บทที่ 23 - โอกาสที่เธอรอคอยมาตลอด

บทที่ 23 - โอกาสที่เธอรอคอยมาตลอด

[เส้นทางการดัดแปลง]: 1 ซ่อมแซมร่างกายที่บกพร่อง (100 แต้มการจัดการ) 2 อัปเกรดเวทรักษาเป็นระดับ S เวทเยียวยา (5000 แต้มการจัดการ) 3 อัปเกรดเวทรักษาเป็นพลังพิเศษระดับ SSS กงล้อแห่งชีวิต (20000 แต้มการจัดการ) 4 ทำลายล้างตามหลักมนุษยธรรม หลอมสร้างใหม่ (10 แต้มการจัดการ)

เมื่อเห็นเส้นทางการดัดแปลง ลู่หยวนก็ต้องตะลึงอีกครั้ง สามารถอัปเกรดเป็นระดับ SSS ได้จริงๆ งั้นเหรอ

"ระบบ นายคงไม่ได้สามารถอัปเกรดผู้ใช้พลังพิเศษคนไหนก็ได้ให้เป็นระดับ SSS หรอกนะ"

ลู่หยวนอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นในใจ

"โฮสต์ ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก การจะสามารถอัปเกรดเป็นระดับ SSS ได้หรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับศักยภาพแต่เดิมของนักโทษ"

ระบบตอบกลับอย่างรวดเร็ว

"ถ้างั้นนายบอกฉันหน่อยสิ กงล้อแห่งชีวิตคืออะไรกันแน่"

ลู่หยวนถามต่อ ยังไงซะก็ต้องใช้แต้มการจัดการถึง 20000 แต้มถึงจะอัปเกรดได้ ต้องทำความเข้าใจให้ชัดเจนเสียก่อน

"กงล้อแห่งชีวิต ควบคุมชีวิต เป็นตายอยู่เพียงแค่ความคิดเดียว"

ระบบอธิบายอย่างรวบรัด ไม่ได้ลงรายละเอียดมากนัก แต่คำว่าควบคุมชีวิตไม่กี่คำนี้ ก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของมันแล้ว

ลู่หยวนมั่นใจแล้วว่าพลังพิเศษกงล้อแห่งชีวิตนี้ ไม่ได้มีไว้ใช้รักษาเพียงอย่างเดียว แต่ยังสามารถใช้ฆ่าคนได้ด้วย

"จริงสิระบบ ซ่อมแซมร่างกายที่บกพร่อง จะสามารถฟื้นฟูใบหน้าที่เสียโฉมของอันชิงเฉิงได้ไหม"

ลู่หยวนนึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ จึงเอ่ยถามต่อ

"ได้ครับโฮสต์"

ระบบตอบกลับทันที

และในตอนนั้นเอง เสียงของอันชิงเฉิงก็ลอยเข้าหูลู่หยวน "ท่านพัศดี ดูเหมือนคุณจะไม่ได้ป่วยนะ"

น้ำเสียงของอันชิงเฉิงค่อนข้างราบเรียบ ไร้ซึ่งความเย้ายวนเหมือนฉินเวินโหรว และไม่เยียบเย็นเหมือนเซียวหนี เป็นน้ำเสียงที่ไม่ได้กระตุ้นอารมณ์ความรู้สึกใดๆ แต่ฟังแล้วกลับสบายหูไม่น้อย

"หมออัน ผมไม่ได้มารักษาโรคหรอก"

ลู่หยวนเข้าประเด็นโดยตรง "ทางจวนเจ้าเมืองมีคำร้องขอมา ต้องการให้คุณไปช่วยงาน"

"ผมรู้ว่าคุณไม่เคยรักษาคนนอกเรือนจำ แต่ที่ผมมาที่นี่ ก็เพื่อจะบอกเรื่องอื่นให้คุณรู้ด้วย"

"ตอนนั้น คนที่ทำร้ายพี่สาวคุณจนตายจริงๆ แล้วก็คือเจ้าเมืองจงโจวคนนั้น ไม่ใช่ลูกชายเขา"

"นั่นก็หมายความว่า ความจริงแล้วคุณยังไม่ได้แก้แค้นให้พี่สาวคุณเลย"

หลังจากพูดจบ ลู่หยวนคิดว่าอันชิงเฉิงน่าจะมีปฏิกิริยาตอบโต้รุนแรง แต่เขากลับพบว่าอันชิงเฉิงไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ เลย

"ฉันรู้แล้ว"

อันชิงเฉิงยังคงใช้น้ำเสียงราบเรียบเช่นเดิม "ก่อนที่ฉันจะถูกส่งตัวเข้าคุก เขาเป็นคนบอกฉันด้วยตัวเอง"

"แล้วยังไงล่ะ ฉันไม่มีปัญญาแก้แค้นหรอก"

"เขายังถึงกับรอให้ฉันออกไป เพื่อที่จะได้ใช้วิธีการที่เคยทำกับพี่สาว มาทำกับฉันด้วย"

"ท่านพัศดี เรือนจำแห่งนี้ สำหรับฉันแล้วไม่ใช่กรงขัง แต่เป็นสถานที่หลบภัยของฉัน"

ลู่หยวนถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องราวจะเป็นแบบนี้

ดูเหมือนว่าไม่ว่าจะเป็นระบบหรือฉินเวินโหรว ความจริงแล้วก็ไม่ได้รู้ไปเสียทุกเรื่อง มีบางเรื่องที่พวกเขาก็ไม่รู้เหมือนกัน

"ถ้าผมบอกคุณว่า ผมช่วยคุณแก้แค้นได้ล่ะ"

ลู่หยวนพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ "หมออัน คุณดูเหมือนไม่ใส่ใจอะไรอีกแล้ว แต่ผมเชื่อว่าคุณแค่สิ้นหวังไปบ้างเท่านั้น แต่ในเมื่อคุณยังมีชีวิตอยู่ นั่นก็แสดงว่าลึกๆ ในใจคุณยังไม่ได้สิ้นหวังซะทีเดียว"

"คุณยังคงรอคอยโอกาส โอกาสที่จะทำให้คุณได้แก้แค้น"

"และผมก็คือโอกาสที่คุณรอคอยมาตลอด"

"ไอ้เดรัจฉานเฒ่านั่นเป็นผู้ใช้พลังพิเศษระดับ S ขั้น 7 ตอนนี้เขายิ่งมีตำแหน่งสูงส่งเป็นถึงเจ้าเมืองซีจิง กองกำลังรักษาการณ์ภายใต้คำสั่งของเขาก็มีแต่ยอดฝีมือมากมายก่ายกอง"

อันชิงเฉิงมองลู่หยวน ดวงตาคู่นั้นยังคงไร้ชีวิตชีวา "ท่านพัศดี คุณบอกฉันสิ ว่าฉันจะมีโอกาสได้ยังไง"

"ต่อให้ฉันหาผู้ใช้พลังพิเศษระดับ S มาช่วยได้ ฉันก็ยังฆ่าไอ้เดรัจฉานเฒ่านั่นไม่ได้อยู่ดี"

"คุณไม่จำเป็นต้องหาผู้ใช้พลังพิเศษระดับ S มาช่วยหรอก"

ลู่หยวนส่ายหน้า โยนเหยื่อล่อชิ้นโตออกไปโดยตรง "ผมสามารถทำให้คุณกลายเป็นผู้ใช้พลังพิเศษระดับ SSS ได้โดยตรง"

"ถึงตอนนั้น คุณก็จะสามารถฆ่าไอ้แก่พรรค์นั้นได้ด้วยมือตัวเอง"

"ขอโทษที ฉันไม่เชื่อ"

อันชิงเฉิงตอบอย่างไม่ลังเล

ลู่หยวนมีความคิดวูบหนึ่งอยากจะลากฉินเวินโหรวมาพิสูจน์ให้เห็นกันไปเลย

แต่เขาก็ละทิ้งความคิดนั้นไป ด้านหนึ่งเป็นเพราะฉินเวินโหรวกำลังทำความคุ้นเคยกับพลังใหม่อยู่ อีกด้านหนึ่งเขาอยากจะเกลี้ยกล่อมันชิงเฉิงด้วยตัวเองมากกว่า

"ระบบ ใช้ 100 แต้มการจัดการซ่อมแซมร่างกายที่บกพร่องให้อันชิงเฉิง"

ลู่หยวนสั่งการระบบ

"รับทราบโฮสต์ ระยะเวลา 1 นาที"

ระบบตอบกลับอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็เริ่มนับถอยหลัง 1 นาที

ลู่หยวนสำรวจดูรอบๆ พบว่าในห้องพยาบาลไม่มีกระจก คิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เรียกใช้พลังพิเศษออกมาอย่างหนึ่ง

จากนั้น แค่เพียงเขาคิด กระจกน้ำบานหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าอันชิงเฉิง

แล้วลู่หยวนก็เอ่ยปากพูด "หมออัน รบกวนคุณส่องกระจกดูหน่อย"

"ท่านพัศดี คุณคิดจะหยามเกียรติฉันงั้นเหรอ"

น้ำเสียงราบเรียบของอันชิงเฉิงแฝงไปด้วยความโกรธกรุ่น "ฉันรู้ตัวว่าฉันน่าเกลียด ใบหน้านี้ฉันเป็นคนทำลายมันเอง"

ลู่หยวนยิ้ม

ในเมื่ออันชิงเฉิงโกรธ ก็แสดงว่าลึกๆ ในใจเธอแล้วยังคงใส่ใจเรื่องรูปร่างหน้าตาอยู่

ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติ ผู้หญิงคนไหนบ้างล่ะที่ไม่ใส่ใจรูปร่างหน้าตา

"ติ๊ง ซ่อมแซมเสร็จสิ้น การกระทำเพื่อจัดการนักโทษของโฮสต์ได้รับการยอมรับจากระบบ แต้มการจัดการ +100"

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้น ลู่หยวนก็ตาเป็นประกายเช่นกัน

เขาเห็นแสงสีขาววาบผ่านไป จากนั้นอันชิงเฉิงก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน

"หมออัน คุณสวยมากนะ"

ลู่หยวนเอ่ยชมจากใจจริง ในพริบตานี้ อันชิงเฉิงได้กลายเป็นตุ๊กตากระเบื้องเคลือบที่แสนงดงามไปแล้ว

และเรื่องนี้ก็ค่อนข้างจะเกินความคาดหมายของเขาอยู่บ้าง เขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าอันชิงเฉิงจะมีใบหน้าเหมือนโลลิ

ถ้าให้พูดกันตามตรง ในสายตาของลู่หยวน ใบหน้าของอันชิงเฉิงแม้จะสวยงามมาก แต่ก็ยังเทียบกับฉินเวินโหรวและเซียวหนีไม่ได้อยู่ดี

แต่เขาก็รู้ดีว่าสำหรับผู้ชายที่มีรสนิยมเฉพาะตัวบางคน ใบหน้าโลลิของอันชิงเฉิงแบบนี้ น่าจะมีพลังทำลายล้างมากกว่าเซียวหนีเสียอีก

อันชิงเฉิงไม่พูดอะไร เธอเอาแต่จ้องมองตัวเองในกระจกน้ำนิ่งอึ้งไปเป็นเวลาหลายสิบวินาที

จากนั้นเธอก็ค่อยๆ ยกมือขึ้นลูบไล้แก้มของตัวเอง ราวกับกำลังสัมผัสถึงความสมจริงนั้น

เวลาผ่านไปอีกหลายสิบวินาที เธอก็ค่อยๆ ยื่นมือไปทางกระจกน้ำ ขอบตาแดงก่ำขึ้นมาทันที

หยดน้ำตาใสไหลริน อันชิงเฉิงพึมพำเสียงเบา "พี่คะ หนูคิดถึงพี่"

ฝ่ามือขาวผ่องดุจหยกของอันชิงเฉิงทาบลงบนกระจกน้ำ

กระจกน้ำแตกสลายหายวับไปในพริบตา ส่วนอันชิงเฉิงก็รีบดึงมือกลับมา ได้สติคืนมาทันที

เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ค่อยๆ ปรับอารมณ์ให้สงบลง

จากนั้นเธอถึงได้หันไปมองลู่หยวน "ท่านพัศดี นี่คือพลังพิเศษของคุณเหรอคะ"

"ใช่แล้ว ผมสามารถดัดแปลงร่างกายของคุณได้"

ลู่หยวนยิ้มบาง "ตอนนี้ผมแค่แสดงให้คุณดูเป็นตัวอย่าง ถ้าคุณยอมให้ความร่วมมือ ผมก็จะสามารถดัดแปลงคุณให้กลายเป็นผู้ใช้พลังพิเศษระดับ SSS ได้"

"ทีนี้ หมออัน คุณเชื่อหรือยังล่ะว่าผมคือโอกาสของคุณ"

ดวงตาที่เคยไร้ชีวิตชีวาของอันชิงเฉิง บัดนี้ได้มีประกายแปลกใหม่เพิ่มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

"ฉันต้องจ่ายค่าตอบแทนอะไรบ้างคะ"

[จบแล้ว]