บทที่ 4 - แมลงมหัศจรรย์

"สิ่งที่เรียกว่าห้องแรงโน้มถ่วง ก็คือการจัดวางค่ายกลแรงโน้มถ่วงไว้ในห้องฝึกฝน โดยดึงเอาแรงกดดันจากฟ้าดินสายหนึ่งเข้ามาเพื่อทำให้เกิดผลลัพธ์ในการเพิ่มน้ำหนัก"

"หรือว่า... พวกเราก็ต้องทำแบบนี้เหมือนกัน เจ้าอ้วน เจ้ามาจัดวางค่ายกลเปลี่ยนห้องของข้าให้กลายเป็นห้องแรงโน้มถ่วงทีสิ"

ปู่แมลงลูบหนวดเส้นเล็กๆ แล้วส่ายนิ้วไปมา "ผิด ผิด ผิด นั่นมันเป็นวิธีธรรมดาทั่วไป พวกเราเป็นใครกัน พวกเราคือผู้ใช้แมลงนะ แมลงออกโรงทีเดียวปัญหาทุกอย่างก็คลี่คลายแล้ว"

"มีแมลงชนิดหนึ่งชื่อว่า แมลงแรงโน้มถ่วง ความสามารถของมันคือการเปลี่ยนแปลงทิศทางของแรง ขอเพียงแค่นำมันไปวางไว้กลางห้องฝึกฝน มันก็จะสร้างผลลัพธ์ในการเปลี่ยนแปลงแรงโน้มถ่วงได้อย่างเป็นธรรมชาติ เจ้าต้องรู้ไว้ว่าสรรพสิ่งล้วนมีแรงดึงดูดระหว่างกัน แม้กระทั่งในพลังปราณก็มีแรงดึงดูดซ่อนอยู่ แมลงแรงโน้มถ่วงสามารถเปลี่ยนทิศทางของแรงดึงดูดเหล่านี้ให้พุ่งลงพื้นได้อย่างง่ายดาย ซึ่งนั่นก็คือการเพิ่มแรงโน้มถ่วงนั่นเอง ยิ่งไปกว่านั้น แมลงแรงโน้มถ่วงยังสามารถขยายขนาดของแรงเหล่านี้ได้อีกด้วย แมลงแรงโน้มถ่วงแค่ตัวเดียวอาจจะไม่น่ากลัวเท่าไหร่ แต่ที่น่ากลัวก็คือเมื่อฝูงแมลงแรงโน้มถ่วงมารวมตัวกัน พลังขยายที่เพิ่มขึ้นมานั้น หึหึ ต่อให้เป็นศัตรูที่แข็งแกร่งแค่ไหน หากเข้ามาใกล้ก็ต้องถูกบดขยี้จนกลายเป็นเนื้อบดแน่"

"นี่เจ้าอ้วน มันก็ฟังดูดีอยู่นะ แต่เจ้าจะให้ข้าไปหาแมลงพวกนี้จากที่ไหนล่ะ จะให้เดินออกไปข้างนอกแล้วรอให้มันตกจากฟ้ามาหล่นใส่หัวเหมือนตอนที่เจอเจ้าหรือไง"

ใบหน้าของปู่แมลงเต็มไปด้วยเส้นริ้วสีดำ เจ้านี่ช่างสรรหาคำพูดมาแทงใจดำเสียจริง ปู่แมลงยื่นมือเล็กๆ ออกมา ปรากฏเป็นลูกทรงกลมสีดำขนาดเล็ก "ปู่แมลงอย่างข้าไม่มีของมีค่าอะไรมากมายหรอก มีแต่แมลงนี่แหละที่เยอะที่สุด"

"ว้าว มิติเก็บของหรือนี่ ไหนเปิดดูหน่อยสิ ให้ลูกพี่ดูหน่อยว่ามีของดีอะไรบ้าง" ท่าทางของเย่อู๋เฟิงแทบจะพุ่งเข้าไปแย่งชิงอยู่แล้ว

ปู่แมลงหน้าเขียวปัด เจ้านายคนนี้มันยังไงกันแน่ ความคิดกระโดดไปกระโดดมา คุยกันคนละคลื่นเลย "หยุดเลยลูกพี่ สิ่งที่ควรสนใจคือของในมือข้าต่างหาก แล้วนี่ก็ไม่ใช่มิติเก็บของด้วย แต่เป็นมิติในตัวของแมลง ภายในนี้มีแค่ไข่แมลงเท่านั้นแหละ เจ้าต้องรู้ไว้ว่าเผ่าพันธุ์แมลงอย่างพวกเรามักจะต่อสู้ด้วยร่างจริง ข้าก็เลยไม่มีนิสัยชอบเก็บสะสมพวกของวิเศษหรอกนะ ส่วนพวกของวิเศษแห่งฟ้าดินอย่างดอกไม้วิญญาณ หญ้าวิญญาณ ผลไม้วิญญาณอะไรพวกนั้นก็มีอยู่เยอะ แต่ข้ากินมันเข้าไปหมดแล้วล่ะ"

เย่อู๋เฟิงเช็ดมุมปาก น้ำลายไหลย้อย เจ้าอ้วนบ้าเอ๊ย ไม่รู้จักเก็บไว้ให้คุณชายอย่างข้าบ้างเลย จากนั้นเขาก็หันไปสนใจลูกกลมๆ ในมือปู่แมลง "นี่เจ้าอ้วน ลูกบอลสีดำในมือเจ้าดูยังไงก็ไม่เห็นจะเหมือนแมลงเลยนะ"

"ลูกพี่ ก็บอกแล้วไงว่านี่คือไข่แมลง มันต้องเอาไปฟักก่อน"

เย่อู๋เฟิงพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด "แล้วจะฟักยังไงล่ะ อย่าบอกนะว่าจะให้ข้ากอดมันนอนเพื่อใช้อุณหภูมิร่างกายฟักมันน่ะ"

ปู่แมลงพูดไม่ออกจริงๆ "ลูกพี่ นี่มันแมลงนะ ไม่ใช่ลูกเจี๊ยบ แล้วท่านก็ไม่ใช่แม่ไก่ด้วย วิธีฟักก็คือนำดอกและก้านของดอกแม่เหล็กวิญญาณมาสกัดเป็นน้ำคั้น แล้วนำไข่แมลงแรงโน้มถ่วงไปแช่ไว้ ผ่านไปหนึ่งวันมันก็จะฟักออกมาเอง แน่นอนว่าก่อนจะฟักต้องทำพันธสัญญายอมรับเจ้านายก่อน โดยการหยดเลือดหนึ่งหยดลงบนไข่แมลงก็พอแล้ว"

ดอกแม่เหล็กวิญญาณนี่เย่อู๋เฟิงรู้จักดี สิบปีมานี้เพื่อที่จะแก้ปัญหาของตัวเอง เขาได้ศึกษาเรื่องราวสารพัดอย่าง โดยเฉพาะเรื่องสมุนไพรที่เขาค้นคว้ามาอย่างหนัก ดอกแม่เหล็กวิญญาณมีอยู่มากมายบริเวณชายป่าใกล้กับเทือกเขาแสนลูกซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเรือนพักตระกูลสาขาของเขา มันขึ้นอยู่เกลื่อนกลาดแต่ไม่มีใครสนใจจะเก็บ เพราะไม่มีตัวยาชนิดไหนที่ต้องการใช้มัน อย่างที่เขาว่ากันว่าเมื่อไม่มีความต้องการก็ย่อมไม่มีการเข่นฆ่า

"เจ้าอ้วน อย่าทำเป็นขี้เหนียวไปหน่อยเลย ดอกแม่เหล็กวิญญาณมีอยู่ถมเถไป เอาแมลงแรงโน้มถ่วงมาสักหมื่นตัวเลย ข้าจะสร้างอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของข้า"

ปู่แมลงมองด้วยสายตาเหยียดหยาม "มีเยอะแค่ไหนข้าก็ให้ได้ ไม่ใช่ว่าข้าขี้เหนียวหรอกนะ แต่ลูกพี่จะรับไหวหรือ มีเลือดมากมายขนาดนั้นให้สาดกระเซ็นหรือไง แล้วพลังวิญญาณก็ไม่พอด้วย ยังต้องเก็บไว้ทำพันธสัญญากับแมลงชนิดอื่นอีก หากไม่ทำพันธสัญญาก่อนฟัก เกิดฝูงแมลงแรงโน้มถ่วงพวกนั้นไม่เชื่อฟังแล้วปล่อยพลังออกมาพร้อมกัน มันจะกลายเป็นการโจมตีแบบไม่เลือกหน้านะ แล้วลูกพี่นั่นแหละที่จะเป็นคนแรกที่ถูกบดขยี้จนแหลกเหลว เอาเป็นว่าฟักออกมาก่อนตัวเดียวก็น่าจะพอแล้ว ยังมีแมลงชนิดอื่นที่ต้องฟักเพื่อช่วยในการฝึกฝนอีกนะ"

"อย่างนั้นหรือ งั้นก็ตกลง เอาตัวเดียวก่อนก็ได้ แล้วยังต้องฟักแมลงอะไรอีกบ้างล่ะ" นายน้อยเย่ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"อะแฮ่ม" ปู่แมลงกระแอมเบาๆ

"แมลงเก็บเสียง แมลงชนิดนี้สามารถสกัดกั้นเสียงได้ ลูกพี่คงไม่อยากให้ใครได้ยินเสียงร้องโหยหวนตอนที่ฝึกฝนหรอกใช่ไหม แมลงชนิดนี้เรียกได้ว่าเป็นของวิเศษที่ขาดไม่ได้สำหรับกิจกรรมเข้าจังหวะเลยล่ะ มันจำเป็นสำหรับลูกพี่มากนะ แถมมันยังมีศักยภาพในการพัฒนาอีกด้วย ในอนาคตมันอาจจะกลายเป็นแมลงสร้างเขตแดนได้ ถึงตอนนั้นล่ะก็สุดยอดไปเลย ทั้งสกัดกั้นเสียง สกัดกั้นการตรวจสอบ สร้างพื้นที่มิติ ใช้ปิดผนึกศัตรูที่ฆ่าไม่ตาย เอาเป็นว่ามันยอดเยี่ยมมากๆ ก็แล้วกัน"

"แมลงจอมพลัง แมลงชนิดนี้มีพละกำลังมหาศาล สามารถช่วยลูกพี่ฝึกหล่อหลอมร่างกายได้ เจ้าต้องรู้ไว้ว่าวิธีหล่อหลอมร่างกายที่ได้ผลดีที่สุดก็คือการโดนฟ้าผ่า โดนไฟเผา หรือแช่ยาพิษอะไรพวกนั้น แต่ระดับพลังของลูกพี่ตอนนี้ยังต่ำเกินไป ขืนทำแบบนั้นรับรองว่าตายคาที่แน่ ดังนั้นสิ่งที่เหมาะสมที่สุดสำหรับลูกพี่ในตอนนี้ก็คือการโดนอัด แมลงจอมพลังน่ะมีนิสัยบ้าบิ่น เวลาที่มันอัดใครแม้แต่ตัวมันเองยังต้องกลัวเลยล่ะ รุนแรงมากๆ"

"แมลงเทพวายุ แมลงสายความเร็ว สามารถช่วยลูกพี่ฝึกฝนท่าร่างได้ เมื่อลูกพี่สามารถหลบการลอบโจมตีของแมลงเทพวายุทั้งหมดได้อย่างง่ายดาย เมื่อนั้นก็จะเกิดเป็นสัญชาตญาณในการต่อสู้ ซึ่งความสามารถแบบนี้จะเกิดขึ้นได้จากการผ่านการต่อสู้มานับครั้งไม่ถ้วนเท่านั้น เป็นสิ่งที่สำคัญมาก"

"แมลงวิญญาณ ผู้มีพลังวิญญาณแข็งแกร่ง ไม่ว่าจะมีสิ่งใดเคลื่อนไหวแม้เพียงลมพัดหญ้าไหวในรัศมีพลังวิญญาณของมัน ก็ไม่อาจรอดพ้นจากการตรวจสอบของมันไปได้ และมันยังสามารถเพิ่มพลังวิญญาณให้กับลูกพี่ได้อีกด้วย ลองส่งแมลงวิญญาณไปที่ห้องนอนของปู่ท่านสิ เรื่องบนเตียงตอนกลางคืนของตาเฒ่านั่นก็จะไม่รอดพ้นสายตาท่าน ท่านสามารถเอาเรื่องนี้ไปขู่กรรโชกขอค่าขนมเพิ่มได้นะ"

"แมลงสุรา นักต้มเหล้าโดยกำเนิด แค่จับมันใส่ลงไปในไหเหล้า ไม่ว่าจะเป็นเหล้าชนิดไหนก็จะกลายเป็นเหล้าที่มีกลิ่นหอมหวนและมีพลังปราณวิญญาณเพิ่มขึ้น"

"แมลงมายา มันสามารถสร้างภาพลวงตาที่เป็นตัวลูกพี่ขึ้นมา เวลาที่ต่อสู้กับมัน ลูกพี่จะค้นพบจุดอ่อนของตัวเองได้ง่ายขึ้น สามารถใช้เพื่อก้าวข้ามขีดจำกัดและเอาชนะตัวเองได้"

"แมลงปลุกกำหนัด หากลูกพี่เกิดปัญหาเตะปี๊บไม่ดังขึ้นมา ก็สามารถใช้น้ำลายที่มันขับออกมา ทาลงไปที่จุดนั้น รับรองว่าเด็ดกว่าพวกน้ำมันพรายตั้งเยอะ"

"แมลงวิบากกรรม แมลงชนิดนี้ตรงข้ามกับแมลงปลุกกำหนัดอย่างสิ้นเชิง มีคำกล่าวไว้ว่าอย่างไรนะ เรื่องที่โหดร้ายที่สุดในโลกนี้ไม่ใช่ความตาย แต่คือการอยู่สู้ตายต่างหาก"

"แมลงพาหะ สามารถใช้วิธีสกปรกทำให้คนตายด้วยความเจ็บปวดทรมานจากโรคภัยโดยไม่สามารถหาสาเหตุได้ หรือจะใช้ช่วยชีวิตคนโดยการดูดซับความเจ็บปวดจากผู้ป่วยก็ได้"

"แมลงเจ็ดสี ภายใต้รูปลักษณ์ภายนอกที่สวยงามของมัน ซ่อนไว้ซึ่งพิษร้ายแรงอันตรายอย่างยิ่ง"

"แมลงเงาสังหาร ราชันแห่งรัตติกาล นักสืบเอกชนผู้เก่งกาจ หากอยากรู้ว่าอีกครึ่งชีวิตแอบมีชู้หรือไม่ โปรดเรียกใช้บริการมัน"

"พอๆ หยุดแค่นี้ก่อน ข้อมูลมันเยอะเกินไปจนข้าซึมซับไม่ทันแล้ว นี่เจ้าอ้วน เจ้าเป็นพระถังซัมจั๋งกลับชาติมาเกิดหรือไง ถึงได้พล่ามน้ำไหลไฟดับขนาดนี้ พูดประเด็นสำคัญมาเลย ตอนนี้ข้าต้องทำพันธสัญญากับแมลงกี่ชนิด ต้องเตรียมอะไรบ้าง บอกมาคำเดียวสั้นๆ"

"แมลงแรงโน้มถ่วง แมลงเก็บเสียง แมลงจอมพลัง แมลงเทพวายุ ต้องเตรียมดอกแม่เหล็กวิญญาณ หญ้าดูดซับเสียง ผลไม้เพิ่มพลัง และเลือดที่มีธาตุลมผสมอยู่ นำทั้งหมดมาสกัดเป็นของเหลวแล้วแช่ไข่แมลงลงไป"

"ของพวกนั้นหาได้ไม่ยากหรอก แต่ไอ้เลือดที่มีธาตุลมนี่มันคืออะไร"

"ก็เลือดของสัตว์อสูรธาตุลมไง อ้อ แล้วก็ต้องเตรียมหินแม่เหล็กไว้เยอะๆ ด้วยนะ มันจะช่วยเพิ่มความสามารถให้กับแมลงแรงโน้มถ่วงได้"

นายน้อยเย่เรียบเรียงความคิด ในหัวของเขาเริ่มมีแผนการฝึกฝนที่เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแล้ว ในเมื่อใกล้ๆ เรือนพักสาขามีดอกแม่เหล็กวิญญาณอยู่มากมาย นั่นก็หมายความว่าการสร้างห้องแรงโน้มถ่วงที่นั่นเป็นตัวเลือกที่ดี แค่บอกท่านแม่และขอเรือนพักนั้นมาก็พอแล้ว ยังไงซะที่นั่นก็ไม่ค่อยมีคนอยู่ อ้างว่าเพิ่งหายป่วยต้องการความสงบเพื่อพักฟื้นก็คงได้

สิ่งสำคัญเร่งด่วนในตอนนี้คือการเตรียมวัตถุดิบที่จำเป็นให้พร้อม

"ไปเถอะ เจ้าอ้วน ไปชอปปิงกัน"