บทที่ 907 ปัญหาใหญ่

ก่อนขึ้นเรือ เห็นได้ชัดว่าไอ้พวกนี้เข้าใจโครงสร้างโดยรวมของเรือทั้งลำเป็นอย่างดี พวกมันสำรวจจนทะลุปรุโปร่งตั้งแต่หัวเรือจรดท้ายเรือ

ทว่าบนเรือลำหนึ่งย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะติดตั้งกล้องวงจรปิดไว้ทุกซอกทุกมุม จะมีก็แต่ในสถานที่สำคัญๆ เท่านั้น ดังนั้นพวกมันจึงหลบหนีออกมาได้อย่างราบรื่นเป็นพิเศษ

ภายในห้องเล็กๆ ห้องหนึ่ง

ที่นี่คือห้องเก็บของ

ไอ้พวกนี้พิงกำแพง หอบหายใจอย่างหนัก เหงื่อผุดพรายเต็มศีรษะ เสื้อผ้าเปียกชุ่มไปหมด การที่พวกมันสามารถมาก่อเรื่องชั่วร้ายบนเรือลำนี้ได้ พละกำลังย่อมไม่ธรรมดา

แต่การถูกไล่ตามจนตกอยู่ในสภาพนี้ก็ถือว่าสาหัสเอาการ

ประกอบกับเดิมทีก็มีความรู้สึกผิดติดตัว ภารกิจของพวกมันในครั้งนี้หนักหนามาก ลูกพี่บอกไว้แล้วว่าต้องสำเร็จเท่านั้น ห้ามล้มเหลวเด็ดขาด หากล้มเหลวจะมีจุดจบที่น่าอนาถมาก

ดังนั้นพวกมันจึงไม่มีทางเลือกอื่น

ทำได้เพียงต้องทนกัดฟันสู้ต่อไป

"เวรเอ๊ย เกิดอะไรขึ้นวะ พวกเราก็ไม่ได้เผยพิรุธอะไรออกมาสักหน่อย ทำไมพวกนั้นถึงดูออกได้ทันทีวะ"

"ไม่ถูกสิ พวกเราไม่เห็นต้องหนีเลย เพราะพวกเราก็ไม่ได้พกของผิดกฎหมายอะไรมา แผนการทั้งหมดก็อยู่ในหัวพวกเรา ถึงถูกจับก็ตรวจสอบไม่พบร่องรอยอะไรอยู่ดี ขืนพวกเราวิ่งหนีแบบนี้ มันไม่ได้หมายความว่าพวกเรากินปูนร้อนท้องหรอกหรือ"

พอพูดประโยคนี้จบ สีหน้าของพวกมันก็ดูย่ำแย่ลงทันที ให้ตายเถอะ

เพราะก่อนหน้านี้พวกมันเคยทำภารกิจมาแล้วหลายครั้ง ไม่เคยถูกใครพบเบาะแสใดๆ หรือจับพิรุธได้มาก่อน ทว่าตอนนี้จู่ๆ ก็กำลังจะถูกจับ จึงเกิดอาการลุกลี้ลุกลน และภายใต้สถานการณ์คับขันจึงตัดสินใจวิ่งหนีไปก่อน

คนพวกนี้มองหน้ากันแล้วแค่นยิ้มขื่นออกมา

"ไม่เป็นไร ยังไงพวกเราก็สามารถปลอมตัวสักหน่อยได้ พวกนั้นน่าจะจำไม่ได้หรอก พวกเราถอยกันเถอะ"

คนพวกนี้มองซ้ายมองขวาอย่างลับๆ ล่อๆ ก่อนจะรีบออกไป พอกลับถึงห้องของตัวเองและเปิดกระเป๋าออก ภายในนั้นบรรจุอุปกรณ์สำหรับปลอมตัวไว้ ซึ่งความจริงแล้วก็เป็นเพียงเครื่องสำอางธรรมดา หลังจากตกแต่งใบหน้าเล็กน้อย รูปลักษณ์ก็ดูเปลี่ยนไปจริงๆ อย่างไรเสียพวกมันก็เป็นถึงบุคลากรชั้นยอดที่ผ่านการฝึกฝนมา ไม่ว่าจะเป็นน้ำเสียงที่พูด หรือแม้กระทั่งท่าทางการเดินก็ล้วนเปลี่ยนแปลงไป

แต่พวกมันกลับไม่รู้ว่าคู่ต่อสู้ของตนคือใครกันแน่

คู่ต่อสู้ของพวกมันคือซูหมิงผู้มีระบบสแกน ซูหมิงเพียงแค่มองพวกมันแวบเดียว ก็สามารถจดจำพวกมันได้ทั้งหมด

เรื่องนี้ก็ช่วยไม่ได้

ยังไงเรื่องมันก็เป็นแบบนี้ไปแล้ว รอดูสถานการณ์ต่อไปค่อยว่ากันเถอะ

"ยังไงซะ ภารกิจนี้ก็มีความสำคัญต่อพวกเราเป็นอย่างมาก ไม่ว่าอย่างไรก็ประมาทไม่ได้เด็ดขาด พวกเรามาตรวจสอบแผนปฏิบัติการขั้นต่อไปกันอย่างละเอียดดีกว่า ลูกพี่บอกไว้แล้วว่าภารกิจนี้สำคัญกับพวกเราแค่ไหน พวกเราต้องทำให้สำเร็จ ห้ามล้มเหลวเด็ดขาด หากล้มเหลวขึ้นมาจริงๆ ถึงเวลานั้นพวกเราคงตายไม่มีที่ฝังกลบศพแน่"

"เรื่องนี้ไม่ต้องให้แกบอก พวกเราก็รู้อยู่แก่ใจ"

พอพูดถึงลูกพี่ของพวกมัน ไอ้พวกนี้ก็ใจหายวาบ หวาดกลัวและตึงเครียดอย่างถึงที่สุด เรื่องนี้ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ต้องกลัว จะไม่ให้กลัวเลยคงเป็นไปไม่ได้

โดยเฉพาะสำหรับพวกมันแล้วยิ่งเป็นเช่นนั้น

เพราะพวกมันรู้ดีว่าผู้ที่คอยหนุนหลังพวกมันอยู่คือใคร พวกมันรู้ว่าลูกพี่ของตนดุร้ายและโหดเหี้ยมมากแค่ไหน พูดตามตรง เขาสามารถปลิดชีพพวกมันได้อย่างง่ายดายทุกเมื่อ การที่ไอ้พวกนี้จะไม่ตึงเครียดเลยจึงเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด

ขวัญกระเจิงกันไปหมดแล้วเข้าใจไหม!

"ฉันรู้ว่าเรื่องนี้มันต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ ฉันรู้ด้วยว่าเรื่องนี้น่ากลัวและน่าตกใจ แต่นี่ไม่ใช่เหตุผลที่พวกเราจะถอนตัว พวกเราต้องเผชิญหน้ากับเรื่องนี้"

ไอ้คนที่อยู่ข้างๆ จู่ๆ ก็ตบโต๊ะแล้วพูดเสียงดัง

"รอดูสถานการณ์หลังจากนี้ค่อยว่ากันเถอะ"

พูดจบพวกมันก็รีบออกไป ในระหว่างที่เดินไปตามทาง จิตใจของพวกมันเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัว โดยเฉพาะเมื่อก่อนหน้านี้ที่พวกมันเคยพิจารณาถึงปัญหาในที่แห่งนี้อย่างถี่ถ้วน เมื่อลองคิดดูอย่างละเอียดแล้ว พวกมันก็สามารถรับรู้ได้ว่าเรื่องราวเหล่านี้มันไม่ธรรมดาจริงๆ

"จริงสิ พวกเราต้องหาแผนผังโครงสร้างโดยรวมของเรือยอร์ชลำนี้มาให้ได้ ถึงก่อนหน้านี้จะมีคนช่วยหามาให้แล้วก็เถอะ แต่พูดกันตามตรง ข้อมูลพวกนั้นมันไม่ค่อยเป็นประโยชน์กับพวกเราสักเท่าไหร่เลย"

พวกมันลองคิดดูดีๆ แล้วก็พบว่าเป็นเช่นนั้นจริงๆ เพราะก่อนหน้านี้พวกมันเคยได้แบบแปลนมาแผ่นหนึ่ง ทว่าหลังจากขึ้นเรือมาก็พบว่าเรือทั้งลำถูกดัดแปลงใหม่ตั้งแต่หัวจรดท้าย มันแตกต่างจากสิ่งที่พวกมันเคยเห็นก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง มีเพียงสิ่งอำนวยความสะดวกที่ติดตั้งตายตัวบางส่วนเท่านั้นที่ยังเหมือนเดิม

"อีกอย่าง ฉันได้ยินมาว่ามาตรการรักษาความปลอดภัยของเรือลำนี้เข้มงวดมาก เพราะมีบุคคลสำคัญอยู่บนเรือไม่น้อย อีกเดี๋ยวก็จะเข้าสู่น่านน้ำสากลแล้ว และเมื่อเข้าสู่น่านน้ำสากล หากมีคนตายล่ะก็..."

พอพูดจบ ทุกคนก็เงียบลง น่านน้ำสากลคือพื้นที่ที่ไม่ได้รับการคุ้มครองจากประเทศและกฎหมายใดๆ หากมีคนตายขึ้นมาจริงๆ ถึงตอนนั้นก็ไม่ต้องรับผิดชอบทางกฎหมายใดๆ แน่นอนว่าถ้าคุณกลับมาฝั่ง นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

เมื่อหลายปีก่อน เคยมีเรือลำหนึ่งที่มีคนตายบนน่านน้ำสากลเป็นจำนวนมาก

แม้ว่าทุกคนจะกัดฟันยืนยันว่าคนพวกนั้นเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ แต่สุดท้ายก็มีคนคนหนึ่งทนแรงกดดันไม่ไหวและสารภาพความจริงออกมา ในตอนนั้นมีหลายคนถูกตัดสินประหารชีวิต และพวกเขาก็รู้สึกเสียใจในภายหลัง

สู้ปล่อยให้พวกนั้นอยู่บนเรือตลอดไปยังจะปลอดภัยกว่า ไม่เช่นนั้นสำหรับพวกมันแล้ว นี่ก็คือหายนะครั้งใหญ่

"ก่อนหน้านี้ฉันเคยได้ยินเรื่องเรื่องหนึ่งมา เรื่องนี้สำหรับฉันแล้วมันไม่ค่อยปกติจริงๆ เมื่อช่วงก่อนฉันได้พิจารณาปัญหาที่เกี่ยวข้องอย่างละเอียด ก็ทำให้ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้มีบางอย่างไม่ปกติ"

พวกมันทุกคนล้วนมีความรู้สึกที่แปลกประหลาดต่อเรื่องนี้ โดยเฉพาะก่อนหน้านี้ ภายใต้สถานการณ์พิเศษในปัจจุบัน ทำให้พวกมันค้นพบปัญหาบางอย่างขึ้นมาทันที หลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว ก็สามารถรู้ได้ว่าปัญหาของที่นี่คืออะไรกันแน่

นั่นก็คือเถ้าแก่จางมีอิทธิพลมาก เขาระแวดระวังทุกสิ่งรอบตัว ไม่เช่นนั้นก็คงไม่เป็นแบบนี้

"ดูไม่ออกเลยจริงๆ ว่าไอ้สารเลวบัดซบนี่จะสร้างอุปสรรคให้พวกเราได้มากมายขนาดนี้ เขาไปดัดแปลงเรือทั้งลำตั้งแต่เมื่อไหร่วะ ฉันคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าจะมีสถานการณ์แบบนี้เกิดขึ้น"

หลังจากคนพวกนี้คิดทบทวนในใจอย่างละเอียดแล้วก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ท้ายที่สุดแล้วอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด พวกมันก็ไม่อยากพูดอะไรอีกต่อไป

"ฉันเข้าใจในสิ่งที่คุณพูด และเข้าใจเรื่องที่คุณบอกมา เพียงแต่ก่อนหน้านี้จู่ๆ ฉันก็เข้าใจเรื่องหนึ่งขึ้นมา ซึ่งมันทำให้ในใจฉันรู้สึกตกตะลึงและประหลาดใจเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะเมื่อก่อนหน้านี้ที่ได้พิจารณาปัญหาของที่นี่อย่างละเอียด"

เมื่อคนพวกนี้ต้องเผชิญกับปัญหาที่เกี่ยวข้อง พวกมันต่างก็มีความคิดเป็นของตัวเอง ใครๆ ก็รู้ว่าเรื่องราวของที่นี่ไม่ธรรมดาจริงๆ

เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าเรื่องราวของที่นี่จะผิดปกติถึงขั้นนี้ มันเหนือจินตนาการของพวกมันไปมาก

ความกังวลช่างฝังลึกจริงๆ