บทที่ 210 : บันทึกชั้นที่ 25 (2-2)

บทที่ 210 : บันทึกชั้นที่ 25 (2-2)

หน้าไม้ถูกยิงไปที่เฟรียซิส

[ชั้น 25]

[ประเภทภารกิจ – หลบหนี]

[วัตถุประสงค์ – ออกไปจากสถานที่ที่กำหนด!]

[วัตถุประสงค์พิเศษ – ปกป้อง NPC 'เฟรียซิส อัล รักนา']

ฟิ้ว

พื้นที่ถัดจากเฟรียซิสบิดเบี้ยวและมีเงาออกมา

เงาเหล่านั้นโบกมือเบาๆและลูกธนูก็ถูกปัดออกไปออกไปและพุ่งเข้าใส่หน้าไม้ทันที

"นั่นมันอะไรกัน…?"

คำพูดของชายที่ถือหน้าไม้ยังไม่จบประโยค

ศีรษะของพวกเขาถูกบดขยี้ทันที

“กลิ่นเหมือนมนุษย์สกปรกไม่มีผิด”

ลาการีหัวเราะเบา ๆ และสะบัดมือของเธอ

โลหิตสีแดงสดสาดกระเซ็นบนอิฐ ลาการียิ้มและโชว์กรงเล็บยาวเกือบ 30 ซม.ของเธอออกมา

“พี่..ข้าสามารถฆ่ามนุษย์ทั้งหมดนี่ไม่เป็นไรใช่ไหม?”

“เว้นไว้หนึ่งคน”

คิชาช่าปรากฏตัวออกมาและจากนั้นก็ถามว่า “รู้จักคนที่ชื่อเฟรียซิสไหม?”

“ข้า…เอ่อ…”

คิชาช่าไม่รอฟังคำตอบ

“เว้นแต่คนๆนั้น นางคือเป้าหมายภารกิจของเรา ส่วนที่เหลือจัดการเลย”

“น่าเสียดายจริง แต่เราไม่สามารถทำอะไรกับคนๆนี้ได้สินะ”

“พวกแกเป็นใครกัน?”

“ฆ่าพวกมันให้หมด”

“ผู้หญิงคนนี้เป็นอาชญากรระดับสูงและเป็นที่ต้องการตัวของจักรวรรดิ ถ้าพวกแกกล้าต่อสู้กับพวกเรา…เฮ้ย อะไรน่ะ…?”

เสียงของชายคนหนึ่งหายไปทันที

ร่างของเขาตอนนี้มีรูขนาดใหญ่ที่หน้าอก ลาการีสังหารชายคนนั้นในทันที เธอฉีกศีรษะของชายที่อยู่ข้างๆ ร่างเขาโดนฉีกออกเป็นชิ้นๆ และเลือดสดๆพุ่งออกมาเหมือนน้ำพุ

“ให้ตายเถอะ…คนแปลกๆพวกนี้มาจากไหน?”

ยามที่กำลังสับสนก็กำอาวุธแน่นขึ้น

“ฟังเรานะ! เราไม่ได้ตั้งใจที่จะต่อสู้กับพวกแก เรามาที่นี่เพื่อจับยัยแม่มดนั่น…”

“ไอ้เจ้าพวกมนุษย์จิตใจสกปรก คิดว่ามันจะมีประโยชน์อะไรในการฟังสิ่งที่เรากำลังจะฆ่ากัน?”

ไม่มีคำถาม ไม่มีความลังเล

คิชาช่า ลาการี และสมาชิกอีกสามคนกางกรงเล็บของตนออกมาและสังหารทหารยามที่อยู่รอบๆ

'เข้าโจมตีพร้อมกัน เป็นกลยุทธ์ที่มีประสิทธิภาพมาก'

หากพวกเขามีช่องว่าง ทหารยามคงจะเตรียมการตอบโต้ แต่ปาร์ตี้ที่สามกลับไม่ให้โอกาสพวกเขาตอบโต้อะไร พวกเขาประเมินสถานการณ์ทันทีที่มาถึงเรียบร้อยแล้ว...

ฉันหัวเราะอย่างขมขื่นออกมา

พวกเขาฆ่าทุกคนทันทีที่ปรากฏตัว

ร่างไร้ศีรษะของพวกยามทั้งเก้าร่างกระจัดกระจายออกไปในทันที

ชายวัยกลางคนคนสุดท้ายที่เหลืออยู่นั่งลงบนพื้น ชายกางเกงของเขากลายเป็นสีเหลือง

“พวกสารเลว...”

ชายคนนั้นพึมพำด้วยเสียงทำอะไรไม่ถูก

ครู่ต่อมาชายคนนั้นก็สูญเสียศีรษะไปทันที

คิชาช่าถอนกรงเล็บของเธอออกและมองไปที่เฟรียซิส

“เฮ้ !! มนุษย์เพศหญิงตรงนั้น ทำตามที่ข้าบอก”

"พวกคุณคือใคร…? มาจากเผ่าพันธุ์อสูรงั้นเหรอ? พวกอสูรที่อยู่ในเขตร้อนเท่านั้น จะมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”

คิชาช่าเมินเฉยต่อคำถามของเฟรียซิส และหันไปทางอื่น

“นิชาส ได้ยินเสียงแปลกๆนั่นไหม? ฉันได้กลิ่นเลือด ไปดูทีว่าเกิดอะไรขึ้น”

“ได้ค่ะท่านพี่”

นิชาสกระโดดขึ้นไปทันที

ระยะการกระโดดของเธอน่าจะประมาณ 2 เมตร เธอกระโดดขึ้นไปบนหลังคาหลังจากกระโดดออกจากเต็นท์อีกครั้ง

คิชาช่าจ้องมองอากาศที่ว่างเปล่าและพึมพำ

“ประเภทภารกิจ: หลบหนี ออกจากสถานที่ที่กำหนด กับ NPC นี้?”

"คุณคะ!"

เฟรียซิส ก้าวไปข้างหน้า

เสียงของเธอมีความดีใจแฝงอย่างเห็นได้ชัด

“คุณคือฮีโร่ในตอนนั้นใช่ไหม? พวกคุณที่เคยช่วยฉันไว้!”

“กำลังพูดถึงเรื่องอะไร?”

“ยัยนี้เป็นมนุษย์ที่มีเสียงดังน่ารำคาญเหลือเกิน บางทีนางอาจจะเงียบลงล่ะมั้งถ้าข้าฉีกแขนของนางข้างหนึ่งออก”

ใบหน้าของเฟรียซิสซีดลงทันที

แต่เธอเม้มริมฝีปาก ไม่ยอมจำนนและพูดต่อ

“ในกลุ่มของคุณมีผู้ชายชื่อฮานไหม? ฉันจะอธิบายรูปลักษณ์ให้คุณฟัง เขามีผมสีดำตาสีดำ เขาสูงกว่าฉัน ถือดาบและโล่ และพูดจาหยาบคายนิดๆ”

“น่ารำคาญ นางนี้มันพูดอะไร…?”

“นักรบที่เป็นมนุษย์งั้นหรือ...”

คิชาช่าพูดขัดจังหวะ

“มนุษย์ผมดำที่ถือดาบและโล่ ฮาน หมายถึงนักรบคนนั้นน่ะเหรอ?”

"คุณรู้จักเขาจริงๆด้วย! ฉันกำลังตามหาผู้ชายคนนั้น ถ้าคุณมาจากที่เดียวกันฮาน…”

“เขาเคยอยู่ที่นี่ แต่ไม่ใช่อีกต่อไป”

ใบหน้าของเฟรียซิสนิ่งงันเหมือนกำลังตกใจ

“คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไรนะคะ? มันอาจจะเป็น…”

“ข้าได้ยินมาว่าเขาไปที่สถานที่แปลก ๆ ที่เรียกว่าเนลม์ไฮมฟ์หรืออะไรสักอย่าง แต่ว่าเขาอาจจะตายไปแล้วก็ได้ มั้ง?”

“ไม่ นั่น...”

'ทำไมพวกนั้นถึงทำเหมือนว่าฉันไปตาย?'

ฉันตกตะลึงกับการสนทนานี้

จากมุมมองของคิชาช่า ฉันไม่เคยมีตัวตนตั้งแต่แรก ดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลเลยที่เธอจะพูดแบบนั้น

“แต่ช่างเถอะ พวกเรากำลังยุ่งกับการทำภารกิจ ถ้าเป็นไปได้จงหลีกทางให้พวกเราและตามเรามาอย่างเงียบๆ พวกสารเลวนั้นอาจจะมาที่นี่เร็วๆนี้”

คิชาช่าพูดขณะมองฝั่งตรงข้ามถนน

ฉันหันไปทางนั้นด้วย คนทั่วไปที่เดินไปเดินมาบนถนนต่างก็ซ่อนตัวอยู่ ส่วนหนึ่งก็คงเพราะเหตุการณ์นองเลือดที่เกิดขึ้น แต่ดูเหมือนจะมีเหตุผลที่ใหญ่กว่านั้น...

"พี่!"

นิชาสกระโดดลงมาจากชั้นสามของอาคารพร้อมและลงยืนบนพื้นอย่างนุ่มนวล

เธอคนนี้คือนิชาสที่เพิ่งไปสอดแนมมา

“สัตว์ประหลาดมาจากนอกหมู่บ้านกำลังบุกเข้ามาแล้ว ดูเหมือนว่าพวกมันจะบุกทะลวงเข้ามาได้เร็วๆนี้”

“เพราะเหตุนี้สินะทำไมมันถึงไม่วุ่นวายทั้งที่เราทำเรื่องใหญ่โต”

คิชาช่าแตะเบาๆไปที่ซากศพของยามที่สูญเสียแขนและขารวมถึงหัวของเขา

เมื่อเทียบกับขนาดของหมู่บ้าน จำนวนทหารที่นี่ยังน้อยเกินไป คนอื่นๆอาจจะไม่สามารถมาที่นี่ได้เพราะเจอกับปัญหาอื่นอยู่

ฉันฟังอย่างตั้งใจ

ตอนนี้เสียงกรีดร้องและเสียงปะทะกันอย่างรุนแรงดังมาจากที่ไกลๆ มันเป็นเสียงการต่อสู้อันดุเดือด

[มนุษยกิ้งก่า Lv. 21 x 355]

[ทหารมนุษย์ Lv. 18 x103]

[เกิดเหตุการณ์ระหว่างศัตรู!]

[มนุษยกิ้งก่าปะทะทหารมนุษย์]

[คำแนะนำ : บางครั้งในภารกิจ ศัตรูจะต่อสู้กันเองระหว่างภารกิจ จงใช้สิ่งนี้เพื่อเอาชนะภารกิจ!]

“งั้นตอนนี้ เราออกไปจากที่นี่กันเถอะ”

คิชาช่ากระโดดไปอีกด้านหนึ่ง

“ฮึ่ม ช่างน่าขันเสียจริง เจ้าพวกมนุษย์สกปรก”

ลาการีเหลือบมองใบหน้าของเฟรียซิส แล้วพูดราวกับอย่างจะอาเจียนจากนั้นจึงเดินตามคิชาช่าไป

“มากับเราซะ มนุษย์”

“…มันจะปลอดภัยเหรอ?”

“เธอกำลังพูดถึงเรื่องอะไร?”

“ไม่ต้องถาม ตามเรามาก็พอ”

เฟรียซิสเงยหน้าขึ้น

และเธอก็มองตรงมาทางฉัน

สายตาของเราสบกัน

“อะแฮ่ม”

ฉันไอเบาๆ แต่ดูเหมือนว่าเฟรียซิสจะไม่ได้ยิน

ไม่นานนัก เธอก็หายตัวไปท่ามกลางการปะทะของทั้งสามฝ่าย