บทที่ 33 - เทคโนโลยีห้องรบเสมือนจริงและผู้เฒ่าเขาศักดิ์สิทธิ์

บทที่ 33 - เทคโนโลยีห้องรบเสมือนจริงและผู้เฒ่าเขาศักดิ์สิทธิ์

สิ่งแรกที่ต้องทำคือการวางสายการผลิต

เมื่อมีนักสร้างอาวุธอย่างเฉินหงอยู่ด้วย ค่าใช้จ่ายในการวางสายการผลิตก็เป็นอันประหยัดไปได้เลย

ตั้งแต่ขั้นตอนการออกแบบไปจนถึงการสร้างชิ้นงานจริง เฉินหงสามารถจัดการคนเดียวได้เบ็ดเสร็จ

จากนั้นก็เริ่มผลิตชุดเกราะอย่างต่อเนื่องโดยไม่หยุดพัก

ในเวลาเพียงเจ็ดสั้นๆ คนทั้งบริษัทต่างก็ยุ่งหัวหมุน

พนักงานทุกคนวุ่นวายกับการจัดการธุระต่างๆ ทั้งประสานงานกับบุคคลสำคัญจากหลากหลายวงการ เจรจารายละเอียดปลีกย่อย นำพาบริษัทเข้าสู่ระบบการบริหารที่ถูกต้อง และสร้างชื่อเสียงให้กับบริษัท

บริษัทที่เพิ่งเปิดใหม่ แถมยังคว้าออเดอร์ยักษ์ใหญ่มาได้ และมีศักยภาพในการเติบโตสูงลิ่ว ย่อมมีเรื่องวุ่นวายให้จัดการมากมายก่ายกองอยู่แล้ว

แต่แน่นอนว่า คนที่ยุ่งที่สุดก็หนีไม่พ้นตัวเฉินหงเอง

กว่าจะผลิตชุดเกราะออเดอร์แรกล็อตนี้เสร็จ ก็เล่นเอาหืดขึ้นคอ

แต่หลังจากนี้เฉินหงก็สบายแล้ว ช่วงเวลาสามเดือนหลังจากนี้ เขาไม่ต้องทำงานหนักอะไรมากมายนัก สามารถปล่อยมือให้คนอื่นดูแลบริษัทแทนได้เลย

เมื่อมีซ่าหนิวคอยตรวจสอบทุกการเคลื่อนไหวของบริษัทอยู่ตลอดเวลา เฉินหงก็ไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครแอบเล่นตุกติก

การกระทำทุกอย่างของพวกเขา ล้วนอยู่ภายใต้สายตาของซ่าหนิวทั้งสิ้น

แม้กระทั่งแอบไปมีซัมติงกันตอนกลางคืนกี่ครั้ง ก็ยังถูกบันทึกเอาไว้หมด

ถ้ากล้ามีปัญหาล่ะก็ เฉินหงจะรู้ตัวเป็นคนแรกอย่างแน่นอน

หลังจากนั้น เฉินหงก็ตรงดิ่งไปหาเหม่ยเจินทันที

"เหม่ยเจิน ฉันมาแล้ว"

"ฮ่าๆ ในที่สุดพ่อคนคิวทองก็มีเวลาว่างมาหาฉันสักทีนะ"

เหม่ยเจินยื่นแก้วโคล่ากับแฮมเบอร์เกอร์ให้เฉินหง

เฉินหงก็ไม่รังเกียจ รับมาแล้วก็กินทันที

"เอกสารฝั่งฉันเตรียมไว้พร้อมหมดแล้ว นายรีบมาเอาไปเลยสิ"

"ได้เลย!"

เฉินหงเดินตามเหม่ยเจินเข้าไปในห้องลับ

พอเปิดประตูเข้าไป ก็เห็นเอกสารข้อมูลลับบรรจุอยู่ในกล่องที่ถูกปิดผนึกไว้อย่างแน่นหนาวางเรียงรายเป็นตั้งๆ

เหม่ยเจินหยิบกุญแจออกมาไขเปิดกล่องทีละใบ

"ซ่าหนิว สแกนข้อมูลเอกสารทั้งหมด"

"รับทราบค่ะเจ้านาย"

"เริ่มทำการสแกน กำลังสแกน..."

"10%, 20%, 30%... 80%, 90%, 100%"

"การสแกนเสร็จสมบูรณ์"

"ได้รับ【เทคโนโลยีห้องรบเสมือนจริง】 และ【เทคโนโลยีระบบดาวเทียมเต็มรูปแบบ (รวมถึงเทคโนโลยีเทเลพอร์ต)】"

เฉินหงรู้สึกประหลาดใจ "ฉันแค่ขอเทคโนโลยีเทเลพอร์ตผ่านดาวเทียม ไม่นึกเลยว่าพวกเธอจะใจป้ำ ให้เทคโนโลยีดาวเทียมทั้งหมดของ ERP มาครบชุดเลยเหรอเนี่ย?"

เหม่ยเจินหัวเราะ "ก็นายกลายเป็นคนโปรดของเบื้องบน เป็นบุคคลสำคัญไปแล้วนี่นา ทาง ERP ของเราก็แค่แถมเทคโนโลยีให้เป็นของขวัญเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นเอง ไม่ถือเป็นเรื่องใหญ่หรอก"

"ในอนาคต ไม่แน่ว่าทาง ERP อาจจะต้องพึ่งพาความช่วยเหลือจากคุณเฉินอีกเยอะเลยล่ะ"

เหม่ยเจินพูดหยอกล้อพลางตบแขนเฉินหงเบาๆ

เฉินหงหัวเราะร่วน "เรื่องเล็กน้อยน่ะ เรื่องเล็กน้อย ยินดีเสมอ ยินดีเสมอ"

"แล้วเอกสารพวกนี้ นายจะขนกลับไปยังไงล่ะ? จะให้ฉันเรียกรถหุ้มเกราะมาช่วยคุ้มกันให้ไหม?"

"ไม่เป็นไร ทุกอย่างถูกเก็บไว้ในนี้หมดแล้ว"

เฉินหงชี้นิ้วไปที่ขมับของตัวเอง

เหม่ยเจินเบิกตากว้างด้วยความทึ่ง "เวลาแค่นี้ นายอ่านจบหมดแล้วแถมจำได้หมดเลยเหรอ?"

เฉินหงส่ายหน้ายิ้มๆ "เปล่าหรอก เธอคงลืมไปแล้วล่ะสิ ว่าฉันเคยพัฒนาปัญญาประดิษฐ์มาก่อน"

เหม่ยเจินถึงกับร้องอ๋อ เกราะแมวดำก็มีระบบปัญญาประดิษฐ์ติดตั้งอยู่เหมือนกันนี่นา

เพียงแต่ของเฉินหงมันล้ำหน้ากว่ามากก็เท่านั้นเอง

"ถ้าอย่างนั้น ฉันจะให้พี่ชายเรียกรถมาขนเอกสารกลับไปไว้ที่เดิมก็แล้วกัน"

"ตกลง ฉันเองก็ต้องรีบกลับไปศึกษาเทคโนโลยีพวกนี้เหมือนกัน"

หลังจากนั้นไม่นาน เฉินหงก็กลับถึงวิลล่าของเขา

แล้วเริ่มศึกษาและทำความเข้าใจเทคโนโลยีเหล่านี้อย่างรวดเร็ว

จากนั้น เขาก็ลงมือสร้าง【ห้องรบเสมือนจริง】ในวิลล่าของตัวเองทันที

"เปิดใช้งานห้องรบเสมือนจริง!"

"เฉินหง สิทธิ์การเข้าถึงระดับสูงสุด อนุญาตให้เข้าได้"

หลังจากภาพตรงหน้าหมุนคว้างไปชั่วขณะ เฉินหงก็มาปรากฏตัวอยู่บนลานกว้างบนยอดเขาที่ลอยอยู่ท่ามกลางหมู่เมฆสีขาวโพลน

"ผู้เฒ่าเขาศักดิ์สิทธิ์งั้นเหรอ?"

เฉินหงจดจำบุคคลลึกลับผู้นี้ได้ในทันที

ผู้เฒ่าเขาศักดิ์สิทธิ์กำลังลูบเคราของตัวเอง ยิ้มแย้มแจ่มใส ดูท่าทางใจดีและเปี่ยมไปด้วยภูมิปัญญา

"พ่อหนุ่ม ตลอดระยะเวลานับพันปีที่ผ่านมา เจ้าถือเป็นผู้เรียกเกราะพยัคฆ์ปฐพีที่พิเศษที่สุดเลยนะ"

ประโยคแรกของผู้เฒ่าเขาศักดิ์สิทธิ์ ก็เล่นเอาเฉินหงถึงกับขนลุกซู่ไปทั้งตัว

"วี... วีรบุรุษจักรพรรดิ?"

ริมฝีปากของเฉินหงสั่นระริก รู้สึกคอแห้งผากจนอยากจะดื่มน้ำ

ผู้เฒ่าเขาศักดิ์สิทธิ์ส่ายหน้าโดยไม่พูดอะไร ใบหน้าเต็มไปด้วยความลึกลับที่ยากจะหยั่งถึง

"อยากจะอัปเกรดเกราะพยัคฆ์ปฐพีให้กลายเป็น【พยัคฆ์จักรพรรดิสยบโลกันตร์】งั้นเหรอ?"

"มาสิ ข้าจะสอนให้!"

ผู้เฒ่าเขาศักดิ์สิทธิ์ยิ้มตาหยีพลางกระดิกนิ้วเรียก

ท่าทางแบบนี้ทำเอาเฉินหงรู้สึกเสียวสันหลังวาบ สัญชาตญาณบอกว่าตาเฒ่านี่ต้องมีแผนการอะไรแอบแฝงแน่ๆ

แต่ความปรารถนาที่จะได้ครอบครองพยัคฆ์จักรพรรดิสยบโลกันตร์ มันก็มีมากกว่าลางสังหรณ์อันเลวร้ายนั้นเสียอีก

ช่างเถอะ ที่นี่ก็แค่ห้องจำลองภาพเสมือนจริง ต่อให้โดนอัดจนเละ ก็ไม่ตายหรอกน่า

เอาวะ เป็นไงเป็นกัน!

"ย่าห์!"

เฉินหงพุ่งเข้าไปเปิดฉากโจมตีทันที

และเฉินหงก็โดนอัดจนหมอบ

เฉินหงพุ่งเข้าไปใหม่อีกรอบ

และก็โดนอัดจนหมอบอีกเช่นเคย

"พ่อหนุ่ม ขืนเป็นแบบนี้ เจ้าอัปเกรดชุดเกราะไม่ได้หรอกนะ ให้ข้าช่วยขัดเกลาเจ้าสักหน่อยก็แล้วกัน"

"หมัดใต้ ขาเหนือ"

"หมัดปาจี๋, ไทเก็ก, หมัดพีกว้า, หมัดสิบสองสิงอี้, หมัดเบญจธาตุ, หมัดจินกัง, หย่งชุน, ฝ่ามือปากั้ว, เพลงเตะสิบสองลู่ถาน, ลูกเตะยวนยาง, ลูกเตะสลาตัน..."

ศิลปะการต่อสู้แขนงต่างๆ ถูกผู้เฒ่าเขาศักดิ์สิทธิ์นำมาใช้ได้อย่างคล่องแคล่วและต่อเนื่อง ไร้ซึ่งรอยต่อของการเปลี่ยนกระบวนท่า ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของวิถีธรรมชาติที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับสรรพสิ่ง

เล่นเอาเฉินหงถึงกับต้องถอยร่นไม่เป็นขบวน

"ตาเฒ่านี่ หลอมรวมศิลปะการต่อสู้แทบทุกแขนงที่มีในประวัติศาสตร์จีนเข้าไว้ด้วยกัน จนสามารถนำมาประยุกต์ใช้ได้อย่างอิสระและไร้ขีดจำกัดเลยเหรอเนี่ย!"

เฉินหงรู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก ความรู้ด้านศิลปะการต่อสู้ของผู้เฒ่าท่านนี้ มันก้าวข้ามขีดจำกัดไปจนถึงจุดสูงสุด หยั่งรู้ถึงแก่นแท้ของธรรมชาติและมนุษย์ เข้าถึงความเปลี่ยนแปลงตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันเลยทีเดียว

ถ้าเฉินหงไม่ได้อาศัยพลังที่เหนือกว่าเข้าข่ม ขืนสู้ด้วยเทคนิคล้วนๆ เขาก็คงไม่ใช่คู่มือของชายชราผู้นี้แน่ๆ

ดวงตาของเฉินหงเบิกกว้างเป็นประกาย นี่คือโอกาสทองในการอุดช่องโหว่เรื่องทักษะการต่อสู้ของเขา!

จะมีวิธีไหนที่จะช่วยให้ก้าวหน้าได้เร็วไปกว่าการได้ประลองฝีมือกับยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ที่คอยชี้แนะให้แบบนี้อีกล่ะ?

ไฟแห่งการต่อสู้ลุกโชนขึ้นในใจของเฉินหงอีกครั้ง เขาพุ่งเข้าไปประลองกระบวนยุทธ์กับชายชราทันที

ทั้งสองฝ่ายผลัดกันรุกผลัดกันรับ ทักษะการต่อสู้ของเฉินหงพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดดราวกับใช้โปรแกรมโกง

จากมือใหม่หัดสู้ เขาพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นยอดฝีมือ สามารถตั้งสำนักและกลายเป็นปรมาจารย์รุ่นบุกเบิกได้เลยทีเดียว จากนั้นความรู้ด้านศิลปะการต่อสู้ของเขาก็ยังคงพัฒนาต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง

จากปรมาจารย์ พัฒนาสู่มหาปรมาจารย์ และมุ่งหน้าสู่จุดสูงสุดของการหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ!

ในที่สุด เฉินหงก็สามารถดูดซับแก่นแท้แห่งภูมิปัญญาด้านศิลปะการต่อสู้ทั้งหมดของผู้เฒ่าเขาศักดิ์สิทธิ์ และก้าวเข้าสู่จุดสูงสุดของการหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติได้สำเร็จ

การหายใจเป็นจังหวะเดียวกับธรรมชาติ สัมผัสได้ถึงพลังชีวิตแห่งฟ้าดิน และเชื่อมต่อกับพลังแห่งสรรพสิ่ง จนได้รับการเสริมพลังจากธรรมชาติ!

ภายใต้การชี้แนะอย่างตั้งใจของผู้เฒ่าเขาศักดิ์สิทธิ์ เฉินหงได้ใช้ธาตุดินเป็นศูนย์กลาง เพื่อควบคุมและผสานพลังเบญจธาตุเข้าด้วยกัน

โดยมีวิถีแห่งปฐพีของจักรพรรดิเหลือง เป็นทั้งจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของวัฏจักรเบญจธาตุ ก่อเกิดเป็นวงจรที่สมบูรณ์แบบ และให้กำเนิด【มหาหมัดเบญจธาตุ (ต้นแบบ)】ขึ้นมา

ผู้เฒ่าเขาศักดิ์สิทธิ์มองดูพัฒนาการอันน่าทึ่งของเฉินหง พลางลูบเคราสีดอกเลาด้วยความปลาบปลื้มใจ

"ขอแสดงความยินดีด้วย ในที่สุดเจ้าก็เข้าใจถึงแก่นแท้เบื้องต้นของวิถีแห่งเบญจธาตุแล้ว"

"ขอเพียงเจ้ามุ่งมั่นก้าวเดินต่อไปบนเส้นทางสายนี้ เพื่อค้นหาแก่นแท้แห่งเบญจธาตุ หยั่งรู้ถึงความลึกล้ำของสัจธรรมไทเก็กหยินหยาง และเข้าใจอย่างถ่องแท้ถึงหลักการของการแยกและรวมกันของแสงและเงา สักวันหนึ่ง เจ้าก็จะสามารถจำแลงร่างเป็นวีรบุรุษจักรพรรดิได้เช่นกัน"

คำพูดของผู้เฒ่าเขาศักดิ์สิทธิ์ทำให้เฉินหงรู้สึกประหลาดใจ ราวกับมีความหมายบางอย่างแอบแฝงอยู่

แต่เขาก็ยังรู้สึกดีใจที่สามารถเข้าถึงแก่นแท้เบื้องต้นของวิถีแห่งเบญจธาตุได้สำเร็จ นี่แสดงว่าเขามีวาสนาผูกพันกับวีรบุรุษจักรพรรดิมาตั้งแต่เกิดเลยนะเนี่ย

"พ่อหนุ่ม เจ้าคือผู้เรียกชุดเกราะที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่ข้าเคยชี้แนะมาเลยนะ"

"พยัคฆ์ คือสัญลักษณ์ของความกล้าหาญไร้ความเกรงกลัว"

"พยัคฆ์จักรพรรดิ คือเส้นทางแห่งราชันผู้เปี่ยมไปด้วยอำนาจบารมี"

"พยัคฆ์จักรพรรดิสยบโลกันตร์ คือผู้ที่ใช้ความกล้าหาญ ความมุ่งมั่น และความเมตตาอันยิ่งใหญ่ เพื่อสยบขุมนรก และสำแดงให้เห็นถึงความยุติธรรมอันไร้ขอบเขตของจักรพรรดิแห่งปฐพี!"

"ไปเถอะ พ่อหนุ่ม จงไปค้นหาแก่นแท้ของพยัคฆ์จักรพรรดิผ่านการต่อสู้ซะเถอะ!"

พูดจบ ผู้เฒ่าเขาศักดิ์สิทธิ์ก็ใช้เท้าเตะเฉินหงตกหน้าผาไปทันที

"เชี่ยเอ๊ย!"

"อ๊าก!..."

"ตาเฒ่าบ้าเอ๊ย ไม่รักษาจรรยาบรรณชาวยุทธ์เลย..."

ร่างของเฉินหงร่วงหล่นลงสู่ทะเลเมฆสีขาวโพลนเบื้องล่างอย่างรวดเร็ว

ผู้เฒ่าเขาศักดิ์สิทธิ์ลูบเครายิ้มกริ่ม ใบหน้าแฝงไปด้วยความลึกลับที่ยากจะคาดเดา ดูมีสง่าราศีสุดๆ

(จบแล้ว)