บทที่ 7: เริ่มต้นด้วยการขาดแคลนเงิน รีดไถพ่อตาสามคน!

บทที่ 7: เริ่มต้นด้วยการขาดแคลนเงิน รีดไถพ่อตาสามคน!

"หม่อมฉัน ถวายบังคมฝ่าบาท!"

"ฝ่าบาททรงพระเจริญ!"

กุ้ยเฟยเทียนและกุ้ยเฟยหยวนมองจูโหยวเจี้ยนด้วยความเคารพ

ในใจของทั้งสองคนมีความยินดีและสงสัยปะปนกันไป

การที่จูโหยวเจี้ยนเรียกพวกนางมาด้วยตัวเอง ถือเป็นสัญญาณว่าพวกนางเป็นที่โปรดปราน

แต่

เขาจะสั่งการอะไร?

กุ้ยเฟยเทียนและกุ้ยเฟยหยวนกำลังครุ่นคิด

จูโหยวเจี้ยนมองดูกุ้ยเฟยทั้งสองคนอย่างพิจารณา

ต้องยอมรับว่า

การที่จะได้เป็นนางสนมในวังหลัง แถมยังได้ตำแหน่งกุ้ยเฟยอีก

รูปร่างหน้าตาและออร่าของทั้งสองคน ดีกว่าเน็ตไอดอลทั่วไปมาก

ทั้งอ่อนโยน สง่างาม

สมกับเป็นนางสนมที่เป็นที่โปรดปราน

การคัดเลือกของราชวงศ์นั้นเชื่อถือได้จริงๆ

"..."

เมื่อถูกจูโหยวเจี้ยนจ้องมอง

กุ้ยเฟยเทียนและกุ้ยเฟยหยวนก็เริ่มตื่นเต้น

สายตาแบบนี้ทำให้พวกนางรู้สึกดีใจ

พวกนางจำไม่ได้แล้วว่าจูโหยวเจี้ยนไม่ได้มองพวกนางแบบนี้นานแค่ไหนแล้ว

ในขณะที่กุ้ยเฟยเทียนและกุ้ยเฟยหยวนกำลังดีใจ

จูโหยวเจี้ยนก็ละสายตา แล้วพูดประโยคที่ทำให้พวกนางตกใจ

"สนมทั้งสอง"

"พวกเจ้าก็คงไม่อยากเห็นเราเสียอาณาจักรไปหรอกนะ!"

คำพูดที่เคยพูดกับฮองเฮาโจว

จูโหยวเจี้ยนก็พูดออกมาอีกครั้งต่อหน้ากุ้ยเฟยเทียนและกุ้ยเฟยหยวน

กุ้ยเฟยเทียน: "!"

กุ้ยเฟยหยวน: "!"

"ฝ่าบาททรงตรัสอันใด!"

"หม่อมฉันจะยอมให้ฝ่าบาทเสียอาณาจักรได้อย่างไร"

"ราชวงศ์ต้าหมิงจะคงอยู่ตลอดไป ไม่มีทางล่มสลายเด็ดขาด"

"ใช่เจ้าค่ะ ฝ่าบาท"

"ราชวงศ์ต้าหมิงยังอยู่ดีมีสุข"

"ฝ่าบาทยังทรงพระปรีชาสามารถ ต้าหมิงจะล่มสลายได้อย่างไร"

เมื่อจูโหยวเจี้ยนพูดจบ

กุ้ยเฟยเทียนและกุ้ยเฟยหยวนก็ตกใจ รีบคุกเข่าลงกับพื้นแล้วพูด

เห็นได้ชัดว่า

พวกนางตกใจจริงๆ

ต่อหน้าจูโหยวเจี้ยน ไม่มีใครอยากได้ยินคำว่าเสียอาณาจักร

ถึงแม้ว่าคำพูดนี้จะไม่ใช่พวกนางที่พูดออกมา

แต่ก็ทำให้กุ้ยเฟยเทียนและกุ้ยเฟยหยวนมีสีหน้าตื่นตระหนกและซีดเผือด

จูโหยวเจี้ยนมองดูท่าทางที่ตกใจและตื่นเต้นของทั้งสองคน

รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็ไม่จางหายไป พูดด้วยรอยยิ้มต่อไป

"สนมทั้งสองไม่ต้องตื่นเต้น"

"ลุกขึ้นเถอะ"

"เรารู้ว่าสถานการณ์ของต้าหมิงตอนนี้ อันตรายมาก"

"เหตุผลที่เราเรียกพวกเจ้ามา ก็คือหวังว่าพวกเจ้าจะไปบอกท่านพ่อตาของพวกเจ้า"

"หากเราจำไม่ผิด"

"ท่านพ่อตาของพวกเจ้า สะสมเงินทองไว้มากมายในช่วงหลายปีที่ผ่านมา"

"เราหวังว่าพวกเขาจะมอบเงินออกมาบ้าง เพื่อบรรเทาวิกฤตการขาดแคลนเงิน"

เมื่อจูโหยวเจี้ยนพูดถึงจุดประสงค์ออกมา

สีหน้าที่ซีดเผือดของกุ้ยเฟยเทียนและกุ้ยเฟยหยวนก็มีเลือดฝาดขึ้นมาบ้าง

ตอนนี้พวกนางเข้าใจแล้ว

ที่แท้ฮ่องเต้ต้องการให้พ่อของพวกนางมอบเงินออกมา

เมื่อเข้าใจประเด็นสำคัญแล้ว

กุ้ยเฟยเทียนและกุ้ยเฟยหยวนก็มองหน้ากัน

ในฐานะกุ้ยเฟยในวังหลัง พวกนางก็พอรู้เรื่องบ้านเมืองบ้าง

รู้ว่าตอนนี้จักรวรรดิต้าหมิงกำลังขาดแคลนเงินอย่างหนัก

กุ้ยเฟยเทียนและกุ้ยเฟยหยวนไม่ลังเล รีบพูดอย่างมั่นคง

"ฝ่าบาท หม่อมฉันเข้าใจแล้ว"

"หม่อมฉันจะแจ้งให้ท่านพ่อรู้ ให้ตระกูลหยวนส่งเงินมา"

"กราบทูลฝ่าบาท"

"หม่อมฉันก็จะทำเช่นเดียวกัน จะมอบเงินของตระกูลเทียนให้ฝ่าบาท"

"ในฐานะขุนนางของต้าหมิง ในฐานะพระญาติของฮ่องเต้"

"ตระกูลเทียนได้รับพระมหากรุณาธิคุณมาโดยตลอด"

"ด้วยพระมหากรุณาธิคุณ จึงทำให้ตระกูลเทียนมีวันนี้ได้"

"ตอนนี้ถึงเวลาแล้ว ที่จะตอบแทนฝ่าบาทและราชสำนัก"

ตั้งแต่เข้าวังมา

ชะตากรรมของกุ้ยเฟยเทียนและกุ้ยเฟยหยวนก็ผูกติดอยู่กับจูโหยวเจี้ยนแล้ว

พวกนางรู้ดีว่า

หากไม่มีจูโหยวเจี้ยนผู้เป็นฮ่องเต้ ตระกูลเทียนและตระกูลหยวนก็ไม่นับเป็นอันใด

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องเงิน

ต่อให้จูโหยวเจี้ยนต้องการชีวิต ตระกูลเทียนและตระกูลหยวนก็ไม่กล้าขัดขืน

ในความคิดของกุ้ยเฟยเทียนและกุ้ยเฟยหยวน

เชื่อว่าการที่ตระกูลเทียนและตระกูลหยวนมอบเงินออกมา จะไม่มีปัญหาใดๆ

เพราะมีฐานะเป็นพระญาติของฮ่องเต้ ยศถาบรรดาศักดิ์และความมั่งคั่งก็ไม่ใช่ปัญหา

แต่ถ้าราชวงศ์ต้าหมิงล่มสลาย ตระกูลเทียนและตระกูลหยวนก็จะพลอยเดือดร้อน

พวกนางที่เป็นกุ้ยเฟย ก็จะจบสิ้นเช่นกัน

"พวกเจ้าสมกับเป็นนางสนมของเรา รู้จักกาลเทศะจริงๆ"

"ถ้าอย่างนั้น เราก็จะรอข่าวดีจากพวกเจ้า"

"อ้อ"

"ยิ่งมีเงินมากก็ยิ่งดี"

จูโหยวเจี้ยนกำชับอีกครั้ง

ไม่ว่าจะได้เงินมามากแค่ไหน

อย่างน้อยก็มั่นใจได้ว่ากุ้ยเฟยเทียนและกุ้ยเฟยหยวนยังคงจงรักภักดีต่อเขาผู้เป็นฮ่องเต้

หากทั้งสองคนเข้าข้างตระกูลของตัวเอง

ในฐานะฮ่องเต้ เขาจะไม่ปราณีเด็ดขาด

สถานการณ์ของจักรวรรดิต้าหมิงเป็นเช่นนี้

หากยังใจอ่อนเหมือนฮ่องเต้ฉงเจิ้นองค์ก่อน

จักรวรรดิต้าหมิงก็ยังคงหนีไม่พ้นชะตากรรมที่ต้องล่มสลาย

ดังนั้นต้องเด็ดขาด!

จูโหยวเจี้ยนจะไม่โง่เหมือนฮ่องเต้ฉงเจิ้นองค์ก่อน ที่เชื่อฟังคำยุยงส่งเดช

ในฐานะฮ่องเต้ที่ขาดแคลนเงิน

ต้องหาวิธีหาเงิน เริ่มจากการรีดไถพ่อตาสามคนก่อน

โจวคุ่ย เทียนหงอวี่ หยวนโหยว แต่ละคนก็มีทรัพย์สินมากกว่าหนึ่งล้านตำลึง

และหากทั้งสามคนรู้จักกาลเทศะ

ก็จะทำให้เขามีเงินเพิ่มขึ้นอย่างน้อยหนึ่งล้านตำลึง

เมื่อมีเงินหนึ่งล้านตำลึง เติมเงินเข้าระบบและใช้จ่าย

การใช้ซื้อกองทัพและบุคลากรก็ไม่ใช่ปัญหา และไม่ต้องกังวลว่าต้าหมิงจะไม่กลับมารุ่งเรืองอีก

"หม่อมฉันเข้าใจแล้ว!"

"หม่อมฉันขอตัว!"

"จะรีบไปแจ้งข่าวแก่ท่านพ่อ"

หลังจากที่กุ้ยเฟยเทียนและกุ้ยเฟยหยวนได้รับคำสั่งจากจูโหยวเจี้ยนแล้ว

ทั้งสองคนก็รีบพาคนออกไป

นางสนมสามคน พ่อตาสามคน

จูโหยวเจี้ยนได้ให้ทางเลือกแล้ว ต่อไปก็รอดูผลลัพธ์

...

ข้างนอกพระราชวัง

ในฐานะพ่อของฮองเฮาโจว พ่อตาของฮ่องเต้

โจวคุ่ยและคนในตระกูลโจวใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย

อาหารเลิศรส เสื้อผ้าหรูหรา

มีบ่าวไพร่คอยรับใช้มากมาย

ทว่าในฐานะฮ่องเต้ จูโหยวเจี้ยนต้องใช้ชีวิตอย่างประหยัดเพราะขาดแคลนเงิน

แต่คนในตระกูลโจวกลับใช้ชีวิตสุขสบายกว่าจูโหยวเจี้ยน

กินดื่มอย่างฟุ่มเฟือย รีดไถไปทั่ว

ยึดที่ดิน ปล่อยเงินกู้ให้กับชาวบ้าน เก็บดอกเบี้ยจำนวนมาก

ตราบใดที่สามารถหาเงินได้

โจวคุ่ยที่โลภมาก ก็จะทำอย่างไม่เกรงกลัวใคร

หากมีใครกล้าต่อต้านเขา

โจวคุ่ยก็แค่ตะโกนว่า: "ข้าคือพ่อตาของฮ่องเต้!"

"พ่อของฮองเฮา ผู้ใดกล้าขัดขวาง!"

ก็สามารถหาเงินได้อย่างอิสระต่อไป

ในพระนคร

ชาวบ้านต่างก็เดือดร้อน

เหล่าขุนนางสามารถขูดรีดชาวบ้านได้ตามใจชอบ

ชาวบ้านยิ่งจนลง

ขุนนางยิ่งร่ำรวยขึ้น

ความขัดแย้งทางชนชั้นเด่นชัด ความเหลื่อมล้ำระหว่างคนรวยกับคนจนมีมาก

ชาวบ้านต่างก็บ่นพึมพำ

แต่ฮ่องเต้ฉงเจิ้นองค์ก่อนกลับไม่รู้เรื่องเลย

ถูกหลอกลวงโดยคนรอบข้าง

ประกอบกับองครักษ์เสื้อแพรและหน่วยงานต่างๆ ที่เสื่อมโทรม

ฮ่องเต้ฉงเจิ้นองค์ก่อนจึงไม่ต่างจากคนตาบอด

สิ่งที่ได้ยิน ได้เห็น ล้วนเป็นสิ่งที่เหล่าขุนนางจัดฉากขึ้น

หลังจากที่หลอกลวงฮ่องเต้ฉงเจิ้นแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นพระญาติของฮ่องเต้หรือขุนนาง ต่างก็มีอำนาจล้นฟ้า

ทุกคนต่างก็โลภมาก และโหดร้าย