บทที่ 20: มาเยือนจิงโจวครั้งแรก ทุ่มซื้อเฟอร์รารี่ SF90 อย่างเหนือชั้น

แปดโมงเช้าวันรุ่งขึ้น เจียงอวิ๋นก็ตื่นนอนและอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว

วันนี้เป็นวันสุดท้ายสำหรับการลงทะเบียนนักศึกษาใหม่ นอกจากการปฐมนิเทศชั้นเรียนตอนหนึ่งทุ่มแล้ว ก็ไม่มีอะไรให้ทำอีก

แผนการของเจียงอวิ๋นนั้นเรียบง่ายมาก วันนี้เป็นโอกาสดีที่จะได้ใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่าย และเขาจำเป็นต้องกอบโกยเงินคืนให้ได้มากที่สุด เขาจะยอมปล่อยให้บัตรคืนเงินสิบเท่าใบนี้เสียเปล่าไม่ได้ วันนี้เขามีเวลาว่างเหลือเฟือ จึงสามารถใช้จ่ายได้อย่างสบายใจเฉิบ

เจียงอวิ๋นนั่งลงบนเก้าอี้ หลังจากขบคิดมาตลอดทั้งวันตั้งแต่มาถึงมหาวิทยาลัย วันนี้เขาก็ตัดสินใจที่จะซื้อเฟอร์รารี่ SF90 จากร้านค้าเลเวลหนึ่งเสียที

อันที่จริง เขารอคอยมานานแล้ว เพราะรถสปอร์ตระดับนี้แทบจะหาดูไม่ได้เลยบนท้องถนน นับประสาอะไรกับการได้เป็นเจ้าของ

ไม่ใช่ว่ารถราคาห้าล้านกว่าหยวนมันแพงหูฉี่จนเกินเอื้อม แต่ปัญหาหลักคือรถสปอร์ตมีจุดประสงค์การใช้งานที่ค่อนข้างแคบ และส่วนใหญ่ก็มีไว้เพื่อความบันเทิงเท่านั้น ต่อให้คนรวยซื้อมา พวกเขาก็ไม่ได้ขับมันไปไหนมาไหนตลอดเวลาหรอก

นอกจากนี้ รถสปอร์ตยังดูแลรักษายากและมีค่าใช้จ่ายสูง ดังนั้นคนที่สามารถขับรถสปอร์ตในชีวิตประจำวันได้ หากไม่รวยล้นฟ้าก็ต้องมีฐานะทางสังคมที่ไม่ธรรมดา

เจียงอวิ๋นเปิด 'เกมมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง' ขึ้นมาแล้วใช้นิ้วแตะเบาๆ

เมื่อมาถึงจิงโจว เขาก็กดจ่ายเงินสดเต็มจำนวนเพื่อซื้อเฟอร์รารี่ SF90 โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

【ขอแสดงความยินดีที่คุณได้เป็นเจ้าของรถยนต์เฟอร์รารี่ SF90 อันทรงเกียรติ! ขณะนี้รถของคุณถูกจอดไว้ที่ช่องจอดรถ 2-108 ในลานจอดรถจินหัว โปรดตรวจสอบช่องจอดรถของคุณ ช่องจอดรถนี้ได้รับการสั่งซื้อเรียบร้อยแล้วและคุณสามารถจอดรถได้อย่างอิสระ】

โดยหลักการแล้ว มหาวิทยาลัยจิงโจวจะไม่ออกบัตรผ่านเข้าออกรถยนต์ให้กับนักศึกษา เขาจึงต้องนำรถไปจอดไว้ที่ลานจอดรถใกล้ๆ มหาวิทยาลัยแทน

เจียงอวิ๋นไม่รู้ตำแหน่งของลานจอดรถ เขาจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหา มันอยู่ไม่ไกลนัก ห่างจากประตูสามไปประมาณห้าร้อยเมตร

กุญแจรถเฟอร์รารี่ปรากฏขึ้นในกระเป๋ากางเกงของเขา เขาหยิบกุญแจหอพัก เปิดประตูแล้วเดินออกไป ยังไงซะเฟอร์รารี่ก็จอดรอให้เขาไปตรวจรับอยู่แล้ว

เจียงอวิ๋นเดินตามระบบนำทางไป และไม่นานก็พบกับลานจอดรถจินหัว ซึ่งเป็นลานจอดรถชั้นใต้ดินที่มีสองชั้น

ระบบเพิ่งกำหนดช่องจอดรถ 2-108 ให้เขา เขาจึงไปสอบถามเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย และได้ความว่าเลข 2 หมายถึงชั้นใต้ดินชั้นที่สอง

มีลิฟต์อยู่ตรงทางเข้าลานจอดรถ เจียงอวิ๋นจึงขึ้นลิฟต์ลงไปยังชั้นใต้ดินชั้นที่สอง

ถึงแม้จะเป็นเวลากลางวันและไฟในลานจอดรถก็เปิดสว่างไสว แต่บรรยากาศก็ยังคงดูวังเวงน่าขนลุกอยู่ดี

โชคดีที่ช่องจอดรถเรียงตามลำดับอย่างเป็นระเบียบ เจียงอวิ๋นจึงหาช่องจอดหมายเลข 108 เจออย่างรวดเร็ว และในที่สุดเขาก็ได้เห็นเฟอร์รารี่ SF90 ตัวเป็นๆ

ตัวถังรถสีแดงสดพร้อมกับเส้นสายที่โฉบเฉี่ยว แค่จอดอยู่นิ่งๆ ก็สามารถทำให้หัวใจของชายหนุ่มนับไม่ถ้วนเต้นรัวได้แล้ว

"โคตรเท่! เท่กว่ามายบัคคันนั้นตั้งเยอะ!"

เจียงอวิ๋นใช้สองมือลูบคลำมันอย่างหลงใหล

สมกับเป็นรถสปอร์ตระดับมาตรฐาน เจียงอวิ๋นรู้สึกว่าตั้งแต่แรกเห็น มันมีเสน่ห์ดึงดูดใจเสียยิ่งกว่าสาวเซ็กซี่คนไหนๆ

เจียงอวิ๋นล้วงกุญแจรถออกมาจากกระเป๋าแล้วปลดล็อก แต่เขาก็ยังไม่คุ้นชินกับวิธีเปิดประตูรถนัก เขางมหาอยู่พักใหญ่กว่าจะเปิดมันออกได้ในที่สุด

ทันทีที่เข้าไปนั่งข้างใน เขาก็รู้สึกเหมือนพุ่งทะยานขึ้นมาในพริบตา ก่อนที่จะสตาร์ทเครื่องยนต์ เจียงอวิ๋นก็ทำทีเป็นสวมวิญญาณนักแข่งรถและออกลีลาขับขี่อย่างดุดัน

ด้วยการตกแต่งภายในที่เป็นคาร์บอนไฟเบอร์ ซึ่งแผ่กลิ่นอายของความเร็วและความเร่าร้อนออกมาอย่างเต็มเปี่ยม เจียงอวิ๋นก็ตัดสินใจว่าเขาจะต้องลองขับมันออกไปโฉบเฉี่ยวดูสักรอบ นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาจะได้ขับรถสปอร์ต

ทันทีที่เขาสตาร์ทเครื่องยนต์และเหยียบคันเร่ง เขาก็ได้ยินเสียงคำรามดังกระหึ่ม และตัวรถก็พุ่งทะยานไปข้างหน้าหลายเมตรในชั่วพริบตา เจียงอวิ๋นรีบเหยียบเบรกจนมิดด้วยความตกใจ

เขายังไม่คุ้นเคยกับการควบคุมรถสปอร์ต ซึ่งแตกต่างจากรถยนต์ครอบครัวทั่วไปโดยสิ้นเชิง

เฟอร์รารี่ SF90 คันนี้สามารถเร่งความเร็วจากศูนย์ถึงหนึ่งร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมงได้ในเวลาเพียง 2.5 วินาที เพียงแค่แตะคันเร่งเบาๆ มันก็มอบพละกำลังมหาศาลที่รถคันอื่นเทียบไม่ติด

หลังจากขับออกจากลานจอดรถจินหัว เจียงอวิ๋นก็เริ่มมองหาสถานที่สำหรับละลายทรัพย์ วันนี้เขาต้องใช้จ่ายให้ถึงขีดจำกัดสูงสุดของบัตรคืนเงินสิบเท่าใบนี้ เพื่อไม่ให้มันสูญเปล่า

เฟอร์รารี่ SF90 โดดเด่นสะดุดตามากเมื่ออยู่บนท้องถนน แม้แต่ในเมืองจิงโจว ก็ยังหาดูรถสปอร์ตระดับนี้ได้ยากยิ่ง

เจียงอวิ๋นเพิ่งจะจอดรถริมถนนเพื่อเช็กโทรศัพท์มือถือ ก็มีใครบางคนมาเคาะกระจกฝั่งผู้โดยสารเบาๆ สองครั้ง

เมื่อลดกระจกรถลง หญิงสาวสุดเซ็กซี่ในชุดค่อนข้างวาบหวิวก็มองเจียงอวิ๋นพร้อมกับส่งยิ้มหวาน เธอสั่นโทรศัพท์ในมือแล้วโชว์คิวอาร์โค้ดวีแชตให้เขาดู พลางถามเจียงอวิ๋นว่าอยากจะแอดเพื่อนเพื่อทำความรู้จักกันหน่อยไหม

เจียงอวิ๋นเมินเฉยต่อเธอแล้วเลื่อนกระจกรถปิดขึ้นไปตามเดิม

เขาทนผู้หญิงประเภทนี้ไม่ได้จริงๆ ทั้งแต่งหน้าจัดเต็ม และเหตุผลเดียวที่เธออยากทำความรู้จักกับเขาก็เพราะเห็นว่าเขาเป็นเจ้าของรถเฟอร์รารี่คันนี้ต่างหาก

เจียงอวิ๋นขับรถตระเวนไปทั่ว แวะจอดเพื่อกว้านซื้อสินค้าแบรนด์เนมต่างๆ อยู่บ่อยครั้ง แม้เขาจะไม่รู้เลยว่าซื้อของหรูหราพวกนั้นมาทำไม แต่เป้าหมายของเขาไม่ใช่การซื้อของ ทว่าเป็นเงินคืนต่างหาก

เขาใกล้จะขึ้นเลเวลสองแล้ว ขาดอีกแค่ภารกิจเดียวเท่านั้น หากบัตรคืนเงินสามารถหาได้เฉพาะในช่วงมือใหม่ เขาก็ต้องคว้าโอกาสนี้กอบโกยเงินทุนมาให้ได้มากที่สุด

จากนั้นเขาก็จะสามารถใช้เงินทุนตั้งต้นก้อนนี้มาสร้างวงจรแห่งความมั่งคั่ง และค่อยๆ เพิ่มพูนทรัพย์สินของตนเองผ่าน 'เกมมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง'

เกมเพิ่งจะแสดงข้อความแจ้งเตือนว่าถึงขีดจำกัดสูงสุด หลังจากที่เขาได้รับเงินคืนมาแล้วถึงห้าล้านหยวน

【จำนวนเงินคืนของคุณถึงขีดจำกัดสูงสุดแล้ว บัตรคืนเงิน 10 เท่าของคุณหมดอายุก่อนกำหนด】

เมื่อรวมกับเงินที่มีอยู่ก่อนหน้านี้ ตอนนี้เจียงอวิ๋นมีเงินมากกว่าเจ็ดล้านหยวนแล้ว หากใครสักคนสามารถหาเงินเจ็ดล้านหยวนออกมาได้ตลอดเวลา อย่างน้อยเขาก็สามารถเอาชนะคน 99% บนโลกใบนี้ได้แล้ว

หลังจากสะสมเงินคืนจนหนำใจ เจียงอวิ๋นก็รู้สึกเหนื่อยล้าพอสมควร ตั้งแต่ออกจากหอพักในตอนเช้าจนถึงบ่ายสามโมง นอกจากการเดินช็อปปิงแล้ว เขาก็เอาแต่ขับรถคันใหม่ตระเวนไปทั่ว

ยังมีเวลาอีกสี่ชั่วโมงกว่าจะถึงเวลาปฐมนิเทศชั้นเรียนในช่วงค่ำ

เขาวนรถกลับ ตั้งใจว่าจะไปแถวๆ มหาวิทยาลัย หาที่นั่งกินข้าว และถือโอกาสนี้วางแผนจัดการเงินเจ็ดล้านหยวนอย่างจริงจัง

บัตรแบล็คการ์ดเซ็นจูเรียนที่ปรากฏขึ้นมาในวันนี้ก็มีราคาซื้อตั้งหนึ่งพันหยวนแล้ว และก็ไม่รู้เลยว่าจะมีไอเทมชิ้นไหนในเกมที่มีราคาสูงถึงหลักล้านอีกบ้าง

เขาเพิ่งจะจอดรถเสร็จและกำลังจะลงไปหาอะไรกิน โทรศัพท์มือถือก็ดังกริ่งขึ้น มันเป็นเบอร์แปลกในท้องถิ่นที่เขาไม่คุ้นเคย

"ฮัลโหลครับ"

เจียงอวิ๋นรับสายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ใช่คุณเจียงหรือเปล่าคะ"

เสียงหวานใสของผู้หญิงดังมาจากปลายสาย

"ใช่ครับ"

"สวัสดีค่ะคุณเจียง ดิฉันหลี่เวย ผู้จัดการฝ่ายดูแลลูกค้าจากศูนย์เฟอร์รารี่จิงโจวค่ะ ในระบบแสดงให้เห็นว่าคุณได้รับรถ SF90 เรียบร้อยแล้ว ดิฉันจึงโทรมาเพื่อยืนยันว่ารถยนต์อยู่ในสภาพสมบูรณ์ดี และเพื่อแนะนำบริการหลังการขายสุดพิเศษของเราค่ะ"

เจียงอวิ๋นรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่เขาก็รีบนึกขึ้นได้ว่านี่คงเป็นหนึ่งในบริการเสริมที่ทาง 'เกมมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง' จัดเตรียมไว้ เพื่อให้ทุกอย่างดูสมเหตุสมผล

"รถสภาพดีเยี่ยมเลยครับ ไม่มีปัญหาอะไร"

"ดีเลยค่ะคุณเจียง เรามีผู้จัดการฝ่ายดูแลลูกค้าโดยเฉพาะสำหรับเจ้าของรถเฟอร์รารี่ผู้ทรงเกียรติทุกท่าน คุณสามารถติดต่อดิฉันได้โดยตรงสำหรับเรื่องการบำรุงรักษา การซ่อมแซม หรือการเข้าร่วมกิจกรรมของแบรนด์เรานะคะ นอกจากนี้ ทางเรายังมีแพ็กเกจการบำรุงรักษาแบบปรับแต่งพิเศษจากโรงงานแถมมาพร้อมกับรถของคุณด้วย โดยคูปองที่เกี่ยวข้องถูกเก็บไว้ในช่องเก็บของหน้ารถของคุณเรียบร้อยแล้วค่ะ"

"โอเคครับ ขอบคุณมาก"

เจียงอวิ๋นตอบรับขณะที่กำลังก้าวลงจากรถ

"ด้วยความยินดีค่ะ มันเป็นหน้าที่ของเราอยู่แล้ว ไม่รบกวนเวลาของคุณแล้วนะคะ ขอให้ขับขี่อย่างมีความสุข ลาก่อนค่ะคุณเจียง"

หลังจากวางสาย เจียงอวิ๋นก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา

"ประสบการณ์การบริการที่ได้มาจากเงินนี่มันครอบคลุมทุกระดับประทับใจจริงๆ"

เขาถึงกับเดินไปเปิดช่องเก็บของหน้ารถดู และพบซองจดหมายหรูหราที่มีเอกสารปึกหนาและบัตรโลหะสีดำใบหนึ่งอยู่ข้างใน ซึ่งน่าจะเป็นสิ่งที่เรียกว่าคูปองแพ็กเกจบำรุงรักษา

เจียงอวิ๋นหาร้านกาแฟบรรยากาศดีๆ สั่งอาหารว่างกับกาแฟมาทาน และนั่งอยู่ริมหน้าต่าง พลางเช็กข้อมูลเกี่ยวกับการลงทุนและการเงินบนโทรศัพท์มือถือไปพลางๆ ระหว่างกินข้าว

เขาจำเป็นต้องให้เงินทำงานแทนเขา และแม้จะมีระบบ 'เกมมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง' อยู่กับตัว แต่เขาก็ยังจำเป็นต้องมีทักษะในการบริหารความมั่งคั่งในระดับหนึ่งด้วย

มิฉะนั้น ความมั่งคั่งที่ไม่สอดคล้องกับความสามารถของตนเอง ก็จะไหลกลับคืนสู่สังคมในรูปแบบอื่นๆ อยู่ดี

เขาไม่อยากให้วันหนึ่งระบบเกิดขัดข้อง แล้วเขาก็พบว่าตัวเองแค่ฝันไปว่าได้เป็นมหาเศรษฐี เขาต้องการคว้าโอกาสในตอนนี้และกลายเป็นมหาเศรษฐีที่แท้จริง

อย่างไรก็ตาม ด้วยความที่เขาไม่เคยมีความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้มาก่อนเลย เจียงอวิ๋นจึงต้องอดทนอ่านข้อมูลต่างๆ อย่างใจเย็น และเริ่มทำความเข้าใจพื้นฐานของมันไปทีละนิด