บทที่ 7 ศิษย์พี่ รับผมเป็นศิษย์ด้วย

บทที่ 7 ศิษย์พี่ รับผมเป็นศิษย์ด้วย

"666 สตรีมเมอร์ตกปลาได้แล้วในที่สุด"

"ปลาตัวนี้ดูแปลกตามาก มีผู้เชี่ยวชาญคนไหนช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม"

"คุณพระช่วย นั่นมันดูเหมือนปลาตะลุมพุกป่าเลยไม่ใช่เหรอ"

"เป็นปลาตะลุมพุกจริงๆ ด้วย ถูกต้องเลย สตรีมเมอร์โชคดีมาก"

"ปลาตะลุมพุกคืออะไรเหรอ มีใครที่มีความรู้ช่วยอธิบายให้ฟังหน่อยได้ไหม"

ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดเริ่มสนทนากันอย่างคึกคักอีกครั้ง

"ขอฉันอธิบายตามหลักวิทยาศาสตร์ให้ทุกคนฟังหน่อยก็แล้วกัน ปลาตะลุมพุกป่าขายกันอยู่ที่ประมาณสามพันถึงห้าพันหยวนต่อชั่ง ปลาตัวนี้ใหญ่มาก อย่างน้อยที่สุดก็มีมูลค่าแปดพันหยวน" ผู้ชมคนหนึ่งที่ใช้ชื่อบัญชีว่า ผู้จัดการหวังแห่งตลาดอาหารทะเล กล่าวขึ้น

"ถูกต้องแล้ว ปลาตะลุมพุกป่านั้นราคาแพงและหาได้ยากเป็นอย่างยิ่ง มันมีมูลค่าถึงราคานั้นอย่างแน่นอน" ผู้ชมอีกคนหนึ่งที่ใช้ชื่อบัญชีว่า ผู้เฒ่าม้าเซียนตกปลา แสดงความคิดเห็นเช่นกัน

"เรื่องจริงเหรอ ปลาตัวเดียวราคาแปดพันหยวน นั่นมันเงินเดือนทั้งเดือนของฉันเลยนะ"

"คุณพระช่วย ถ้าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง แล้วฉันจะยังทำงานอยู่ทำไมล่ะเนี่ย"

"สตรีมเมอร์ ส่งพิกัดตำแหน่งมาที ฉันอยากไปตกปลาด้วย"

เมื่อผู้ชมได้เห็นคำอธิบายของผู้เชี่ยวชาญ พวกเขาก็ตื่นเต้นขึ้นมาในทันที

"อย่าคิดมากไปเลย ความน่าจะเป็นที่จะตกไอ้ตัวนี้ได้น่ะ ไม่ได้สูงไปกว่าการขุดหาทองเท่าไหร่หรอก" ผู้เชี่ยวชาญกล่าวต่อไป

"ใช่แล้ว ปลาตะลุมพุกป่าไม่ใช่ว่าจะตกกันได้ง่ายๆ ฉันตกปลามามากกว่าห้าปีแล้วยังไม่เคยเห็นสักตัวเลย"

"สิ่งนี้เป็นเรื่องที่พบเจอได้ด้วยโชควาสนาเท่านั้น ทุกคนอย่าไปยึดติดกับมันเลย"

หลังจากที่ได้ยินผู้เชี่ยวชาญพูดเช่นนั้น ผู้ชมจึงค่อยๆ สงบลง

ถึงกระนั้น ในยามที่หนิงเฟยตกปลาตะลุมพุกขึ้นมาได้ บรรยากาศในห้องถ่ายทอดสดก็ร้อนแรงขึ้นมาในทันที

"หนิงเฟย โชคดีมากเลยนะ ฉันเคยตกปลาแบบนี้ได้ตัวหนึ่งเมื่อสองปีก่อน เนื้อของมันอร่อยเป็นอย่างยิ่ง" จางเซินอุทานออกมาจากทางด้านข้าง

ในรอบหลายปีของการตกปลามาทั้งหมด เขาเคยตกมันได้เพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น

ในเวลานี้ ผู้ชมเข้าใจได้ในทันทีว่า สตรีมเมอร์มีโชคที่ฝ่าฝืนลิขิตสวรรค์อย่างแท้จริง ที่สามารถตกปลาตะลุมพุกได้ตั้งแต่การเหวี่ยงเบ็ดครั้งแรกในวันนี้

หนิงเฟยเก็บปลาเข้าที่และกล่าวพร้อมรอยยิ้มว่า "โชคครับ โชคดีเท่านั้นเอง"

จางเซินมองดูถังที่เต็มไปด้วยปลาของตนเอง แม้ว่ามูลค่าของพวกมันจะน้อยกว่าปลาเพียงตัวเดียวของหนิงเฟยอยู่มาก แต่ผลงานของเขาในวันนี้ก็ยังถือว่าอุดมสมบูรณ์มากอยู่ดี

"ฉันตกปลามาตั้งแต่เช้าแล้ว เพราะฉะนั้นตอนนี้จะกลับแล้วล่ะ คืนนี้ฉันจะทำ งานเลี้ยงโต๊ะปลา นายก็ควรมาด้วยนะ ตอนนี้ลูกชายของฉันกระตือรือร้นที่อยากจะเรียน วิถีเต๋า จากนายจะแย่แล้ว" จางเซินกล่าวพลางเก็บคันเบ็ดและยิ้มไปด้วย

สิ่งที่คุณเรียกว่า วิถีเต๋า นั้น หมายถึงการบริหารร่างกายและการเคลื่อนไหวทางศิลปะการต่อสู้บางประการของสำนักเต๋าที่ดีต่อสุขภาพ เด็กๆ ชอบสิ่งเหล่านี้เพราะพวกมันเป็นสิ่งแปลกใหม่

"ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณครับคุณอาจาง คืนนี้ผมมีแผนการอื่นแล้ว"

"ถ้าอย่างนั้นก็เอาเถอะ สภาพอากาศดูท่าไม่ค่อยดี นายเองก็ควรกลับให้เร็วหน่อยด้วยเหมือนกัน" จางเซินกล่าวแสดงความห่วงใยอีกคำหนึ่ง จากนั้นจึงยกถัง ถือคันเบ็ดและม้านั่ง นำพวกมันไปไว้บนรถจักรยานยนต์ แล้วขี่ออกไปจากริมฝั่งแม่น้ำ

หนิงเฟยมองดูรถจักรยานยนต์คันนั้น พลางรู้สึกอิจฉาอยู่เล็กน้อย ไม่มีอะไรที่เขาจะทำได้ รายได้ของอารามเต๋านั้นไม่ค่อยดีนัก เงินออมทั้งหมดของเขามีอยู่เพียงแค่แปดร้อยกว่าหยวนเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถซื้อรถจักรยานยนต์ได้จริงๆ

มีถนนคอนกรีตที่รัฐบาลสร้างขึ้นเพื่อขึ้นไปบนภูเขา และการมีรถจักรยานยนต์จะช่วยให้สิ่งต่างๆ สะดวกสบายขึ้นมาก

ส่วนเรื่องรถยนต์นั้น หนิงเฟยยังไม่มีแผนการสำหรับมันในตอนนี้ เนื่องจากเขาไม่สามารถจ่ายได้ไหวจริงๆ

"ขอบคุณทุกท่านสำหรับการสนับสนุนครับ" หนิงเฟยเริ่มตกปลาอีกครั้ง โดยไม่ลืมที่จะปฏิสัมพันธ์กับผู้ชมในห้องถ่ายทอดสด

ในครั้งที่สองนี้ เหยื่อที่เขาใช้คือ เหยื่อปลาขั้นต้น ที่ได้รับมาจากการจับรางวัล

ผลลัพธ์ของเหยื่อนี้ช่างปาฏิหาริย์อย่างแท้จริง เขาเพิ่งจะเหวี่ยงเบ็ดลงไป และในเวลาไม่ถึงสิบวินาที คันเบ็ดก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

"คุณพระช่วย ปลาอีกตัวแล้ว"

"สตรีมเมอร์เป็นปรมาจารย์ขั้นเทพ"

"ท่านนักพรตเต๋า ปลามาเพื่อทดแทนบุญคุณหรือเปล่า"

"มันต้องเป็นเรื่องปลอมแน่ๆ มีใครแอบซ่อนอยู่ในแม่น้ำไหม"

"ตกปลาได้สองตัวเร็วขนาดนี้เลยเหรอ"

"คุณพระช่วย 6666"

ข้อความที่วิ่งผ่านหน้าจอผสมปนเปไปกับกระแสคำว่า 666 ที่หลั่งไหลพรั่งพรูข้ามหน้าจอ

ผู้คนจำนวนมากเริ่มส่งของขวัญให้หนิงเฟยเช่นกัน

ไม่มีหนทางอื่นที่จะเลี่ยงได้เลย สตรีมเมอร์คนนี้ยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว

หนิงเฟยเองก็ประหลาดใจอยู่เล็กน้อย ในอดีตยามที่เขาตกปลา มันไม่เคยราบรื่นขนาดนี้มาก่อน

เทคนิคการตกปลาขั้นต้น กำลังช่วยเหลือเขาอย่างมาก

ทว่าในครั้งนี้ สิ่งที่เขาตกได้ไม่ใช่ปลาเจ็ดดาว แต่เป็นปลาเฉาธรรมดาๆ ตัวหนึ่ง

คำอธิบายของเหยื่อระบุไว้ว่า ปลาเจ็ดดาวโปรดปรานที่จะกินมันเป็นพิเศษ แต่สิ่งที่ไม่ได้กล่าวถึงก็คือ ปลาธรรมดาทั่วไปก็โปรดปรานเหยื่อนี้เป็นพิเศษเช่นกัน ดังนั้นก่อนที่ปลาเจ็ดดาวจะได้กินมัน เหยื่อจึงถูกปลาตัวอื่นฮุบกลืนไปจนหมดสิ้น

หลังจากนั้น ปลาตัวนั้นจึงถูกหนิงเฟยเก็บใส่ลงไปในถังของเขาตามระเบียบ

"ความรู้สึกของการใช้กลโกงนี่มันน่าพึงพอใจจริงๆ"

หนิงเฟยปลดปลาออก พลางคิดในใจเงียบๆ

ต่อมา ในการเหวี่ยงเบ็ดครั้งที่สาม แน่นอนว่าปลาฮุบเหยื่อทันทีที่คันเบ็ดถูกหย่อนลงไป

ผู้ชมพากันตะลึงงัน

"ต้องมีใครบางคนแอบซ่อนอยู่ในแม่น้ำสายนี้แน่ๆ"

"ปลอม มันต้องเป็นเรื่องปลอมแน่ๆ"

"คุณพระช่วย ที่นี่มันคือที่ไหนกันแน่ ปลามันโง่ขนาดนี้เลยเหรอ"

ข้อความเหล่านี้ทำให้หนิงเฟยทั้งหัวเราะและร้องไห้ในเวลาเดียวกัน เขาบังคับโดรน ปล่อยให้มันบินร่อนอยู่เหนือแม่น้ำ เพื่อให้ผู้ชมสามารถมองเห็นสถานการณ์ในน้ำได้อย่างชัดเจน

น้ำในแม่น้ำนั้นกึ่งใสและกึ่งขุ่น แต่ผู้คนสามารถมองเห็นพืชพรรณใต้น้ำและก้อนกรวดที่ก้นแม่น้ำได้อย่างชัดเจน ดังนั้นเรื่องที่ว่ามีใครบางคนอยู่ตรงนั้นหรือไม่ ย่อมเป็นที่ประจักษ์แจ้งโดยธรรมชาติ

เพราะฉะนั้น หนิงเฟยไม่ได้โกง

ถัดมา หนิงเฟยสลับมุมมองกล้องกลับมาที่โทรศัพท์มือถือของเขาและกล่าวกับหน้าจอว่า "บางทีเหยื่อในวันนี้อาจจะทำออกมาได้ดีกว่าปกติหน่อยครับ โดยทั่วไปแล้ว การตกปลาทั้งวันก็ไม่ได้ รับประกันว่าจะตกได้เสมอไป"

ทันทีหลังจากที่เขาพูดจบ เขาก็เหวี่ยงเบ็ดอีกครั้งและดึงปลาขึ้นมาได้อีกตัวหนึ่ง

ครั้งนี้ มันคือปลาเจ็ดดาว

ผู้ชมพากันชาหนึบไปหมดแล้ว

สตรีมเมอร์คนนี้ใช้กลวิธีแบบไหนกันแน่

นี่จะเป็น วิถีเต๋า ในตำนานหรือเปล่า

พวกเรามาเพื่อดูการตกปลา ไม่ใช่มาดูมายากลนะ

"สตรีมเมอร์ รับผมเป็นศิษย์ด้วยผมอยากเรียนตกปลากับคุณ" ผู้ชมที่ใช้ชื่อบัญชีว่า ผู้เฒ่าม้าเซียนตกปลา อุทานออกมาอย่างตื่นเต้น

หลังจากพูดจบ เขาก็ส่งจรวดมาสามลำติดต่อกันในทันที

"สตรีมเมอร์ ฉันก็อยากเรียนตกปลาเหมือนกัน"

"ผู้มีอภินิหาร ปลาตัวนี้มีพลังปราณวิญญาณ"

"ท่านนักพรตเต๋า อารามเต๋าของคุณต้องการคนงานทำงานจิปาถะบ้างไหม"

"6666"

ข้อความพุ่งพรั่งพรูเข้ามาอีกครั้ง และผู้ชมก็ร่วมผสมโรงไปกับความตื่นเต้นนี้

หนิงเฟยกล่าวอย่างจนปัญญาว่า "ผมไม่รับศิษย์ครับ การตกปลาเป็นเพียงหนึ่งในวิถีทางในการทำมาหากินของผมเท่านั้น และในวันนี้ผมแค่มีโชคดีอยู่เล็กน้อยจริงๆ"

"คุณเรียกสิ่งนี้ว่าโชคงั้นเหรอ ตกปลาได้ห้าครั้งติดต่อกันคือโชคงั้นเหรอ แถมหนึ่งในนั้นยังเป็นปลาตะลุมพุกป่า และอีกตัวหนึ่งยังเป็นปลาเจ็ดดาวอีกด้วย" ผู้เฒ่าม้าเซียนตกปลา ตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง

เขาจะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไรกัน

การตกปลาคือกีฬาที่ทำให้เสพติดได้มากที่สุด และเฒ่าม้าสามารถใช้เวลาหลายวันจมอยู่กับผืนน้ำเพียงเพื่อที่จะตกปลา

ในเวลานี้เมื่อเขาได้พบกับ เทพแห่งการตกปลา เขาจึงต้องการแสดงความเลื่อมใสศรัทธาออกมาโดยธรรมชาติ

หนิงเฟยไม่รู้ว่าจะอธิบายอย่างไรดี ดังนั้นเขาจึงสลับไปใช้เหยื่อธรรมดาและเหวี่ยงเบ็ดลงไปอีกครั้ง

ในครั้งนี้ เวลาผ่านไปหลายนาที และไม่มีปลาตัวใดฮุบเหยื่อเลย

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากนั้นไม่นาน คันเบ็ดก็สั่นสะท้านขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทว่าเกิดขึ้นเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น

คนที่เข้าใจเรื่องการตกปลาต่างรู้ดีว่า นี่คือสัญญาณที่บ่งบอกว่าปลาตอดกินเหยื่อแต่ไม่ได้ติดเบ็ด

ปลาในทุกวันนี้มีความฉลาดเฉลียว บางตัวสามารถกินเหยื่อได้โดยไม่ติดเบ็ด ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมการตกปลาจึงมีความยากลำบากถึงเพียงนี้

เมื่อได้เห็นฉากนี้ ความตื่นเต้นของผู้ชมก็ค่อยๆ เย็นลง

ดังนั้น การตกได้ห้าครั้งติดต่อกัน ก่อนหน้านี้นั้น เป็นเพียงแค่เรื่องของโชคจริงๆ

ในเวลานั้นเอง สภาพอากาศก็ยิ่งมืดครึ้มลงเรื่อยๆ และหลังจากนั้นไม่นาน หยาดฝนสายเล็กๆ ก็เริ่มโปรยปรายลงมา

เมื่อเห็นสภาพอากาศที่ไม่ดี หนิงเฟยจึงตัดสินใจที่จะตกปลาอีกเพียงตัวเดียวแล้วจะกลับบ้าน ปลาจำนวนมากขนาดนี้เพียงพอสำหรับอาหารของเขาในอีกไม่กี่วันข้างหน้าแล้ว

หนิงเฟยนำ เหยื่อปลาขั้นต้น ใส่ลงบนตัวเบ็ด จากนั้นจึงเหวี่ยงเบ็ดออกไปอีกครั้งอย่างสง่างาม

หนิงเฟยไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าในครั้งนี้ ห้องถ่ายทอดสดของเขาจะจุดชนวนให้เกิด พายุแห่งความตื่นเต้น ขึ้นมาอย่างแท้จริง