บทที่ 2 เอาชีวิตรอดบนรถไฟ พรสวรรค์ระดับสุดยอด

บทที่ 2 เอาชีวิตรอดบนรถไฟ พรสวรรค์ระดับสุดยอด

“ที่นี่ที่ไหนกัน ฉันเพิ่งกลับถึงบ้านเช่ากับจือจือไม่ใช่เหรอ ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้ในพริบตา” เฉินเส้าเจ๋อมองดูสภาพแวดล้อมที่ว่างเปล่ารอบตัวอย่างระแวดระวัง พลางคิดในใจ

ครึ่งชั่วโมงก่อน หลังจากที่เฉินเส้าเจ๋อตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลกู้ เขาก็เดินออกจากวิลล่าของตระกูลกู้พร้อมกับหลินจือเซี่ย เขาไม่มีสมบัติอะไรเหลืออยู่ที่นั่นแล้วจึงจากมาทันที ของสำคัญทั้งหมดของเขาอยู่ที่บ้านเช่าของหลินจือเซี่ย การออกจากตระกูลกู้ทำให้เฉินเส้าเจ๋อรู้สึกเหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก เขาและหลินจือเซี่ยเดินเข้าไปในบ้านด้วยกันเหมือนอย่างเคย คุยกันว่าจะกินอะไรเย็นนี้เพื่อฉลองอิสรภาพจากความทุกข์ยาก แต่แล้วพริบตาต่อมา เขาก็มาปรากฏตัวอยู่ที่นี่

“ยินดีต้อนรับสู่พื้นที่เตรียมพร้อมก่อนออกเดินทางของโลกวงโคจรไร้ที่สิ้นสุด กรุณาเลือกพรสวรรค์ของคุณ…”

เสียงหนึ่งดังขึ้นในหูของเฉินเส้าเจ๋อ เขาเงยหน้าขึ้นและเห็นป้ายหยกขนาดเท่าฝ่ามือหลากสีสันล่องลอยอยู่ในอวกาศเบื้องหน้า ในขณะนี้ วลีสองคำก็แล่นวาบเข้ามาในหัวของเขาอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าแลบ ‘เกมจุติ’ และ ‘การเอาชีวิตรอดของมวลมนุษย์’… “ฉันสามารถเลือกพรสวรรค์จากป้ายหยกพวกนี้ได้ทุกอันเลยเหรอ แล้วเลือกได้กี่อันล่ะ” เฉินเส้าเจ๋อถามขึ้น

“เลือกได้ตามอิสระ คุณสามารถเลือกพรสวรรค์ได้เพียงหนึ่งอย่าง เมื่อคุณสัมผัสป้ายหยกพรสวรรค์แล้ว จะไม่สามารถเปลี่ยนได้…”

“อย่างที่คิดไว้เลย…” เฉินเส้าเจ๋อพูดขึ้นหลังจากได้ยินเสียงนั้นอธิบาย

เมื่อเข้าใจกฎแล้ว เฉินเส้าเจ๋อก็ไม่รีบร้อนที่จะเลือก เขาเดินสำรวจไปรอบๆ ป้ายหยก นอกจากสีสันที่แตกต่างกันแล้ว ป้ายเหล่านี้ก็มีรูปร่างและขนาดเหมือนกันหมด และไม่มีคำใบ้ใดๆ บนพื้นผิวเลย นั่นหมายความว่าทุกอย่างขึ้นอยู่กับโชคล้วนๆ หลังจากค้นหาอยู่พักหนึ่ง สายตาของเฉินเส้าเจ๋อก็สะดุดเข้ากับป้ายหยกสีทอง ทว่าในขณะที่เขากำลังจะเอื้อมมือไปหยิบมัน เขาก็เหลือบไปเห็นป้ายหยกสีม่วงอยู่ไม่ไกลนัก เมื่อเห็นป้ายหยกสีม่วงนี้ หัวใจของเฉินเส้าเจ๋อก็เต้นแรง เขาจึงรีบคว้ามันมาทันที

ทันใดนั้น ข้อความสั้นๆ ก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขา

ชื่อ: เฉินเส้าเจ๋อ

ฉายา: ผู้รอดชีวิตมือใหม่

พรสวรรค์: โชคลาภสูงสุด (พรสวรรค์เฉพาะตัว)

คุณสมบัติส่วนตัว: ความแข็งแกร่ง: 10… ความอดทน: 9… ความเร็ว: 20… จิตวิญญาณ: 30… ทักษะเสริม: ศิลปะการแยกส่วน (ระดับ 1); ทักษะการรวบรวม (ระดับ 1)

จากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงนั้นกล่าวว่า… “เลือกพรสวรรค์เสร็จสิ้น ผู้รอดชีวิตมือใหม่เฉินเส้าเจ๋อ จะถูกส่งไปยังรถไฟ ขอให้โชคดี…”

เฉินเส้าเจ๋อรู้สึกวิงเวียนศีรษะ และพริบตาต่อมา ทัศนียภาพเบื้องหน้าก็เปลี่ยนไป ในตอนนี้ เขาพบว่าตัวเองอยู่ในสถานที่ที่เต็มไปด้วยสนิม แต่เมื่อดูจากภายในแล้ว มันน่าจะเป็นห้องนักบินของยานพาหนะอะไรสักอย่าง

“อาเจ๋อ…”

ขณะที่เฉินเส้าเจ๋อกำลังจะสำรวจสถานที่แห่งนี้ให้ละเอียด เสียงที่คุ้นเคยก็ดังมาจากด้านหลัง เขาหันขวับไปมองและเห็นหลินจือเซี่ยยืนอยู่ตรงประตู ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจระคนดีใจ วินาทีต่อมา หลินจือเซี่ยก็โผเข้ากอดเฉินเส้าเจ๋อ

“คุณทำฉันตกใจแทบแย่! ฉันคิดว่าจะไม่ได้เจอคุณอีกแล้ว” หลินจือเซี่ยพูดเสียงสะอื้นไห้ในอ้อมกอดของเฉินเส้าเจ๋อ

“จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไง ดูเหมือนว่าเราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไปแล้วนะ” เฉินเส้าเจ๋อพูดพลางลูบผมอันนุ่มสลวยของหลินจือเซี่ยเบาๆ

“อาเจ๋อ คุณเต็มใจเหรอ” หลินจือเซี่ยเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความรัก

เฉินเส้าเจ๋อหัวเราะเบาๆ “มีภรรยาแบบนี้ สามีจะต้องการอะไรอีก”

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเส้าเจ๋อ หลินจือเซี่ยก็โอบแขนรอบคอของเขาและจูบเขาทันที อย่างไรก็ตาม มีบางอย่างมาทำลายช่วงเวลาอันแสนหวานนั้น กล่องเสบียงสองใบตกลงมาตรงเท้าของทั้งสองคนพอดี ทำเอาทั้งคู่สะดุ้งตกใจ

“คู่มือวิถีสวรรค์ แจกจ่ายเสบียงมือใหม่ หากมีข้อสงสัย กรุณาตรวจสอบคู่มือวิถีสวรรค์ส่วนตัวของคุณ…”

“คู่มือวิถีสวรรค์…” เฉินเส้าเจ๋อและหลินจือเซี่ยมองหน้ากัน ก่อนจะหันไปเห็นหนังสือที่เปล่งประกายสีทองลอยอยู่ไม่ไกล หลินจือเซี่ยเอื้อมมือไปหยิบหนังสือเล่มนั้นมา เมื่อเปิดหน้าแรก เธอเห็นข้อความสีแดงสดบรรทัดหนึ่ง

“โปรดทะนุถนอมชีวิต อย่าพยายามหยุดรถไฟหรือออกจากราง…” ข้อความสีเลือดนั้นสื่อถึงคำเตือนที่รุนแรงอย่างชัดเจน

“โปรดรวบรวมเสบียงให้มากที่สุดและอัปเกรดรถไฟของคุณ รถไฟคือหลักประกันในการเอาชีวิตรอดของคุณ…”

เมื่อพลิกไปหน้าสอง ทั้งคู่ก็เห็นข้อความดังกล่าว แต่มันไม่ใช่สีเลือด ทว่าเป็นสีทอง ราวกับกฎเหล็กที่มิอาจละเมิดได้

“จือจือ พรสวรรค์ของคุณคืออะไร” เฉินเส้าเจ๋อถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น พลางมองไปที่กล่องเสบียงมือใหม่ที่เท้าของพวกเขา

หลินจือเซี่ยหน้าแดงระเรื่อและตอบว่า “ภรรยาแสนดี…”

“อะไรนะ” เฉินเส้าเจ๋อฟังไม่ถนัดจึงถามซ้ำ

“ภรรยาแสนดี!” หลินจือเซี่ยพูดเสียงดังด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย

เมื่อได้ยินว่าหลินจือเซี่ยมีพรสวรรค์แบบนี้ เฉินเส้าเจ๋อก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะโอบเอวของเธอและหัวเราะ “แม้แต่วิถีสวรรค์ของโลกนี้ก็ยังเข้าใจเรา มันรู้ว่าคุณ จือจือ จะเป็นภรรยาแสนหวานของผมในอนาคต ก็เลยมอบพรสวรรค์ภรรยาแสนดีให้คุณทันที”

“แต่พรสวรรค์นี้มันมีประโยชน์อะไรล่ะ เรากำลังพยายามเอาชีวิตรอดอยู่ที่นี่นะ” หลินจือเซี่ยพูดด้วยน้ำเสียงหดหู่ ราวกับว่าพรสวรรค์นี้ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

เฉินเส้าเจ๋อกล่าว “มีกล่องเสบียงมือใหม่อยู่ตรงนี้ ให้ผมทดสอบผลของมันดูไหม พรสวรรค์ของผมคือพรสวรรค์เฉพาะตัว โชคลาภสูงสุด มันน่าจะทรงพลังมาก…”

“พรสวรรค์เฉพาะตัว โชคลาภสูงสุด… ฟังดูทรงพลังมากเลย ตกลง… มาทดสอบกันเถอะ” หลินจือเซี่ยพยักหน้าและพูดขึ้น ทั้งสองคนมีนิสัยคล้ายกัน คือจะลงมือทำทันทีที่คิดอะไรออก

พวกเขาสัมผัสกล่องเสบียงมือใหม่และพบว่ามันแสดงข้อความ: 【กล่องเสบียงมือใหม่ของเฉินเส้าเจ๋อ】 และ 【กล่องเสบียงมือใหม่ของหลินจือเซี่ย】 หลังจากปรึกษากัน ทั้งคู่ก็เปิดกล่องเสบียงของตัวเอง

เฉินเส้าเจ๋อเปิดกล่องเสบียงและเห็นปืนพกกับดาบยาววางอยู่ข้างใน หลังจากหยิบพวกมันขึ้นมา เขาก็ได้รับข้อความ: 【กรุณานำไอเทมไปไว้ในพื้นที่เก็บของเพื่อรับการขยายผลของพรสวรรค์…】

เมื่อเห็นข้อความนี้ ดวงตาของเฉินเส้าเจ๋อก็สว่างวาบ เขาไม่คาดคิดว่าพรสวรรค์ของเขาจะถูกนำมาใช้ด้วยวิธีนี้ เขาจึงรีบนำปืนพกและดาบยาวไปไว้ในพื้นที่เก็บของทันที วินาทีต่อมาก็มีข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น

【ได้รับไอเทม: ปืนพก FN57, จำนวน: 1, คุณภาพ: ธรรมดา… การขยายผลของพรสวรรค์: คุณภาพ… ธรรมดาเลื่อนขั้นเป็นระดับตำนาน…】

【ได้รับไอเทม: ดาบยาวมือใหม่, จำนวน: 1, คุณภาพ: ธรรมดา… การขยายผลของพรสวรรค์: คุณภาพ… ธรรมดาเลื่อนขั้นเป็นระดับตำนาน…】

เมื่อเห็นข้อความทั้งสอง เฉินเส้าเจ๋อก็รีบบอกหลินจือเซี่ยทันที “จือจือ เอาของที่คุณได้มาให้ผมที ตอนนี้ผมรู้วิธีใช้พรสวรรค์ของผมแล้ว…”

“อ๋อ ได้สิ” หลินจือเซี่ยส่งชุดเกราะป้องกันและแล็ปท็อปที่เธอได้มาให้เฉินเส้าเจ๋อ

เฉินเส้าเจ๋อหยิบไอเทมระดับตำนานสองชิ้นของเขาออกมาและมอบให้หลินจือเซี่ย จากนั้นเขาก็รับไอเทมที่หลินจือเซี่ยส่งมาแล้วนำไปไว้ในพื้นที่เก็บของ ก่อนจะพูดว่า “จือจือ ลองตรวจสอบคุณสมบัติของพวกมันดูสิ…”

“หืม” หลังจากเฉินเส้าเจ๋อพูดจบ เขากำลังรอรับข้อมูลอยู่ ก็สังเกตเห็นว่าหลินจือเซี่ยไม่ได้ขยับตัวเลย เขาหันขวับไปมองด้วยความสงสัยและเห็นว่าหลินจือเซี่ยถือปืนพกอยู่สองกระบอก จากนั้นเธอก็หยิบดาบยาวออกมาอีกสองเล่ม

เมื่อเห็นสถานการณ์นี้ เฉินเส้าเจ๋อก็พอจะเข้าใจแล้วว่าพรสวรรค์ของเขาและหลินจือเซี่ยมันทำงานยังไง เขาจึงสวมกอดหลินจือเซี่ยทันทีและพูดอย่างตื่นเต้นว่า “จือจือ พวกเราพร้อมแล้ว…”