อยตัวจะปรากฏขึ้น

“พวกมันไม่มีอะไรพิเศษ เราแค่ต้องฆ่าพวกมันเหมือนกับตอนที่เราจัดการกับก็อบลิน แต่พวกที่มีเวทย์มนตร์นั้นอาจจะน่ารำคาญนิดหน่อย ถ้าเจอให้ฆ่าพวกมันทันที เจนน่ายิงจัดการมันก่อนเลยนะ”

“พวกมันดูเหมือนกิ้งก่าหมดเลยไม่ใช่เหรอ?”

“ตัวใช้เวทมนตร์มันจะถือไม้แปลก ๆ เธอจะรู้ได้ทันทีเมื่อเจอพวกมัน”

หากจัดการพวกนักเวทย์ไม่ทันเวลา พวกมันจะทำให้มนุษย์กิ้งก่าตัวอื่นๆคลั่ง

สถานการณ์คงค่อนข้างลำบากน่าดู

“แต่ในทะเลทราย…อากาศ....จะไม่ร้อนเหรอ?”

ออลก้าขมวดคิ้ว

“ร้อนสิ”

“ฉันรู้สึกเหมือนจะหมดแรงเลย”

ออลก้าปัดชายกระโปรงของเธอ

มันเป็นข้อกังวลที่สมเหตุสมผล ทะเลทรายไม่ใช่สภาพแวดล้อมที่เหมาะสำหรับการต่อสู้ แม้ว่าจะไม่ส่งผลอะไรตอนที่ฉันดูวิดิโอย้อนหลัง แต่พอเข้าไปจริงๆเราก็จะรู้สึกถึงอุณหภูมิได้ทันที

“ฉันจะจัดการเรื่องนั้นเอง ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้”

"แค่นี้หรอ?"

"อื้อ ไปล้างหน้าล้างตาแล้วพักผ่อนซะ อย่าอยู่ฝึกซ้อมทั้งคืนล่ะกัน”

ฉันลุกขึ้นจากที่นั่ง

ปล่อยให้สมาชิกมุ่งหน้าไปยังที่พักของพวกเขา และฉันก็แยกลงไปที่ชั้นหนึ่ง

จุดหมายของฉันคือโกดังเก็บของ มันเป็นที่เก็บสิ่งของสำคัญๆหลายสิบชิ้นขณะที่ฉันลงบันไดฉันก็พูดเบาๆ

"ไอเซล"

[มาแล้วค่าาาาา!]

ไอเซลโผล่ออกมาทันที

แม้ฉันจะพูดด้วยเสียงแผ่วเบา แต่เธอก็ตอบได้ยินและปรากฏตัวออกมาทันที

“ฉันต้องการทำการบิดเบือนข้อมูล”

[ท่านโลกิกำลังพูดถึงเรื่องอะไรคะ? บิดเบือนข้อมูล?]

ฉันยกแหวนที่เกี่ยวอยู่ที่นิ้วชี้ที่มือข้างซ้ายของฉันให้เธอดู

ไอเซลซึ่งเบิกตากว้างแล้วบินเข้ามาใกล้แหวน

นิ้วเล็กๆ ของเธอแตะพื้นผิวของแหวน แล้วจากนั้น…

[นี่มัน...ประณีตมาก...งดงามมาก!]

"เลิกเล่นได้แล้ว"

[ท่านได้สิ่งนี้มาจากไหนคะ?!]

“จากเนลม์ไฮมฟ์ ฉันได้มันมาจากคนรู้จัก”

[คนๆนั้นอาจจะเป็น! ยูเน็ต ซีด คนๆนั่นนะเหรอคะ? นักเวทย์ที่แข็งแกร่งที่สุด…?]

'เธอรู้เรื่องนี้ได้ไง?'

“เพราะแหวนวงนี้สามารถลวงตานายท่านได้ ถ้างั้นเดี๋ยวฉันจะสร้างไอเท็มและบิดเบือนข้อมูลจากเขาให้เองค่ะ”

ที่จริง ฉันไม่ได้วางแผนที่จะทำอะไรแปลกๆ หรอก

อย่างมากที่สุดที่ฉันคงจะทำไอเท็มอย่างบางเท่านั้น…กล่าวคือฉันต้องการปิดบังไอเท็มที่สร้างไม่ให้ไรก็ได้รู้ แต่เวลาจะใช้คงต้องระวังเสียหน่อย แค่นี้ก็คงไม่น่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น

ไอเซลตอบรับคำขอทันทีโดยบอกว่าด้วยไอเท็มระดับนี้มันน่าจะพอสร้างได้ และจากนั้น…

[★! ความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ ! ★]

['ฮาน (★★★)' ได้สร้าง 'น้ำยาป้องกันความร้อน'!]

[★! ความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ ! ★]

['ฮาน (★★★)' ได้สร้าง 'น้ำยาป้องกันความร้อน’!]

[★! ความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ ! ★]

['ฮาน (★★★)' ได้สร้าง 'น้ำยาป้องกันความร้อน'!]

ฉันทำยาป้องกันแบบพิเศษในห้องเวทย์มนตร์

ไอเทมนี้มีชื่อว่า 'น้ำยาป้องกันความร้อน' และมีผลในการป้องกันเวลาผู้ใช้ตกอยู่สภาพแวดล้อมที่มีความร้อนสูงในช่วงหนึ่ง เหมาะสำหรับพื้นที่ทะเลทรายหรือภูเขาไฟ

ด้วยเหตุนี้ การเตรียมการขั้นพื้นฐานสำหรับภารกิจย่อยจึงเสร็จสมบูรณ์

และเย็นวันถัดมา

[ยินดีต้อนรับสู่พิกมีอัพ!]

[กำลังดาวน์โหลด…]

[การดาวน์โหลดเสร็จสมบูรณ์]

[แตะ! (เลือก)]

ทันทีที่นายท่านเข้าสู่ระบบฉันก็ส่งข้อความถึงเขาทันที

[นายท่าน! หัวหน้า 'ปาร์ตี้ที่ 1' 'ฮาน (★★★)' มีข้อเสนอบางอย่าง]

[คำขอ – ภารกิจชั้นที่ 25]

[วัตถุประสงค์ – ทำภารกิจย่อย]

[คุณจะยอมรับหรือไม่]

[ใช่ (เลือก) / ไม่ใช่]

ไม่มีการลังเลใจมากนัก

นายท่านเลือกไอคอน 'ใช่' ทันที

[จงเปิดออกรอยแยกของมิติและเวลา!]

เอี๊ยด

ด้วยเสียงที่ทรงพลังของไอเซลรอยแยกก็เปิดออก

ฉันลุกขึ้นจากม้านั่งชั้นหนึ่ง

"ไปกันเถอะ"

สมาชิกของปาร์ตี้ที่ 1 ได้มีการเตรียมการไว้นานแล้ว

สมาชิกทั้งหมดของปาร์ตี้ที่ 1 รวมทั้งฉัน ต่างก็เข้าสู่รอยแยกในทันที

กระจกตรงกลางเริ่มส่องแสงทันที

[ดันเจี้ยนหลัก ชั้นท้าทายปัจจุบันคือชั้นที่ 25]

[ประตูจะเปิดใน 10 วินาที เตรียมตัวให้พร้อม!]

[กำลังบันทึกภารกิจ บันทึกการเล่นจะถูกเก็บรักษาไว้]

[※การแจ้งเตือน]

[มีภารกิจย่อยที่ยังเคลียร์ไม่สำเร็จ]

[ภารกิจจะเริ่มต้นจากจุดนั้นเป็นต้นไป]

“ห้ามตายง่ายๆนะ ภารกิจนี้เป็นเพียงการอุ่นเครื่องเท่านั้น”

"รับทราบ"

ร่างกายของฉันถูกปกคลุมไปด้วยแสงสว่าง

และจากนั้น…

“…”

สิ่งที่อยู่ตรงหน้าฉัน

'นี่คือจุดเริ่มต้นใช่ไหม?'

ภาพที่เห็นคือเฟรียซิสกำลังคุกเข่าและหลับตาแน่น