บทที่ 3: หมอเทวดา!

"ผมจัดการเอง!"

เฉินม่อก้าวออกไปข้างหน้า

น้ำเสียงของเขาไม่ได้ดังนัก แต่ทุกคนในร้านกลับได้ยินอย่างชัดเจน

ชายชราในชุดกาวน์สีขาวมองเฉินม่อพร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย "คุณว่าอะไรนะ? คุณจะทำงั้นเหรอ?"

เฉินม่อไม่สนใจเขา ชายหนุ่มเดินตรงไปยังเปลหามแล้วคุกเข่าลง

"คุณเป็นใคร?"

"คุณก็เป็นหมอเหมือนกันเหรอ?"

"คุณทำได้จริงๆ แน่นะ?"

กลุ่มคนงานก่อสร้างมองเฉินม่อด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความคลางแคลงใจและไม่มั่นใจ

เฉินม่อไม่ได้ตอบคำถาม เขามองขาของชายที่บาดเจ็บอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองหลินชิงอิน

"ที่นี่มีเข็มเงินไหมครับ?"

"คุณรับมือไหวจริงๆ ใช่ไหม?" หลินชิงอินมองหน้าเขา

"ก็พอได้อยู่ครับ!" เฉินม่อพยักหน้า

หลินชิงอินมองลึกเข้าไปในดวงตาของเขา ก่อนจะหันไปสั่งชายหนุ่มหลังเคาน์เตอร์ "เอาชุดเข็มเงินมา!"

ชายหนุ่มอึ้งไปเล็กน้อย "ประธานหลินครับ เขา..."

"ไปเอาเข็มมา!"

หลินชิงอินเป็นคนพูดน้อย แต่น้ำเสียงของเธอเด็ดขาดจนไม่อาจโต้แย้งได้

ชายหนุ่มไม่กล้าถามอะไรต่อ เขารีบหยิบกล่องเข็มเงินจากใต้เคาน์เตอร์แล้วส่งให้

ชายชราในชุดกาวน์เริ่มร้อนรน "ประธานหลิน เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะครับ! เขาเป็นใครก็ไม่รู้? ถ้าเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นมา เราจะรับผิดชอบไม่ไหวนะครับ!"

หลินชิงอินโบกมือปัด แล้วยื่นกล่องเข็มให้เฉินม่อ

เฉินม่อรับกล่องมาเปิดดู ด้านในมีเข็มฝังเข็มสแตนเลสเรียงรายอยู่หลากหลายขนาด

เขาหยิบเข็มเล่มที่ยาวที่สุดขึ้นมาพิจารณาตรงหน้า

กลุ่มคนงานมองหน้ากัน มีคนหนึ่งพยายามจะเข้ามาห้าม "พี่ชาย พี่รู้จริงๆ ใช่ไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่?"

เฉินม่อส่ายหน้า "ถ้าพวกคุณยังมัวแต่ขัดขวางผม เขาได้ตายจริงๆ แน่!"

ชายคนนั้นเงียบไปทันที

เฉินม่อคุกเข่าอยู่ข้างชายที่บาดเจ็บ เขาวางทาบมือลงบนต้นขาแล้วคลำไล่ขึ้นไปตามด้านในจนกระทั่งพบจุดเสวี่ยไห่

เฉินม่อจับเข็มไว้ กลั้นหายใจ แล้วลงเข็ม เข็มเงินแทงทะลุผิวหนังลึกลงไปสามนิ้ว

จากนั้นเขาหยิบเข็มเล่มที่สองขึ้นมาฝังลงบนจุดจีเหมิน ตามด้วยจุดชงเหมินเป็นจุดสุดท้าย

เมื่อฝังเข็มทั้งสามเล่มลงไป เลือดที่พุ่งกระฉูดก็ชะลอตัวลงอย่างกะทันหัน กลายเป็นเพียงเลือดที่ซึมออกมาเท่านั้น

ทุกคนในร้านต่างกลั้นหายใจ ชายชราในชุดกาวน์จ้องมองบาดแผลจนตาแทบถลน

"นี่มัน... นี่มัน..."

เฉินม่อไม่สนใจเขาและฝังเข็มอีกลงบนจุดจู๋ซานหลี่

เลือดหยุดไหลสนิท!

"สายรัดห้ามเลือด!" เฉินม่อยื่นมือออกไป

ชายหนุ่มหลังเคาน์เตอร์ตอบสนองอย่างรวดเร็ว เขารีบหาสายรัดห้ามเลือดแล้วส่งให้

เฉินม่อรับสายรัดมาแกะออก พันรอบโคนขาของผู้บาดเจ็บแล้วมัดปม

"ตอนนี้เลือดหยุดไหลแล้ว จะประคองอาการไปได้อีกสี่สิบนาที!"

เฉินม่อกล่าว "รีบพาเขาไปโรงพยาบาลทันทีเพื่อให้หมอล้างแผลและเย็บแผล อย่าดึงเหล็กเส้นออก ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของหมอ!"

กลุ่มคนงานจ้องมองเขาตาค้าง ตกตะลึงกันไปหมด เข็มเงินแค่ไม่กี่เล่มกลับหยุดเลือดได้งั้นเหรอ?

หมอเทวดาชัดๆ!

หัวหน้าคนงานทรุดตัวลงคุกเข่าดังตุบ "ขอบคุณ! ขอบคุณที่ช่วยชีวิตน้องชายผม!"

เฉินม่อดึงเขาให้ลุกขึ้น "พอแล้ว รีบไปโรงพยาบาลเถอะ เขาเหลือเวลาไม่มากแล้ว!"

"จริงด้วย ใช่แล้ว!"

คนงานปาดน้ำตาแล้วส่งสัญญาณให้คนอื่นๆ ยกเปลหาม วิ่งกรูกันออกไปนอกประตู

ภายในร้านกลับมาเงียบสงัด

ชายชราในชุดกาวน์มองเฉินม่อด้วยริมฝีปากที่สั่นระริก พูดไม่ออกอยู่นาน

การห้ามเลือดจากเส้นเลือดใหญ่ด้วยเข็มเงินเพียงไม่กี่เล่ม ในสายตาของเขา นี่มันทักษะระดับเทพชัดๆ!

เฉินม่อวางเข็มที่ใช้แล้วลงในถาดข้างๆ แล้วหันไปมองหลินชิงอิน

"ยาเตรียมเสร็จหรือยังครับ?"

หลินชิงอินมองเขา ประกายความประหลาดใจพาดผ่านดวงตาของเธอ

เธอไม่คาดคิดเลยว่าทักษะทางการแพทย์ของเฉินม่อจะยอดเยี่ยมขนาดนี้ มันเหนือความคาดหมายของเธอไปมาก!

และที่คาดไม่ถึงยิ่งกว่าก็คือ เฉินม่อผู้มีทักษะทางการแพทย์สูงส่งคนนี้ กลับเป็นผู้ชายที่เธอเพิ่งไปคว้าตัวมาจากสำนักงานเขต

มันช่าง...

อย่างไรก็ตาม ด้วยนิสัยเย็นชาของเธอ เธอจึงไม่ได้พูดอะไรมากนัก หญิงสาวพยักหน้าและหันไปมองชายหนุ่ม

"จัดยาให้ฉันด้วย!"

"ครับ ได้เลยครับ!"

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจสุ่มสำเร็จ: รักษาคนงานก่อสร้างที่ได้รับบาดเจ็บ!】

【ได้รับรางวัล: แต้มสถานะอิสระ +1】

【ได้รับรางวัล: ความประทับใจจากหลินชิงอิน +15】

【ความประทับใจรวมปัจจุบัน: 25】

【แต้มสถานะอิสระ: สามารถใช้เพิ่มค่าสถานะต่างๆ เช่น เสน่ห์ ร่างกาย และจิตวิญญาณ】

"แต้มสถานะอิสระสามารถเพิ่มเสน่ห์ ร่างกาย และจิตวิญญาณได้จริงๆ งั้นเหรอ?"

เฉินม่อประหลาดใจเล็กน้อย "ระบบ เพิ่มค่าร่างกาย!"

วูบ!

กระแสความอบอุ่นสายหนึ่งไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายของเขาจากความว่างเปล่า มันเข้าไปเสริมสร้างกระดูก กล้ามเนื้อ ผิวหนัง และเซลล์...

เมื่อกระบวนการเสริมสร้างเสร็จสิ้น เฉินม่อรู้สึกได้ว่าร่างกายของเขาเปี่ยมไปด้วยพลัง ราวกับได้เกิดใหม่

"ร่างกายของฉันแข็งแกร่งขึ้นจริงๆ เหรอเนี่ย?"

เฉินม่อรู้สึกประหลาดใจแกมยินดี ระบบนี้มันสุดยอดเกินไปแล้ว!

เจ๋งโคตร!

...

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

รถเบนท์ลีย์แล่นเข้าสู่เขตคฤหาสน์หรูหรา เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ประตูทางเข้าทำความเคารพตามมาตรฐาน

เฉินม่อมองผ่านหน้าต่างรถออกไปยังคฤหาสน์เดี่ยวที่เรียงรายอยู่ หัวใจของเขากระตุกขึ้นมาอีกครั้ง

หลินเจียงหยาย่วน โครงการคฤหาสน์หรูที่ดีที่สุดในเมืองต้าอัน

คฤหาสน์ทุกหลังที่นี่ล้วนมีมูลค่าเหยียบร้อยล้าน

ภรรยากำมะลอของเขาคนนี้รวยชะมัด!

ในที่สุดรถก็มาจอดสนิทอยู่ที่หน้าคฤหาสน์สามชั้นหลังหนึ่ง

ตัวคฤหาสน์ตกแต่งในสไตล์โมเดิร์นมินิมอล มีหน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดเพดาน และมีต้นสนใบพายรูปทรงแปลกตาสองต้นปลูกอยู่ตรงทางเข้า

"บ้านคุณรวยจริงๆ นะเนี่ย!" เฉินม่อเอ่ยชม

"ต่อจากนี้มันก็จะเป็นบ้านของคุณเหมือนกัน" หลินชิงอินปรายตามองเขาแล้วผลักประตูเดินเข้าไปข้างใน

หญิงวัยกลางคนเดินออกมาต้อนรับ เธออายุราวห้าสิบปี สวมผ้ากันเปื้อน ดูเหมือนจะเป็นแม่บ้าน

"คุณหนูกลับมาแล้ว!"

ป้าหลิวรับกระเป๋าจากหลินชิงอิน ก่อนจะมองเฉินม่อด้วยสายตาใคร่รู้

"ป้าหลิว นี่เฉินม่อ" หลินชิงอินพูดขณะกำลังเปลี่ยนรองเท้า "สามีของฉันเอง"

ป้าหลิวถึงกับอึ้งไปอย่างเห็นได้ชัด เธอมองเฉินม่อตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสีหน้าราวกับเห็นผี

คุณหนูมีสามีตั้งแต่เมื่อไหร่? เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนไหน? ทำไมคนเป็นแม่บ้านอย่างเธอถึงไม่รู้เรื่องเลย?

แต่การที่สามารถทำงานเป็นแม่บ้านให้ตระกูลหลินได้ ป้าหลิวก็ไม่ใช่คนธรรมดาอยู่แล้ว เธอรีบปรับสีหน้าอย่างรวดเร็วและโค้งคำนับอย่างนอบน้อม

"สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย!"

"สวัสดีครับป้าหลิว!" เฉินม่อยิ้มทักทาย

หลินชิงอินสวมรองเท้าแตะแล้วเดินเข้าไปข้างใน โดยมีเฉินม่อเดินตามไปติดๆ

ห้องนั่งเล่นมีขนาดกว้างขวางมาก มีกระจกบานใหญ่จรดเพดานมองเห็นสวนส่วนตัว แสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องลงบนสนามหญ้า

หมอนอิงสองสามใบวางกระจัดกระจายอยู่บนโซฟา นิตยสารการเงินเปิดกางทิ้งไว้บนโต๊ะรับแขก และมีแกรนด์เปียโนตั้งอยู่ที่มุมห้อง

หลินชิงอินยื่นถุงยาให้ป้าหลิว "เอายานี่ไปต้มทีนะคะ ยาหนึ่งห่อให้ต้มสองครั้ง แล้วเอามาผสมกันแบ่งเป็นสองชาม!"

【ติ๊ง! การแจ้งเตือนจากระบบ: เปิดใช้งานภารกิจสุ่ม!】

【ชื่อภารกิจ: ต้มยาให้คุณหนูเศรษฐีนีหลินชิงอิน】

【เป้าหมายภารกิจ: คุณหนูเศรษฐีนีหลินชิงอินมีอาการปวดประจำเดือน ต้มยาให้เธอหนึ่งครั้ง!】

【รางวัลภารกิจ: ความเชี่ยวชาญวิชาชี่กงวัชระแปดทิศ!】

【คำเตือนด้วยความหวังดี: การเกาะผู้หญิงกินต้องใช้แรงงาน ร่างกายไม่แข็งแรงจะไปรอดได้ยังไง?】

เรื่องแค่นี้ก็มีภารกิจด้วยเหรอเนี่ย?

ป้าหลิวรับถุงยามาและกำลังจะตอบรับ ทว่าเฉินม่อกลับพูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน

"ผมทำเองครับ! ยาตำรับนี้ต้องควบคุมไฟอย่างละเอียด ผมจะต้มหม้อแรกให้ดูเป็นตัวอย่างก่อน!"

หลินชิงอินครุ่นคิดเล็กน้อยและไม่ได้ห้ามเขา เธอเพียงแค่หันไปบอกป้าหลิว "พาเขาไปที่ห้องครัวที"

ป้าหลิวเดินนำเฉินม่อผ่านห้องรับประทานอาหารไปยังห้องครัว

ห้องครัวมีขนาดใหญ่และมีอุปกรณ์ครบครัน เฉินม่อกวาดสายตามองไปรอบๆ จากนั้นก็เปิดถุงยา เทสมุนไพรออกมา แล้วเริ่มตรวจสอบทีละอย่าง

ป้าหลิวยืนดูอยู่ข้างๆ ไม่อาจเก็บงำความสงสัยเอาไว้ได้ "คุณผู้ชายมีความรู้เรื่องแพทย์แผนจีนด้วยเหรอคะ?"

"นิดหน่อยครับ!"

"คุณหนูมีอาการปวดประจำเดือนมาหลายปีแล้ว ไปหาหมอมาก็เยอะ กินยามาก็แยะ แต่ก็ไม่เคยหาย ยาตำรับนี้จะช่วยได้จริงๆ เหรอคะ?"

เฉินม่อไม่ได้ตอบตรงๆ เขาเพียงแค่ถามกลับไปว่า "มีหม้อดินไหมครับ?"

"มีค่ะ มี!"

ป้าหลิวหยิบหม้อดินออกมาจากตู้ เฉินม่อรับมา จากนั้นก็เริ่มล้างและแช่สมุนไพร

สี่สิบนาทีต่อมา ยาก็ต้มเสร็จ

เฉินม่อกรองน้ำยาใส่ชามกระเบื้องเคลือบสีขาวแล้วยกขึ้นไปชั้นบน

ป้าหลิวบอกเขาว่าหลินชิงอินอยู่ในห้องทำงานบนชั้นสอง

ประตูห้องทำงานแง้มเปิดอยู่เล็กน้อย เฉินม่อเคาะประตู

"เข้ามาสิ!"

หลินชิงอินกำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานและมองไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ซึ่งเต็มไปด้วยตารางข้อมูลถี่ยิบ

เธอเงยหน้าขึ้นมองชามยาในมือของเฉินม่อแล้วพับหน้าจอแล็ปท็อปลงด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

"เสร็จเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?"

"ก็ปกติครับ แช่ยาไปสี่สิบนาที ต้มอีกสามสิบนาที จริงๆ ก็ไม่ได้เร็วอะไรขนาดนั้น"

เฉินม่อวางชามยาลงตรงหน้าเธอ "ดื่มตอนที่ยังร้อนๆ เถอะครับ!"