บทที่ 6 ผู้มีเบื้องหลัง

บทที่ 6 ผู้มีเบื้องหลัง

"คน ไร้ ค่า ย่อม มิ อาจ อยู่ รอด แต่ เจ้า นั้น แตกต่าง เพราะ เจ้า มี เบื้องหลัง"

ใน บรรดา ผลึก นิวเคลียส ที่ ทีม ได้ รับ มา นั้น เผยอี้ และ กู้จื่อจิน เป็น ผู้ ที่ ได้ รับ ไป มาก ที่สุด รอง ลง มา คือ เฉินเล่อ และ เสิ่นเนี่ยนเซิน ส่วน ซูอีโม่ ได้ รับ เป็น ลำดับ สุดท้าย

การ จัดสรร เช่น นี้ เป็น ไป ตาม ผล งาน ของ แต่ละ คน เพราะ อย่างไร เสีย เผยอี้ และ เฉินเล่อ ก็ เป็น ผู้ ที่ สังหาร ซอมบี้ ได้ มาก ที่สุด จาก นั้น จึง พิจารณา ว่า พลัง พิเศษ ของ ผู้ ใด มี ความ สำคัญ มาก กว่า กัน

ยกตัวอย่าง เช่น พลัง พิเศษ ของ เผยอี้ นั้น ย่อม เป็น ที่ ประจักษ์ ส่วน พลัง ทาง จิต ของ กู้จื่อจิน ก็ มี ความ สำคัญ เป็น อย่าง ยิ่ง ช่วย ให้ พวก เขา รอดพ้น จาก อันตราย มา ได้ หลาย ต่อ หลาย ครั้ง

นี่ คือ เหตุผล ที่ พลัง พิเศษ ของ เผยอี้ และ กู้จื่อจิน สามารถ ยกระดับ ขึ้น สู่ ระดับ สอง ได้ เป็น กลุ่ม แรก

หลิงหรัน ยิ้ม ออกมา พี่ชาย ต่าง มารดา อย่าง เผยอี้ ผู้นี้ นับ ว่า ดี ต่อ นาง ไม่ น้อย แม้ จะ เป็น บุตร คนละ มารดา แต่ เขา กลับ ไม่ คิด จะ ไป ตาม หา เผยซิ่ว ผู้ เป็น น้องชาย ร่วม สายเลือด ก่อน ทว่า กลับ เดินทาง มา ตาม หา นาง แทน

ทว่า น่า เสียดาย ที่ เขา มา ช้า ไป ก้าว หนึ่ง เพราะ ร่าง เดิม ของ นาง ได้ จาก ไป เสีย แล้ว

นาง กำ ผลึก นิวเคลียส ไว้ ใน มือ เพียง ชั่ว พริบ ตา ก็ สามารถ ดูดซับ พลัง จาก พวก มัน ได้ จน หมดสิ้น

เฉินเล่อ ที่ ยืน มอง อยู่ ด้าน ข้าง ถึง กับ อุทาน ออกมา ว่า "พับผ่า สิ มอง กี่ ที ก็ ยัง รู้สึก ว่า มัน เหลือเชื่อ เกิน ไป จริง ๆ"

เขา มอง หลิงหรัน ด้วย สายตา ที่ เต็ม ไป ด้วย ความ รู้สึก อัน ซับซ้อน "น้อง สาว เจ้า ช่าง แข็งแกร่ง ยิ่ง นัก"

หลิงหรัน ชำเลือง มอง เขา แวบ หนึ่ง แต่ มิได้ เอ่ย วาจา ใด

หลังจาก ที่ ได้ ดูดซับ ผลึก นิวเคลียส ไป หลาย ชิ้น จิตใจ ของ นาง ก็ กระปรี้กระเปร่า ขึ้น มา ทันตาเห็น

พวก เขา เดินทาง ตาม เส้นทาง ที่ กู้จื่อจิน ชี้แนะ จน กระทั่ง พลบค่ำ จึง มา ถึง หมู่บ้าน จัดสรร แบบ วิลล่า แห่ง หนึ่ง เพื่อ ใช้ เป็น ที่ พักผ่อน ชั่วคราว

ใน พื้นที่ วิลล่า แห่ง นี้ มี ซอมบี้ อยู่ ไม่ มาก นัก หลังจาก ค้นหา วิลล่า หลัง ที่ เหมาะสม ได้ แล้ว ทุก คน จึง ย้าย เข้า ไป ข้างใน

เห็น ได้ ชัด ว่า วิลล่า หลัง นี้ ถูก ทิ้ง ร้าง มา เป็น เวลานาน ข้าวของ เครื่อง ใช้ ภายใน จึง กระจัดกระจาย ไม่ เป็น ระเบียบ และ มี ฝุ่น หนา เตอะ ปกคลุม อยู่ ไป ทั่ว

หลังจาก ตรวจสอบ ทุก ซอก ทุก มุม ของ วิลล่า และ มั่นใจ ว่า ปลอดภัย แล้ว เผยอี้ จึง เอ่ย ขึ้น ว่า "ทุก คน แยกย้าย กัน ไป หา ห้อง ของ ตัวเอง แล้ว ทำความสะอาด เสีย เถิด คุณหนู ซู รบกวน ช่วย เตรียม น้ำ ให้ หน่อย ได้ หรือ ไม่"

เสิ่นเนี่ยนเซิน นำ ผ้า ปู ที่นอน และ ปลอก ผ้านวม ผืน ใหม่ ออกมา พวก เขา เพียง แค่ เช็ด ทำความสะอาด เตียง อย่าง ลวก ๆ เท่านั้น จึง ไม่ จำเป็น ต้อง ใช้ น้ำ มาก มาย นัก

หลิงหรัน ขี้เกียจ เดิน ขึ้น ไป ชั้น บน นาง จึง เลือก ห้อง ที่ มี ห้องน้ำ ใน ตัว ที่ ชั้น ล่าง จาก นั้น จึง ร่าย มนตร์ ออกมา ว่า "พระผู้เป็นเจ้า ทรง ตรัส ว่า ห้อง นี้ จัก ต้อง สะอาด สะอ้าน และ เรียบร้อย"

ใน วินาที ต่อ มา ทั่ว ทั้ง ห้อง ก็ พลัน สะอาด หมดจด และ เป็น ระเบียบ เรียบร้อย ราวกับ มี แม่บ้าน มือ อาชีพ เพิ่ง มา ทำความสะอาด ใหญ่ ไป หยก ๆ

เผยอี้ เดิน ถือ ผ้า ปู ที่นอน เข้ามา และ เมื่อ เห็น ว่า ห้อง ของ หลิงหรัน สะอาด สะอ้าน ไร้ ที่ ติ เขา จึง เอ่ย ถาม ด้วย ความ แปลก ใจ ว่า "เหตุใด ห้อง ของ เจ้า จึง สะอาด ถึง เพียง นี้"

เขา จำ ได้ ว่า ตอน ที่ ตรวจสอบ ห้อง หับ ก่อนหน้านี้ ห้อง นี้ ยัง เต็ม ไป ด้วย ฝุ่น ละออง อยู่ เลย

"ข้า บอก แล้ว อย่างไร เล่า ว่า ข้า พอ จะ รู้ เรื่อง ราว ทุก สิ่ง อยู่ บ้าง"

"เจ้า ถึง กับ มี พลัง พิเศษ ใน การ ทำความสะอาด ห้อง ด้วย อย่าง นั้น รึ" เผยอี้ ตกตะลึง เป็น อันมาก "ข้า ช่าง เป็น คน ใจแคบ และ มี มุมมอง ที่ คับแคบ ยิ่ง นัก ถ้า อย่าง นั้น น้อง สาว ข้า ขอ ฝาก ห้อง ของ ข้า ไว้ กับ เจ้า ด้วย เถิด"

"เห็นแก่ ผลึก นิวเคลียส ที่ ท่าน มอบ ให้ ข้า เมื่อ ช่วง บ่าย ก็ได้"

ก่อน วัน สิ้น โลก เผยอี้ เป็น คน ที่ รัก ความ สะอาด มาก อยู่ บ้าง แม้ จะ ไม่ ถึง ขั้น รุนแรง แต่ เขา ก็ ชอบ ให้ สิ่ง ของ รอบ ตัว สะอาด เรียบร้อย อยู่ เสมอ

ทว่า หลังจาก วัน สิ้น โลก มา ถึง นิสัย เช่น นี้ ของ เขา ก็ ถูก รักษา จน หาย เป็น ปลิดทิ้ง

ใน ยาม ที่ เพียง แค่ การ เอาชีวิต รอด ยัง เป็น เรื่อง ยากลำบาก ย่อม ไม่ มี ทุนรอน ใด ๆ ให้ มา นั่ง เลือก มาก นัก แต่ แน่นอน ว่า หาก เลือก ได้ มี ผู้ ใด บ้าง ที่ ไม่ อยาก อาศัย อยู่ ใน สภาพ แวดล้อม ที่ สะอาด สะอ้าน

ห้อง ที่ เผยอี้ เลือก นั้น เป็น ห้อง ขนาด เล็ก บน ชั้น หนึ่ง หลิงหรัน ชำเลือง มอง ห้อง นั้น แวบ หนึ่ง แล้ว ร่าย มนตร์ ออกมา ว่า "พระผู้เป็นเจ้า ทรง ตรัส ว่า ห้อง นี้ จัก ต้อง สะอาด"

ใน วินาที ต่อ มา ทุก สิ่ง ทุก อย่าง ภายใน ห้อง ก็ พลัน สะอาด สะอ้าน ขึ้น มา ทันตา แม้กระทั่ง เศษ กระดาษ ชำระ ที่ เคย ตก อยู่ บน พื้น ก็ ยัง สะอาด หมดจด

เผยอี้ มอง หลิงหรัน ด้วย สายตา ที่ เต็ม ไป ด้วย ความ ประหลาด ใจ อัน น่ายินดี "หลิงหรัน พลัง พิเศษ ของ เจ้า ช่าง น่า อัศจรรย์ ยิ่ง นัก"

เขา หยิบ ผลึก นิวเคลียส ออกมาจาก กระเป๋า อีก สอง สาม ชิ้น แล้ว ยื่น ให้ หลิงหรัน "ผลึก นิวเคลียส เหล่านี้ ข้า มอบ ให้ เจ้า ทั้งหมด หลังจาก ทาน อาหาร ค่ำ เสร็จ แล้ว ข้า จะ ออก ไป สังหาร ซอมบี้ เพิ่มเติม"

ใน พื้นที่ ชานเมือง แห่ง นี้ มี ซอมบี้ อยู่ ไม่ มาก นัก ซึ่ง เหมาะสม เป็น อย่าง ยิ่ง ใน การ ที่ พวก เขา จะ สะสม ผลึก นิวเคลียส

ดวงตา ของ หลิงหรัน เป็น ประกาย ขึ้น มา ทันที ที่ ได้ เห็น ผลึก นิวเคลียส นาง แสร้ง ทำ ท่าทาง ขยิบ ตา ถี่ ๆ เลียนแบบ หญิง สาว ใน วิดีโอ สั้น ที่ ร่าง เดิม เคย เปิด ดู "ขอบพระคุณ เจ้าค่ะ พี่ใหญ่"

" พูดจา ให้ มัน ดี ๆ หน่อย"

ใน ระหว่าง ที่ พวก เขา กำลัง สนทนา กัน อยู่ นั้น ก็ มี เสียง เคาะ ประตู ดัง ขึ้น จาก ด้าน นอก