บทที่ 15 เดินทางไปต่างประเทศ

บทที่ 15 เดินทางไปต่างประเทศ

ถือโอกาสนี้ไปเที่ยวชมความงามของประเทศเราและถ่ายรูปเก็บไว้ด้วยก็ดีเหมือนกัน

แต่ก่อนจะเดินทางไปที่ทุ่งหญ้ามองโกเลีย มีอีกเรื่องหนึ่งที่ต้องจัดการก่อน

ทันทีที่หวงเฉวียนล็อกอินเข้าเว็บไซต์ AS ข้อความส่วนตัวหลายข้อความก็เด้งขึ้นมา

K: คุณเป็นใคร?

K: คุณต้องการอะไร?

ข้อความเหล่านี้ถูกส่งมาเมื่อวันก่อน หวงเฉวียนจึงพิมพ์ตอบกลับไปโดยใช้บัญชีของเธอ

Q: อยากพิสูจน์ตัวเองไหม?

Q: ตอนนี้มีโอกาสมาถึงแล้วนะ

K ตอบกลับมาทันที

K: โอกาสอะไร?

Q: อย่างแรก ส่งรูปบัตรผ่านเข้าออกคลังแสงของ F Group มาให้ฉันดูหน่อย

K:!!!

K: คุณจะเล่นงาน F Group เหรอ?

Q: เรื่องนั้นนายไม่ต้องสนใจหรอก ทำได้หรือเปล่า?

สองนาทีต่อมา K ก็ตอบกลับมา

K: ได้ พรุ่งนี้ฉันจะส่งให้

Q: ตกลง

การเตรียมการส่วนใหญ่เสร็จสิ้นแล้ว ส่วนพนักงานซูเปอร์มาร์เก็ตก็คอยจัดการเรื่องเสบียงอื่นๆ ไป

หวงเฉวียนจองตั๋วเครื่องบินไปมองโกเลีย มีเที่ยวบินรอบตีสอง ดังนั้นเธอจะออกเดินทางหลังจากไปเก็บของที่โกดังในวันนี้

หวงเฉวียนโทรหาเหอเหิงเพื่อจัดการงานในช่วงสองสามวันข้างหน้า

หนึ่ง ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ ให้ระงับการผลิตขนมอบและอาหารปรุงสุกทั้งหมด

สอง สินค้าคงคลังในโกดังซูเปอร์มาร์เก็ตจะถูกย้ายออกไปโดยคนที่เธอจัดเตรียมไว้ในวันนี้ เพื่อเคลียร์พื้นที่สำหรับเก็บเสบียงที่เพิ่งสั่งซื้อมาใหม่

สาม เมื่อเสบียงมาส่ง ให้คัดแยกและจัดเรียงสินค้าทั้งหมดขึ้นชั้นวาง ยกเว้นของชิ้นใหญ่ ส่วนพนักงานซูเปอร์มาร์เก็ตที่เคยรับหน้าที่เตรียมอาหารก็ให้มาช่วยจัดของขึ้นชั้นวางแทน

สี่ หวงเฉวียนจะไม่อยู่ประมาณหนึ่งสัปดาห์ หากมีปัญหาอะไรให้ติดต่อทางโทรศัพท์

หลังจากวางสาย สีหน้าของเหอเหิงก็เต็มไปด้วยความตึงเครียด แม้ว่าสิ่งที่หวงเฉวียนทำจะดูถูกกฎหมายและมีเหตุผลรองรับ แต่มันก็แปลกประหลาดมาก เขาสังหรณ์ใจว่ากำลังจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น

แต่เขาก็คิดไม่ออกว่าหวงเฉวียนไปรู้ข้อมูลมาจากไหน ได้มาจากคอนเนกชันของเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยอย่างนั้นหรือ?

จากนั้นเขาก็รู้สึกว่าตัวเองคิดมากไป เรื่องใหญ่ที่ว่ามันคือเรื่องอะไรล่ะ? เขาพยายามกดความรู้สึกกระวนกระวายใจนั้นลงไปแล้วหันกลับไปทำงานต่อ

ในขณะเดียวกัน หวงเฉวียนใช้เวลาทั้งวันไปกับการฝึกฝนร่างกาย ในขณะที่เงิน 3.89 ล้านก็โอนเข้าบัญชีของเธอ นายหน้าจัดการขายบ้านอีกสองหลังได้แล้ว

ช่วงบ่าย เธอสั่งอาหารเดลิเวอรีชุดใหญ่มาอีกระลอก

เวลาห้าทุ่ม เธอเก็บอุปกรณ์ฝึกซ้อมเข้าไปในมิติ ขับรถไปที่โกดังซูเปอร์มาร์เก็ต หลังจากปิดกล้องวงจรปิดเรียบร้อย ก็จัดการเก็บอาหารทั้งหมดที่ทำในวันนี้เข้ามิติไป

จากนั้นเธอก็เก็บสินค้าคงคลังของซูเปอร์มาร์เก็ตพร้อมกับชั้นวางเข้าไปในมิติด้วย

ชั้นวางของอีกล็อตจะมาส่งในอีกสองวัน ซึ่งโกดังใหม่ที่เพิ่งเช่าไว้ก็คงมีพื้นที่ไม่พอ ดังนั้นจึงต้องเคลียร์โกดังซูเปอร์มาร์เก็ตไว้สำหรับเก็บชั้นวางของด้วย

ต่อมาเธอเดินทางไปที่โกดังแห่งใหม่ และเก็บชั้นวางกว่า 500 ชุดที่เต็มไปด้วยสินค้าของวันนี้เข้ามิติ โกดังจึงกลับมาโล่งกว้างอีกครั้ง

หลังจากออกจากโกดัง เธอก็เก็บรถของตัวเองเข้าไปในมิติด้วยเช่นกัน

เธอนั่งแท็กซี่มุ่งหน้าไปสนามบิน

วันที่ 3 เมษายน เวลาหกโมงเช้า หวงเฉวียนก็เดินออกมาจากสนามบินปลายทาง

เธอจ้างไกด์ท้องถิ่นและใช้เวลาสองวันเที่ยวเล่นบนทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่ของมองโกเลีย พร้อมกับกว้านซื้อม้าสายพันธุ์ต่างๆ ไปถึง 500 ตัว

เธอซื้อสุนัขพันธุ์ทิเบตันมาสทิฟฟ์มาอีก 30 ตัว สุนัขคือเพื่อนที่ดีที่สุดของมนุษย์ และมักจะพึ่งพาได้มากกว่าคนเสียอีก

เนื้อแกะที่มองโกเลียนั้นอร่อยเป็นพิเศษ เธอจึงสั่งซื้อแกะไป 500 ตัว

เธอเหมาซื้อของขึ้นชื่อประจำถิ่นของมองโกเลียมาอีกเป็นจำนวนมาก ทั้งเนื้อวัวตากแห้ง ข้าวฟ่างสายพันธุ์พิเศษ แคนตาลูป และขนมที่เรียกว่าฮาดา

รวมถึงขนมขบเคี้ยวท้องถิ่นอีกมากมาย

ค่าใช้จ่ายทั้งหมดอยู่ที่ 15 ล้าน ซึ่งเธอจัดการเก็บของทั้งหมดเข้ามิติโดยใช้สารพัดข้ออ้างเพื่อหลบเลี่ยงสายตาผู้คน

หลังจากนั้น เธอเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ เพื่อรวบรวมของขึ้นชื่อและช้อปปิ้ง สถานที่ไหนไกลเธอก็นั่งเครื่องบินไป ส่วนที่ไหนใกล้เธอก็เอารถในมิติออกมาขับ โดยเลือกไปแต่ที่ลับตาคนเพื่อหลีกเลี่ยงความวุ่นวาย

ในช่วงเวลานี้ เธอแวะไปยังเมืองชายทะเลแห่งหนึ่ง เช่าเรือและออกทะเลไปเพียงลำพัง

เมื่อไปถึงทะเลเปิดที่ไร้ผู้คน เธอก็จัดการเคลียร์พื้นที่ทะเลสาบขนาดใหญ่ในมิติให้ว่างเปล่า แล้วสูบน้ำทะเลเข้าไปจนเต็ม

ตอนที่สูบน้ำทะเลเข้าไปในมิติ พวกสัตว์น้ำและอาหารทะเลจำนวนมากก็ถูกสูบเข้าไปด้วยเช่นกัน

ตามคำบอกเล่าของคนที่ไปตกปลาแถวนั้น วันนั้นเกิดคลื่นลมแรงผิดปกติอยู่ช่วงหนึ่งจนพวกเขาคิดว่าแผ่นดินไหว

แต่หวงเฉวียนไม่สนใจเรื่องพวกนั้นหรอก จากนั้นเธอก็ไปเหมาซื้ออาหารทะเลสดๆ ในเมืองนั้นมาอีก 20 ล้าน

เธอเช่าโกดังชั่วคราวแห่งหนึ่ง เมื่อของมาส่ง เธอก็จัดการปิดกล้องวงจรปิด นำอาหารทะเลทั้งหมดเข้าไปในโกดัง โยนพวกที่ยังมีชีวิตลงในทะเลสาบน้ำเค็ม ส่วนที่เหลือก็เก็บไว้ในพื้นที่ส่วนที่เวลาหยุดนิ่ง!

มันช่างเพอร์เฟกต์อะไรอย่างนี้

เมื่อเธอกลับมาถึงเมือง H เวลาก็ล่วงเลยไป 8 วันแล้ว

เมื่อกลับถึงบ้านและพักผ่อนเล็กน้อย หวงเฉวียนก็เริ่มจัดการบัญชีการเงินของเธอ การเดินทางครั้งนี้ ไม่รวม 15 ล้านที่จ่ายไปในมองโกเลีย 20 ล้านสำหรับอาหารทะเล และอีกประมาณ 5 ล้านสำหรับของฝาก การช้อปปิ้ง และค่าเดินทาง

รวมค่าใช้จ่ายทั้งหมดอยู่ที่ประมาณ 420-430 ล้าน ตอนนี้หวงเฉวียนมีเงินทุนรวมทั้งหมดกว่า 670 ล้าน หักลบแล้วก็เหลืออยู่ประมาณ 250 ล้าน

หวงเฉวียนวางแผนจะไปต่างประเทศเพื่อกักตุนน้ำมันเชื้อเพลิงสัก 100 ล้าน อย่าให้ราคาน้ำมันในประเทศที่สูงลิ่วหลอกเอาได้ น้ำมันออกเทน 92 และ 95 ราคาปาเข้าไปลิตรละเจ็ดแปดหยวน

แต่ในตะวันออกกลาง ราคาน้ำมันอยู่ที่ประมาณ 2 หยวน บางครั้งก็ถูกลงไปถึง 0.9 หยวน หรืออย่างแพงก็แค่ประมาณ 2.5 หยวน เงิน 100 ล้านสามารถซื้อน้ำมันได้ราวๆ 50 ล้านลิตรเลยทีเดียว

หลังจากหักเงิน 100 ล้านไว้สำหรับน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดต่างๆ แล้ว เธอก็ยังมีเงินเหลืออีก 150 ล้าน หวงเฉวียนตัดสินใจจะไปกวาดล้างที่ต่างประเทศให้หนำใจ

ช่วงค่ำ เธอไปที่โกดังซูเปอร์มาร์เก็ตก่อนเป็นอันดับแรกเหมือนเช่นเคย ซึ่งตอนนี้มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคอยเฝ้าอยู่สองคน

ในช่วงที่หวงเฉวียนไม่อยู่ สินค้าในโกดังก็มีปริมาณเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เหอเหิงจึงจัดคนมาเข้าเวรเพื่อดูแลความปลอดภัยของสินค้า

หวงเฉวียนบอกให้พวกเขากลับบ้านไปได้เลย โดยอ้างว่าเดี๋ยวจะมีคนมารับของ และเธอสามารถรออยู่ที่นี่คนเดียวได้

เมื่อเห็นว่าทุกคนกลับไปหมดแล้ว เธอก็จัดการปิดกล้องวงจรปิดและเดินเข้าไปในโกดัง แม่เจ้า ของแน่นเอี้ยดไปหมด

ก่อนหน้านี้มีชั้นวางของมาส่งเพิ่มอีก 2,000 ชุด โกดังนี้มีขนาดเล็กกว่า ใส่ชั้นวางได้แค่ 800 ชุด ซึ่งตอนนี้มันก็เต็มไปด้วยเสบียงแล้ว เธอจึงจัดการเก็บของทั้งหมดเข้าไปในมิติ

เธอเดินทางไปยังโกดังแห่งใหม่ และใช้ข้ออ้างเดียวกันเพื่อให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกลับบ้านไปก่อน

หลังจากปิดกล้องวงจรปิด เธอก็เดินเข้าไปในโกดัง ชั้นวางสินค้าถูกจัดเรียงแยกตามหมวดหมู่อย่างเป็นระเบียบ มีชั้นวางทั้งหมดประมาณ 1,700 ชุด

ชั้นวางแทบจะเต็มหมดทุกชั้น และยังมีของชิ้นใหญ่กองอยู่บนพื้นอีกกองพะเนิน ซึ่งน่าจะวางบนชั้นไม่พอ

เธอสังเกตเห็นว่ามีชั้นวางกว่า 90 ชุดที่เต็มไปด้วยยารักษาโรค ดูเหมือนว่ายาที่สั่งไว้ส่วนใหญ่จะมาส่งแล้ว

เธอเก็บชั้นวางและเสบียงทั้งหมดเข้าไปในมิติ และส่งข้อความไปหาผู้จัดการหลิวที่โรงงานผลิตชั้นวางของกลางดึก เพื่อถามว่าผลิตชั้นวางแบบสั่งทำพิเศษเสร็จไปกี่ชุดแล้ว และให้ส่งมาให้ส่วนหนึ่งในเช้าวันพรุ่งนี้

วันที่ 12 เมษายน หลังจากหวงเฉวียนกลับมาจากการวิ่งตอนเช้า เธอก็ได้รับข้อความตอบกลับจากผู้จัดการหลิวว่า วันนี้เขาสามารถจัดส่งให้ได้ 3,500 ชุด

เวลา 11:30 น. หวงเฉวียนไปที่โกดังแห่งใหม่ ชั้นวางของประมาณ 1,800 ชุดถูกวางไว้จนเต็มโกดัง และเธอก็เก็บพวกมันเข้าไปในมิติทั้งหมด

จากนั้นเธอไปยังโกดังซูเปอร์มาร์เก็ต โกดังที่เพิ่งว่างเปล่าเมื่อคืน ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยชั้นวางของที่เพิ่งมาส่งใหม่ 700 ชุด และพนักงานซูเปอร์มาร์เก็ตกำลังช่วยกันนำเสบียงที่เพิ่งมาส่งจัดเรียงขึ้นชั้นวาง

หวงเฉวียนเดินดูรอบๆ อยู่พักหนึ่ง เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรให้ทำ เธอก็เลยกลับบ้าน

ในเวลาเดียวกัน เธอโทรหาผู้จัดการหลิว และบอกให้เขานำชั้นวางอีก 1,000 ชุดที่เหลือไปส่งที่โกดังแห่งใหม่ตอนนี้เลย

ก่อนหน้านี้โกดังมีพื้นที่ไม่พอ เขาเลยมาส่งให้แค่ 2,500 ชุดเท่านั้น

ต่อมา หวงเฉวียนจองตั๋วเครื่องบินไปประเทศ L ในตะวันออกกลางผ่านช่องทางออนไลน์ และกลับไปฝึกฝนร่างกายต่อ

ช่วงบ่าย เธอสั่งอาหารเดลิเวอรีชุดใหญ่มาอีกครั้ง คราวนี้เธอไม่ลืมที่จะสั่งชานมและน้ำผลไม้มาตุนไว้เยอะๆ ด้วย