บทที่ 4: ในวันสิ้นโลก นายเลือกที่จะบดขยี้ทุกสิ่ง
บทที่ 4: ในวันสิ้นโลก นายเลือกที่จะบดขยี้ทุกสิ่ง
สิ่งนี้ทำให้หลินเซียวรู้สึกตกใจมาก
"เย่ฮวน นายทำอะไรเนี่ย!"
"กลืนมันลงไปซะ!"
อึก!
ด้วยเหตุผลบางอย่าง ทันทีที่เธอได้ยินคำพูดเหล่านั้น หลินเซียวก็กลืนมันลงไปโดยไม่รู้ตัว
แต่หลังจากกลืนลงไป เธอก็รู้สึกมึนงง
ของเมื่อกี้มันคืออะไรกัน!
...
เมื่อดึงสติกลับมาได้ เธอก็รีบลืมตาขึ้นแล้วถลึงตาใส่เย่ฮวนด้วยความโกรธ: "นาย นายเพิ่งจะให้ฉันกินอะไรเข้าไปเนี่ย!"
"ของดีไงล่ะ!"
เมื่อเผชิญหน้ากับสาวงามผู้มีใบหน้าแดงก่ำลามไปถึงคอ เย่ฮวนก็ยังคงใจเย็นมากและถามเพียงแค่ว่า: "เธอรู้สึกยังไงบ้างล่ะ?"
อะไรนะ...
ของดีงั้นเหรอ
หลินเซียวถึงกับตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนี้
...
"ในหัวของนายกำลังคิดเรื่องบ้าอะไรอยู่เนี่ย?"
"อ๊ะ ไม่ ไม่มีอะไร..."
ในที่สุด หลินเซียวก็ดึงสติกลับมาได้
พระเจ้าช่วย น่าอายจังเลย
แต่เมื่อลองคิดดูดีๆ มันก็สมเหตุสมผลดี
เขายังไม่ได้ถอดเสื้อผ้าออกเลยด้วยซ้ำ มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน!
อย่างไรก็ตาม ไม่นานเธอก็ค้นพบสิ่งที่น่าประหลาดใจ
"ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนพละกำลังของตัวเองเพิ่มขึ้นตั้งเยอะแน่ะ!"
หลังจากอาการตกใจเพียงชั่วครู่ หลินเซียวก็สัมผัสได้ถึงกระแสความอบอุ่นที่ไหลเวียนไปทั่วร่างกาย
รู้สึกราวกับว่าทั่วทั้งร่างของเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยพละกำลังที่ไม่มีวันหมด!
"ดูเหมือนว่ามันจะออกฤทธิ์แล้วสินะ!"
เมื่อเห็นเช่นนี้ เย่ฮวนก็รู้ว่ามันได้ผล เพราะเขาก็รู้สึกแบบเดียวกันเมื่อก่อนหน้านี้!
...
ดังนั้น เย่ฮวนจึงแก้มัดให้เธอก่อน!
จากนั้นเขาก็ยื่นขวดน้ำกับขนมปังให้เธอชิ้นหนึ่ง
"กินให้อิ่มก่อนซะ!"
"อืมๆ โอเค!"
หลินเซียวหิวมากจริงๆ และเริ่มกินเข้าไปคำโต
เธอไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เมื่อคืน
น่าประหลาดใจที่การกัดขนมปังธรรมดาๆ กลับให้รสชาติที่อร่อยอย่างเหลือเชื่อ!
แต่เมื่อได้ยินเสียงคำรามดังมาจากข้างนอกอย่างต่อเนื่อง!
เธอก็เริ่มกังวลขึ้นมาอีกครั้ง: "เย่ฮวน ต่อไปพวกเราจะทำยังไงดี!"
"ไม่ต้องห่วง!" เย่ฮวนมีแผนการของตัวเองอยู่แล้วจึงพูดขึ้นว่า: "ฉันมีวิธี!"
"อืม โอเค..." แม้เธอจะไม่รู้ว่าเย่ฮวนไปเอาความมั่นใจมาจากไหน
แต่หลินเซียวก็ยังคงเลือกที่จะเชื่อเขา
ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็ชอบเขานี่นา
...
หลังจากกินขนมปังเสร็จ
เย่ฮวนก็ให้หลินเซียวออกไปที่ระเบียงก่อนเพื่อสังเกตสถานการณ์
ในขณะเดียวกัน เขาก็ปล่อยเลเซอร์บีคออกไป
เขาส่งมันลงไปเพื่อช่วยค้นหาทหารจักรกลที่เหมาะสม
ท้ายที่สุดแล้ว เนื่องจากมันเลยเที่ยงคืนมาแล้ว เมทริกซ์ผู้นำของเขาจึงได้รับการรีเฟรชใหม่
ตอนนี้เขาสามารถเปิดใช้งานองครักษ์จักรกลตัวใหม่ได้แล้ว
ก่อนหน้านี้ ด้วยความจำเป็น เขาเลยต้องจำใจเปิดใช้งานเลเซอร์บีคไปก่อน
แต่ตอนนี้เขามีเจ้าตัวเล็กนี่แล้ว
แน่นอนว่าเขาต้องการหาสิ่งที่ทรงพลังกว่าเดิม
...
แต่ก่อนหน้านั้น เขาไม่ลืมที่จะถามระบบ
"ระบบ มีการแบ่งหมวดหมู่ที่แตกต่างกันสำหรับการเปิดใช้งานเมทริกซ์ผู้นำหรือเปล่า?"
ไม่นาน เสียงของระบบก็ดังขึ้น
【ตอบกลับโฮสต์ องครักษ์จักรกลที่ถูกเปิดใช้งานโดยเมทริกซ์ผู้นำสามารถเลือกได้ตามรูปแบบของพาหนะ!】
【ตัวอย่างเช่น หากโฮสต์ต้องการหน่วยกองทัพบก คุณสามารถเปิดใช้งานสิ่งต่างๆ อย่างเช่นรถยนต์ รถถัง หรือรถหุ้มเกราะได้!】
【หากคุณต้องการหน่วยกองทัพอากาศ คุณสามารถมองหาเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธ เครื่องบินรบ และอื่นๆ ที่คล้ายกันได้!】
【การจัดหมวดหมู่เฉพาะจะอิงตามรูปแบบของพาหนะ!】
เข้าใจล่ะ!
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เย่ฮวนก็เกิดความกระจ่างขึ้นมาในทันที
พูดง่ายๆ ก็คือ องครักษ์จักรกลไซเบอร์ทรอนเหล่านี้
เป็นทหารประเภทต่างๆ ที่จะถูกเปิดใช้งานตามรูปแบบพาหนะของพวกมัน
ตัวอย่างเช่น หากรถวิ่งอยู่บนพื้นดิน หน่วยที่เปิดใช้งานก็จะเป็นหน่วยภาคพื้นดิน
ในขณะที่หน่วยอากาศนั้นต้องการบางสิ่งที่มาจากท้องฟ้า!
...
แต่ก็มีอีกคำถามผุดขึ้นมา
"แล้วฉันจะรู้ถึงความแข็งแกร่งของสิ่งมีชีวิตจักรกลได้ยังไงล่ะ?"
【เรื่องนี้ก็ง่ายมากเช่นกัน โฮสต์สามารถเปรียบเทียบได้จากขนาด ประโยชน์ใช้สอย และราคา วัสดุในการผลิตที่แตกต่างกันจะส่งผลให้ได้รับสิ่งมีชีวิตจักรกลที่ถูกเปิดใช้งานแตกต่างกัน!】
"พูดง่ายๆ ก็คือ หาของที่ทั้งใหญ่และแพงก็พอสินะ!"
เย่ฮวนเข้าใจถึงความสามารถของเมทริกซ์ผู้นำนี้เป็นอย่างดีแล้ว
ไม่ว่าเขาจะต้องการสิ่งมีชีวิตจักรกลแบบไหน เขาก็แค่ต้องเปิดใช้งานผลิตภัณฑ์จักรกลอัจฉริยะที่มีฟังก์ชันคล้ายคลึงกัน
ส่วนเรื่องความแข็งแกร่งนั้น ขึ้นอยู่กับราคาและวัสดุ
ยิ่งราคาแพง การเปิดใช้งานก็จะยิ่งทรงพลัง
ยิ่งวัสดุดี การเปิดใช้งานก็จะยิ่งยอดเยี่ยม!
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เย่ฮวนก็เปิดโหมดมุมมองบุคคลที่หนึ่งของเลเซอร์บีคทันที
เขาเริ่มค้นหาพาหนะที่เหมาะสมอยู่ด้านนอก!
...
พึ่บ...
เลเซอร์บีคกระพือปีก เคลื่อนที่ไปอย่างรวดเร็วมาก หากไม่มองดูให้ดี มันก็ดูคล้ายกับนกตัวใหญ่ธรรมดาๆ
แต่พอมันออกมาข้างนอก
แม้ว่าเขาจะเตรียมใจเอาไว้แล้ว แต่เย่ฮวนก็ยังอดสะดุ้งไม่ได้กับภาพตรงหน้า
เขาเห็นว่าใจกลางเมืองสวีไห่ในตอนนี้นั้น...
...เต็มไปด้วยซอมบี้ทุกหนทุกแห่ง แทบจะเป็นทะเลมนุษย์เลยทีเดียว
พวกมันทั้งหมดรวมตัวกันอยู่ในพื้นที่โล่ง เดินเตร่ไปมาอย่างไร้จุดหมายและเดินโซเซ
อาคารหลายแห่งยังคงมีควันหนาทึบพวยพุ่งออกมา!
บางแห่งถึงกับถูกเผาจนเหลือแต่โครงเหล็ก
บนพื้นดิน มีสายเคเบิลขาดกระจัดกระจายอยู่ทั่วไป และหม้อแปลงไฟฟ้าบางตัวที่พังเสียหายก็ยังคงมีประกายไฟปะทุขึ้นมา
อาคารบางแห่งถึงกับถล่มลงมา!
นี่แหละคือวิกฤตซอมบี้ที่แท้จริง
ไอ้พวกหนังหรือนิยายที่ซอมบี้แค่เดินอาละวาดไปมาในขณะที่ตึกรามบ้านช่องรอบๆ ยังคงอยู่ดีมีสุขนั้น มันก็เป็นแค่เรื่องไร้สาระทั้งเพ!
...
แต่เป้าหมายของเย่ฮวนไม่ใช่พวกมัน
มันคือการค้นหาสิ่งมีชีวิตจักรกลที่ทรงพลังเพื่อให้เขาสามารถใช้งานได้
และเมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ในปัจจุบัน
เย่ฮวนก็เข้าใจเช่นกันว่าเฮลิคอปเตอร์และเครื่องบินรบติดอาวุธนั้นคงหมดสิทธิ์ไปก่อนในตอนนี้
ของพวกนั้นถูกควบคุมโดยกองทัพ!
พวกมันไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับคนธรรมดาเลย
อย่างน้อยก็ไม่ใช่ในช่วงแรกๆ นี้ล่ะนะ
ถ้าเขาอยากจะได้พลังการต่อสู้ระดับท็อปจริงๆ
เขาคงต้องรอไปอีกหลายเดือนจนกว่าเขตปลอดภัยเหล่านั้นจะก่อตั้งขึ้นอย่างสมบูรณ์ และมีการสร้างกฎเกณฑ์ใหม่ๆ สำหรับวันสิ้นโลกขึ้นมา
เมื่อมีเงินมากพอ เขาก็อาจจะหามาได้สักสองสามลำ!
ดังนั้นสำหรับตอนนี้ เป้าหมายหลักของเย่ฮวนคือสิ่งมีชีวิตจักรกลที่ทรงพลังและเน้นการใช้งานบนภาคพื้นดิน
...
ส่วนพวกสิ่งมีชีวิตจักรกลภาคพื้นดินที่ทรงพลังนั้น ก็มีตัวเลือกมากมาย อย่างเช่น รถยนต์ รถบรรทุก รถออฟโรด หรือแม้แต่ของที่ใหญ่กว่านั้นอย่างรถขุดเจาะ รถแทรกเตอร์ หัวเจาะอุโมงค์ และอื่นๆ อีกมากมาย!
ผ่านมุมมองของเลเซอร์บีค เย่ฮวนก็พบรถบรรทุกขนาดใหญ่บางคันจอดอยู่ริมถนนจริงๆ
อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นรถบรรทุกขนาดใหญ่เหล่านี้ เย่ฮวนก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เพราะรถบรรทุกพวกนี้มันใหญ่และเก่าเกินไป!
เมื่อเปิดใช้งานแล้ว พวกมันอาจมีขนาดมหึมา ซึ่งจะทำให้ตกเป็นเป้าโจมตีได้ง่ายขึ้น!
แน่นอนว่าการหาสิ่งที่คล้ายกับออปติมัสไพรม์นั้นย่อมเป็นเรื่องดี
แต่น่าเสียดายที่รถบรรทุกรุ่นนั้นไม่มีอยู่ในประเทศนี้!
...
เป็นแบบนั้นอยู่พักใหญ่ เขาค้นหาไปทั่วเมืองเป็นเวลาครึ่งชั่วโมงแต่ก็ไม่พบอะไรที่เหมาะสมเลย
สิ่งนี้อดไม่ได้ที่จะทำให้เย่ฮวนส่ายหัวอย่างหมดหนทาง
ความลังเลของเขากำลังกำเริบ!
และในจังหวะที่เขากำลังจะยอมแพ้แล้วหารถแบบสุ่มสักคันเพื่อเปิดใช้งาน
จู่ๆ เลเซอร์บีคที่กำลังบินกระพือปีกอยู่ก็เดินเตร่ไปที่ศูนย์จัดแสดงรถยนต์นานาชาติในเขตตะวันออกของเมืองสวีไห่!
หืม?
เมื่อเห็นศูนย์จัดแสดงรถยนต์นานาชาติแห่งนี้ เย่ฮวนก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที
"เข้าไปดูข้างในหน่อยซิ..."
"ขอรับ นายท่านผู้เคารพของข้า!"
เมื่อได้รับคำสั่ง เลเซอร์บีคก็รีบกระพือปีกและพุ่งชนผ่านผนังกระจกเข้าไปข้างในทันที
เพล้ง!
หลังจากพุ่งเข้ามา เขาก็เห็นว่าเป็นไปตามคาด...
...มีรถหรูจอดอยู่ทุกหนทุกแห่ง
บีเอ็มดับเบิลยู เมอร์เซเดส-เบนซ์ ออดี้
พวกนั้นมันก็แค่รถพื้นฐานทั่วไป!
รถญี่ปุ่น 'สามกรอบ', 'จักรพรรดิหยก' และจากัวร์ 'ลดสี่สิบเปอร์เซ็นต์' ก็มีให้เห็นทั่วไป
ส่วนปอร์เช่กับมาเซราติก็ขาดไม่ได้เช่นกัน
ยังไม่ต้องพูดถึงสัญลักษณ์แห่งสถานะระดับท็อปอย่างลัมโบร์กินี เฟอร์รารี่ แอสตันมาร์ติน เบนท์ลีย์ และโรลส์-รอยซ์
...