บทที่ 25 รอยแผลเป็นของภรรยารักษาได้

หลังจากป้าจางเดินจากไป กู้เฉินก็ยืนอยู่หน้าประตูห้องของเหยียนอวิ๋นด้วยหัวใจที่เต้นระรัว

เขาไม่รู้เลยว่านี่เป็นการจัดการของป้าจางเอง หรือเหยียนอวิ๋นเป็นคนสั่งให้เธอทำแบบนี้

เขารู้สึกอยากจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถามเหยียนอวิ๋นให้รู้แล้วรู้รอดเดี๋ยวนี้เลย

ทว่าความคิดนั้นก็ถูกดับมอดลงอย่างรวดเร็ว

ลองคิดดูให้ดี เรื่องนี้น่าจะเป็นป้าจางที่จัดการเองพลการโดยไม่ได้รับความยินยอมจากเธอเสียมากกว่า

ถึงแม้ว่าเขาจะคุยกับเหยียนอวิ๋นผ่านทางออนไลน์และโทรศัพท์ได้อย่างราบรื่นและสนุกสนานก็ตาม

แต่เขาก็ยังจำได้เสมอว่าเหยียนอวิ๋นเป็นโรคกลัวผู้ชาย และไม่มีทางที่จะเปิดใจกว้างได้ขนาดนี้

เธออาจจะกำลังฝืนตัวเองให้ยอมรับความเปลี่ยนแปลง เพียงเพราะคุยกับเขาในโลกออนไลน์อย่างออกรสออกชาติ

หรือบางที เธออาจจะเหมือนกับตัวเขาเอง ที่เป็นพวกขี้ขลาดและว่านอนสอนง่ายในชีวิตจริง แต่กลับกล้าหาญและดุดันเมื่ออยู่หน้าคีย์บอร์ด

หลังจากสูดลมหายใจเข้าลึก กู้เฉินที่เปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นก็ค่อยๆ ผลักประตูให้เปิดออก

กลิ่นหอมสดชื่นอันคุ้นเคยลอยมาเตะจมูก

นี่คือกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเหยียนอวิ๋น

กู้เฉินอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ด้วยความเคลิบเคลิ้ม ราวกับว่าเหยียนอวิ๋นกำลังยืนอยู่ตรงหน้าและส่งยิ้มมาให้เขา...

ห้องนี้กว้างขวางมาก

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่กู้เฉินเข้ามาในห้องของผู้หญิง

ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็เข้าออกห้องของพี่สาวอยู่บ่อยๆ

แต่ถ้าพูดถึงห้องของพี่สาวล่ะก็... สรุปสั้นๆ ได้คำเดียวเลยว่า 'รก'

ทว่าห้องที่อยู่ตรงหน้าเขากลับตกแต่งอย่างอบอุ่นและเป็นระเบียบเรียบร้อย แถมยังแฝงไปด้วยความอ่อนหวานแบบหญิงสาว

ทั้งห้องแผ่ซ่านไปด้วยกลิ่นอายของความหรูหราที่ดูไม่โอ้อวดจนเกินไป แม้แต่ตอนที่ก้าวเท้าลงบนพรมแคชเมียร์เนื้อนุ่ม ซึ่งราคาของมันคงทำให้ครอบครัวชนชั้นกลางล้มละลายได้เลย เขาก็ยังรู้สึกเกร็งจนไม่กล้าแม้แต่จะลงน้ำหนักเท้า

เขารู้สึกอยู่ตลอดเวลาว่าการเหยียบลงไปจะไปทำลายความสะอาดสะอ้านของห้องนี้

สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือเตียงนอนขนาดมหึมาหลังนั้น

บนโต๊ะข้างเตียงมีตุ๊กตานุ่มนิ่มเรียงรายอยู่อย่างน่ารักน่าเอ็นดู

ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะความอ่อนหวานในใจของเหยียนอวิ๋นที่เอ่อล้นออกมา หรือว่าเธอเตรียมไว้ให้ซืออวี่ลูกสาวของเธอกันแน่

ฟูกนอนดูนุ่มนิ่มมาก

เตียงหลังนี้ใหญ่โตจนคนสองคนลงไปนอนดิ้นกลิ้งเกลือกยังไงก็คงไม่ตกลงมา

กู้เฉินค่อยๆ นั่งลงบนขอบเตียง มันนุ่มมากจริงๆ แต่ก็รองรับน้ำหนักได้ดีเยี่ยมและนอนสบายสุดๆ

ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเขากดเหยียนอวิ๋นลงบนเตียงหลังนี้ เตียงมันจะส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดหรือเปล่านะ?

กู้เฉินไม่กล้าแตะต้องข้าวของชิ้นอื่นในห้องอีก

เขากวาดสายตามองไปรอบๆ แค่ไม่กี่ครั้งก่อนจะเดินตรงไปยังห้องแต่งตัว

ตามที่ป้าจางบอก ตู้เสื้อผ้าแถวแรกเป็นของเขา

เขาค่อยๆ วางเป้สะพายหลังลง ในนั้นมีแค่เสื้อผ้าเก่าๆ ไม่กี่ชิ้น ซึ่งนั่นคือสมบัติทั้งหมดที่เขามี

เมื่อเขาลองเลื่อนเปิดประตูตู้เสื้อผ้าแบบวอล์คอินคลอเซ็ตบานหนึ่ง ภาพตรงหน้าก็ทำเอาเขาถึงกับตกตะลึง

ความหรูหราและประณีตที่อัดแน่นอยู่ภายในทำให้รู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในสรวงสวรรค์แห่งแฟชั่น

เสื้อผ้า รองเท้า และเครื่องประดับสั่งตัดระดับไฮเอนด์ถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ แผ่ซ่านเสน่ห์อันน่าหลงใหล

กู้เฉินแอบทึ่งอยู่ในใจ ของทุกชิ้นที่นี่ล้วนมีมูลค่ามหาศาล เกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้

เขาตระหนักได้ในทันทีว่ากระเป๋าเป้ของเขามันช่างดูผิดที่ผิดทางจนน่าเอาไปโยนทิ้งเสียให้รู้แล้วรู้รอด

กู้เฉินหยิบกางเกงชั้นในออกมาตัวหนึ่งแบบลวกๆ แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ

ห้องน้ำเองก็กว้างขวางมากเช่นกัน แถมยังมีของหลายอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต

อ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ใบนั้นดูเย้ายวนใจมาก แต่ลงไปแช่คนเดียวคงไม่สนุกเท่าไหร่

เขาจึงเปิดฝักบัวและเลือกที่จะยืนอาบน้ำแทน

ตอนที่เขาถอดเสื้อผ้าออกแล้วไปยืนอยู่หน้ากระจก เขาถึงกับอึ้งตะลึงไปเลย

"เชี่ยเอ๊ย! นี่ฉันจริงๆ เหรอเนี่ย?!"

นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่กู้เฉินรู้สึกทึ่งกับความหล่อเหลาของตัวเอง

บ้าเอ๊ย ดูไหล่กว้างๆ กับแผงอกนั่นสิ แล้วยังเส้นสายกล้ามเนื้อที่ดูแข็งแกร่งทรงพลังนั่นอีก

รูปร่างช่วงหน้าท้องที่เป็นรูปสามเหลี่ยมคว่ำ และกล้ามหน้าท้องแปดแพ็คที่เรียงตัวสวยงามตามสัดส่วนทองคำ...

พระเจ้าช่วย!

นี่มันรูปร่างสุดเพอร์เฟกต์ที่เหมือนหลุดออกมาจากหนังสือการ์ตูนชัดๆ

เขาได้ครอบครองมันจริงๆ เหรอเนี่ย...

วินาทีต่อมา เสียงหัวเราะด้วยความตื่นเต้นของกู้เฉินก็ดังก้องไปทั่วห้องน้ำ

"ระบบ! แกนี่มันโคตรเจ๋งเลยว่ะ!"

หลังจากอาบน้ำเย็นชำระล้างร่างกายอยู่ไม่กี่นาที ในที่สุดกู้เฉินก็สงบสติอารมณ์ลงได้บ้าง

เขาพันกายด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำแล้วเดินออกมา แต่ไม่ได้ขึ้นไปบนเตียง

เขาทำใจไม่ได้ที่จะไปทำเตียงที่จัดไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยให้ยับยู่ยี่ จึงทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาและเริ่มศึกษาดูระบบด้วยหัวสมองที่ว่างเปล่า

"ระบบ เพิ่มค่าความแข็งแกร่งทางร่างกายของฉันเป็น 40 ที"

เขาเป็นพวกย้ำคิดย้ำทำนิดๆ ตัวเลข 36 มันดูขัดหูขัดตาเขามาก

ทว่าระบบกลับปฏิเสธ:

"โฮสต์ คุณมีคะแนนไม่เพียงพอที่จะทำรายการนี้"

"หืม?"

กู้เฉินชะงักไป:

"ฉันยังมีคะแนนเหลือตั้งสองร้อยคะแนน ทำไมถึงไม่พอเล่า?"

ระบบ: "อัตราการแลกเปลี่ยนค่าความแข็งแกร่งในปัจจุบันคือ 100:1 คะแนน 200 คะแนนสามารถแลกได้เพียง 2 แต้มเท่านั้น"

กู้เฉินถึงกับพูดไม่ออก: "เดี๋ยวนะ ตอนที่แลกครั้งก่อนมัน 10:1 ไม่ใช่เหรอ? ทำไมตอนนี้ถึงเพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่าล่ะ? ระบบ ถ้าแกยังทำตัวแบบนี้ต่อไป แกจะสร้างวิกฤตความเชื่อมั่นเอานะ"

ระบบ: "นั่นเป็นการแลกเปลี่ยนครั้งแรก โฮสต์จึงได้รับส่วนลด ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อค่าความแข็งแกร่งของโฮสต์เพิ่มขึ้น อัตราการแลกเปลี่ยนก็จะเปลี่ยนไปตามสัดส่วนด้วย"

เอาล่ะ แล้วกู้เฉินจะพูดอะไรได้อีกล่ะ?

"ก็ได้ งั้นมาสุ่มรางวัลกันดีกว่า ขอสุ่มสองครั้ง"

วินาทีถัดมา ก็มีแสงคล้ายดาวตกสองดวงสว่างวาบขึ้นในหัวของกู้เฉิน

"ขอแสดงความยินดีด้วยโฮสต์ คุณได้รับไอเทม 【เสริมทักษะการนวด】"

"ขอแสดงความยินดีด้วยโฮสต์ คุณได้รับ 【หัวเชื้อเห็ดลอยฟ้า】 x1"

กู้เฉินรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่เขาไม่ได้สุ่มเจอทักษะอันทรงพลังใดๆ เลย

"ระบบ ช่วยอธิบายไอ้พวกนี้ให้ฟังหน่อยสิ?"

จากนั้น ระบบก็เริ่มอธิบายอัตโนมัติ:

"【เสริมทักษะการนวด】: ไอเทมแบบใช้ครั้งเดียวทิ้ง ซึ่งจะช่วยเพิ่มพูนทักษะและประสิทธิภาพการนวดของโฮสต์อย่างมหาศาลหลังจากกดใช้งาน"

"【หัวเชื้อเห็ดลอยฟ้า】: หลังจากเพาะปลูกแล้ว 【เห็ดลอยฟ้า】 จะสามารถขยายพันธุ์ได้ในอีก 24 ชั่วโมงต่อมา"

แล้วเห็ดลอยฟ้ามันเอาไว้ใช้ทำอะไรล่ะ?

"หลังจากรับประทาน 'เห็ดลอยฟ้า' มันจะช่วยขจัดสิวและลบรอยแผลเป็นได้ หากนำไปปรุงอาหารด้วยกรรมวิธีพิเศษ มันยังสามารถลดเลือนริ้วรอยและชะลอวัยได้อีกด้วย"

เมื่อได้ยินคำอธิบายของระบบ กู้เฉินก็เด้งตัวลุกขึ้นนั่งทันที

สรรพคุณของเห็ดลอยฟ้านี่มันสุดยอดไปเลย!

บ้าจริง นี่มันของโปรดของผู้หญิงเลยไม่ใช่หรือไง?

ถ้าผลลัพธ์มันเป็นไปตามที่ระบบบอกจริงๆ ล่ะก็...

หากสามารถเพาะพันธุ์ผลิตออกมาได้ในจำนวนมาก เขาไม่อยากจะนึกภาพเลยว่า... มูลค่าทางการตลาดของมันจะมหาศาลขนาดไหน

เขาคงนับเงินจนนับไม่หวาดไม่ไหวแน่ๆ

ทว่าเรื่องหาเงินนั้นเป็นเรื่องรอง สิ่งแรกที่เขาผุดขึ้นมาในหัวคือรอยแผลเป็นบนหน้าผากของเหยียนอวิ๋นต่างหาก

มีไอ้นี่แล้ว เขาก็ไม่ต้องกังวลเรื่องที่ภรรยาของเขาจะเสียโฉมอีกต่อไป

กู้เฉินดีใจจนเนื้อเต้นและแทบรอไม่ไหวที่จะบอกเหยียนอวิ๋นว่าเขามีวิธีรักษาใบหน้าของเธอให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว

เขาเผลอจินตนาการไปถึงฉากที่เหยียนอวิ๋นกระโจนเข้ามาในอ้อมกอดของเขาด้วยความดีใจหลังจากที่ได้รู้ข่าวดีนี้

หึๆ!

กู้เฉินปาดน้ำลายที่มุมปาก และลอบตัดสินใจในใจว่าพรุ่งนี้เขาจะต้องหาสถานที่เหมาะๆ เพื่อเพาะปลูกเห็ดลอยฟ้าให้จงได้

"ระบบ สรุปว่าเห็ดลอยฟ้านี่ก็คือวัตถุดิบจากต่างโลกของแกใช่ไหม? งั้นแปลว่าฉันต้องอัปเกรดทักษะการทำอาหารระดับเทพเป็นเลเวล 2 ถึงจะปรุงอาหารเพื่อให้ได้ผลลัพธ์พิเศษออกมาสินะ?"

"โฮสต์ นี่เป็นเพียงวัตถุดิบระดับต่ำสุดในโลกใบนี้ ดังนั้นคุณแค่ต้องอัปเกรดความเชี่ยวชาญทักษะการทำอาหารระดับเทพเลเวล 1 ให้เต็มก็พอแล้ว!"

เมื่อได้ยินดังนั้น กู้เฉินก็รู้สึกโล่งใจ

"โฮสต์ คุณต้องการเปิดใช้งานไอเทมเลยหรือไม่?"

"ใช้เลย!"

วินาทีต่อมา ความรู้และเทคนิคการนวดมากมายก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวของกู้เฉิน

นิ้วมือของเขาเริ่มรู้สึกร้อนผ่าวและบวมเป่ง

ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก้มมองนิ้วมือทั้งสิบที่กำลังขยับไปมา ซึ่งมันพลิ้วไหวลื่นไหลอย่างเหลือเชื่อ

กู้เฉินลิงโลดด้วยความดีใจ

ตลอดยี่สิบสองปีที่ผ่านมา นิ้วมือของเขาไม่เคยคล่องแคล่วว่องไวขนาดนี้มาก่อน

ให้ตายสิ ถ้าเอาไปใช้นวดให้ผู้หญิงล่ะก็ คงฟินจนลืมเวลาไปเลย...

ยิ่งไปกว่านั้น เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าทักษะการนวดของเขาถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้น

ยกตัวอย่างเช่น โรคกระดูกสันหลังส่วนคอเสื่อมของซูโหรว ซึ่งต้องใช้การนวดถึงแปดครั้งควบคู่กับการรักษาด้วยยาจีนแผนโบราณอย่างหนักถึงจะหายขาด

แต่ตอนนี้เขามั่นใจเลยว่าซูโหรวจะสามารถหายขาดได้ด้วยการนวดเพียงสามครั้ง โดยไม่จำเป็นต้องใช้ยาใดๆ เข้ามาช่วยเลย

แน่นอนว่าอาการของซูโหรวนั้นไม่ได้ร้ายแรงอะไรนัก

ต่อให้เป็นเคสที่มีอาการรุนแรง เขาก็สามารถเร่งความเร็วในการฟื้นตัวของผู้ป่วยได้อย่างเห็นผลชัดเจน

หน้าต่างระบบเด้งขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

ชื่อระบบ: ระบบเกาะเมียกินระดับทองคำ

ชื่อโฮสต์: กู้เฉิน

สภาพร่างกาย: 36 【มาตรฐาน 10】

ทักษะพิเศษ: 【ทักษะการทำอาหารระดับเทพ Lv.1】, 【ทักษะการนวดระดับเทพ】, 【ออร่าทรงเสน่ห์】

ร่างกายพิเศษ: ต้านทานพิษทุกชนิด

เสน่ห์ความเป็นชาย: 350 วินาที ต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐาน

คะแนนความสุข: 0

สุ่มรางวัลตำนานสีทอง: 100 คะแนน/ครั้ง

เลเวลเกาะเมียกิน: lv.1

ทักษะพิเศษได้รับเทคนิคการนวดระดับเทพมาอย่างไม่คาดคิด

ดูเหมือนว่ามันจะถูกยกระดับขึ้นมาจริงๆ

กู้เฉินรู้สึกกระอักกระอ่วนใจทุกครั้งที่เห็นตัวเลขเสน่ห์ความเป็นชาย 350 วินาทีนั่น

หึ! มันแย่ขนาดนั้นเลยหรือไง?

อ