บทที่ 188 : เนลม์ไฮมฟ์ (9-2)

บทที่ 188 : เนลม์ไฮมฟ์ (9-2)

ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเหวี่ยงดาบไปกี่ชั่วโมง

ฉันรู้สึกว่าร่างกายของฉันเริ่มหนักราวกับสำลีเปียกน้ำ มันเป็นความรู้สึกที่ฉันไม่เคยได้สัมผัสมานานแล้วตั้งแต่ความแข็งแกร่งของฉันเกิน 40 ต้องขอบคุณพลังการรักษา มันคงจะมีแค่ในนี้เท่านั้น ถ้าเป็นในภารกิจ ฉันคงจะหมดแรงหมดแรงไปนานแล้ว

'หมอนี้เป็นสัตว์ประหลาดจริงๆ'

เราฝึกซ้อมกันอย่างน้อยสามชั่วโมงเห็นจะได้

แต่ท่าทางของรีเจียนยังคงไม่เปลี่ยนแปลง แม้ว่าฉันจะรู้เรื่องนี้ตั้งแต่ตอนที่เขาเป็นปรมาจารย์ แต่การที่ได้มาเจอโดยตรงความรู้สึกมันก็ต่างออกไปมาก

'ต่างออกไปจริงๆ'

มันไม่ใช่การพูดเกินจริงสักนิดเดียว

ในบรรดาฮีโร่ทั้งสามที่ต่อสู้กับเซริส รีเจียนเป็นคนเดียวที่มีโอกาสชนะมากที่สุด

เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญในการรบทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่

รีเจียนมีความได้เปรียบที่แทบจะไม่มีใครเทียบได้เมื่อเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ประเภทมนุษย์

'มันไร้สาระเกินไปหรือเปล่าที่จะประเมินแบบนี้ ก็ในเมื่อเขาไม่ได้แสดงให้ฉันเห็นถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขาด้วยซ้ำไป?'

ฉันหัวเราะอย่างขมขื่นและนั่งลงบนเก้าอี้ เมื่อมองไปด้านข้างก็เห็นหุ่นไม้สำหรับฝึกซ้อม ฉันก็ไม่รู้ว่ามันปรากฏตัวเมื่อไร แต่ดูเหมือนว่านิสเลดคงจะเตรียมการบางอย่างไว้ เธออาจจะมาเตรียมไว้แล้วก็ออกไป

“นายท่านพอใจหรือยังครับ?”

รีเจียนถาม

“ฉันรู้ดีว่ามันยังไม่ดีพอ”

“แม้ว่านายท่านจะค้นหาในโมเบียสทั้งหมด แต่นายท่านก็คงเป็นฮีโร่ระดับ 3 ดาวคนเดียวกันที่สามารถทำได้แบบนี้”

“ไม่จำเป็นต้องพูดเกินจริงหรอก ฉันอยากได้ยินความคิดเห็นที่แท้จริงของนายมากกว่า”

รีเจียนกล่าว

“หากใช้เวลาแค่หนึ่งเดือน… มันอาจจะเป็นการยากที่จะเพิ่มระดับได้ครับ”

"แล้ว?"

“เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากที่นายท่านจะกลับไป นายท่านควรทำให้พื้นฐานสมบูรณ์แบบมากกว่านี้ครับ”

“ในปัจจุบัน จุดแข็งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของนายท่านคือความสามารถในการใช้ทักษะความบ้าคลั่งโดยไม่สูญเสียการควบคุม เหตุผลที่เป็นไปได้น่าจะเป็น…”

“เพราะฉันเป็นครึ่งฮีโร่ ครึ่งนายท่าน”

"ใช่ครับ สถานะปัจจุบันของนายท่านคล้ายกับพวกฮีโร่ระดับ 7 ดาว”

เขาพยักหน้าให้ฉัน

ฉันจำสถานะทักษะของฉันได้

ความสงบและความบ้าคลั่ง ทักษะที่ฮีโร่ไม่สามารถเรียนรู้ในเวลาเดียวกัน มันย่อมขัดแย้งกันและกันตามธรรมชาติ มันดูเหมือนเป็นตัวละครที่เป็นบั๊กอย่างชัดเจนจน เพราะมันเกินข้อจำกัดของระบบแล้ว

'แต่จะบอกว่าฉันเหมือนคนพวกนั้นเสียทีเดียวก็ไม่ใช่'

ฮีโร่ 7 ดาวทั้งหมดล้วนมีเลเวลเกิน 100

ทักษะของพวกเขาอาจใกล้เคียงกับของฉัน เป็นทักษะที่ไม่สามารถรวมเข้าด้วยกันได้ เป็นทักษะที่ไม่สามารถแยกออกจากกันแต่กลับถูกแยกออกจากกัน อะไรที่เป็นจำกัด ก็ดูเหมือนจะไม่ถูกจำกัด

'ฟังดูไร้สาระชัดมัด'

มันเหมือนเป็นการทำลายสมดุลของเกม

“จากการหาข้อมูลของเราที่นี่ มีคุณลักษณะอีกอย่างหนึ่งของฮีโร่ 7 ดาวที่เรารู้มาครับ”

"มันคืออะไร?"

“ประสิทธิภาพการสังเคราะห์ครับ”  รีเจียนพูดต่อ “เมื่อฮีโร่ได้รับข้อมูลจากการสังเวย ข้อมูลมากกว่า 90% จะสูญหายไปในระหว่างกระบวนการถ่ายโอน แม้ว่าฮีโร่ที่มีพลัง 100 % จะถูกนำมาใช้เป็นการสังเวย แต่ฮีโร่เป้าหมายก็จะสามารถแข็งแกร่งได้เพียง 10  %เท่านั้น”

“…”

“แน่นอนว่า 10% ถือเป็นค่าประมาณที่สูง  เพราะโดยเฉลี่ยแล้ว อัตราการสูญเสียข้อมูลหลังจากการสังเคราะห์นั้นจะมากกว่า 95%”

“แต่ว่าฮีโร่ 7 ดาว…แตกต่างออกไป”

รีเจียนเอามือจับคางและคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ในทักษะดาบของนายท่าน…มันมีร่องรอยของการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงอยู่”

"หือ?"

“โดยพื้นฐานแล้ว มันให้ความรู้สึกหยาบและป่าเถื่อน เหมือนผ่านการฝึกฝนในการต่อสู้จริงมา อีกทั้งในการเคลื่อนไหวบางอย่างของนายท่าน มันก็ปรากฏออกมาด้วย”

รีเจียน เปิดปากของเขา

“นายท่านที่มาจากโลกย่อมไม่ได้รับการฝึกดาบมาตั้งแต่เเรก”

"ถ้าอย่างนั้น…"

“ใช่ครับ มันเป็นวิชาดาบที่ผสมผสานเข้ากับทักษะดาบของปรมาจารย์ และลักษณะของอัศวิน”

ฉันหลับตาลง

ภาพของใครบางคนเข้ามาในใจ อัศวินหญิงที่ใช้ดาบอันใหญ่โตคร่าชีวิตศัตรูอย่างง่ายดาย

'เชย์ ราดาเทรี'

เธอที่แข็งแกร่งกว่าฉันหลายเท่าในเวลานั้น กลับถูกสังเคราะห์เข้าสู่ตัวฉันเนื่องจากความผิดพลาดง่ายๆ ของนายท่าน

“เป็นเช่นนั้นเหรอ?”

ฉันพึมพำ

ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นฮีโร่ 1 ดาวเมื่อไร แต่หลังจากไปถึงระดับ 2 ดาว บางครั้งเมื่อฉันเหวี่ยงดาบ ฉันก็รู้สึกแปลกๆ ราวกับว่ามีบางอย่างอยู่ในการเคลื่อนไหวของฉัน

"จริงครับ"

รีเจียนพยักหน้า

ดูเหมือนเขาจะเดาได้ว่าฮีโร่ระดับสูงได้ถูกสังเคราะห์ขึ้นมาในตัวฉันแล้ว

“พรสวรรค์ของฉันทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะเรื่องนั้นเหรอ?”

"ไม่ครับ มันไม่ใช่แบบนั้น เพราะหากเป็นเช่นนั้น ทักษะดาบของนายท่านคงจะแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง มันมีอิทธิพลต่อวิชาดาบของท่านจริง แต่ก็ไม่ได้สำคัญขนาดนั้น ทว่า…"

เขาหัวเราะเบา ๆ

“ถ้านายท่านสามารถใช้มันอย่างชาญฉลาด มันก็จะช่วยนายท่านได้มาก”

รีเจียนชักดาบของเขาออกจากพื้นดิน

“ถึงผมไม่รู้ว่ามันเป็นของใคร แต่เมื่อผมเห็นมัน ก็ดูเหมือนว่ามันคงจะไปถึงทักษะดาบระดับกลางแล้ว”

“ใช่ มันเป็นวิชาดาบระดับกลาง”

การโจมตีที่แม่นยำของเธอนั้นโดดเด่นมาก

ฉันยังจำได้ดีว่าเธอเจาะเส้นเลือดคอของก็อบลินแม่นยำได้ขนาดไหน

“นายท่านลองใช้ทักษะดาบของคนๆ นั้นได้ไหมครับ?”

"ฉันจะพยายาม"

ฉันลุกขึ้นจากที่นั่ง

ดูเหมือนว่าทักษะของเชย์ช่วยให้ฉันเติบโตขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว นี้สินะสาเหตุที่ฉันรู้สึกแปลกๆ ทุกครั้งที่กวัดแกว่งดาบ

'ถ้าเป็นเรื่องจริง ก็แสดงว่าฉันได้รับอิทธิพลจากผู้หญิงคนนั้นมา'

ทำให้มันย่อมมีทั้งข้อดีและข้อเสีย

ตามที่รีเจียนได้กล่าวไว้ มันขึ้นอยู่กับวิธีการใช้งาน หากใช้ถูกวิธีมันก็จะมีศักยภาพที่ทรงพลังมาก

ฉันยกดาบขึ้นและเพ่งลมหายใจ

ท่าทางของรีเจียนยังคงเหมือนเดิม เขาถือดาบของเขานิ่งและมองดูฉัน

'จงมีสติ'

ฉันนึกถึงความทรงจำ

มันหายวับไป แต่มีบางอย่างที่ฉันรู้สึกได้

'ก่อนหน้านั้นเธอพูดอะไรนะ?'

สิ่งที่เชย์พูดก่อนที่จะหายไป

ตอนนั้นฉันไม่เข้าใจความหมายของมัน

"ฉันจะเข้าไปแล้วนะ"

ฉันหมุนเท้าของฉัน

ร่างกายของฉันพุ่งออกไปเหมือนลูกศร

คลื่นพลังงานปะทุขึ้นรอบๆ หัวใจของฉันคล้ายกระจายไปทั่วร่างกายของฉัน

ฉันดึงมันไว้อย่างมีสติ ทำให้มันเป็นของฉัน

แล้วทันใดนั้น…

'...'

ร่างกายของฉันเคลื่อนไหวอย่างเป็นธรรมชาติ

[ปลุกพลังทักษะ!]

['ทักษะดาบระดับต่ำ' ของฮัน (★★★) ถึงเลเวล 9 แล้ว!]

ซวบ!

แรงผลักที่สมบูรณ์แบบที่ฉันพุ่งไปข้างหน้า

รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากของรีเจียน