เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 185 : เนลม์ไฮมฟ์ (8-1)

บทที่ 185 : เนลม์ไฮมฟ์ (8-1)

บทที่ 185 : เนลม์ไฮมฟ์ (8-1)


บทที่ 185 : เนลม์ไฮมฟ์ (8-1)

รีเจียน

เมื่อเขาถูกอัญเชิญมาครั้งแรก ไม่มีนามสกุลในหน้าต่างสถานะ

อันดับโดยกำเนิดของเขาคือฮีโร่ระดับ 2 ดาว ทว่ายังไงตามในบรรดาฮีโร่นับพันที่ฉันเคยอัญเชิญมา ฉันไม่เคยเห็นอัจฉริยะแบบเขาเลย รีเจียนเป็นฮีโร่ที่เข้าร่วมในภารกิจมากมายนับตั้งแต่ยุคแรกเริ่มของ เนลม์ไฮมฟ์ร่วมกับ เซริส

“ยินดีที่ได้พบนายท่านเป็นครั้งแรก”

ชายหนุ่มคุกเข่าลงมาหาฉัน

ใบหน้าของเขาไร้อารมณ์ แต่ก็คล้ายมีแสงสว่างจ้าในดวงตาของเขา เขาไม่ได้สวมเสื้อผ้าท่อนบน และร่างกายท่อนบนที่มีแต่กล้ามเนื้อของเขาเต็มไปด้วยรอยแผลเป็น

"ยืนขึ้นเถอะ"

รีเจียนยืดตัวขึ้น

ดาบเล่มหนึ่งติดอยู่บนพื้นข้างๆ เขา มันเป็นดาบเหล็กธรรมดาที่ไม่มีคุณสมบัติพิเศษใดๆ ดูเหมือนว่าเขาจะฝึกซ้อมที่นี่เพียงลำพังก่อนที่ฉันจะมาถึง รอยดาบต่างๆ ปกคลุมเหล็กสีเข้มที่อยู่ใกล้เคียง

'เหมือนกับที่ฉันคิดไว้ไม่ผิดว่าเขาจะอยู่ที่นี่...'

ก็สามารถเดาได้

ฉันมองไปที่ดาบที่อยู่ข้างๆ รีเจียน เขาใช้มันตัดเหล็กสีเข้มที่แข็งแกร่งกว่าหลายเท่า แต่มันกลับไม่มีรอยขีดข่วนอยู่เลย

จากนั้นเขาก็พูดขึ้นมา

“ผมได้ยินเรื่องจากยูเน็ตแล้วครับ”

“ก็ดี ฉันจะได้ไม่ต้องพูดซ้ำ”

“เหตุใดนายท่านจึงตัดสินใจเช่นนั้น?”

ใบหน้าของรีเจียนมีรอยย่นเล็กน้อย

แต่ในพริบตาเดียว รีเจียนก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม เป็นใบหน้าอันไร้อารมณ์

“ใจของพวกเรายังคงไม่เปลี่ยนแปลง ไม่ว่านายท่านจะอยู่ในสถานะใดก็ตาม…”

"ฉันขอโทษด้วยแล้วกัน”

รีเจียนหันศีรษะของเขาไปอีกทาง

ฉันหัวเราะและพูดว่า “ฉันไม่คิดว่านายจะเรียกหาฉันเพื่อพยายามโน้มน้าวฉันถึงสิ่งที่เป็นไปไม่ได้หรอกนะ”

ฉันอธิบายเหตุผล

แม้ว่าพวกเขาทั้งห้าคนจะมารวมตัวกัน แต่ฉันก็จะไม่เปลี่ยนใจอยู่ดี

รีเจียนคงรู้เรื่องนี้แล้ว เขาคงแค่รู้สึกผิดหวัง

“อืม มันคงเป็นแบบนั้นสินะครับ”

รีเจียนพึมพำ

เปลวไฟที่อยู่ในดวงตาของเขาค่อยๆ จางลงและเลือนหายไปจนหมด

'อะไรกัน?'

ฉันหรี่ตาลง

พฤติกรรมของรีเจียนเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง มันรู้สึกแปลกมาก ราวกับว่าฉันกำลังมองดูวัตถุที่ไม่มีชีวิต

มันต้องเป็นวิวัฒนาการขั้นสูงสุดของทักษะความสงบ และอีกทักษะหนึ่ง

'ทักษะที่ร่างกายและดาบเป็นหนึ่งเดียวกัน'

ฉันสัมผัสได้ถึงดาบแม้ว่าฉันจะอยู่ไกลขนาดนี้ก็ตาม

มันรู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับนักดาบที่มีชื่อเสียงเป็นอย่างยิ่ง

รีเจียนกล่าวว่า “ก็เหมือนที่นายท่านทำให้ผมแข็งแกร่งขึ้น”

รีเจียนดึงดาบที่ติดอยู่กับพื้นออกมา

“ผมเองจะทำให้นายท่านแข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน”

รีเจียนยื่นดาบออกมา

และเขาก็ยืนนิ่งอยู่ในตำแหน่งนั้น

“นายจะเป็นคู่ฝึกซ้อมของฉันเหรอ?”

"ตามที่นายท่านต้องการครับ"

นักดาบที่สมบูรณ์แบบที่สุดอยู่ตรงหน้าฉันแล้ว

ในขณะที่ฮีโร่คนอื่นๆ ได้รับความสามารถที่นอกเหนือไปจากทักษะการใช้อาวุธ แต่เขาก็ยังคงยึดมั่นในวิชาดาบ เขาแตกต่างจากสี่คนนั้นที่มีความสามารถพื้นฐานมากมาย รีเจียนมีทักษะเพียงไม่กี่อย่างที่สามารถช่วยในการใช้ดาบได้

'คงช่วยไม่ได้แหละนะ ดูเหมือนฉันต้องฝึกกับเขาแล้ว'

ร่างกายของฉันรู้สึกร้อนแรง นี้เป็นครั้งแรกเลยตั้งแต่ได้มาที่นี่

มันเป็นความรู้สึกที่ฉันไม่ได้รู้สึกจากการต่อสู้กับเจนน่าหรือเวคิส

ฉันชักดาบและโล่ออกมา

“นายท่าน เข้ามาหาผมได้เลยครับ”

รีเจียนจับด้ามดาบของเขาเบา ๆ

ฉันสงบจิตใจ และกำหนดลมหายใจนิ่งๆ ก่อนจะพูดว่า “วิธีฝึกของนายยังเหมือนเดิมหรือเปล่า?”

“ยูเน็ตได้อนุญาตแล้ว ดังนั้นนายท่านจะได้เห็นเองครับ”

ถ้าเป็นแบบนั้นฉันคงจะไม่ปฏิเสธ

'หน้าต่างสถานะ'

สถานะของรีเจียนปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาฉัน

[รีเจียน(★★★★★★) เลเวล 99]

[อาชีพ : ปรมาจารย์อาวุธ]

[ความแข็งแกร่ง: 10/10]

[สติปัญญา: 10/10]

[ความยืดหยุ่น: 10/10]

[ความว่องไว: 10/10]

[ทักษะ : ไม่สามารถมองเห็นผลของ 'วิญญาณดาบสวรรค์ (Lv.Max)' ได้]

'อย่างที่คาดไว้'

ค่าสถานะทั้งหมดอยู่ที่ 10เต็ม10

มันเป็นค่าสถานะที่ฮีโร่ระดับ 1 ดาวของการอัญเชิญปกติจะมีตามค่าเริ่มต้น

แน่นอนว่ามันไม่ใช่ความสามารถที่แท้จริงของเขา รีเจียนเพียงจงใจลดมันลงเพื่อฝึกฝนทักษะของเขาโดยไม่ต้องพึ่งร่างกายของเขา

ฉันหายใจเข้าลึกๆ

ฉันไม่คิดเลยว่ารีเจียนจะประเมินฉันต่ำเกินไป

เขาเป็นเพียงคนธรรมดาทั่วไปที่มีความแข็งแกร่งเพียง 10 แต่เขาสามารถตัดเหล็กสีเข้มได้เหมือนไม่มีอะไรเลย อาวุธที่เขาถือไม่ใช่ดาบศักดิ์สิทธิ์ระดับห้าดาว มันเป็นแพียงดาบเหล็กทื่อและเก่าๆ

“เช่นนั้นฉันจะใส่เต็มกำลังนะ”

“ย่อมได้ครับ”

ฉันออกคำสั่งภายในหัวของฉัน

ความร้อนแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของฉัน ร้อนขึ้นเรื่อยๆ

['ฮาน(★★★)' เข้าสู่สภาวะบ้าคลั่ง!]

'หน้าต่างสถานะ'

คราวนี้ฉันตรวจสอบความสามารถของตัวเอง

[ฮาน อิสรัต(★★★) Lv. 20(ประสบการณ์ 58/160)]

[อาชีพ : ผู้เริ่มเล่น]

[ความแข็งแกร่ง: 55/45 + 10]

[สติปัญญา: 0/10 – 10]

[ความยืดหยุ่น: 51/41 + 10]

[ความว่องไว: 49/39 + 10]

[ทักษะ: ทักษะการใช้ดาบและโล่ระดับต่ำ (Lv.8) ความเข้าใจ (Lv.5) ความต้านทานไฟ (Lv.3) การต้านทานความเจ็บปวด (Lv.4)  ความสงบ (Lv.5) ความบ้าคลั่ง (Lv.6) การอยู่ยงคงกระพัน(Lv.1), เลือดมังกร(Lv.1), ลักลอบ(Lv.1), การขี่ม้า(Lv.1)]

[สถานะปัจจุบัน : ความบ้าคลั่ง (Lv.6)]

ระดับปัจจุบันคือ 20 ค่าสถานะทั้งหมดรวมกันเป็น 135

เมื่อคำนวณค่าสถานะเพิ่มเติมของความบ้าคลั่ง ค่าสถานะทั้งหมดก็จะกลายเป็น 155

เมื่อเทียบกับรีเจียนในปัจจุบัน มีความแตกต่างด้านค่าสถานะถึง 115  หากไม่นับความฉลาดที่ไม่มีใดไปแล้ว ช่องว่างของเราก็ดูจะกว้างขึ้นอีก

มันเป็นช่องว่างระหว่างผู้ใหญ่กับเด็ก ไม่ใช่ระหว่างยักษ์กับทารกแรกเกิด

มันไม่ใช่แค่ความแข็งแกร่งเท่านั้น ความแข็งแกร่งและความคล่องตัวก็หาที่เปรียบได้เช่นกัน แม้ว่าระดับทักษะอาวุธจะไม่เหมือนกัน แต่ด้วยค่าสถานะที่แตกต่างกันมาก ฉันคงสามารถเอาชนะเขาได้อย่างง่ายดาย อาวุธของเขาอาจจะพังทันทีที่มันปะทะกับฉัน

'มันก็คงเป็นแบบนั้น หากเขาเป็นแค่คนธรรมดา…'

มาดูกันว่าฉันปัจจุบันจะไปถึงได้ไกลแค่ไหน

"มาเริ่มกันเถอะ"

จบบทที่ บทที่ 185 : เนลม์ไฮมฟ์ (8-1)

คัดลอกลิงก์แล้ว