บทที่ 17 การเจรจาเวนคืนที่ดิน

จิ่งซิงเฉินคำนวณดูแล้วก็พบว่าเขาเหลือเงินติดกระเป๋าไม่ถึงสิบล้านหยวน! แน่นอนว่าถ้ามีการเวนคืนที่ดินหรือมีการอัปเกรดระบบ จำนวนเงินก็อาจจะเปลี่ยนไปอย่างมหาศาล!

"พี่อิง ผมขอให้คำตอบทีหลังได้ไหมครับ? ผมไม่แน่ใจว่าช่วงสองสามวันนี้จะมีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า!"

"ได้ค่ะนายน้อย ขอแค่ให้คำตอบดิฉันก่อนวันที่ 8 ก็พอค่ะ!"

ในเวลาเดียวกัน กวนจิงก็ได้รับบัตรเชิญเข้าร่วมงานประมูลเช่นกัน

"ประธานกวนคะ บรรดาเศรษฐีในลั่วเฉิงต่างก็จะไปร่วมงานประมูลครั้งนี้กันหมด และพวกเขาก็ให้โควตากับเทียนไห่กรุ๊ปของเรามาสองที่นั่ง คุณคิดว่ายังไงคะ?" เสี่ยวตันที่อยู่ข้างๆ เอ่ยถาม

"ตกลง เธอไปกับฉันก็แล้วกัน ถือโอกาสไปเจอเพื่อนเก่าแล้วก็อัปเดตข่าวสารด้วย! ช่วงนี้ฉันรู้สึกเหนื่อยๆ อยู่เหมือนกัน"

"แล้วประธานจิ่งล่ะคะ..."

"ต่อให้เขาไปแล้วจะไปรู้จักใครล่ะ? ช่างเขาเถอะ!"

"ตกลงค่ะ!"

ไม่กี่วันต่อมาผ่านไปอย่างราบรื่นไม่มีอะไรเกิดขึ้น ในช่วงเวลานี้ จิ่งซิงเฉินรู้สึกว่ารถตู้ผู้บริหารที่เขามีอยู่นั้นดูไม่สมฐานะเท่าไหร่หากเขาต้องไปร่วมงานประมูล ตามคำแนะนำของพี่อิง เขาจึงตัดสินใจซื้อรถตู้ผู้บริหารเบนท์ลีย์มูลค่ากว่าสี่ล้านหยวน รถเจ็ดที่นั่งคันนี้ทั้งสะดวกสบายและดูภูมิฐาน รับรองว่าขับไปแล้วไม่อายใครแน่นอน!

และแล้วเดือนเมษายนก็มาถึง!

เดิมทีจิ่งซิงเฉินตั้งตารอคอยข่าวการเวนคืนที่ดินในวันที่ 4 เมษายนอย่างใจจดใจจ่อ แต่ผิดคาด คนจากเขตการศึกษากลับติดต่อมาหาฟ่านเส้าอิง แม่บ้านของเขาตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน!

"สวัสดีครับ คุณคือจิ่งซิงเฉินใช่ไหมครับ?"

"สวัสดีค่ะ ดิฉันเป็นแม่บ้านของเขา ไม่ทราบว่าคุณคือใครคะ?"

"ผมติดต่อมาจากฝ่ายพัฒนาเขตการศึกษาลั่วเฉิงครับ! ทางเราทราบมาว่าคุณจิ่งเป็นเจ้าของห้องชุดจำนวน 6,318 ห้องในเขตที่พักอาศัยเทียนเหวิน บนถนนเหวินฮว่า ถนนสายที่สาม ถนนสายที่สี่ และถนนสายที่ห้าในเขตการศึกษา เราเพิ่งได้รับแจ้งว่าที่ดินผืนนั้นกำลังจะถูกรื้อถอนเพื่อพัฒนาใหม่ และคุณจิ่งก็เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่แท้จริงของเขตที่พักอาศัยแห่งนั้น เราจึงอยากขอนัดพบคุณจิ่งเพื่อหารือเกี่ยวกับเรื่องนี้ครับ!"

"รับทราบค่ะ ดิฉันจะรีบแจ้งให้เขาทราบทันที กรุณารอสักครู่นะคะ!"

ฟ่านเส้าอิงรายงานสถานการณ์ให้จิ่งซิงเฉินทราบ ทำเอาเขาดีใจล่วงหน้าไปแล้ว!

ทั้งสองฝ่ายตกลงนัดพบกันในเวลา 10.30 น. ของวันที่ 2 เมษายน ที่ร้านกาแฟของโรงแรมลั่วเฉิงอินเตอร์เนชั่นแนล!

วันนั้น เสิ่นหยวนรับหน้าที่ขับรถตู้เบนท์ลีย์คันใหม่เอี่ยม พาจิ่งซิงเฉิน ฟ่านเส้าอิง ผู้ช่วยฟ่านถิงหย่า พร้อมด้วยบอดี้การ์ดหวังอีและหวังอู่ ออกเดินทางกันไปอย่างเอิกเกริก

เมื่อมาถึงร้านกาแฟของโรงแรม พวกเขาก็พบกับผู้รับผิดชอบโครงการรื้อถอนและเวนคืนที่ดินของเขตการศึกษาสองคน ทันทีที่เห็นท่าทีอันน่าเกรงขามของจิ่งซิงเฉิน พวกเขาก็รู้ทันทีว่าชายคนนี้ต้องเป็นผู้ทรงอิทธิพลระดับมหาเศรษฐีถึงได้ครอบครองอสังหาริมทรัพย์กว่า 6,000 แห่ง พวกเขาจึงรีบเข้าไปทักทายทันที

"คุณต้องเป็นประธานจิ่งแน่ๆ! อายุน้อยแต่ประสบความสำเร็จ ทั้งหล่อเหลาและร่ำรวยจริงๆ! ผมจางเฉียง เป็นผู้รับผิดชอบการเจรจาในครั้งนี้ครับ! ส่วนนี่หม่าฮวน!"

"สวัสดีครับ" จิ่งซิงเฉินพยักหน้า และหลังจากที่ทั้งสองฝ่ายนั่งลงเรียบร้อยแล้ว จางเฉียงก็เริ่มเปิดบทสนทนา

"ประธานจิ่งครับ คุณก็รู้ว่าย่านนั้นเก่าทรุดโทรมและมีพื้นที่กว้างมาก งบประมาณที่เบื้องบนให้เรามาก็เลยมีไม่มากนัก!"

"คุณจาง เรามาเข้าเรื่องราคากันตรงๆ เลยดีกว่า เวลาของผมมีค่ามาก ย่านนั้นมันเก่าสุดๆ ซึ่งหมายความว่ามันจะช่วยประหยัดปัญหาตอนรื้อถอนและย้ายถิ่นฐานไปได้เยอะ และพวกคุณเองก็จะประหยัดเงินไปได้อีกมหาศาล บริษัทของผมเองก็ทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ผมรู้กฎเกณฑ์ของวงการนี้ดี เพราะงั้นเรามาจริงใจต่อกันและเลิกเสียเวลากันเถอะครับ!"

"ใช่ครับๆ ในเมื่อประธานจิ่งพูดมาขนาดนี้ งั้นผมจะพูดตรงๆ เลยก็แล้วกัน คำสั่งจากเบื้องบนคือตารางเมตรละ 7,000 หยวน! นั่นคือราคาสูงสุดของพื้นที่ตรงนั้นแล้วครับ!"

"พูดตามตรงนะครับ คุณจางกำลังไม่จริงใจกับผม เจ็ดพันหยวนถือว่าสูงก็จริงสำหรับอะพาร์ตเมนต์เก่าๆ โทรมๆ แต่นโยบายปัจจุบันระบุไว้ว่าไม่ว่าบ้านปัจจุบันของผมจะมีมูลค่าเท่าไหร่ เงินชดเชยที่พวกคุณต้องจ่ายก็ควรจะอย่างน้อยเท่ากับราคาบ้านเฉลี่ยของทั้งเมืองลั่วเฉิง! ซึ่งตอนนี้ราคาบ้านเฉลี่ยในลั่วเฉิงอยู่ที่ 14,500 หยวน! ผมหวังว่าคุณจางจะแสดงความจริงใจออกมาในครั้งนี้นะครับ!"

"ประธานจิ่ง! คุณ!..." จางเฉียงหันไปมองหม่าฮวนด้วยความจนปัญญา คำสั่งของผู้นำคือ 14,700 เป็นราคาสูงสุด และต้องพยายามกดราคาให้ต่ำที่สุดเท่าที่จะทำได้!

"ประธานจิ่งครับ ราคาของคุณสูงเกินไปจริงๆ เอาเป็นตารางเมตรละ 8,000 หยวนดีไหมครับ?"

"จริงใจหน่อยสิครับคุณจาง! ผมตั้งความหวังกับคุณไว้สูงนะ!"

ฟ่านเส้าอิงและฟ่านถิงหย่าที่ยืนอยู่ข้างๆ แอบหัวเราะคิกคัก การที่เขารู้ข่าวล่วงหน้าและกว้านซื้อบ้านทั้งหมดในย่านที่กว้างใหญ่ขนาดนั้นมาได้ ชัดเจนเลยว่าเขาเป็นคนเด็ดขาดและเลือดเย็นขนาดไหน! การต้องทำธุรกิจกับคนแบบนี้ถือเป็นฝันร้ายชัดๆ แต่โชคดีที่เขาเป็นเจ้านายของพวกเธอ!

"ประธานจิ่งครับ 9,000 หยวนคือราคาเต็มที่ที่เราเสนอให้ได้แล้วจริงๆ!"

"คุณจาง คุณหม่า ผมขอเสนอราคาให้พวกคุณเลยก็แล้วกัน 14,000 หยวน นี่คือราคาต่ำสุดที่ผมรับได้ ถ้าพวกคุณไม่ตกลงก็ไม่เป็นไร ผมมีบริษัทอสังหาริมทรัพย์เป็นของตัวเอง ผมสามารถพัฒนาที่ดินผืนใหญ่นั้นได้ด้วยตัวเอง ผมรู้ว่าใต้ดินตรงนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ บางทีพวกคุณอาจจะค้นพบผลกำไรมหาศาลที่ซ่อนอยู่ถึงได้มาหาผม ถ้าเราตกลงราคากันไม่ได้ ผมก็แค่ลงทุนเพิ่มอีกหน่อยแล้วเปลี่ยนมันให้เป็นห้างสรรพสินค้า ย่านนั้นกำลังต้องการห้างสรรพสินค้าอยู่พอดีเลย! ไว้ผมจะเชิญพวกคุณทั้งสองคนมาร่วมงานตัดริบบิ้นก็แล้วกันนะครับ!" จิ่งซิงเฉินพูดพลางทำท่าจะลุกขึ้นเดินออกไป

"ประธานจิ่ง! ประธานจิ่งครับ กรุณารอสักครู่ ขอผมโทรศัพท์แป๊บหนึ่งนะครับ! ราคาขนาดนี้ผมตัดสินใจเองไม่ได้จริงๆ!"

"เอาล่ะ งั้นผมจะรออยู่ตรงนี้ก่อนก็แล้วกัน?"

"ครับ รอสักครู่นะครับประธานจิ่ง!" จางเฉียงถือโทรศัพท์เดินออกไป ทิ้งให้หม่าฮวนนั่งเหงื่อตกพลางพูดจาประจบประแจงจิ่งซิงเฉินไปเรื่อย แต่จิ่งซิงเฉินไม่ได้ฟังที่เขาพูดเลยแม้แต่น้อย! เขาแค่หลับตาพักผ่อน และแอบคำนวณในใจว่าเขาจะเหลือเงินอีกประมาณ 1.04 ล้านหยวนสำหรับการอัปเกรดครั้งต่อไป เขาอาจจะซื้อนาฬิกาสักเรือนแล้วค่อยอัปเกรดก็ได้!

สิบกว่านาทีต่อมา จางเฉียงเดินกลับมาด้วยสีหน้าที่ดูขมขื่นเล็กน้อย

"เฮ้อ ประธานจิ่ง ผมก็นึกอยู่แล้วว่าคุณต้องมีเส้นสาย! ไม่คิดเลยว่าคุณจะเป็นถึงบอสใหญ่ของเทียนไห่!"

"แล้วตกลงว่ายังไงครับ?" จิ่งซิงเฉินเอ่ยถาม

"เบื้องบนอนุมัติแล้วครับ ผมเพิ่งคำนวณดู คุณเป็นเจ้าของบ้านทั้งหมด 6,318 หลัง รวมพื้นที่ 783,432 ตารางเมตร ที่ราคาตารางเมตรละ 14,000 หยวน คุณจะได้รับเงินทั้งหมด 10,968,048,000 หยวน ตีเป็นตัวเลขกลมๆ ก็คือหนึ่งหมื่นเก้าร้อยหกสิบแปดล้านสี่หมื่นหยวน! ประธานจิ่ง! คุณสมกับเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของลั่วเฉิงจริงๆ!"

"อืม ก็ไม่เลว แล้วเรื่องเวลาซื้อขายล่ะ?"

"ประธานจิ่งสะดวกตอนนี้เลยไหมครับ?"

"ผมสะดวกพอดีเลย ไปกันเถอะ!"

จางเฉียงและหม่าฮวนขอติดรถเบนท์ลีย์ของจิ่งซิงเฉินไปด้วย เมื่อมาถึงจุดดำเนินการทำธุรกรรม พวกเขาก็พบว่านี่เป็นงานที่ได้รับมอบหมายมาจากเบื้องบน จึงใช้เวลาจัดการเพียงไม่กี่นาทีก็เสร็จสิ้น! เงินจำนวน 10,968.04 ล้านหยวนถูกโอนเข้าบัญชีธนาคารกั๋วเจี้ยนของจิ่งซิงเฉินในทันที ซึ่งเมื่อรวมกับยอดเงินคงเหลือเดิมแล้ว ทำให้ตอนนี้เขามีเงินรวมทั้งสิ้นประมาณ 10,970 ล้านหยวน!

"ประธานจิ่งครับ! สัปดาห์หน้าเราจะจัดงานประมูลขึ้นที่ลั่วเฉิง คุณต้องมาร่วมงานให้ได้นะครับ!" จางเฉียงฉีกยิ้มกว้างพร้อมยื่นบัตรเชิญสามใบให้ จิ่งซิงเฉินปรายตามองแล้วส่งต่อให้ฟ่านเส้าอิงใบหนึ่ง เธอรับมาเปิดดูแล้วก็เอ่ยขึ้นว่า "นายน้อยคะ นี่มันที่นั่งตรงกลางสามที่ในแถวแรกสุดของโซนวีไอพีเลยนะคะ!"