บทที่ 360 แม้แต่ขงจื่อก็ยังกล่าวว่าความปรารถนาในอาหารและกามารมณ์คือสัญชาตญาณมนุษย์

"พวกเราจะออกเดินทางกันแล้วนะ!"

หลังจากกินมื้อเที่ยงที่จุดพักรถตงอิ๋ง และพักผ่อนอีกครึ่งชั่วโมง หลายคนก็ขึ้นรถออกเดินทางกันอย่างสนุกสนาน

"จุดหมายต่อไปของเราคือจือชวน เตรียมตัวไปลองกินบาร์บีคิวจือปั๋ว แล้วก็จุดพักรถปราสาทกัน"

"ที่รักทุกคนในห้องไลฟ์ ถ้ามีเวลาก็ลองขับรถมาเที่ยวซานตงดูสิ วิวสวย บาร์บีคิวก็อร่อยนะ"

ไป๋เป่าคุนพูดขึ้นประโยคหนึ่งในห้องไลฟ์

ซึ่งจุดประกายความกระตือรือร้นของชาวเน็ตซานตงขึ้นมาทันที!

[ขอบคุณสำหรับการโฆษณาของพี่คุน แต่จือปั๋วไม่ได้มีแค่บาร์บีคิวนะ ยังมีวัฒนธรรมฉีอันยิ่งใหญ่ และเครื่องปั้นดินเผาจือปั๋วด้วย]

[พี่คุน มาถึงนี่แล้ว จี่หนานเมืองแห่งน้ำพุขอต้อนรับครับ]

[จี่หนาน ทำไมนายถึงมีกลิ่นอายความยั่วยวนล่ะเนี่ย พี่ชาย วันจันทร์ถึงศุกร์ ยินดีต้อนรับสู่ฉีหลู่นะ]

[ชีวิตที่น่าสนใจ ครึ่งหนึ่งคือภูเขาและแม่น้ำ ซานตงไท่อัน ภูเขาไท่ซานใต้หล้า]

ในห้องไลฟ์ของไป๋เป่าคุน ดูเหมือนว่าจะมีบัญชีรองของหน่วยงานวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวต่างๆ โผล่มา

แผ่นดินฉีหลู่เต็มไปด้วยลูกพี่ใหญ่ การโปรโมทการท่องเที่ยวของแต่ละพื้นที่มีลูกเล่นร้อยแปดพันเก้า

ผู้หญิงของลูกพี่อาจจะเข้าถึงยาก แต่วิวของลูกพี่ คุณสามารถดูได้ตามสบาย

ชาวเน็ตต่างถิ่นสัมผัสได้ถึงความเป็นเจ้าบ้านที่ดีของซานตงอย่างลึกซึ้ง

[ปินโจวระดับโลก พี่ปินขอวางคำพูดไว้ตรงนี้: มาเป็นแขกที่ซานตง ความอบอุ่นสามารถห่อคุณให้กลายเป็นเจียนปิ่งได้เลย]

[อาปินเอ๋ย ที่นายโฆษณาเจียนปิ่ง ลุงอี๋ก็ดีใจนะ แต่สโลแกนโฆษณาของนายเมื่อกี้นี้ลุงอี๋ไม่ชอบเลย ในซานตง เรื่องเจียนปิ่งยังไงก็ต้องยกให้หลินอี๋ผู้ยิ่งใหญ่สิ]

[บ้านเกิดว่าว เหวยฟางแห่งความสุข พาสาวไปเที่ยว แล้วบินขึ้นสวรรค์ไปด้วยกัน]

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว! ปัง!

Durex มักจะปรากฏตัวในเวลาสำคัญเสมอ

จรวดหลายลูกถูกส่งมารัวๆ จนหน้าจอเลื่อนไปอย่างรวดเร็วทันที

[Durex เข้าสู่ห้องไลฟ์: เหวยฟาง ฉันเชียร์นายนะ วิธีขึ้นสวรรค์ไม่ได้มีแค่วิธีเดียวหรอก]

[ฮ่าฮ่า อาตู้พกเรื่องติดเรทเข้ามาด้วย]

[อาตู้ นายอย่าทำให้เหวยฟางแปดเปื้อนสิ]

[ภูเขาเขียวขจี น้ำใสสะอาด ทะเลสีครามและท้องฟ้า มีสีเหลืองแซมเข้ามาบ้าง ชีวิตถึงจะงดงามยิ่งขึ้น]

[คนอยู่เขตหวยอิน ต้องระวังตรงไหนบ้างที่จะมีสาวๆ มาป่วน รอออนไลน์อยู่นะ ด่วนมาก]

[น้องชาย นายจะรีบไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก พี่เขยนายอยู่บ้านนี่นา]

[บังเอิญจังเลย ฉันก็ออกมาเป็นเพื่อนภรรยาท่านผู้อำนวยการพอดี]

ตั้งแต่ Durex เข้ามา รูปแบบก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

บรรดาเสือเฒ่าสิงห์สนามทั้งหลายโผล่หัวออกมาเพียบ!

อาจเป็นเพราะเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ คืนที่เหล่าเสือเฒ่านอนดึกตื่นสาย ถึงเพิ่งจะเริ่มออกลายเอาป่านนี้

"ทุกคนเบาๆ หน่อยนะ อย่าขับรถเร็วเกินไปจนช่องไลฟ์ของฉันปลิวล่ะ"

[พี่คุน ขับไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญเลย แม้แต่ขงจื่อก็ยังบอกว่าความปรารถนาในอาหารและกามารมณ์คือสัญชาตญาณมนุษย์ ในดินแดนฉีหลู่ มีเรื่องติดเรทนิดหน่อยก็สมเหตุสมผลดีนี่นา]

"ไม่มีปัญหา!"

ในห้องไลฟ์เต็มไปด้วยความสนุกสนาน

ข้อความไหนที่ล้ำเส้นเกินไปจริงๆ ก็จะถูกเตะออกไป

ต้วนเจียเป่าและเจี่ยงเจียเอินทำหน้าที่เป็นแอดมินในห้องไลฟ์

พวกเธอตามมาด้วย ไม่ได้ตามมาเฉยๆ แน่นอน ผู้ช่วยก็ต้องทำงานของผู้ช่วยสิ

นอกจากนี้ ทางฝั่งบริษัทอู๋ถงซู่มีเดียก็มีทีมงาน และทางแพลตฟอร์มก็มีผู้ดูแลระดับสูงคอยจัดการข้อความอยู่ด้วย

การไลฟ์ขับรถเที่ยวของไป๋เป่าคุนทุกครั้งมียอดผู้เข้าชมสูงมาก ดังนั้นจึงมีการเตรียมพร้อมมาอย่างดี

…………

ความสัมพันธ์ระหว่างผู้หญิง มักจะมีสองขั้วสุดโต่ง

พวกเธออาจจะกลายเป็นเพื่อนที่คุยกันได้ทุกเรื่องในเวลาสั้นๆ เพียงเพราะมีหัวข้อสนทนาที่ตรงกัน

หรืออาจจะเกิดความขัดแย้งเพราะเรื่องเล็กน้อยมากๆ จนถึงขั้นตัดขาดไม่เผาผีเพียงเพราะใส่ชุดซ้ำกัน

แต่ตอนนี้พวกเธอกลับกำลังคุยเรื่องรถกันอยู่!

คนที่เก่งที่สุดก็คือจวีจิ้งอี ที่แอบอัปสกิลทักษะของตัวเองจนเต็มอย่างเงียบๆ

ได้ใบขับขี่ตั้งแต่อายุ 18 มีรถเฟอร์รารี่ F430 หนึ่งคัน และยังมีออดี้ RSS อีกหนึ่งคัน

คนที่ไม่รู้เรื่อง คงไม่เชื่อว่าแม่สาวน้อยคนนี้จะขับรถเป็นประจำในชีวิตประจำวัน

"ใครยังไม่มีใบขับขี่ก็รีบไปสอบซะ บริษัทจะเบิกค่าใช้จ่ายให้ แต่ต้องไปสอบด้วยตัวเองนะ"

เป็นคนยุคใหม่จะขับรถไม่เป็นได้ยังไง

แต่เรื่องนี้มันไม่มีทางลัดให้เดินหรอกนะ

ถ้ามี—นั่นไม่ใช่ทางลัดในการได้ใบขับขี่หรอก แต่มันคือทางลัดไปสู่ปรโลกต่างหาก

"ฮิฮิ งั้นพอกลับไปฉันจะไปสมัครเรียนเลย ฉันชอบรถมาก รอฉันหาเงินได้ก่อน ฉันอยากจะซื้อมาเซราติสักคัน!"

"อู๋เซวียนอี๋ เธอมีเป้าหมายที่ชัดเจนดีนี่ เล็งรถหรูระดับล้านไว้เลยนะ"

"งั้นฉันก็เอาแบบพี่จิ้งอี ซื้อรถมาขับใช้งานทั่วไปอีกสักคัน ถ้ามีเวลา พวกเราไปขับรถเที่ยวรอบเกาะไห่หนานด้วยกันเถอะ!"

ขับรถเที่ยวรอบเกาะ ทำเอาจวีจิ้งอีและต้วนเจียเป่าก็รู้สึกอยากจะลองดูเหมือนกัน

คนหนึ่งอยากผ่อนคลายชมวิวสวยๆ ส่วนอีกคนอยากไปเที่ยวและกินของอร่อย

ปักกิ่ง!!

ที่บริษัทอู๋ถงซู่มีเดีย เสิ่นเยว่และฝ่ายแอนิเมชันเริ่มฉลองกันแล้ว

ปัง!

สายรุ้งกระดาษปลิวว่อนไปทั่วห้อง!

"เปิดตัวอย่างสวยงาม!"

เสิ่นเยว่ยิ้มกว้างอย่างมีความสุข จนเห็นเขี้ยวเล็กๆ ของเธอ

การสนับสนุนอย่างเต็มที่ของไป๋เป่าคุน บวกกับความสามารถระดับมืออาชีพของเธอ ทำให้ทุกคนในฝ่ายแอนิเมชันต่างยอมรับในตัวเธอ

วันนี้แม้ว่า 'Year Hare Affair' จะเพิ่งอัปเดตแค่สองตอน และยังเป็นการอัปเดตในช่วงเช้าก็ตาม

แต่ความนิยมนั้นไม่แพ้ซีรีส์ระดับ S+ แห่งปีเลย

การสั่งสมผลงานในบีลีบีลีของเสิ่นเยว่ บวกกับกระแสความนิยมของไป๋เป่าคุน—

ทำให้มันกลายเป็นแอนิเมชันจีนระดับชาติทันทีที่ออนไลน์

ประเด็นสำคัญคือหัวข้อถูกต้อง สื่อของทางการยังออกมาชื่นชม ซึ่งช่วยยกระดับให้สูงขึ้นไปอีกขั้น

หากรอให้หน่วยงานเบื้องบนเข้ามาร่วมโปรโมทล่ะก็ นั่นจะเป็นการสร้างชื่อเสียงอันแข็งแกร่งอย่างแท้จริง

คนในวงการมองเห็นจุดนี้ มันก็แค่เรื่องของเวลาเท่านั้น

มีทั้งพลังบวก มีความบันเทิง แถมยังมีคุณภาพ เสียงตอบรับที่ดี และฐานผู้ชมที่กว้างขวาง มันหาได้ยากมากจริงๆ

"เขาเป็นคนที่มีดวงมหาโชคจริงๆ! รอบตัวเขามักจะมีคนเก่งๆ คอยทำงานให้เสมอ"

ประธานหวังผู้พี่รู้สึกอิจฉาอีกแล้ว

จะไม่ให้อิจฉาได้ยังไง เขาโจมตี 'Year Hare Affair' ไม่ได้เลย ได้แต่มองดูมันโด่งดังและออกอากาศไปอย่างต่อเนื่อง

ก่อนหน้านี้ก็มีสามล้อลาก ที่ช่วยไป๋เป่าคุนทำเงินมหาศาล

ตอนนี้ก็มีผู้กำกับเสิ่นเยว่โผล่มาอีกคน เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงให้แผนกใหม่

เขาอยากได้จนน้ำลายสอแล้ว

แม้ต้นทุนการสร้างแอนิเมชันจะไม่ถูก แต่สิทธิในภาพลักษณ์นั้นใช้ได้ฟรีตลอดไป IP เดียวสามารถนำไปพัฒนาต่อยอดได้ไม่รู้จบ

ไม่เหมือนกับดาราที่เป็นคนจริงๆ

การที่เขาลดทอนความเป็นภาพยนตร์และการเป็นบริษัทบันเทิง ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะค่าตัวดาราที่นับวันยิ่งสูงขึ้น

แม้แต่เมืองภาพยนตร์ที่ฮว๋าอี้สร้างขึ้น หากจะใช้ภาพลักษณ์ของดาราจริงๆ ก็ยังต้องควักกระเป๋าจ่ายเงินอยู่ดี

แต่ถ้าเป็นแอนิเมชัน—ก็ไม่ต้องเสียเงิน

"ประธานหวัง อาสุ่ยส่งข่าวมาว่า ไป๋เป่าคุนอาจจะทุ่มเทให้กับแอนิเมชัน และโครงการใหม่ก็จะให้เสิ่นเยว่เป็นคนดูแลด้วยครับ"

ประธานหวังผู้พี่ยกมือขึ้น "เสี่ยวเสิ่นเอ๊ย! ลองไปหาเฮดฮันเตอร์ดูสิ ว่าจะดึงตัวเสิ่นเยว่มาได้ไหม"

"เอ่อ..."

คราวก่อนไปดึงตัวคนก็คว้าน้ำเหลว แถมยังกลายเป็นเรื่องตลกขบขันไปซะอีก

เสิ่นเยว่...ผู้หญิงคนนั้นอาจจะเป็นของหวงของไป๋เป่าคุนก็ได้

อายุยังน้อยแต่ได้บริหารแผนกใหญ่ขนาดนี้ ดูออกเลยว่าไป๋เป่าคุนไว้ใจเธอมาก ประธานหวังผู้พี่กลับคิดจะไปดึงตัวมาเนี่ยนะ?

"พวกเราจะให้อะไรเธอได้ล่ะครับ?"

"...ยังไงก็ต้องลองดู"

ประธานหวังผู้พี่ถึงกับตอบไม่ถูก

ผู้หญิงข้างกายไป๋เป่าคุนที่โดดเด่นมีอยู่หลายคน แต่ฮว๋าอี้ก็ดึงตัวมาไม่ได้ เพราะให้เงื่อนไขที่ดีกว่าไม่ได้

"เดี๋ยวผมจะติดต่อไปหาอู๋เต้าเต๋อนะครับ"

"ถ้าดึงตัวมาไม่ได้ พวกเราก็หาคนของเราเอง ให้อาสุ่ยจับตาดูไป๋เป่าคุนต่อไป ถ้ามีความเคลื่อนไหวอะไรใหม่ๆ ต้องรีบรายงานให้พวกเรารู้ทันที"

ตอนนี้อาสุ่ยใกล้จะหมดไฟเต็มทีแล้ว

ในฐานะสายลับ...ตลอดเวลาเขาไม่กล้าผ่อนคลายเลย เพราะกลัวคนอื่นจะจับได้

ตั้งแต่ออกเดินทางจากปักกิ่ง เขาก็ต้องคอยระแวดระวังรอบตัวตลอดเวลา และรวบรวมข่าวสารอย่างต่อเนื่อง

แต่สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ คนอื่นๆ ในบริษัทอู๋ถงซู่มีเดียต่างก็รู้ว่าเขาคือสายลับ

ไป๋เป่าคุนมอบบทสนทนาให้พวกเขานำไปเล่นละครตบตา——

"ประธานไป๋เตรียมพัฒนา IP ของศิลปินนักร้องระดับท็อป"

"ร่วมมือกับไช่ซวีคุน สร้างภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ใช่ไหมล่ะ"

"ไม่ใช่แค่นั้นนะ ภาพยนตร์คนแสดงก็จะพัฒนา แล้วยังมีซีรีส์แอนิเมชันภาพยนตร์ของอาไก่อีก ตอนนี้ผู้อำนวยการเสิ่นเยว่กำลังนำทีมวางแผนอยู่"

"ได้ยินมาว่าทีมงานของฟาซือก็กำลังเคลื่อนไหวเหมือนกัน ประธานไป๋มักจะมีวิสัยทัศน์กว้างไกลเสมอ หนังเพลงฟอร์มยักษ์มันทำยาก แต่การสร้าง IP จากนักดนตรีมันน่าสนใจมากทีเดียว"

"ก็มีแค่อาไก่กับฟาซือนี่แหละ ที่ฐานแฟนคลับของพวกเขาใหญ่มาก"

"นั่นก็ไม่แน่นะ คนจีนมักจะให้ความสำคัญกับความผูกพัน ร็อกเกอร์รุ่นเก่าก็ยังขายได้ บริษัทของเราเองก็มีเป้าหมายเหมือนกัน..."

"นายพูดมากเกินไปแล้วนะ"

อาสุ่ยไม่กล้าปล่อยให้หลุดรอดไปแม้แต่คำเดียว นิ้วมือของเขากดหน้าจอไม่หยุด

"พี่สุ่ย ตอนพี่นั่งอยู่บนรถ มือของพี่ก็ขยุกขยิกอยู่ในกระเป๋ากางเกงตลอดเลย พี่คงไม่ได้กำลังเคาะรหัสมอร์สอยู่ใช่ไหม"

"มอร์สอะไรกัน ฉันเกาเพราะมันคันต่างหาก"

"ฮ่าฮ่า พี่คงไม่ได้กำลังเกาไข่อยู่หรอกนะ"

อาสุ่ย: "..."

เพื่อเป็นสายลับ ฉันต้องเสียสละมากเกินไปแล้วจริงๆ

…………