บทที่ 31: การวางรากฐานให้มั่นคง (4-2)
บทที่ 31: การวางรากฐานให้มั่นคง (4-2)
ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay
บทที่ 31: การวางรากฐานให้มั่นคง (4-2)
กลุ่มของอารอนกลับมาแล้ว
ไม่มีผู้เสียชีวิต ไปห้าคนก่อนกลับมาห้าคน ฉันจึงพูดว่า
“อารอน นายฆ่าก็อบลินไปกี่ตัว?”
"หนึ่งครับ"
"ดีมาก"
เขาเข้าใจความตั้งใจของฉัน
ฉันตรวจสอบหน้าต่างสถานะของทั้งสี่คน แต่ละระดับของพวกเขาเพิ่มขึ้นคนละหนึ่งระดับ นั่นหมายความว่าพวกเขาทั้งหมดได้เข้าร่วมการต่อสู้ด้วย
ในการต่อสู้ครั้งแรกของอารอนและอีกสองคน ตอนนั้นฉันกับเจนน่าต่อสู้กันเกือบตาย ขณะที่อีกสามคนเฝ้าดูจากด้านหลัง ในที่สุดทั้งสองก็ลงเอยด้วยการสังเวยในการหลอมรวม
ฉันรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาต่อไป แต่พวกเขาคงไม่เข้าใจสถานการณ์และไม่รู้สึกว่าจำเป็นเท่าไรที่ต้องมาสู้แบบนี้
อารอนอาจมีพรสวรรค์ในการปลุกใจที่แตกต่างจากฉันก็ได้
“วันนี้เสร็จแล้วเหรอ?”
[สักครู่นะคะ อืม ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรแล้วค่ะ]
ไอเซลล์รีบตอบ
รอยแยกที่ประตูปิดลงแล้ว แต่แสงบนท้องฟ้ายังคงสว่างอยู่
“เธอกลับไปได้แล้ว”
"เย้!"
เจนน่าเป็นคนแรกที่กระโดดโลดเต้นและวิ่งไปที่หอพัก
อารอนเข้ามาหาฉันด้วยสีหน้าไม่สบายใจ
“พี่ครับ แต่ท้องฟ้ายังสดใส…”
“เขาคงแค่กำลังดูพวกเราอยู่”
เหมือนเทพเจ้าผู้เฝ้ามองโลก
เหมือนเจ้าเมืองตรวจดูเมือง
เขากำลังสังเกตกระบวนการและผลลัพธ์ของสิ่งที่เขาสร้าง เขาไม่ได้ยินที่เราคุยกันหรอก ไม่มีการสนทนาเกิดขึ้นระหว่างนายท่านกับฮีโร่ มีเพียงแจ้งเตือนเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นที่ส่งไปยังนายท่านได้ เช่น เราขอให้มีการปรับปรุงที่พัก แต่สำหรับเขาแล้ว มันก็คงเหมือนกับอีกโลกหนึ่ง
ฉันเองก็ไม่สามารถลืมความตื่นเต้นในตอนเล่นเกมครั้งแรกได้เลย
“แล้วพวกนายอยากจะยืนอยู่ที่นี่ทั้งวันเหรอ?”
ฉันพูดกับพวกหน้าใหม่ที่อยู่ข้างหลังฉัน
พวกเขาลังเล แต่ก็เดินตามไป
พวกเขาเข้าไปในหอพักผ่านประตูที่เจนน่าเปิดไว้
เจนน่านอนยืดเหยียดอยู่บนโซฟาหนัง เธอใช้มือถูที่โซฟาหนังแล้วสูดดมกลิ่นของเบาะ
ฉันปล่อยให้เธอพักผ่อนตามสบาย
หอพักมีขนาดกว้างขวางขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ห้องนั่งเล่น ซึ่งเป็นสถานที่แรกที่เห็นเมื่อเปิดประตูได้ขยายออกไปกว่าเดิม แม้จะมีถึงสิบเอ็ดคน แต่ก็ไม่รู้สึกแออัด พื้นห้องถูกปูด้วยพรมนุ่มๆ และมีแสงสว่างและความอบอุ่นออกมาจากเตาผิง
“สิ่งอำนวยความสะดวกได้รับการปรับปรุงแล้ว”
ฉันมุ่งไปยังห้องอาหาร มีโต๊ะรับประทานอาหารและเก้าอี้ขนาดใหญ่ตั้งอยู่และได้รับการตกแต่งอันประณีต มีห้องครัวอยู่ด้านใน ตู้โชว์เผยให้เห็นอุปกรณ์ทำอาหารต่างๆ เช่น มีดและทัพพี
ฉันเปิดตู้ด้านล่างออก
นอกจากมันฝรั่งแล้ว ยังมีขวดที่บรรจุเครื่องปรุงรสต่างๆ เช่น เกลือ น้ำตาล และเนยอีกด้วย นอกจากนี้ยังมีผลไม้หลายชนิดเช่นแอปเปิ้ลและองุ่น
“มันฝรั่งยังคงเป็นส่วนประกอบหลักแฮะ”
แต่ก็ดีกว่าแค่มันฝรั่งอบแหละนะ
มันจะดีขึ้นมากกว่านี้เองเมื่อเวลาผ่านไป เมื่อดันเจี้ยนประจำสัปดาห์เปิดขึ้น เราก็สามารถรวบรวมวัตถุดิบไว้ทำอาหารมากขึ้นได้
ฉันกลับมาที่ห้องนั่งเล่น
ฉันคุยกับผู้ชายที่เคยบอกว่ามีความสามารถในการทำอาหาร
“นายบอกว่าทำอาหารได้ใช่ไหม?”
"ใช่ ฉันทำได้…"
[รายชื่อสำหรับผู้ดูแลห้องครัว!]
['ดอล์ฟ (★)']
['ดอล์ฟ (★)' ถูกแต่งตั้งในฐานะพ่อครัว คุณต้องการแต่งตั้งเขาไหม?]
[ใช่ (เลือก) / ไม่ใช่]
ดูเหมือนว่า ไรก็ได้ จะมีความคิดแบบเดียวกัน
มีข้อความปรากฏขึ้น เป็นการแต่งตั้งดอล์ฟให้เป็นพ่อครัว
“นายมีหน้าที่ดูแลมื้ออาหารของเรา มันคือความรับผิดชอบของนายแล้”
“ความรับผิดชอบเหรอ?”
“ทำไม นายไม่อยากทำเหรอ? ถ้าไม่ทำก็ออกไปต่อสู้เหมือนคนอื่นๆ สิ”
ดอล์ฟหน้าซีดลง
เขาส่ายศีรษะไปมา ดอล์ฟเองก็รู้ดีว่าคนที่เหลือได้ตายไปแล้ว
“ทำอาหารเย็นสำหรับสิบเอ็ดคน ไหวไหม?”
“ฉันจะ ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด”
ดอล์ฟเดินโซเซเข้าไปในห้องครัว
“ในที่สุดเราก็บอกลามันฝรั่งอบได้สักที!”
เจนน่าที่กำลังอยู่ไม่สุขอยู่บนโซฟาก็ส่งเสียงตะโกนออกมา
ฉันมองดูท้องฟ้าอีกครั้ง ดูเหมือนว่าเขายังไม่ได้ออกจากระบบ ฉันไม่สามารถกลับห้องของฉันแบบนี้ได้ เพราะถ้าฉันเปิดประตูหอพัก ห้องที่แตกต่างออกไปจากทุกคนก็จะปรากฏขึ้น ฉันไม่ต้องการที่จะทำให้นายท่านรู้เด็ดขาดว่าฉันเป็นคนจากโลก
“พี่ ถึงเวลาคุยกับพวกเขาแล้วไม่ใช่เหรอ?”
“ฉันเองก็คิดเหมือนกัน หลังจากอาหารเย็นพร้อมแล้ว เดี๋ยวค่อยพูดก็ได้”
เมื่อจำนวนคนเพิ่มขึ้น ก็ต้องจัดการอะไรบางอย่าง
“เราต้องการนาฬิกา”
['ฮาน (★)' ต้องการ 'นาฬิกา' ในหอพัก คุณจะติดตั้งมันไหม?]
[ใช้ทอง 3,000 ทอง]
[ใช่ (เลือก) / ไม่ใช่]
นาฬิกาลูกตุ้มปรากฏขึ้นที่มุมห้อง
“ติ้ง!”
ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์นั้นต่างก็สูดลมหายใจเข้าอย่างแรง
ฉันตรวจสอบเวลาปัจจุบัน ขณะนี้เวลา 18:45 น.
“ทุกคนมารวมตัวกันตรงนี้ที ฉันจะอธิบายกฎของโลกนี้ให้ฟัง”
อย่างน้อยพวกเขาต้องได้ยินคำอธิบายบางอย่าง
ห้องรับรองไม่ใช่สถานที่ที่เหมาะสมในการพูดคุย
เรานั่งที่โต๊ะทานอาหาร และสักพักหนึ่ง ดอล์ฟก็เดินออกมาพร้อมอาหาร
…มันคือมันฝรั่งอบ
เจนน่าทำหน้าผิดหวัง
['เจนน่า (★)' แสดงความไม่พอใจกับอาหาร]
“ก็ไม่ใช่ความผิดของฉัน มันไม่มีวัตถุดิบอื่นเลยนะ”
เขาไม่ได้ปอกเปลือกมันฝรั่งด้วยซ้ำ ฉันต้องปอกมันเองเพื่อที่ฉันจะได้กิน
รสชาติที่คุ้นเคย
['ฮาน (★)' แสดงความไม่พอใจกับอาหาร]
[คำแนะนำ : หากฮีโร่หลายคนแสดงความไม่พอใจกับอาหาร ให้ลองซื้อวัตถุดิบอื่นหรือเปลี่ยนพ่อครัว]
ฉันมีลางสังหรณ์บางอย่างและมันก็กลายเป็นเรื่องจริง ดอล์ฟไม่มีทักษะการทำอาหารในหน้าต่างสถานะของเขา
ตรงข้ามกับฉัน เป็นผู้หญิงอีกคนที่น่าจะอายุยี่สิบต้นๆ เธอมีผมยาวสีดำมัดรวบไว้ ชื่อที่แสดงในหน้าต่างสถานะของเธอคือโคลอี้และด้านล่างนั้น มีทักษะการทำอาหารติดอยู่ที่หน้าต่างสถานะของเธอ ดูท่าเราจะหาแม่ครัวคนใหม่มาแทนพ่อครัวปลอมๆ คนนี้ได้แล้ว