บทที่ 65 : ความเสียหายที่ทำได้ใน 1 วิ (3-2)
บทที่ 65 : ความเสียหายที่ทำได้ใน 1 วิ (3-2)
ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay
บทที่ 65 : ความเสียหายที่ทำได้ใน 1 วิ (3-2)
คิดแผนออกแล้ว ฉันสามารถใช้ออลก้าเป็นตัวล่อและกำจัดศัตรูได้
ฉันตรวจดูสภาพแวดล้อมของเราอีกครั้ง
แม้ว่าเราจะอยู่บนที่ราบ แต่ก็มีป่าอยู่ไม่ไกลนัก
“มาเปลี่ยนตำแหน่งของเรากันเถอะ เห็นป่าตรงนั้นไหม? เข้าไปข้างในกัน”
“แต่พื้นที่ตรงนั่นมันจะไม่มีกำแพงมาขวางเหรอ?”
“ไปดูกันก่อน”
ฉันพุ่งไปข้างหน้า แทงดาบของฉันไปที่ก็อบลินที่ขี่หมาป่าและทำให้มันร่วงลงไปด้านล่าง ขณะที่หมาป่าที่อยู่ข้างล่างอ้าปากของมัน ฉันก็ฟาดหน้าผากของมันและหลบเลี่ยงอย่างรวดเร็ว
“อ๊า!”
ออลก้าซึ่งยืนอยู่กับที่ก็โดนพวกก็อบลินไรเดอร์มันพุ่งเข้าใส่ทันที ชุดของเธอปลิวไสวไปข้างหลัง
การจู่โจมมากมายมุ่งเป้าไปที่เธอ
“วิ่งเดี๋ยวนี้!”
เจนน่าและอารอนเก็บอาวุธและรีบมุ่งหน้าไปยังป่า
“เข้าไปได้ไหม?” ฉันตะโกน
“ฉันคิดว่าเข้าไปได้!”
ตามที่คาดไว้ พื้นที่นี้ก่อตัวเป็นทุ่งนั้นเชื่อมโยงกับป่าไม้และที่ราบ ทำให้ทั้งสามจุดเป็นสถานที่เดียวกัน
ฉันคว้ามือที่สั่นเทาของออลก้าแล้วพาเธอเข้าไปในป่าลึก
“เมื่อเราเข้าไปข้างในแล้ว ร่ายมนตร์ของเธอทันทีเลย เล็งเวทย์มนตร์ของเธอไปยังทางที่เราเพิ่งเข้ามา”
“มือฉัน…มันเจ็บ! ฉันต้องการเวลา”
“ต้องให้ฉันพูดซ้ำหรือเปล่า?”
"ไม่!"
"ดี"
ฉันกระชับมือของเธอแน่นขึ้นแล้วดึงเธอเข้าไปในป่าลึก
ก็อบลินไรเดอร์ที่วนกลับมาตอนนี้มันเล็งหน้าไม้มาที่เรา
"เข้าไปข้างใน!"
ฉันก้าวไปข้างหน้า สกัดกั้นลูกธนูด้วยโล่เพื่อปกป้องออลก้า แต่ตอนนี้เธอจับมือขวาพร้อมน้ำตาไหลอาบหน้า
"เธอกำลังทำอะไรอยู่? เข้าไปข้างในได้แล้ว!"
ฉันผลักออลก้าและเร่งให้เธอไปข้างหน้า
“ทำไมทำกับฉันแบบนี้…”
“ไว้บ่นหลังจากรอดไม่ได้หรือไง?”
ออลก้าบ่นพึมพำจากนั้นเธอเดินเข้าไปในป่า
และแสงสีแดงเข้มก็จุดเริ่มประกายจากภายในส่วนลึกของป่า
ฉันพบว่าตัวเองอยู่คนเดียวบนที่ราบอันกว้างใหญ่
ฉันเริ่มนับถอยหลังจาก 60 อย่างเงียบ ๆ
“พี่ เข้ามาสิครับ! ข้างนอกนั่นมันอันตราย!”
"เดี๋ยวไป"
ฉันหายใจเข้าลึกๆ พยายามควบคุมตัวเองให้มั่นคง
['ฮาน(★)' เข้าสู่ทักษะบ้าดีเดือด!]
ฉันมีอาการวิงเวียนศีรษะเล็กน้อย แต่ฉันก็ทนได้ฉันกำดาบแน่นขึ้นเพื่อเตรียมพร้อม พวกก็อบลินรู้ว่าฉันอยู่คนเดียว จึงวนเวียนอยู่รอบตัวฉันแทนที่จะพุ่งเข้าหาตัวฉันตรงๆ มันยิงลูกธนูและเหวี่ยงดาบของพวกมันไปพร้อมกัน
ฉันหันเหทิศทางธนูด้วยโล่ของฉัน
และปัดป้องการโจมตีด้วยดาบ
“อย่าออกมา! ถ้าทำแบบนั้น พวกมันก็จะกระจายตัวไป เมื่อมันมากันหมดแล้วกันแล้ว เราจะเข้าไปในป่าพร้อมกัน”
ฉันเตือนอารอนที่กำลังพยายามจะออกจากป่าเพื่อมาช่วย
ก็อบลินที่ล้อมรอบเข้ามาใกล้ การโจมตีของพวกมันรุนแรงขึ้นฉั นหมอบลงเพื่อรอเวลา
“เหลือเวลาอีกประมาณ 15 วินาที”
ฉันสูดอากาศให้เต็มปอดรวบรวมกำลัง
ดาบสามเล่มเหวี่ยงพร้อมกัน ฉันลดร่างกายลงและใช้แรงผลักในการเหวี่ยงดาบเป็นวงกว้าง ใบมีดเบี่ยงเบนไป ทำให้ก็อบลินตัวหนึ่งเลือดกระเซ็นและล้มลง
'ฉันต้องเคลียร์เส้นทาง!'
ฉันยกโล่ขึ้น เจาะทะลุวงล้อมอย่างรวดเร็ว
จากจุดนี้ ไม่จำเป็นต้องใคร่ครวญอีกต่อไป ฉันรีบวิ่งเข้าไปในป่าอย่างสุดกำลัง ภายในมีแสงสีแดงเข้มเข้มขึ้น ก็อบลินก็เข้าแถวตามฉันมา
เจนน่าซึ่งซ่อนอยู่ใกล้ชายป่าก็ตะโกนออกมา
“ระวังหลัง!”
"ได้แล้ว!"
ดูเหมือนว่าทุกอย่างพร้อมแล้ว
ก่อนจะถึงป่า ฉันก็หมอบลงกับพื้นโดยกดท้องแนบเป็นแนวราบนาบกับพื้น
หมาป่าและก็อบลินยี่สิบตัวพุ่งเข้ามาข้างหลังฉัน
ในยามนั้นเอง
【จงลุกโชน!】
เช่นเดียวกับพายุที่โหมกระหน่ำ เปลวไฟปะทุออกมาจากแนวต้นไม้ กลืนกินขอบเขตการมองเห็นของฉัน ไฟนรกที่ลุกโชนกลืนกินเหล่าก็อบลินไรเดอร์ที่พุ่งเข้ามาโดยไม่เหลือผู้รอดชีวิตเลย
“ดูเหมือนว่าจะยังไม่จบ!”
ฉันรีบเคลื่อนออกจากระยะเปลวไฟโดยตั้งท่าตั้งรับ
ความรู้สึกร้อนผ่าววิ่งผ่านหลังของฉันราวกับว่ามันถูกน้ำร้อนลวก
【อิกไนท์!】
บูม! บูม! บูม!
ด้วยเสียงระเบิดดังกึกก้อง คลื่นกระแทกก็พัดผ่านบริเวณนั้น เปลวไฟที่กลืนกินฝูงก็อบลินก็ระเบิดพร้อมกัน ศพก็อบลินที่ไหม้เกรียมทะยานสูงขึ้นไปบนท้องฟ้าเพราะแรงระเบิด
【จงมอดไหม้!】
เสาเพลิงสูงตระหง่านยิงมาจากพื้นดิน สูงถึงหลายเมตร เสาที่ลุกเป็นไฟหมุนวนด้วยกระแสอันทรงพลังหมุนตัวเหมือนพายุเฮอริเคน พัดพาร่างที่ลุกไหม้ไปทุกทิศทาง
“….”
[เคลียร์ด่านแล้ว!]
[รางวัล – 20,000 ทอง แร่เหล็ก (B) x 3 หนังหมาป่า x 5]
[ฮีโร่ยอดเยี่ยม – ‘ออลก้า (★★★)’]
['อารอน (★)' 'ออลก้า (★★★)' ได้รับการเลื่อนขั้นแล้ว!]
เรากลับมาผ่านรอยแยก
อารอนพึมพำด้วยเสียงสับสน
“นั่นมันอะไรกัน…”
ก็อบลินไรเดอร์มากกว่า 20 ตัวถูกกวาดล้างด้วยคาถาเดียว
“นั่นน่าทึ่งมาก!”
“ฮิฮิฮิ! นี่แหละคือพลังแห่งไฟที่แท้จริง! ฉันไม่ได้บอกไปแล้วเหรอ? ฉันบอกว่านายจะต้องประหลาดใจเมื่อได้เห็นเวทมนตร์ของฉัน! ฉันชื่อออลก้า แม่มดแห่งราชวงศ์รีวัล ณ แม่น้ำบาโรนี่…”
ออลก้าที่หัวเราะอย่างมั่นใจ จู่ๆ ก็ทรุดตัวลงกับพื้น
“เอ่อ พี่สาว?”
“คงใช้พลังเยอะแหละ”
ในระหว่างการร่ายมนตร์เป็นเวลา 1 นาที เธอไม่สามารถทำอะไรได้เลย และสมาชิกปาร์ตี้ก็ต้องปกป้องเธอโดยไม่มีเงื่อนไข เธอไม่สามารถใช้เวทย์มนตร์สนับสนุนได้ และความแข็งแกร่งกับความว่องไวของเธอล้วนต่ำกว่าพวกฮีโร่ 1 ดาว
ตอนเป็นนายท่าน ฉันเคยอัญเชิญและใช้นักเวทย์มานับไม่ถ้วนมาก่อน แต่นี่เป็นประเภทที่หายากที่ฉันแทบจะไม่เคยเห็น ทว่าถึงแม้ฉันจะไม่เคยเห็น ก็ใช่ว่ามันจะไม่มี
หากให้ฉันเปรียบเทียบเธอกับรถถัง มันก็เหมือนกับรถถังที่ไม่มีล้อและเอาเกราะออก มีแค่ปืนไว้ยิงอย่างเดียว
“แต่ดูจากพลังของเธอนั้น เธอก็ทรงพลังมาก”
ดูเหมือนว่าเราจะไม่ต้องเป็นตัวหลักของปาร์ตี้อีกแล้ว