บทที่ 4 - ทางเลือกเพื่อความอยู่รอด

บทที่ 4 - ทางเลือกเพื่อความอยู่รอด

ดวงตาของเย่จื่อหลิงดูใสกระจ่างราวกับน้ำค้าง ใบหน้าขาวเนียนละเอียดงดงาม มองเผินๆ ดูไร้เดียงสาและบริสุทธิ์

แต่ในยามนี้ แววตาของคุณหนูรองกลับฉายแววเย็นชาจนน่าขนลุก มันเป็นท่าทีที่เต็มไปด้วยความหยิ่งยโสของผู้ที่อยู่เหนือกว่า

เธอก้มมองเฉินจิ่วที่กำลังคุกเข่าอ้อนวอนอยู่เบื้องหน้าด้วยสายตาเย็นเยียบแล้วเอ่ยขึ้นว่า "นักรบเกราะเหล็ก มันกำลังโกหก เย่เฟิงไม่มีความกล้าพอที่จะเอาเรื่องความลับนี้ไปป่าวประกาศเพื่อข่มขู่ใครหรอก ลากตัวเฉินจิ่วออกไป ขับไล่มันออกจากตระกูลซะ มันหมดความไว้วางใจจากข้าแล้ว"

"ขอรับ"

ชายในชุดเกราะสีดำทะมึนที่ยืนอยู่ข้างกายเย่จื่อหลิงรับคำด้วยน้ำเสียงเย็นชาไร้อารมณ์

"อย่าเลยขอรับ! คุณหนูรอง ข้าน้อยรู้ความผิดแล้ว! ได้โปรดให้โอกาสข้าน้อยอีกสักครั้งเถอะ! เย่เฟิงไม่ได้ข่มขู่ข้าน้อยจริงๆ เขาแค่บอกว่าเขาได้กลายเป็นนักรบเต็มตัวแล้ว ขอให้คุณหนูรองเลิกจ้องเล่นงานเขาเพราะอุบัติเหตุครั้งนั้นสักที เขาบอกว่าคุณหนูรองไม่มีคุณสมบัติพอที่จะให้เขาเป็นคู่ซ้อมอีกต่อไปแล้ว"

เฉินจิ่วเริ่มลุกลน มันรีบตะโกนร้องขอความเมตตาดังลั่น เพราะถ้าหากมันถูกขับไล่ออกจากตระกูลไปจริงๆ อนาคตของมันคงจบสิ้น

...

ในคฤหาสน์ของตระกูลเย่ สมาชิกสามารถเลือกอาวุธและคัมภีร์ทักษะต่อสู้พื้นฐานได้หนึ่งชุด

นี่คือสวัสดิการพิเศษที่ตระกูลเย่จัดเตรียมไว้เพื่อกระตุ้นให้เด็กรุ่นใหม่ตั้งใจฝึกฝน

และเหตุผลที่เย่เฟิงเลือกที่จะทนอยู่ในตระกูลเย่ต่อไป ก็เพื่อจะกอบโกยผลประโยชน์จากสวัสดิการเหล่านี้นั่นเอง

ไม่ใช่ว่าเย่เฟิงไม่อยากจะเป็นผู้ฝึกตนพเนจรออกท่องเที่ยวยุทธภพ

แต่เขารู้ตัวดีว่า ความแข็งแกร่งของตัวเองในตอนนี้ยังห่างไกลจากคำว่าอิสระเสรีอีกมาก

ด้วยระดับพลังที่ยังต่ำต้อย หากผลีผลามออกจากตระกูลหรือหลุดพ้นจากร่มเงาของผู้มีอิทธิพล เขาจะต้องตายอย่างรวดเร็วในโลกแห่งการฝึกยุทธที่แสนจะโหดร้ายนี้อย่างแน่นอน

เพราะโลกภายนอกไม่ได้มีแค่ภัยคุกคามจากมนุษย์ที่ชั่วร้ายเท่านั้น แต่ยังมีสัตว์ร้ายที่ทรงพลังอีกมากมายซุ่มซ่อนอยู่ในดินแดนรกร้าง

ด้วยประสบการณ์การใช้ชีวิตมาถึงสองชาติ ภูมิคุ้มกันทางจิตใจของเย่เฟิงย่อมเติบโตและนิ่งกว่าเด็กวัยเดียวกันหลายเท่านัก

ในเวลานี้ เย่เฟิงได้เดินมาถึงตลาดการค้าภายในตระกูลที่ตั้งอยู่รอบๆ หอคอยยุทธ ที่นี่มีผู้คนพลุกพล่านและเสียงดังจอแจไปหมด

ตระกูลเย่เป็นตระกูลใหญ่ในเขตหนานหยาง มีรากฐานที่มั่นคงและมีสมาชิกในตระกูลมากมาย

แม้ว่าตลาดรอบหอคอยยุทธแห่งนี้จะเป็นเพียงพื้นที่ซื้อขายภายในตระกูล แต่มันก็คลาคล่ำไปด้วยผู้คนจนมองไม่เห็นปลายทาง

เย่เฟิงเดินแทรกตัวไปตามฝูงชนในตลาด มองดูผู้คนที่เดินขวักไขว่ไปมา เขากลับรู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะกลมกลืนกับฐานะในชาตินี้อย่างแท้จริงแล้ว

ในชาติที่แล้ว แม้ว่าเขาจะเกิดมาเป็นถึงโอรสของจักรพรรดิเทพ แต่ด้วยร่างกายต้องคำสาปที่อ่อนแอ ทำให้ตลอดทั้งชีวิตของเขาถูกจักรพรรดิเทพเย่ชิงตี้ปกป้องเอาไว้ในส่วนลึกของพระราชวังแห่งการสร้างสรรค์ ทำได้เพียงแค่มองดูท้องฟ้าและวาดฝันอยู่หลังกำแพงสูงเท่านั้น

แต่ในชาตินี้ เย่เฟิงได้รับโอกาสและคุณสมบัติที่จะฝึกฝนพลังยุทธ ในชาตินี้เขาจะ...