บทที่ 1: เท่าไหร่นะ ใครจะไปอยู่รอดด้วยเงินแปดร้อยหยวน?

"เท่าไหร่นะ ใครจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยเงินเดือนละแปดร้อยได้!"

เจียงอวิ๋นเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ทั้งหมดเป็นเพราะแม่เพิ่งบอกว่าจะให้ค่าครองชีพเขาเพียงแปดร้อยหยวนเมื่อเขาเข้าเรียนมหาวิทยาลัย

หญิงวัยกลางคนถือตะหลิวชะโงกหน้าออกมาจากห้องครัวแล้วเอ่ยด้วยสำเนียงท้องถิ่น

"ไอ้เด็กโง่ ถ้าคิดว่ามันน้อยไปก็ไปหาเงินเอาเอง แกจะไปมหาวิทยาลัยเพื่อเรียนหนังสือหรือไปเสวยสุขกันแน่"

เดิมทีเจียงอวิ๋นเคยวาดฝันไว้ว่า เมื่อเข้ามหาวิทยาลัยแล้วเขาจะได้ใช้ชีวิตวัยรุ่นอย่างอิสระเสรีและมีความรักที่แสนหวาน

แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้อย่าว่าแต่เรื่องมีความรักเลย แค่เอาชีวิตรอดให้ได้ก็ถือเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงทักษะการเอาตัวรอดในป่าใหญ่ของเขาแล้ว

แม้ว่าในฐานะนักศึกษามหาวิทยาลัย คนเราไม่ควรใช้ชีวิตอย่างสุขสบายจนเกินไป แต่เงินแปดร้อยหยวนมันก็น้อยเกินไปจริงๆ แค่ค่ากินก็ยังตึงมือแล้ว

เงินเดือนของพ่อกับแม่รวมกันอย่างน้อยก็มากกว่าสองหมื่นหยวน ซึ่งถือว่าเป็นครอบครัวที่มีฐานะค่อนข้างดีในเมืองรองแห่งนี้ แต่ด้วยนิสัยของแม่ที่เป็นแบบนี้ เจียงอวิ๋นจึงไม่มีทางเลือกอื่น

เขาอยากจะโทรหาโจวหมิงฮ่าวเพื่อนสนิทที่พ่อมีธุรกิจหลายอย่าง เพื่อดูว่าจะพอหาตําแหน่งงานช่วงปิดเทอมฤดูร้อนทำสักสองสามวันได้หรือไม่

ทว่าเขากลับเผลอกดเข้าไปใน 'เกมมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง' ซึ่งเป็นเกมที่เขาเพิ่งดาวน์โหลดผ่านลิงก์โฆษณามาอย่างไม่ได้ตั้งใจ

"เล่น 'เกมมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง' สัมผัสชีวิตที่แสนงดงาม"

หลังจากเปิดแอปพลิเคชันขึ้นมา หน้าต่างร้านค้าก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโทรศัพท์ของเจียงอวิ๋น

【หูฟัง Sony XM5 ราคา 0.1 หยวน】

【บัตรคืนเงินสองเท่า สิทธิพิเศษสำหรับมือใหม่ ราคา 1 หยวน】

【รถยนต์ Maybach S480 ราคา 100 หยวน】

หูฟัง Sony งั้นเหรอ นี่เป็นหูฟังที่เขาอยากได้มาตลอดตั้งแต่เรียนจบ แต่มันราคาตั้งพันกว่าหยวน และไม่ว่ายังไงแม่ก็ไม่มีทางซื้อให้เขาแน่นอน แล้วตอนนี้มันราคาแค่ 0.1 หยวนเนี่ยนะ

เขาไม่ค่อยเข้าใจเรื่องบัตรคืนเงินนี่สักเท่าไหร่ สิทธิพิเศษสำหรับมือใหม่งั้นหรือ คนที่เป็นมือใหม่เท่านั้นถึงจะซื้อได้ใช่ไหม

Maybach S480 รถยนต์มูลค่ากว่าล้านหยวนกลับขายในราคาแค่ร้อยหยวน เจียงอวิ๋นรู้สึกขบขัน

พวกผู้พัฒนาเกมนี่งัดมาใช้ทุกวิถีทางเพื่อหลอกล่อให้คนเติมเงินจริงๆ มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะยอมจ่ายเงินในเกมเพื่อซื้อของพวกนี้

จังหวะที่เขากำลังจะกดออกจากเกม หน้าต่างแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมา

"คุณไม่อยากลองดูสักหน่อยจริงๆ หรือ โอกาสที่จะได้เป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งมีเพียงครั้งเดียวเท่านั้นนะ"

เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือน เจียงอวิ๋นก็รู้สึกลังเล

ลองดู... หน่อยดีไหมนะ

ซื้อหูฟังก่อนก็แล้วกัน ยังไงมันก็แค่ 0.1 หยวนเอง

เขาเติมเงิน 0.1 หยวนเข้าไปในเกม และกดสั่งซื้อหูฟัง Sony อย่างไม่ลังเล

ในชั่วพริบตา หูฟัง Sony XM5 สภาพใหม่เอี่ยมที่ยังไม่ได้แกะกล่องก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะกระจกตรงหน้าเขาโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ

บ้าไปแล้ว เกมนี้มันของจริงงั้นเหรอ

แม่ของเขาเดินออกมาจากห้องครัว พอเห็นหูฟังในมือของเจียงอวิ๋นก็อารมณ์เสียขึ้นมาทันที

"แม่บอกแล้วไงว่าจะไม่ซื้อให้ ไอ้ลูกบ๊อง แกไปเอามาจากไหน"

เจียงอวิ๋นเบ้ปาก เขาจะบอกไม่ได้เด็ดขาดว่าซื้อมาจากในเกมด้วยราคา 0.1 หยวน ไม่อย่างนั้นแม่คงส่งเขาไปโรงพยาบาลบ้าแน่ๆ

"โธ่ ผมเก็บเงินซื้อเองต่างหากล่ะ"

นี่เป็นโอกาสดีที่จะได้โอ้อวดต่อหน้าแม่ เพื่อให้เห็นว่าเขาไม่ได้เอาแต่ใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย ทว่ารู้จักเก็บหอมรอมริบด้วยเหมือนกัน

"เอาเถอะ ขี้เกียจจะยุ่งกับแกแล้ว เอาแต่ใช้เงินฟุ่มเฟือยแบบนี้ต่อไปเถอะ พอติดเป็นนิสัยแล้ว แม่จะคอยดูว่าอนาคตแกจะทำยังไง"

เขาไม่ได้ใส่ใจนัก เจียงอวิ๋นชินชาเสียแล้วกับคำบ่นของแม่

รอให้ผมกลายเป็นเศรษฐีจากเกมนี้ก่อนเถอะ ถึงตอนนั้นอยากจะรู้เหมือนกันว่าแม่จะพูดว่ายังไง

เมื่อคิดได้เช่นนี้ มุมปากของเขาก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างลืมตัว

แม่ตีเขาไปหนึ่งที

"ยังจะมายิ้มอีก ต่อไปห้ามซื้อของพวกนี้อีกนะ มานี่เลย มาช่วยแม่หั่นผักหน่อย"

เจียงอวิ๋นลุกขึ้นจากโซฟา เปิดประตูแล้ววิ่งออกไป พร้อมกับหันไปทำหน้าทะเล้นใส่แม่

"เหล่าโจวจัดงานเลี้ยงฉลองเรียนจบ เขาชวนผมไปกินข้าว ผมไปก่อนนะ รักแม่นะครับ!"

เสียงด่าทอของแม่ดังไล่หลังมาอย่างไม่ขาดสาย ในขณะที่เจียงอวิ๋นเอามือปิดหูและวิ่งลงบันไดไป

ให้ตายเถอะ... เมื่อไหร่แม่จะเลิกอารมณ์ร้อนสักทีนะ ไม่อยากจะนึกเลยว่าพ่อต้องใช้ชีวิตแบบไหนตั้งแต่แต่งงานมา

โจวหมิงฮ่าวกำลังเตรียมตัวเดินทางไปศึกษาต่อที่อเมริกา บ่ายวันนี้เขาจึงจัดงานเลี้ยงฉลองเรียนจบและเชิญเพื่อนสมัยมัธยมปลายที่สนิทกันมาสองสามคน ซึ่งเจียงอวิ๋นก็เป็นหนึ่งในนั้น

ด้วยความขี้เหนียวของแม่ การที่เจียงอวิ๋นสามารถใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในโรงเรียนได้นั้น กว่าครึ่งต้องยกความดีความชอบให้กับโจวหมิงฮ่าว เขาคอยช่วยเหลือเจียงอวิ๋นมามากทีเดียว

ระหว่างที่เดินไปยังร้านอาหารตามตำแหน่งที่โจวหมิงฮ่าวส่งมาให้ เจียงอวิ๋นก็หยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อศึกษา 'เกมมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง' ไปด้วย

ในหน้าต่างร้านค้าเหลือไอเทมอยู่สองอย่าง นั่นคือบัตรคืนเงินสองเท่าและรถยนต์ Maybach S480 เจียงอวิ๋นเติมเงินเข้าไปหนึ่งร้อยเอ็ดหยวนแล้วกดซื้อทั้งสองอย่างมาโดยไม่ลังเล

【ขอแสดงความยินดี บัตรคืนเงินสองเท่ามีผลใช้งานแล้วโดยมีระยะเวลา 24 ชั่วโมง ในช่วงเวลานี้ ทุกยอดการใช้จ่ายของคุณจะถูกโอนกลับเข้าบัญชีเป็นจำนวนสองเท่า】

นี่ไม่เท่ากับว่าฉันกำลังจะรวยหรอกเหรอ จ่ายหนึ่งหยวนได้คืนสองหยวน จ่ายหนึ่งหมื่นได้คืนสองหมื่น ในกระเป๋าฉันยังมีเงินเหลืออยู่สามหยวน เดี๋ยวซื้อโค้กสักขวดก่อนดีกว่า ดูสิว่าจะเปลี่ยนจักรยานให้กลายเป็นมอเตอร์ไซค์ได้ยังไง

【ขอแสดงความยินดีที่คุณได้เป็นเจ้าของรถยนต์ Maybach S480 อันทรงเกียรติ ขณะนี้รถถูกจอดไว้ที่ลานจอดรถชั้นใต้ดินของจินหมิงการ์เด้น โปรดตรวจสอบ】

【สินค้าทุกชิ้นที่ซื้อภายในเกมจะถูกจัดส่งถึงมือคุณด้วยวิธีการที่สมเหตุสมผลและถูกต้องตามกฎหมาย โปรดใช้งานด้วยความมั่นใจ】

จินหมิงการ์เด้นงั้นเหรอ นั่นมันหมู่บ้านของฉันไม่ใช่หรือไง

เจียงอวิ๋นล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง และกุญแจรถดอกหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่า บนนั้นมีโลโก้ของ Maybach สลักเอาไว้ด้วย

แล้วฉันจะเดินไปทำไมล่ะเนี่ย สู้ขับรถ Maybach ไปงานเลี้ยงฉลองเรียนจบของเหล่าโจวให้พวกนั้นได้เปิดหูเปิดตาไม่ดีกว่าเหรอ

คิดได้ดังนั้น เขาก็หมุนตัวเดินกลับไปทางเดิมทันที

เขาสังเกต 'เกมมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง' นี้อย่างละเอียด หน้าต่างสำหรับซื้อของเรียกว่าร้านค้ารายวัน และสินค้าจะรีเฟรชใหม่ทุกๆ เที่ยงคืน

ระดับของร้านค้าสามารถอัปเลเวลได้จากการทำภารกิจ ปัจจุบันร้านค้าของเจียงอวิ๋นยังอยู่ที่เลเวลหนึ่ง

เมื่อเลื่อนดู เขาก็พบกับร้านค้าตามเลเวล ซึ่งดูเหมือนว่าในแต่ละเลเวลจะมีสินค้าตายตัวให้เลือกซื้อได้เพียงไม่กี่ชิ้น

ร้านค้าตามเลเวลระดับหนึ่งมีสินค้าให้เลือกซื้อสองรายการ

【นาฬิกา Richard Mille RM 029 ราคา 100 หยวน】

【รถยนต์ Ferrari SF90 ราคา 500 หยวน】

Ferrari งั้นเหรอ SF90? จำได้ว่าราคารถรุ่นนี้รวมทุกอย่างแล้วเกือบห้าล้านหยวน แต่นี่สามารถซื้อได้ในราคาแค่ห้าร้อยหยวนเนี่ยนะ

Richard Mille... ดูเหมือนว่าสิ่งนี้จะเป็นนาฬิกา

เจียงอวิ๋นรีบค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตทันที และพบว่า Richard Mille RM 029 เป็นนาฬิการะดับไฮเอนด์ที่มีมูลค่ามากกว่าหนึ่งล้านหยวน!

แค่เลเวลหนึ่งยังสามารถซื้อของดีราคาถูกแบบนี้ได้ เขาไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าระดับสูงขึ้นไปกว่านี้จะมีอะไรอยู่ในร้านค้าบ้าง

การอัปเลเวลจำเป็นต้องสะสมค่าประสบการณ์ผ่านการทำภารกิจ การจะเลื่อนระดับร้านค้าเป็นเลเวลสองนั้นต้องใช้ค่าประสบการณ์หนึ่งร้อยแต้ม เมื่อเห็นฟังก์ชันภารกิจประจำวัน เจียงอวิ๋นจึงกดเข้าไปดู

【คุณยังไม่ได้รับภารกิจใดๆ โปรดรออย่างใจเย็น】

เอาเถอะ ดูเหมือนว่าการอัปเลเวลก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ สินะ

นอกจากนี้ยังมีบางสิ่งในเกมที่เจียงอวิ๋นไม่ค่อยเข้าใจนัก

【ค่าความสามารถส่วนบุคคล: 0】

ค่าความสามารถส่วนบุคคลงั้นเหรอ นี่มันคืออะไรกัน

เขากดเครื่องหมายคำถามที่อยู่ข้างๆ และมีเพียงประโยคเดียวปรากฏขึ้น

【โปรดพยายามอย่างหนักเพื่อพัฒนาค่าความสามารถส่วนบุคคลของคุณ เพื่อการสร้างความมั่งคั่งที่ดียิ่งขึ้น!】

แล้วจะพัฒนามันยังไงล่ะ เจียงอวิ๋นเกาหัว

ช่างเถอะ ปล่อยผ่านไปก่อนก็แล้วกัน ไม่ช้าก็เร็วฉันก็คงรู้เองว่าค่าความสามารถส่วนบุคคลนี้มีไว้ทำอะไรและต้องทำอย่างไรเพื่อเพิ่มมัน

เมื่อมาถึงลานจอดรถชั้นใต้ดินของหมู่บ้าน เจียงอวิ๋นก็แทบรอไม่ไหวที่จะกดปุ่มสีแดงรูปแตรรถบนกุญแจ

"ปี๊บ... ปี๊บ..."

เสียงสัญญาณสั้นๆ ดังขึ้นพร้อมกับที่เขามองเห็นแสงไฟของรถยนต์คันหนึ่งกะพริบอยู่ไม่ไกล

Maybach ของฉัน!