บทที่ 13: ผลประโยชน์ลงตัว ตอบรับเข้าร่วมทีม

เมื่อจู่ๆ ก็เจอกับมือใหม่ที่เพิ่งจะอยู่ระดับ 10 หญิงสาวก็คว้าตัวสุหมิงเอาไว้แล้วออกวิ่งโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

เธอไม่แม้แต่จะให้เวลาสุหมิงได้ทันตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ

หลังจากวิ่งมาได้ไกลพอสมควร ในที่สุดหญิงสาวก็ค่อยๆ ชะลอฝีเท้าลง

สุหมิงเอ่ยถามด้วยความรู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้าง: "เมื่อกี้มีสถานการณ์อะไรหรือเปล่า? ทำไมเธอถึงวิ่งล่ะ?"

หญิงสาวถลึงตามองสุหมิงด้วยดวงตากลมโตอันงดงามของเธอ

"เมื่อกี้มีมอนสเตอร์ชั้นยอดระดับ 18 ไล่ตามฉันมาน่ะสิ ถ้าฉันไม่ลากนายมาด้วย นายคงได้ไปตายอยู่ที่นั่นแล้ว!"

"เอ่อ อย่างนั้นเหรอ?"

สุหมิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะมีปลาเล็ดลอดออกจากแหไปได้ แม้ว่าทหารรักษาพระองค์จะทำการกวาดล้างแล้วก็ตาม

แต่หลังจากลองคิดดูแล้ว เขาก็รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องปกติมาก

ท้ายที่สุดแล้ว ทหารรักษาพระองค์ก็ได้กระจายตัวและอยู่ห่างกันพอสมควรแล้ว และเนื่องจากมันไม่ใช่การกวาดล้างแบบปูพรม มันจึงเป็นเรื่องปกติที่จะมีหลุดรอดไปได้บ้าง

"นี่ไอ้หนู ฉันเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตนายนะ ทำไมนายถึงทำหน้าเหมือนไม่เชื่อฉันเลยล่ะ?"

เมื่อเห็นสีหน้ามึนงงของสุหมิง หญิงสาวก็กล่าวด้วยความรู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง

"หึ อันที่จริง เธอไม่จำเป็นต้องวิ่งหรอก ฉันสามารถรับมือกับมันได้"

สุหมิงไม่ได้โกรธ เขาหัวเราะเบาๆ และอธิบาย

ท้ายที่สุดแล้ว หญิงสาวคนนี้ก็หวังดี

"นายรับมือมันได้เนี่ยนะ?"

หญิงสาวมองสำรวจสุหมิงตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความสงสัย

"นายจะรับมือกับมันยังไง? นี่นายตั้งใจจะใช้ใบหน้าอันหล่อเหลานั่นหว่านเสน่ห์ใส่มอนสเตอร์ชั้นยอดจนตายเลยหรือไง?"

ในที่สุดหญิงสาวก็มองเห็นรูปร่างหน้าตาของสุหมิงได้อย่างชัดเจน และความหล่อเหลาของเขาก็อดไม่ได้ที่จะทำให้หัวใจของเธอเต้นรัว

อย่างไรก็ตาม ระดับของสุหมิงนั้นต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แต่เขากลับพูดจาด้วยความมั่นใจมากขนาดนั้น ซึ่งทำให้เธอถอนหายใจอยู่ในใจ: "เขาก็หล่อดีอยู่หรอกนะ แต่น่าเสียดายที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยฉลาดเท่าไหร่"

"..."

สุหมิงรู้สึกหมดหนทางอยู่บ้าง

เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายเรื่องนี้ยังไงเหมือนกัน

แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีความจำเป็นต้องอธิบายอะไรอีกแล้ว เพราะมอนสเตอร์ชั้นยอดตัวนั้นได้ไล่ตามมาทันแล้ว

เมื่อมีค่าประสบการณ์มาส่งตรงถึงหน้าประตูบ้าน มันก็คงจะน่าเสียดายหากปล่อยให้หลุดมือไป

สุหมิงหันหลังกลับไปตามเส้นทางเดิมและมุ่งหน้าตรงไปยังตำแหน่งของมอนสเตอร์ชั้นยอด

เมื่อเห็นว่าสุหมิงหันหลังกลับไปจริงๆ หญิงสาวก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา

เธอไม่อยากจะสนใจเรื่องที่สุหมิงรนหาที่ตาย แต่เธอไม่สามารถทนยืนดูเขาตายไปต่อหน้าต่อตาได้จริงๆ

ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็ทำได้เพียงกระทืบเท้าด้วยความโกรธ ก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยเรียวขายาวๆ ของเธอ และรีบตามเขาไปอย่างรวดเร็ว

แต่ก่อนที่เธอจะก้าวไปได้ไม่กี่ก้าว เธอก็เห็นสุหมิงที่อยู่ไกลออกไปยกมือขึ้นและฟาดฟันปราณกระบี่ออกไป

เมื่อปราณกระบี่พุ่งเข้าโจมตีมอนสเตอร์ชั้นยอดระดับ 18 แมวป่าหอนาดูร

แถบพลังชีวิตของแมวป่าหอนาดูรก็ว่างเปล่าลงในพริบตา และมันก็ล้มลงบนพื้น ไร้ซึ่งชีวิตโดยสิ้นเชิง

หญิงสาวหยุดชะงักฝีเท้า ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตกตะลึง

ดวงตากลมโตของเธอกะพริบปริบๆ ราวกับว่าเธอกำลังสงสัยว่าสายตาของเธอฝ้าฟางไปแล้วหรือเปล่า

สกิลเดียว สามารถสังหารมอนสเตอร์ชั้นยอดระดับ 18 ได้ในพริบตาเนี่ยนะ!?

นี่มันเป็นไปได้ยังไงกัน!

ถ้าเธอไม่ได้เพิ่งตรวจสอบข้อมูลของสุหมิงและยืนยันได้ว่าเขาอยู่แค่ระดับ 10 เธอคงสงสัยว่าสุหมิงเป็นผู้มีอาชีพระดับสูงคนไหนสักคนแน่ๆ!

ชั่วขณะหนึ่ง หัวใจของเธอเต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกที่ซับซ้อน

นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว

มอนสเตอร์ที่เธอ ซึ่งเป็นผู้มีอาชีพระดับหายากในระดับ 19 ไม่สามารถรับมือได้ กลับถูกสังหารในพริบตาโดยผู้ชายที่ดูเหมือนมือใหม่เต็มประดาคนนี้เนี่ยนะ

ถึงแม้ว่าสายอาชีพของเธอจะเป็นจอมเวทพฤกษาที่เน้นไปทางการสนับสนุนก็เถอะ แต่ถึงอย่างนั้น...

เธอไม่อาจยอมรับช่องว่างที่ห่างชั้นกันขนาดนี้ได้จริงๆ

ตัวสุหมิงเองนั้นเงียบสงบอย่างยิ่ง

ในฐานะที่เป็นจักรพรรดิ มันเป็นเรื่องปกติที่ความเสียหายจากสกิลของเขาจะสูงกว่าสักหน่อย มันสมเหตุสมผลไม่ใช่เหรอ?

ในเวลานี้ สุหมิงตั้งใจจะเดินเตร็ดเตร่ต่อไปเพียงลำพังเพื่อดูว่าเขาจะสามารถหาสมุนไพรหายากและหาเงินพิเศษได้บ้างหรือไม่

แต่หญิงสาวที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันกลับทำตัวเหมือนพลาสเตอร์ปิดแผล เกาะติดเขาแจไม่ยอมปล่อย

"เธอตามฉันมาตลอดเลย มีธุระอะไรหรือเปล่า?" สุหมิงกล่าวอย่างหมดหนทาง

"ฉัน ฉันชื่อจูอิ๋งอิ๋ง เป็นผู้มีอาชีพระดับหายาก จอมเวทพฤกษา ระดับ 19 ฉันสามารถทำอะไรได้หลายอย่าง ไม่เพียงแต่ฉันจะสามารถบัฟและรักษาอาการบาดเจ็บให้นายได้เท่านั้น แต่ฉันยังมีความสามารถในการโจมตีในระดับหนึ่งด้วยนะ"

หญิงสาวพ่นข้อมูลทางสายอาชีพและข้อได้เปรียบต่างๆ ของเธอออกมาอย่างรวดเร็วราวกับกำลังสัมภาษณ์งาน

หลังจากพูดจบ เธอก็จ้องมองไปที่สุหมิงตาไม่กะพริบด้วยดวงตากลมโตอันงดงามคู่นั้น ราวกับกำลังอ้อนวอนขออะไรบางอย่าง

"บอกเรื่องพวกนี้ให้ฉันฟังแล้วมันจะมีประโยชน์อะไรล่ะ? เธอก็เห็นด้วยตาตัวเองแล้วว่าฉันเป็นแค่มือใหม่ระดับ 10"

ขณะที่เขาพูด แสงสีทองก็สว่างวาบขึ้นทั่วร่างของสุหมิง

ระดับของเขาเพิ่มขึ้นเป็น 11

สุหมิงกระแอมไออย่างกระอักกระอ่วน

"ถึงแม้ว่าตอนนี้ฉันจะอยู่ระดับ 11 แล้ว แต่การตามฉันมามันก็ไม่มีประโยชน์อะไรหรอกนะ"

"ฉันต้องการจะเข้าร่วมทีมกับนาย" จูอิ๋งอิ๋งมองสุหมิงอย่างหนักแน่น

ตามสัญชาตญาณลูกผู้หญิงของเธอ ถ้าเธอสามารถเข้าร่วมทีมกับชายหนุ่มรูปหล่อตรงหน้านี้ได้ บางทีเธออาจจะไม่สอบตกในการสอบปลายภาคที่กำลังจะมาถึงนี้ก็ได้!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอนึกถึงคำพูดอันโหดร้ายของคนไม่กี่คนพวกนั้น ความโกรธก็อดไม่ได้ที่จะปะทุขึ้นในใจของเธอ

"ไม่ ฉันขอปฏิเสธ" สุหมิงไม่มีความสนใจที่จะเป็นคนดีเลยสักนิด

เขาต้องคอยดูแลให้ความเร็วในการเก็บเลเวลของตัวเองคงที่ เพื่อที่เขาจะได้ไปถึงระดับ 20 ก่อนที่การสอบเข้าสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาแห่งชาติที่กำลังจะมาถึงจะเริ่มขึ้น

"ฉันจะไม่เป็นตัวถ่วงของนายหรอกนะ! ฉันมีสัญญากลุ่มระดับสูงและม้วนคัมภีร์ค่าประสบการณ์คูณสองด้วย"

ขณะที่เธอพูด จูอิ๋งอิ๋งก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดต่อ: "ในฐานะที่เป็นจอมเวทพฤกษา ภูตพฤกษาที่ฉันอัญเชิญออกมาสามารถได้รับโบนัสค่าประสบการณ์เพิ่มเติมได้นะ"

"ฉันปฏิเสธ" สุหมิงไม่มีความลังเลเลยแม้แต่น้อย

ถึงแม้ว่าเมื่อคำนวณทุกอย่างแล้ว มันจะไม่ส่งผลกระทบต่อความเร็วในการเก็บเลเวลของเขา และอาจจะทำให้มันดีขึ้นเล็กน้อยด้วยซ้ำ

แต่ผู้หญิงคือสิ่งมีชีวิตที่ส่งผลกระทบต่อความเร็วในการเก็บเลเวลของเขาได้อย่างง่ายดาย โดยเฉพาะผู้หญิงสวยๆ พอไปยั่วโมโหเข้า พวกเธอก็คือตัวตนที่น่ารำคาญมากๆ

เส้นทางในฐานะจักรพรรดิของเขาเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น เขาจะยอมให้ความงามมาทำให้ล่าช้าได้อย่างไร!

"ม้วนคัมภีร์สกิลระดับสูงหนึ่งม้วน บวกกับม้วนคัมภีร์สกิลระดับกลางอีกสองม้วน"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สุหมิงก็นิ่งเงียบไป

เขายอมรับเลยว่าเขารู้สึกหวั่นไหวจริงๆ

เขาไม่ได้สนใจม้วนคัมภีร์สกิลระดับต้น แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาไม่สนใจระดับกลางและระดับสูง

นอกจากนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สนใจระดับกลางจริงๆ แต่เขาก็สามารถนำพวกมันไปขายเพื่อแลกเป็นเหรียญต้าย่านได้

"ข้อกำหนดล่ะ"

"แบกฉันเก็บเลเวลเป็นเวลาสามวัน นายจะต้องรับประกันว่าจะแบกฉันด้วยความพยายามอย่างเต็มที่"

สุหมิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและจากนั้นก็ตอบตกลง

ด้วยสัญญากลุ่มระดับสูง ทุกคนจะได้รับค่าประสบการณ์ 60% จากการลุยเดี่ยวสังหารมอนสเตอร์ บวกกับสัญญากลุ่มแบบคูณสอง

อันที่จริง ค่าประสบการณ์นั้นมากกว่าถึง 20%

ม้วนคัมภีร์สกิลระดับสูงหนึ่งม้วนบวกกับม้วนคัมภีร์สกิลระดับกลางอีกสองม้วนมีมูลค่ารวมเกิน 10 ล้านเหรียญต้าย่าน

เขาจะไม่สูญเสียอะไรเลย

"ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็มาเซ็นสัญญากันเถอะ"

จูอิ๋งอิ๋งหยิบม้วนกระดาษหนังที่สมบูรณ์ออกมาและเขียนชื่อของเธอลงไป สุหมิงเหลือบมองมัน และหลังจากที่ไม่พบปัญหาใดๆ เขาก็เซ็นชื่อของเขาลงไปเช่นกัน

วินาทีต่อมา จูอิ๋งอิ๋งก็ตกตะลึง

วินาทีที่การตั้งกลุ่มประสบความสำเร็จ การแจ้งเตือนค่าประสบการณ์นับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นมา

【สังหารแมวปีศาจไฟฟ้าแรงสูง ระดับ 17, ค่าประสบการณ์ + 285】

【สังหารก๊อบลินสายฟ้า ระดับ 16, ค่าประสบการณ์ + 120】

【สังหารแมวปีศาจไฟฟ้าแรงสูง ระดับ 17, ค่าประสบการณ์ + 285】

เมื่อเห็นเช่นนี้ สุหมิงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

"รีบใช้ม้วนคัมภีร์ค่าประสบการณ์คูณสองเร็วเข้า"

หลังจากได้สติกลับคืนมา จูอิ๋งอิ๋งก็รีบใช้ม้วนคัมภีร์ค่าประสบการณ์คูณสองอย่างรวดเร็ว

การแจ้งเตือนค่าประสบการณ์ที่พุ่งกระฉูดอย่างบ้าคลั่งทำให้จูอิ๋งอิ๋งรู้สึกสับสนงุนงงเป็นอย่างมาก

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย?

สุหมิงเหลือบมองเธอ ไม่ได้อธิบายอะไร แต่ยื่นมือออกไปหาจูอิ๋งอิ๋ง

จูอิ๋งอิ๋งยื่นมือออกไปโดยจิตใต้สำนึก

แต่วินาทีต่อมา สุหมิงด้วยสีหน้าพูดไม่ออก ก็ปัดมือของจูอิ๋งอิ๋งทิ้งไป

"ของล่ะ?"